Supreme Court dismisses transfer request based on subjective bias claims without objective risk to judicial authority.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused the District Court's request to transfer the appeal to another court of equal jurisdiction. The appellant argued that local judges were biased and that continuing the case there would prolong proceedings through recusation requests. The court held that subjective fears alone are insufficient for transfer under Article 441 of the Civil Procedure Code, as there was no objective risk to judicial authority.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 441 k.p.c.; Art. 49 k.p.c.: Transfer to another court of equal jurisdiction is an exception requiring objective risk to judicial authority, not merely subjective fears of bias or anticipated recusations.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 1078/23 POSTANOWIENIE 29 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 29 stycznia 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w N.przeciwko W.M. o wydanie nieruchomości,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Krakowiepostanowieniem z 4 grudnia 2023 r., II Ca 1127/23,o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 4 grudnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Krakowie zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu apelacji pozwanej W.M. od wyroku Sądu Rejonowego w Wieliczce z 20 lipca 2023 r. w sprawie z powództwa K. sp. z o.o. sp.k. w N. o wydanie nieruchomości.Powołując się na pismo pozwanej, Sąd Okręgowy w Krakowie wskazał na jej głębokie przekonanie, że w sądach tamtejszego okręgu jej prawo do sprawiedliwego procesu nie jest realizowane, a sędziowie orzekający w sprawach, w których W.M. jest stroną, są co najmniej stronniczy.
Sąd Okręgowy dodał także, iż jest wysoce prawdopodobne, że - w przypadku kontynuowania sprawy przed tutejszym Sądem - pozwana będzie składać wnioski o wyłączenie od rozpoznania sprawy kolejno wylosowanych sędziów, co może skutkować przedłużeniem postępowania apelacyjnego. Podniósł także, że pozwana inicjuje przeciwko sędziom postępowania karne i dyscyplinarne.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Artykuł 441 k.p.c. stanowi podstawę przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.
W orzecznictwie podkreśla się, że przepis ten stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle (zob. postanowienia SN: z 16 marca 2020 r., IV CO 18/20; z 10 września 2020 r., II CO 203/20; z 28 września 2021 r., II CO 72/21). Zbyt pochopne przekazywanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie – może budować przekonanie o łatwości manipulowania ich ustawową właściwością (zob. postanowienia SN: z 25 listopada 2009 r., III KO 81/09; z 24 lutego 2020 r., II PO 5/20).
Podstawa do zastosowania art. 441 k.p.c. zachodzi wtedy, gdy zachodzi istotne ryzyko, że autorytet sądownictwa znacząco ucierpi w razie rozpatrzenia danej sprawy przez właściwy sąd. Dla oceny wagi zagrożenia dla autorytetu sądownictwa znaczenie mają przesłanki obiektywne (np. uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziów danego sądu w konkretnej sprawie) oraz przesłanki subiektywne (np. przekonanie stron postępowania albo lokalnej opinii publicznej o braku bezstronności sędziów danego sądu w konkretnej sprawie). Same przesłanki subiektywne nie są wystarczające do zastosowania art. 441 § 1 k.p.c. (zob. postanowienie SN z 3 sierpnia 2022 r., I NO 86/22).W orzecznictwie podkreśla się, że nie jest podstawą do odebrania sprawy właściwemu sądowi sytuacja kierowania powództw przeciwko sędziom sądów znajdujących się w obszarze właściwości danego sądu (zob. postanowienie SN z 17 czerwca 2021 r., IV CO 94/21), sytuacja spodziewanego zaistnienia przyczyny wyłączenia sędziego, nawet gdyby zaszła w stosunku do wszystkich sędziów wydziału (por. postanowienia SN: z 7 listopada 1995 r., II KO 51/95, z 27 kwietnia 2017 r., IV KO 27/17) czy też pomawianie sędziów przez stronę.
Podkreśla się także, że instytucja przekazania sprawy sądowi równorzędnemu nie może służyć obejściu rozstrzygnięć wydanych w trybie art. 49 k.p.c. (zob. postanowienie SN z 3 sierpnia 2022 r., I NO 86/22). Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. (A.G.)(r.g.)