Supreme Court dismisses transfer request when defendant judge's personal knowledge only warrants individual recusal, not court transfer.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the civil case to another court of equal jurisdiction. The lower court argued that the defendant, who is a judge in the same court, was personally known to most judges, potentially compromising impartiality. The Supreme Court ruled that this situation only grounds for the recusal of specific judges under Article 49 of the Civil Procedure Code, not for transferring the entire case under Article 441.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 441 § 1 k.p.c.; Art. 49 k.p.c.; The personal knowledge of a defendant judge by the majority of a court's judges does not justify transferring the case to another court but only warrants the recusal of specific judges.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CO 72/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Joanna Misztal-Konecka w sprawie z powództwa P. […] Spółki Akcyjnej w W.przeciwko K. W. i M. W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 września 2021 r.,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w P.o przekazanie sprawy XV Cz […] do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
UZASADNIENIE
1. Sąd Okręgowy w P., powołując się na art. 441 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 3 k.p.c., wystąpił o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy z powództwa P. […] S.A. w W. przeciwko K. W. i M. W. o zapłatę, rozpoznawanej na skutek zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowego w P. z 9 grudnia 2020 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania.Sąd Okręgowy wskazał, że przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi okręgowemu wymaga dobro wymiaru sprawiedliwości. Podał, że występująca w sprawie pozwana K.
W. pełni urząd sędziego w Sądzie Okręgowym w P. i jest osobą znaną osobiście większości sędziów tego Sądu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:2. Artykuł 441 k.p.c., dodany przez ustawę z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, wprowadza wyjątek od konstytucyjnej (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle (np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 marca 2020 r., IV CO 44/20; z 15 maja 2020 r., II CO 106/20; z 10 września 2020 r., II CO 203/20).
Do przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie powstania okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że jej rozpoznanie przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości.Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości ma ocenny charakter, ale z brzmienia art. 441 § 1 k.p.c. wynika, że w rozumieniu tego przepisu składa się na nie „w szczególności” wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazano, że chodzi przede wszystkim o sytuacje, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie (choćby mylne) o braku warunków do rozpoznania w danym sądzie sprawy w sposób obiektywny (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 września 2020 r., II CO 203/20).3. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono również, że przepis art. 441 k.p.c. ma na względzie przeszkody dotyczące danego sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości, a nie przeszkody odnoszące się do poszczególnego sędziego, gdyż w tym przypadku do rozwiązania zaistniałych wątpliwości służy instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w danej sprawie.
Podstaw stosowania omawianego przepisu nie należy utożsamiać z podstawami wyłączenia sędziego, jeżeli zatem w ocenie sędziego referenta istnieją podstawy do jego wyłączenia, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie, pozostawiając ocenę właściwemu sądowi (postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 września 2020 r., IV CO 191/20; z 26 czerwca 2020 r., IV CO 108/20; z 7 maja 2021 r., I CO 53/21).4. Okoliczności wskazane przez Sądu Okręgowy w P. nie uzasadniają zastosowania art. 441 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy nie przedstawił bowiem szerszej argumentacji wyjaśniającej, dlaczego fakt pełnienia przez pozwaną K.
W. urzędu sędziego w Sądzie Okręgowym w P. stanowi o istnieniu przeszkody dla rozpoznawania sprawy dotyczącej całego sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości. Fakt, że pozwana jest osobą osobiście znaną przez większość sędziów orzekających w występującym Sądzie może powodować jedynie uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności dotyczącą konkretnego sędziego lub sędziów. W takim wypadku mogą zachodzić podstawy zastosowania art. 49 k.p.c. Wówczas sprawę rozpoznaje inny sędzia tego samego sądu, a gdyby jego nie było, zachodzi sytuacja, gdy sąd właściwy nie może z powodu przeszkody rozpoznać sprawy i musi wystąpić do sądu przełożonego o wyznaczenie innego sądu równorzędnego (art. 44 k.p.c.).
Okoliczności wskazane w wniosku rozważać by można jako stanowiące podstawę dla wyłączenia poszczególnych sędziów Sądu Okręgowego (art. 49 § 1 k.p.c.). O konieczności przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, o którym mowa w art. 441 § 1 k.p.c., nie może świadczyć ewentualne zaistnienie przesłanek wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy w stosunku do części, nawet istotnej, sędziów sądu występującego. Podstaw stosowania art. 441 § 1 k.p.c. nie należy bowiem utożsamiać z podstawami wyłączenia sędziego (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 listopada 2020 r., V CO 213/20).5.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 441 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia. ke