Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 40/06 Generato dall'IA

Appeal fee waiver request with new circumstances interrupts court cost payment deadline.

Numero d'incarto III CZ 40/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the defendants' appeal, ruling that a subsequent waiver request based on changed financial circumstances legally interrupted the payment deadline. While the first waiver request was rejected and the deadline began, the defendants later submitted a new application citing new facts that occurred after the initial rejection. The court held that because this second request was partially successful, it effectively reset the time limit for paying the remaining fees, rendering the late payment valid.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 16 ust. 1, 3 u.k.s.c.; Art. 363 § 1, 365 § 1 k.p.c.: A new application for exemption from court costs filed after a final rejection interrupts the payment deadline if the application is granted in whole or in part.

Parole chiave

Generato dall'IA
court costs fee waiver payment deadline interrupted term new circumstances final decision civil procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 16 ust. 1 u.k.s.c.
i nie miało wpływu na bieg terminu z art. 16 ust. 1 u.k.s.c. do uiszczenia tego wpisu.
Art. 16 ust. 3 u.k.s.c.
zarzucając naruszenie art. 16 ust. 3 u.k.s.c. oraz art.
Art. 363 § 1 k.p.c.
z art. 363 § 1 k.p.c., wobec czego pozwani obowiązani byli na wezwanie sądu
Art. 365 § 1 k.p.c.
apelacji uprawomocniło się, wiązało ono sąd i strony, zgodnie z art. 365 § 1 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 398 k.p.c.
(art. 39816 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 363 § 1 k.p.c
z art. 363 § 1 k.p.c., wobec czego pozwani obowiązani byli na wezwanie sądu
art. 373 k.p.c
skutkowało odrzucenie ich apelacji na podstawie art. 373 k.p.c.
art. 39816 k.p.c
(art. 39816 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 40/06

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lipca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

SSN Tadeusz Żyznowski

w sprawie z powództwa P.W.

przeciwko G.O., H.O., S.S., O.S. i "S." sp. z o.o. obecnie "E." sp. z o.o.

o zapłatę,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 27 lipca 2006 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 3 listopada 2005 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2004 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

wniosek pozwanych o zwolnienie od wpisu od apelacji w kwocie 44 578 zł., a Sąd

Apelacyjny postanowieniem z dnia 7 września 2004 r. oddalił zażalenie pozwanych

na to postanowienie.

W dniu 12 października 2004 r. doręczono pełnomocnikowi pozwanych

wezwanie do uiszczenia w terminie tygodniowym wpisu od apelacji w kwocie

44 578 zł., pod rygorem jej odrzucenia. W dniu 19 października 2004 r.

pełnomocnik pozwanych złożył ponowny wniosek o zwolnienie od wpisu od apelacji

wskazując na nowe okoliczności, jakie miały miejsce po prawomocnym oddaleniu

pierwszego wniosku, uzasadniające w jego ocenie złożenie ponownego wniosku

w tym przedmiocie.

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2004 r. Sąd Okręgowy w K.

uwzględniając częściowo ten wniosek, zwolnił wszystkich pozwanych od wpisu od

apelacji powyżej kwoty 22 000 zł., a w pozostałej części wniosek oddalił.

W wyniku zażalenia pozwanych Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 3

lutego 2005r. zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnił w całości

od wpisu od apelacji pozwaną spółkę z o. o. „S.”, a oddalił zażalenie pozostałych

pozwanych.

W dniu 3 listopada 2005 r. pełnomocnik pozwanych otrzymał wezwanie do

uiszczenia wpisu od apelacji w kwocie 22 000 zł. w terminie tygodniowym pod

rygorem odrzucenia apelacji i uiścił ten wpis w zakreślonym terminie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 listopada 2005 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił apelację pozwanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca

1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (j.t: Dz. U. z 2002 r., nr 9,

poz. 88 ze zm.) stwierdzając, że opłaty od niej zostały uiszczone po terminie

określonym w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Powołując się na orzeczenie Sądu

Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r. I CKN 1461/98 (OSNC 1999/11/196) uznał,

że skoro pierwsze postanowienie o odmowie zwolnienia pozwanych od wpisu od

apelacji uprawomocniło się, wiązało ono sąd i strony, zgodnie z art. 365 § 1 w zw.

z art. 363 § 1 k.p.c., wobec czego pozwani obowiązani byli na wezwanie sądu

uiścić wpis od apelacji w terminie tygodnia od dnia doręczenia wezwania, to jest do

dnia 19 października 2004 r. Biegu tego terminu nie przerwało złożenie nowego

wniosku o zwolnienie od wpisu, które nie uchyliło skutków uprawomocnienia się

postanowienia z dnia 2 czerwca 2004 r. o odmowie zwolnienia od wpisu od apelacji

i nie miało wpływu na bieg terminu z art. 16 ust. 1 u.k.s.c. do uiszczenia tego wpisu.

Dlatego w ocenie Sądu Apelacyjnego pozwani uiścili wpis po terminie, co

skutkowało odrzucenie ich apelacji na podstawie art. 373 k.p.c.

W

zażaleniu

na

powyższe

postanowienie

pełnomocnik

pozwanych,

zarzucając naruszenie art. 16 ust. 3 u.k.s.c. oraz art. 373 k.p.c., wnosił o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalone należy uznać stanowisko,

zgodnie z którym nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej (art. 16

ust. 1 i 3 u.k.s.c.) wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został złożony

po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie,

jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości

poniesienia

kosztów

sądowych

przez

stronę

(porównaj

między

innymi

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999 r. I CKN 1064/97, OSNC

1999/9/153, z dnia 19 września 1997 r. III CZ 48/97, niepubl., z dnia 7 lipca 2005 r.,

V CZ 80/05, niepubl., z dnia 26 października 2005 r. V CZ 120/05, niepubl., z dnia

26 kwietnia 2006 r. II CZ 24/06, niepubl.). Taka wykładnia wskazanych przepisów

ma przeciwdziałać składaniu przez strony nieuzasadnionych wniosków o zwolnienie

od kosztów sądowych w zamiarach nie mających nic wspólnego z celem tej

instytucji.

Nie można natomiast uniemożliwiać stronie złożenia ponownego wniosku

w tym przedmiocie, jeżeli po prawomocnym oddaleniu wniosku o zwolnienie od

kosztów sądowych, jej sytuacja majątkowa uległa takiej zmianie, że nie jest ona

w stanie kosztów tych uiścić. Złożenie wniosku, który wskazuje na nowe

okoliczności, jakie zaszły w sytuacji strony po prawomocnym oddaleniu jej

poprzedniego wniosku o zwolnienie od kosztów, przerywa bieg zakreślonego przez

sąd

terminu

do

uiszczenia

kosztów

sądowych,

jeżeli

prawomocnym

postanowieniem sądu wniosek strony został uwzględniony w całości lub części.

Oznacza to bowiem, że istotnie nastąpiła powoływana przez nią zmiana w sytuacji

majątkowej, uzasadniająca przyznanie jej zwolnienia od kosztów sądowych.

Z uwagi na to, że stronę, która została zwolniona od kosztów sądowych, traktuje

się jako zwolnioną od tych kosztów od chwili złożenia przez nią wniosku

o zwolnienie (porównaj postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia

1995 r. II CRN 20/95, OSNC 1995/9/132), złożenie tego wniosku w terminie

zakreślonym do uiszczenia opłaty sądowej powoduje przerwanie biegu terminu,

jeżeli wniosek okazał się uzasadniony.

Należy zatem uznać, że skoro drugi wniosek pozwanych o zwolnienie od

wpisu od apelacji, powołujący się na nowe okoliczności, okazał się w całości

skuteczny w stosunku do pozwanej spółki, która w jego wyniku została w całości

zwolniona od wpisu od apelacji i częściowo skuteczny w odniesieniu do

pozostałych pozwanych zwolnionych w jego wyniku od części wpisu od apelacji, to

zwolnienie to odniosło skutek od daty złożenia wniosku w tym przedmiocie, który

przerwał bieg terminu wyznaczonego przez sąd do uiszczenia opłaty od apelacji.

Termin ten rozpoczął bieg na nowo od dnia doręczenia pełnomocnikowi pozwanych

wezwania do uiszczenia tej części wpisu od apelacji, od której pozwani nie zostali

zwolnieni. Wpis ten został uiszczony w zakreślonym terminie, a zatem nie

zachodziły podstawy do odrzucenia apelacji.

Stanowisko Sądu Najwyższego zajęte w postanowieniu z dnia 21 kwietnia

1999r. I CKN 1461/98, na które powołał się Sąd Apelacyjny, nie może mieć

zastosowania w rozpoznawanej sprawie, bowiem dotyczyło innej sytuacji

faktycznej, takiej, w której strona składała kolejno kilka nieuzasadnionych wniosków

o zwolnienie od kosztów sądowych, z których żaden nie został uwzględniony.

Zgodnie ze wskazanym na wstępie stanowiskiem Sądu Najwyższego, żaden

z takich wniosków nie przerywał biegu terminu do uiszczenia opłat, odmiennie niż

w rozpoznawanej sprawie, w której drugi wniosek pozwanych okazał się częściowo

uzasadniony i przerwał bieg tego terminu.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznając zażalenie za

uzasadnione, uchylił zaskarżone postanowienie jako wydane bez podstawy prawnej

(art. 39816 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).