Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 107/24 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for omitting mandatory ban on working with minors due to sexual offense conviction.

Numero d'incarto III KK 107/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's verdict regarding the omission of a mandatory criminal sanction. The defendant was convicted of offenses against the sexual freedom and decency of minors, but the regional court failed to issue the obligatory ban on working with minors. The court ruled that this omission constituted a material legal error under Article 41 § 1a of the Criminal Code, which mandates such a ban for these specific crimes.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1a k.k.; The court must issue an obligatory ban on working with minors when convicting for offenses against the sexual freedom or decency of minors.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory criminal sanction ban on working with minors sexual freedom of minors omission of judgment material legal error Criminal Code Article 41 prosecutor general appeal atto sessuale con un detenuto

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1a k.k.
Dlatego orzeczenie określonego w art. 41 § 1a k.k. środka karnego było wobec skazanego w przedmiotowej sprawie obligatoryjne.
Art. 202 § 4a k.k.
1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 202 § 4a k.k. w zw.
Art. 91 § 1 k.k.
z art. 91 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 maja 2024 r.
Art. 535 § 5 k.p.k.
III KK 107/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala (przewodniczący)‎SSN Tomasz Artymiuk‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Gajewska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie K.
art. 535 § 5 k.p.k
III KK 107/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala (przewodniczący)‎SSN Tomasz Artymiuk‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Gajewska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 222 § 1 k.k
skazanego z art. 222 § 1 k.k., art.
art. 91 § 1 k.k
z art. 91 § 1 k.k., za który wymierzono karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 24 godzin miesięcznie.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 107/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala (przewodniczący)‎SSN Tomasz Artymiuk‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Gajewska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie K. I. skazanego z art. 222 § 1 k.k., art. 62 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 202 § 4a k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 maja 2024 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 13 marca 2023 r., sygn. akt II K 2092/22 uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej braku rozstrzygnięcia o środku karnym i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Tarnowie do ponownego rozpoznania. [J.J.] UZASADNIENIEK.

I. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 13 marca 2023 r., sygn. akt II K 2092/22, za czyn z art. 222 § 1 k.k., za który wymierzono karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 20 zł każda, występek z art. 62 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za który wymierzono karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł każda, występek z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za który wymierzono karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda oraz występek z art. 202 § 4a k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., za który wymierzono karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 24 godzin miesięcznie.

Kary jednostkowe grzywien połączono węzłem kary łącznej w wymiarze 200 stawek dziennych po 20 zł każda. Ponadto, rozstrzygnięto o przepadku oraz zniszczeniu dowodów rzeczowych w sprawie, a także zaliczono skazanemu na poczet kary ograniczenia wolności okres zatrzymania w sprawie.Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez żadną ze stron, zyskując prawomocność z dniem 21 marca 2023 r. Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając go w części niezawierającej orzeczenia o środku karnym z art. 41 § 1a zd. 2 k.k. (obecnie art. 41 § 1a pkt 2 k.k.), na niekorzyść skazanego K.I., zarzucając:„rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 41 § 1a zdanie drugie k.k., polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec oskarżonego K.

I. jako sprawcy, któremu przypisano odpowiedzialność karną za – popełnione w warunkach art. 91 § 1 k.k. – dwa występki z art. 202 § 4a k.k., środka karnego w postaci zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów lub działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi, w sytuacji gdy z treści art. 41 § 1a k.k. zdanie drugie – w brzmieniu obowiązującym zarówno w dacie popełnienia czynu, jak i orzekania – wynikało, że w razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego, orzeczenie tego środka karnego na czas określony albo dożywotnio jest obligatoryjne”.Podnosząc powyższe, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Tarnowie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Podniesione w kasacji uchybienie, polegające na rażącym i mającym istotny wpływ na treść orzeczenia naruszeniu przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 41 § 1a zd. drugie k.k., znajduje potwierdzenie w treści zaskarżonego wyroku, którym nie orzeczono wobec skazanego K. I. obligatoryjnego w tej sprawie środka karnego. Zgodnie z art. 41 § 1a zd. drugie k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2017 r. do 1 października 2023 r., a zatem zarówno w dacie popełnienia przez K.

I. czynów z art. 202 § 4a k.k., jak i w dacie wyrokowania przez Sąd Rejonowy w Tarnowie: „sąd orzeka zakaz zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi na czas określony albo dożywotnio w razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego”. Czyny przypisane K. I. , kwalifikowane z art. 202 § 4a k.k. w warunkach czynu ciągłego z art. 91 § 1 k.k., należą do kategorii przestępstw objętych powyższą regulacją.

Czyny te ujęte są bowiem w rozdziale XXV Kodeksu karnego: Przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności. Dlatego orzeczenie określonego w art. 41 § 1a k.k. środka karnego było wobec skazanego w przedmiotowej sprawie obligatoryjne. Podkreślenia przy tym wymaga, że przepis o takiej samej treści normatywnej obowiązuje nadal – obecnie w ramach art. 41 § 1a pkt 2 k.k., a jego orzeczenie nie było i nie jest warunkowane żadnymi dodatkowymi przesłankami o charakterze ocennym.W rezultacie, wyrok w zaskarżonej części zapadł z rażącym naruszeniem przepisu prawa materialnego – art. 41 § 1a k.k., co miało istotny wpływ na jego treść, a to z kolei skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku w części, w jakiej nie zawiera on rozstrzygnięcia o wskazanym środku karnym i przekazaniem sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w Tarnowie orzeknie względem K. I. środek karny w granicach przewidzianych treścią art. 41 § 1a k.k.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.] [ms] Tomasz Artymiuk Dariusz Kala Paweł Wiliński