Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 41/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory attorney representation rules and inadmissibility of appeal against Supreme Court rulings.

Numero d'incarto III CZ 41/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against a previous decision refusing to accept her cassation complaint and an order to appoint a court-appointed representative. The appellant had personally drafted these legal documents without retaining an attorney or legal advisor, violating mandatory representation rules. The court ruled that such procedural defects render the appeal inadmissible and cannot be cured, as the appellant did not fall under the exceptions allowing self-representation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: Appeals against Supreme Court decisions or orders by the President are inadmissible; mandatory attorney representation renders appeals filed personally by parties inadmissible without possibility of cure.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory attorney representation inadmissible appeal Supreme Court procedure court-appointed representative procedural defect cassation complaint self-representation exception difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Po pierwsze, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje w wypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c.
Art. 871 § 1 k.p.c.
oraz zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
Art. 871 § 2 k.p.c.
oraz zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
Art. 117 § 6 k.p.c.
na podstawie art. 117§ 6 k.p.c.
art. 117§ 6 k.p.c
na podstawie art. 117§ 6 k.p.c.
art. 3941 k.p.c
Po pierwsze, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje w wypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
oraz zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
oraz zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
art. 871 k.p.c
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji ( art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941§ 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 41/22 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)‎SSN Monika Koba (sprawozdawca)‎SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi J. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. w sprawie V CSK 29/20 oraz skargi J. K. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. w sprawie V CSK 29/20‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2022 r.,‎zażalenia skarżącej na zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r. i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2021 r. odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 października 2021 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargi J.K. o wznowienie postępowania oraz o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. (V CSK 29/20) odmawiającego przyjęcia do rozpoznania jej skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 lipca 2019 r. ( I ACa (…)), z uwagi na ich sporządzenie osobiście przez powódkę bez zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 8 lipca 2021 r. na podstawie art. 117§ 6 k.p.c. przekazano wniosek J.

K. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu - w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania oraz ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. (V CSK 29/20) - do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. jako sądowi pierwszej instancji.Od powyższych rozstrzygnięć pismem z dnia 9 listopada 2021 r. zażalenie wniosła powódka.Zażalenie podlega odrzuceniu. Po pierwsze, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje w wypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c. Nie ma wśród nich zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego i zarządzenia Przewodniczącego, co wynika z ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego i oznacza, że takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2020 r., V CO 96/20, niepubl.) Po drugie, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko – radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego czy skargą o wznowienie postępowania oraz toczącego się w ich ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia. Skarżąca J. K. samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie z dnia 14 października 2021 r. oraz zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością odrzucenia zażalenia, bez możliwości jej sanowania (por. m.in. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, z dnia 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15, z dnia 9 maja 2014 r., I PZ 9/14, z dnia 7 maja 2014 r., II CZ 19/14, z dnia 15 maja 2015 r., III PZ 7/15, z dnia 16 września 2015 r., III CZ 40/15, i z dnia 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15).

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji ( art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941§ 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).