Supreme Court dismisses claim for invalidity of final judgment when extraordinary appeal was not filed first.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal seeking to declare a final judgment unlawful, ruling that such a claim is inadmissible if an extraordinary appeal has not been filed first. The plaintiff argued the lower court's decision violated legal principles, but failed to demonstrate that an extraordinary appeal was rejected or that other remedies were exhausted. Consequently, the court held that the procedural prerequisite for filing a claim for invalidity was not met, leading to the rejection of the claim and an award of costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 89 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym: A claim for invalidity of a final judgment is inadmissible if the party has not filed an extraordinary appeal and that appeal was not accepted, as the extraordinary appeal must be the primary remedy for correcting legal errors.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 10/19 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa D Z. przeciwko I. sp. z o.o. w K. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2020 r.,na skutek skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII Ga (…), odrzuca skargę i zasądza od skarżącej na rzecz pozwanej kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów wywołanych wniesieniem tej skargi.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą powódki D. Z. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Orzeczenie Sądu Najwyższego stwierdzające niezgodność zaskarżonego skargą wyroku z prawem nie eliminuje tego wyroku z obrotu prawnego. Stanowi natomiast podstawę do następczego dochodzenia od Skarbu Państwa naprawienia szkody poniesionej na skutek wydania wyroku niezgodnego z prawem. Odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa może wchodzić w grę jednak tylko wtedy, kiedy wzruszenie wyroku nie jest i nie było możliwe, a strona podjęła wszelkie dopuszczalne prawem czynności, prowadzące do wzruszenia wydanego wyroku.
Takimi czynnościami były dotychczas, poza skargą kasacyjną, także wniosek o wznowienie postępowania czy powództwo przeciwegzekucyjne, o ile występują podstawy do ich podjęcia.W dniu 3 kwietnia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t. j. Dz. U. 2019, poz. 825 ze zm.), która wprowadziła do polskiego systemu prawnego kolejny środek nadzwyczajny. Środkiem tym jest skarga nadzwyczajna, której celem jest, jak wynika z art. 89 przytoczonej ustawy, eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie.
Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 20 kwietnia 2019 r.Przyczyny uwzględnienia skargi nadzwyczajnej są zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem, jednak inne są konsekwencje wydanego na skutek tych skarg orzeczenia. Uwzględnienie przez Sąd Najwyższy skargi nadzwyczajnej prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (art. 95 ustawy o Sądzie Najwyższym w związku z art. 39815 oraz art. 39816 k.p.c.). Skoro zaś zaskarżony wyrok może zostać uchylony, nie jest możliwe orzekanie o skardze o stwierdzenie jego niezgodności z prawem i - w następstwie takiego orzeczenia - o odpowiedzialności majątkowej Skarbu Państwa.Oznacza to, że wnosząc skargę określoną w art. 4241 k.p.c. strona musi wykazać, iż złożyła do stosownego organu wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej zgodnie z art. 89 § 2 ustawy o SN, a wniosek ten nie został uwzględniony.Skarżąca wykazując, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe powołała się jedynie na niedopuszczalność skargi kasacyjnej oraz brak podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Tym samym wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że skarżąca za szkodę uznaje m.in. kwotę 4.847 zł z tytułu zasądzonych od niej kosztów procesu za obie instancje oraz kwotę 678 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty sądowej od apelacji strony pozwanej.Koszty procesu, którymi strona została obciążona, nawet wtedy, gdy zostały uiszczone, nie stanowią szkody uzasadniającej wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (zob. m.in. postanowienia SN z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt I CNP 43/14, z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt IV CNP 41/13, z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt II CNP 24/13, www.sn.pl).Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. jw