Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 4/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to missing statutory requirements and missed filing deadline.

Numero d'incarto III CNP 4/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal seeking to invalidate a final judgment regarding the correction of land registry entries. The plaintiffs cited specific articles from the Property Law and Land Registry Act but failed to identify the exact legal provision violated or prove that no other remedies existed. Consequently, the court ruled the appeal procedurally defective under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4246 § 1 k.p.c. An appeal for invalidation of a final judgment must explicitly cite the violated legal provision and demonstrate the unavailability of other remedies; failure to meet these structural requirements or filing within the statutory period results in dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for invalidation final judgment civil procedure code procedural requirements statutory deadline land registry property law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności
Art. 4246 § 1 k.p.c.
terminu do wniesienia skargi, przewidzianego w art. 4246 § 1 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
i z tej przyczyny ulega odrzuceniu, zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.
Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe
ustawa z dnia 8 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności
art. 4246 § 1 k.p.c
terminu do wniesienia skargi, przewidzianego w art. 4246 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
i z tej przyczyny ulega odrzuceniu, zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 4/13

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka

w sprawie ze skargi R. W. i E. L.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N.

z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt III […]

wydanego w sprawie z powództwa H. D. i in. ,

przeciwko R. W., E. L. i J. G.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 lutego 2013 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 1 lipca 2010 r. Sąd Rejonowy w Z. oddalił powództwo H. D.

[…],skierowane przeciwko przeciwko […]o usunięcie niezgodności między stanem

prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem

prawnym.

Na skutek apelacji powodów, Sąd Okręgowy w N. wyrokiem z dnia 9

listopada 2010 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

-

uzgodnił treść księgi wieczystej nr […] prowadzonej przez Sąd Rejonowy

w Z. z rzeczywistym stanem prawnym przez wykreślenie w dziale III tej

księgi

wpisu

służebności

przejazdu,

przechodu,

prowadzenia

rur

wodociągowych, kanalizacyjnych i przewodów elektrycznych północnym

skrajem parceli I. kat 10219/56, obecnie dz. ewid. nr 421, na rzecz

każdoczesnych właścicieli dz. ewid. nr 420 powstałej z parceli 10168/13

i bud. 3327,

-

uzgodnił treść księgi wieczystej nr […] prowadzonej przez Sąd Rejonowy

w Z. z rzeczywistym stanem prawnym przez wykreślenie w dziale I – SP

prawa

przejazdu,

przechodu,

prowadzenia

rur

wodociągowych,

kanalizacyjnych i przewodów elektrycznych północnym skrajem parceli I.

kat 10219/56, obecnie dz. ewid. nr 421, na rzecz każdoczesnych właścicieli

dz. ewid. nr 420, powstałej z parceli 10168/13 i bud. 3327 i orzekł o kosztach

procesu.

R. W. i E. L. w dniu 7 listopada 2012 r. wnieśli skargę o stwierdzenie

niezgodności wyroku Sądu Okręgowego z prawem, a w dniu 10 grudnia 2012 r.

dodatkowe pismo, w którym wykazywali, że wzruszenie tego wyroku w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności

prawomocnego wyroku z prawem powinna zawierać - obok oznaczenia wyroku,

od którego

jest

wniesiona,

przytoczenia

jej

podstaw i

ich

uzasadnienia,

uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku,

którego skarga dotyczy oraz wniosku o stwierdzenie niezgodności wyroku

z prawem - wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny

oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe. Wszystkie te wymagania mają charakter

konstrukcyjny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich

podlega odrzuceniu a limine.

Przytoczenie

podstaw

skargi

i

ich

wskazaniu naruszeń

prawa

materialnego

uzasadnienia

lub

przepisów

polega

na

postępowania

z równoczesnym powołaniem przepisów prawa, które miały doznać naruszenia

i wyjaśnieniu,

na czym

zarzucane

naruszenie

polegało.

Odrębnym

wymaganiem jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest

niezgodny,

ustawodawca

bowiem wyraźnie

oddzielił

podstawy

skargi

od

przepisów prawa, z którymi wyrok jest niezgodny (zob. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, nie publ., z dnia 27 stycznia

2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140, z dnia 28 lutego 2006 r.,

I CNP 12/06, nie publ., z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06, nie publ. i z dnia

26 lipca 2006 r., IV CNP 68/06, nie publ.).

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w N. z dnia 9 listopada 2010 r. skarżący wskazali na naruszenie

art. 20 i 22 dekretu z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe (Dz.U. Nr 57,

poz. 319 ze zm.), art. 74, 115 i 116 ustawy z dnia 8 lipca 1982 r. o księgach

wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.) oraz

art. XXXIX przep. wprow. k.c. i wyjaśnili, na czym - ich zdaniem - to naruszenie

polegało. Nie wskazali natomiast przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest

niezgodny ani nie wykazali, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe. To ostatnie wymaganie uzupełnili w

piśmie złożonym w dniu 10 grudnia 2012 r., lecz dokonane uzupełnienie nie mogło

odnieść zamierzonego skutku z tej przyczyny, że nastąpiło po upływie dwuletniego

terminu do wniesienia skargi, przewidzianego w art. 4246 § 1 k.p.c.

Oznacza to, że skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt

3 i 5 k.p.c. i z tej przyczyny ulega odrzuceniu, zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.

jw