Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 253/24 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for failing to order mandatory security measure under Art. 41 § 1a Criminal Code.

Numero d'incarto III KK 253/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's verdict, ordering a retrial due to a procedural violation. The lower court accepted a prosecutor's request to convict the defendant without issuing the mandatory security measure required by the Criminal Code at the time. The court held that the lower court failed its duty to verify the request's compliance with substantive law, resulting in a flawed judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 343 § 7 k.p.k.; Art. 335 § 2 k.p.k.; Art. 41 § 1a k.k.: When a prosecutor's request for conviction lacks a mandatory security measure prescribed by substantive law, the court must either correct the defect or remand the case for general proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory security measure prosecutor's request substantive law compliance procedural violation retrial order Criminal Code procedural duty

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 343 § 7 k.p.k.
kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, któremu zarzucił:rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 343 § 7 k.p.k. w zw.
Art. 335 § 2 k.p.k.
akt II K 256/23 Sąd Rejonowy ‎w Wieliczce, po uwzględnieniu wniosku złożonego w trybie art. 335 § 2 k.p.k., uznał W.
Art. 41 § 1a k.k.
202 § 3 k.k., mimo iż wniosek ten nie zawierał propozycji obligatoryjnego - z mocy art. 41 § 1 a zdanie drugie k.k.
Art. 202 § 3 k.k.
skazanego za czyn z art. 202 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art.
Art. 60 § 2 k.k.
z art. 60 § 2 i § 6 pkt 3 k.k.
Art. 6 pkt 3 k.k.
z art. 60 § 2 i § 6 pkt 3 k.k.
Art. 69 § 1 k.k.
Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k.
Art. 69 § 2 k.k.
Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k.
Art. 70 § 1 k.k.
i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata a nadto w oparciu o przepis art.
Art. 71 § 1 k.k.
wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata a nadto w oparciu o przepis art. 71 § 1 k.k. w zw.
Art. 33 § 1 k.k.
akt II K 256/23 Sąd Rejonowy ‎w Wieliczce, po uwzględnieniu wniosku złożonego w trybie art. 335 § 2 k.p.k., uznał W.
Art. 33 § 3 k.k.
akt II K 256/23 Sąd Rejonowy ‎w Wieliczce, po uwzględnieniu wniosku złożonego w trybie art. 335 § 2 k.p.k., uznał W.
Art. 72 § 1 pkt 1 k.k.
Powyższym wyrokiem Sąd Rejonowy w Wieliczce zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary grzywny okres jego zatrzymania oraz na mocy art. 72 § 1 pkt 1 k.k.
Art. 524 § 3 k.p.k.
zobowiązał go do informowania sądu o przebiegu okresu próby.Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się ‎w dniu 10 czerwca 2023 r.Od powyższego orzeczenia w terminie określonym w art. 524 § 3 k.p.k.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 17 października 2024 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w Wieliczce z 1 czerwca 2023 r., sygn.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 253/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Anna Dziergawka‎SSN Antoni Bojańczyk w sprawie W. K. skazanego za czyn z art. 202 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 17 października 2024 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w Wieliczce z 1 czerwca 2023 r., sygn. II K 256/23 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę W.K. przekazuje Sądowi Rejonowemu w Wieliczce do ponownego rozpoznania. [J.J.] Antoni Bojańczyk Małgorzata Bednarek Anna Dziergawka Wyrokiem z 1 czerwca 2023 r. o sygn. akt II K 256/23 Sąd Rejonowy ‎w Wieliczce, po uwzględnieniu wniosku złożonego w trybie art. 335 § 2 k.p.k., uznał W.

K. winnym popełnienia występku określonego w art. 202 § 3 k.k. i za to na mocy art. 202 § 3 k.k. w zw. z art. 60 § 2 i § 6 pkt 3 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata a nadto w oparciu o przepis art. 71 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując, że jedna stawka dzienna równa jest kwocie 20 zł. Powyższym wyrokiem Sąd Rejonowy w Wieliczce zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary grzywny okres jego zatrzymania oraz na mocy art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał go do informowania sądu o przebiegu okresu próby.Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się ‎w dniu 10 czerwca 2023 r.Od powyższego orzeczenia w terminie określonym w art. 524 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, któremu zarzucił:rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na uwzględnieniu dołączonego do aktu oskarżenia, wadliwie sformułowanego wniosku prokuratora o skazanie W.K. bez przeprowadzenia rozprawy, za popełnienie przestępstwa z art. 202 § 3 k.k., mimo iż wniosek ten nie zawierał propozycji obligatoryjnego - z mocy art. 41 § 1 a zdanie drugie k.k. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r.) - orzeczenia na czas określony albo dożywotnio środka karnego w postaci zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów lub działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi, co skutkowało wydaniem wyroku, również z rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazą wskazanego wyżej przepisu prawa materialnego.Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie Sądowi Rejonowemu w Wieliczce do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Istotnie rację ma bowiem skarżący, że sąd meriti jest zobowiązany do dokonania szczegółowej kontroli wniosku złożonego w trybie art. 335 § 2 k.p.k. zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym.

Wspomniana kontrola powinna obejmować swoim zakresem także kwestię zgodności propozycji zawartych we wniosku z obowiązującymi przepisami prawa materialnego. W sytuacji stwierdzenia przez sąd niezgodności w tym obszarze, sąd zobligowany jest albo do jej usunięcia w trybie określonym w art. 343 § 3 k.p.k. albo stosownie do treści art. 343 § 7 k.p.k. do skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych. W realiach przedmiotowej sprawy sąd meriti nie przeprowadził we wskazanym wyżej obszarze należytej kontroli, gdyż zaaprobował wniosek prokuratora nierespektujący obowiązujących przepisów prawa materialnego i wydał wyrok bez orzeczenia o obligatoryjnym środku karnym przewidzianym treścią art. 41 § 1a zd. drugie k.k. w brzmieniu do dnia 30 września 2023 r.

Zasadnym zatem należy uznać zarzut podniesiony w kasacji Prokuratora Generalnego, gdyż Sąd Rejonowy w Wieliczce procedując w przedmiotowej sprawie rażąco uchybił przepisom prawa procesowego, tj. art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 ‎§ 2 k.p.k. Tym samym naturalną konsekwencją powyższej sytuacji było także rażące naruszenie wskazanego przepisu prawa materialnego w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r. Wskazane natomiast uchybienie w sposób istotny wpłynęło na treść zaskarżonego wyroku, gdyż zabrakło w nim orzeczenia o obligatoryjnym środku karnym.

Na marginesie wskazać należy, że pod pojęciem „przestępstwa przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego”, o którym mowa w art. 41 § 1 a k.k. winno się rozumieć przestępstwa zamieszczone w rozdziale XXV, w tym przestępstwo pornografii (art. 202 k.k.) – zob. wyrok Sądu Najwyższego z 24 maja 2024 r., sygn. III KK 74/24 i przywołane w nim stanowisko doktryny.Zmiana natomiast treści art. 41 § 1 a k.k., jaka nastąpiła z dniem 1 października 2023 r., która dokonana została ustawą z 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 2600) pozostaje bez wpływu na sytuację prawną oskarżonego, bowiem w dalszym ciągu w związku ze skazaniem sprawcy za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej na szkodę małoletniego sąd ma obowiązek orzeczenia omawianego środka karnego.Mając powyższe okoliczności na uwadze zasadnym było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu ‎w Wieliczce.

W postępowaniu ponownym, sąd pierwszej instancji, pamiętając o ciążących na nim obowiązkach, tym razem prawidłowo skontroluje złożony wniosek i podejmie stosowne, adekwatne do sytuacji procesowej, działania zmierzające do wydania orzeczenia respektującego obowiązujące przepisy prawa.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.[J.J.][ał] Antoni Bojańczyk Małgorzata Bednarek Anna Dziergawka