Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 116/24 Generato dall'IA

Supreme Court vacated lower court judgment for omitting mandatory ban on working with minors due to sexual offense conviction.

Numero d'incarto III KK 116/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court vacated the lower court's judgment regarding the mandatory ban on employment with minors, which the regional court failed to impose. The prosecutor argued that the omission violated the mandatory nature of Article 41 § 1a of the Criminal Code following a conviction for a sexual offense against a minor. The court ruled that the omission constituted a serious legal error with significant impact on the verdict's content, necessitating a remand for the lower court to issue the required ban.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1a k.k.; Art. 535 § 5 k.p.k.: The Supreme Court may vacate a final judgment for omitting a mandatory criminal sanction prescribed by law, and the lower court must re-issue the sanction upon remand.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory criminal sanction sexual offense against minor ban on employment with minors omission of mandatory measure vacatur of judgment remand for re-trial Criminal Code Article 41 procedimento di dichiarazione di nullità e rinuncia

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1a k.k.
akt II K 503/22 uchyla zaskarżony wyrok w części, w jakiej nie zawiera rozstrzygnięcia o środku karnym określonym w art. 41 § 1a k.k. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim do ponownego rozpoznania.
Art. 202 § 4a k.k.
skazanego z art. 202 § 4a k.k. w zb.
Art. 202 § 3 k.k.
z art. 202 § 3 k.k. w zw.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 37b k.k.
Art. 34 § 1, § 1a pkt 1 k.k.
z art. 34 § 1, § 1a pkt 1 k.k. i art.
Art. 35 § 1 k.k.
i art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 2 lat ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym (pkt I) oraz przestępstwa z art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 26 czerwca 2024 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego – na niekorzyść od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 24 marca 2023 r., sygn.
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
Ustawa z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok SN z dnia 18 kwietnia 2024 r., I KK 481/23
wyrok SN z dnia 25 maja 2023 r., I KK 270/23
wyrok SN z dnia 25 maja 2023 r., I KK 270/23, LEX nr 3620639; wyrok SN z dnia 6 marca 2024 r., III KK 622/23, LEX nr 3690869; wyrok SN z dnia 16 maja 2024 r., III KK 107/24, LEX nr 3715650).
wyrok SN z dnia 6 marca 2024 r., III KK 622/23
wyrok SN z dnia 25 maja 2023 r., I KK 270/23, LEX nr 3620639; wyrok SN z dnia 6 marca 2024 r., III KK 622/23, LEX nr 3690869; wyrok SN z dnia 16 maja 2024 r., III KK 107/24, LEX nr 3715650).
wyrok SN z dnia 16 maja 2024 r., III KK 107/24
wyrok SN z dnia 25 maja 2023 r., I KK 270/23, LEX nr 3620639; wyrok SN z dnia 6 marca 2024 r., III KK 622/23, LEX nr 3690869; wyrok SN z dnia 16 maja 2024 r., III KK 107/24, LEX nr 3715650).
uchwała SN z dnia 28 października 2015 r., I KZP 21/14
uchwała SN z dnia 28 października 2015 r., I KZP 21/14, OSNKW 2016, nr 1, poz.
I KK 481/23
Supreme Court quashes lower court judgment for omitting mandatory professional ban for child sexual abuse conviction.
I KK 270/23
Supreme Court quashes criminal verdict for child pornography distribution due to failure to order mandatory ban on employment.
III KK 622/23
Supreme Court quashes criminal verdict for child sexual abuse due to failure to issue mandatory prohibition order under Art. 41 § 1a k.k.
III KK 107/24
Supreme Court quashes lower court verdict for omitting mandatory ban on working with minors due to sexual offense conviction.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 116/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Ryszard Witkowski‎SSN Anna Dziergawka w sprawie K. Z. skazanego z art. 202 § 4a k.k. w zb. z art. 202 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 26 czerwca 2024 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego – na niekorzyść od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 24 marca 2023 r., sygn. akt II K 503/22 uchyla zaskarżony wyrok w części, w jakiej nie zawiera rozstrzygnięcia o środku karnym określonym w art. 41 § 1a k.k. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim do ponownego rozpoznania. Anna Dziergawka Paweł Kołodziejski Ryszard Witkowski

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim wyrokiem z dnia 24 marca 2023 r., sygn. akt II K 503/22 uznał K. Z. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 202 § 4a k.k. w zb. z art. 202 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za które na podstawie art. 202 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 37b k.k. i w zw. z art. 34 § 1, § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 2 lat ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym (pkt I) oraz przestępstwa z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, za które na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł (pkt III).

Ponadto rozstrzygnął w przedmiocie dowodów rzeczowych (pkt II i IV), orzekł nawiązkę na rzecz Stowarzyszenia w K. w wysokości 600 zł (pkt VI) oraz zasądził od oskarżonego koszty sądowe (pkt VI). Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i stał się prawomocny w dniu 1 kwietnia 2024 r. (k. 278). Kasację od tego wyroku wywiódł Prokurator Generalny, który zaskarżył go na niekorzyść skazanego w części niezawierającej obligatoryjnego rozstrzygnięcia o środku karnym, podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 41 § 1a zd. drugie k.k., polegającego na zaniechaniu orzeczenia wobec K.

Z. jako sprawcy, któremu przypisano odpowiedzialność karną za występek z art. 202 § 4a k.k. w zb. z art. 202 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., środka karnego w postaci zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów lub działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi, w sytuacji gdy z treści art. 41 § 1a zd. drugie k.k. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r., a po tej dacie – z treści art. 41 § 1a pkt 2 k.k.), wynika, że w razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego, orzeczenie tego środka karnego na czas określony albo dożywotnio jest obligatoryjne.

W świetle powyższego zarzutu, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Stosownie do dyspozycji art. 41 § 1a zd. drugie k.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2017 r. do dnia 30 września 2023 r. (a zatem zarówno w dacie czynu, jak i chwili wyrokowania), sąd orzeka zakaz zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi na czas określony albo dożywotnio w razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego.

Użycie przez ustawodawcę sformułowania „orzeka" przesądza, że w przypadku zaktualizowania się przesłanki wymienionej we wskazanym przepisie, zastosowanie przez sąd określonego tam środka karnego jest obligatoryjne i to niezależnie od tego, czy sprawca przestępstwa przeciwko wolności seksualnej uprzednio zajmował tego rodzaju stanowisko lub wykonywał zawód tego rodzaju i czy popełniony czyn pozostawał w związku z funkcjonalnym zakresem prowadzonej działalności (vide wyrok SN z dnia 18 kwietnia 2024 r., I KK 481/23, LEX nr 3711206).Nie budzi wątpliwości, że popełnione przez K.Z. przestępstwo z art. 202 § 4a k.k. w zb. z art. 202 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. należy zaliczyć do kategorii przestępstw objętych regulacją przywołanego wyżej przepisu.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego, do których odwołuje się art. 41 § 1a k.k. uznaje się przede wszystkim te, które zamieszczone są w rozdziale XXV Kodeku karnego zatytułowanym „Przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności” (zob. m.in. wyrok SN z dnia 25 maja 2023 r., I KK 270/23, LEX nr 3620639; wyrok SN z dnia 6 marca 2024 r., III KK 622/23, LEX nr 3690869; wyrok SN z dnia 16 maja 2024 r., III KK 107/24, LEX nr 3715650).

W tej sytuacji zaniechanie przez Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim orzeczenia wobec K. Z. środka karnego określonego w art. 41 § 1a zd. drugie k.k. (w brzmieniu do dnia 30 września 2023 r.) stanowiło rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Oskarżony z nieuprawnioną korzyścią nie został bowiem pozbawiony możliwości podjęcia szeroko rozumianej działalności, w której miałby nieograniczony kontakt z małoletnimi, pomimo że został skazany za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej na szkodę małoletniego.W kontekście przedstawionych wywodów podkreślić należy, że zmiana treści przepisu art. 41 § 1a k.k. od dnia 1 października 2023 r. dokonana ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 2600) pozostaje bez wpływu na sytuację prawną oskarżonego.

W dalszym ciągu w związku ze skazaniem sprawcy za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej na szkodę małoletniego sąd ma bowiem obowiązek orzeczenia omawianego środka karnego.W związku z tym konieczne było uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim w części, w jakiej nie zawiera rozstrzygnięcia o środku karnym określonym w art. 41 § 1a k.k. i przekazanie sprawy w tym zakresie temu sądowi do ponownego rozpoznania. W postępowaniu kasacyjnym w pełni dopuszczalne jest uchylenie zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w odniesieniu do nieorzeczonego środka karnego o charakterze obligatoryjnym (zob. uchwała SN z dnia 28 października 2015 r., I KZP 21/14, OSNKW 2016, nr 1, poz. 1).

Procedując ponownie Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim winien orzec wobec K. Z. środek karny w granicach przewidzianych treścią rozważanego wyżej przepisu.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku. Anna Dziergawka Paweł Kołodziejski Ryszard Witkowski [PGW] [ms]