Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 74/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on social security contribution dispute where appeal value falls below statutory threshold.

Numero d'incarto II UZ 74/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a cassation complaint regarding social security contributions. The appellant argued procedural flaws and claimed the dispute value exceeded the threshold for cassation, but the court found the value was merely the difference in contributions, totaling 80.69 zł. Consequently, the appeal was inadmissible because the subject matter value did not meet the minimum requirement for cassation proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.: In disputes over the calculation of social security contributions, the subject matter value is the difference between the claimed and assessed contributions; if this value falls below the statutory threshold, the cassation complaint is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions cassation threshold subject matter value social insurance law procedural admissibility contribution calculation appeal dismissal soglia del valore litigioso

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
z art. 3982 § 1 k.p.c. przez odrzucenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, podczas gdy sprawa dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, a nadto wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie przekracza kwotę 10 000,00 zł.Wobec powyższego skarżąca wniosła o:1.
Art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
W postępowaniu zażaleniowym stosuje się bowiem odpowiednio art. 39814 k.p.c.
Art. 386 § 2 k.p.c.
naruszenie art. 386 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 3 k.p.c.
z art. 397 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
z art. 379 pkt 2 k.p.c. oraz 379 pkt 5 k.p.c.
Art. 379 pkt 5 k.p.c.
Art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.
z art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. oraz art.
Art. 174 § 2 k.p.c.
oraz art. 174 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie zgłoszonego w zażaleniu zarzutu nieważności postępowania przed Sądem Okręgowym w G.
art. 386 § 2 k.p.c
naruszenie art. 386 § 2 k.p.c.
art. 397 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UZ 7/14
Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to insufficient value of the subject matter under social security contribution rules.
II UZ 8/15
Supreme Court dismisses cassation appeal due to social security contribution dispute value falling below ten thousand zloty threshold.
II UZ 1/16
Supreme Court dismisses appeal due to low dispute value under Polish Code of Civil Procedure.
II UZ 32/16
Social security appeal dismissed because the appeal subject value was under 10,000 PLN despite general admissibility rules.
II UZ 49/16
Social security appeal dismissed as inadmissible due to property rights dispute value under 10,000 PLN threshold.
II UZ 50/16
Supreme Court dismisses social security appeal as inadmissible due to low case value under Civil Procedure Code.
II UZP 1/14
Social security contribution dispute: value of appeal must be calculated separately for each employee, not summed.
I UZ 107/10
Supreme Court dismisses social security appeal as inadmissible due to value below statutory threshold.
I UZ 29/10
168 oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z 2 czerwca 2010 r., I UZ 107/10, LEX nr 1554382; z 18 maja 2010 r., I UZ 29/10, LEX nr 1620501 oraz z 26 czerwca 2012 r., II UK 290/11, OSNP 2013 nr 13-14, poz.
II UK 290/11
Social security appeal dismissed because the value of the dispute was calculated incorrectly by the court.
I CZ 105/16
Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, clarifying that appeal value is determined by the substantive property interest, not the total investment cost.
I CZ 97/16
Supreme Court allows appeal by correcting lower court's error in valuing the subject matter of the appeal.
I UZ 119/17
postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 stycznia 2017 r., I CZ 105/16, LEX nr 2224601; z 8 grudnia 2016 r., I CZ 97/16, LEX nr 2188616 oraz z 6 marca 2018 r., I UZ 119/17, LEX nr 6456371).
II UZ 20/11
Supreme Court dismisses appeal rejecting claim for pension difference due to improper calculation of appeal value.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 74/21 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Rączka (sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Staryk w sprawie z odwołania I. Sp. z o.o. z siedzibą w G.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.‎z udziałem J. P.‎o podstawę wymiaru składek,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 marca 2022 r.,‎zażalenia odwołującej się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 11 maja 2021 r., sygn. akt III AUz (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z 11 maja 2021 r., sygn. akt III AUz (…) odrzucił skargę kasacyjną odwołującej się I. Sp. z o.o. z siedzibą w G. od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z 12 stycznia 2021 r., sygn. akt III AUz (…), którym Sąd drugiej instancji oddalił zażalenie od postanowienia Sądu Okręgowego w G. odrzucającego odwołanie.Sąd Apelacyjny wskazał, że istotę sprawy stanowi ustalenie wyższej podstawy składek na ubezpieczenie społeczne należnych od wnioskodawcy - a więc wyższej składki, także od umów zlecenia zwartych pomiędzy zainteresowanym a l.

S.A. W konsekwencji wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota dodatkowej składki od wskazanych umów zlecenia.Już sam przychód z umów zlecenia będący podstawą naliczenia dodatkowej składki kształtuje się poniżej granicy kwoty dopuszczającej możliwość wniesienia skargi kasacyjnej - stanowi go kwota 205,95 zł.Koresponduje to z kwotą wskazaną przez pozwanego w odpowiedzi na odwołania jako wartość przedmiotu sporu 80,69 zł obliczoną jako wartość składki, stanowiącej ułamek wskazanej wyżej kwoty.Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła odwołująca się, zaskarżając je w całości i zarzucając mu:1. naruszenie art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 379 pkt 2 k.p.c. oraz 379 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. oraz art. 174 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie zgłoszonego w zażaleniu zarzutu nieważności postępowania przed Sądem Okręgowym w G. i procedowanie sprawy z udziałem spółki I.

Sp. z o.o. oraz bez udziału płatnika po 2 stycznia 2020 roku, co w konsekwencji doprowadziło do nieważności postępowania przez Sądem pierwszej instancji,2. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c. przez odrzucenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, podczas gdy sprawa dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, a nadto wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie przekracza kwotę 10 000,00 zł.Wobec powyższego skarżąca wniosła o:1. uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz poprzedzającego go postanowienia o oddaleniu zażalenia oraz postanowienia o odrzuceniu odwołania, zniesienie postępowania w zakresie w zakresie dotkniętym nieważnością i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznaniawzględnie o:2. uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.Nadto wniósł o zasądzenie o zasądzenie od organu rentowego na rzecz płatnika zwrotu kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie odwołującej się nie zasługuje na uwzględnienie.Zażalenie zostało wywiedzione w dwóch kierunkach. W pierwszym żaląca się podnosi nieważność postępowania, a w drugim neguje odrzucenie skargi kasacyjnej z uwagi na rodzaj sprawy i wartość przedmiotu zaskarżenia. W obu przypadkach argumenty zażalenia nie mogą jednak zostać uznane za uzasadnione.Faktycznie, jeżeli postępowanie toczyło się z udziałem strony, która utraciła byt prawny (na przykład wskutek połączenia spółek prawa handlowego), to przy rozpoznaniu skargi kasacyjnej mogłoby podlegać ocenie, czy postępowanie w sprawie dotknięte jest nieważnością z art. 379 pkt 2 k.p.c. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 27 maja 2010 r., II PK 363/09, LEX nr 603829).

Nieważność postępowania w fazie wydania postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej - w aspekcie udziału stron posiadających zdolność prawną (sądową) i procesową - należy jednakże oceniać w odniesieniu do udziału stron objętych tym postępowaniem i uwzględnianych w zaskarżonym postanowieniu. Taki problem prawny podlega analizie w ocenie zasadności rozpoznawanego zażalenia. W zaskarżonym postanowieniu o odrzuceniu skargi kasacyjnej występowała już I. Spółka z o.o. z siedzibą w G., czyli podmiot (strona będąca płatnikiem składek składająca rozpatrywane zażalenie) niewątpliwie posiadający zdolność sądową i procesową.

Naruszenie przepisów procedury we wcześniejszej fazie postępowania mogłoby powodować uwzględnienie zażalenia tylko wtedy, gdyby w sposób istotny wpłynęło na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uwagi na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia (jest to sytuacja analogiczna do nieważności postępowania w pierwszej instancji ocenianej w postępowaniu kasacyjnym; por. wyroki Sądu Najwyższego: z 21 listopada 1997 r., I CKN 825/97, OSNC 1998 nr 5, poz. 81 i z 10 lutego 1998 r., II CKN 600/97, OSP 1999 nr 3, poz. 58, z glosą W.

Broniewicza oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z 16 listopada 2006 r., II CSK 177/06, LEX nr 445245; z 24 maja 2007 r., V CSK 62/07, LEX nr 442605 i z 23 lipca 2008 r., I UK 70/08, LEX nr 818577). W postępowaniu zażaleniowym stosuje się bowiem odpowiednio art. 39814 k.p.c. (w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.), a więc zażalenie podlega oddaleniu, gdy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Oznacza to, że zarzut co do nieważności postępowania w fazie przed wydaniem zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, może prowadzić do uchylenia tego postanowienia wtedy, gdy nietrafna jest dokonana w tym postanowieniu ocena co do dopuszczalności tej skargi.Niezależnie od trafności zastosowania przez organ rentowy art. 8 ust. 2a ustawy systemowej oraz ocen Sądów orzekających w tym zakresie, w sprawie nie było wątpliwości co do podlegania zainteresowanego ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu (pozostawaniu w zatrudnieniu pracowniczym).

Według utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego (podzielanego przez skład orzekający), sprawa, w której adresat decyzji organu rentowego wymierzającej składki na ubezpieczenia społeczne zaprzecza, że jest płatnikiem składek należnych za ubezpieczonego, jest sprawą dotyczącą składek na ubezpieczenia społeczne, a nie sprawą o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego (art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.). Wartość przedmiotu zaskarżenia w takiej sprawie równa jest różnicy pomiędzy wysokością składki wskazywaną (zapłaconą) przez odwołującego się i składką należną, ustaloną w zaskarżonej decyzji za sporny okres - art. 22 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 sierpnia 2014 r., I UZ 7/14, LEX nr 1500663; z 21 kwietnia 2015 r., II UZ 8/15, OSNP 2017 nr 3, poz. 34; z 20 kwietnia 2016 r., II UZ 1/16, LEX nr 2054096; z 11 sierpnia 2016 r., II UZ 32/16, LEX nr 2113370 oraz z 29 listopada 2016 r., II UZ 49/16, LEX nr 2202501 i II UZ 50/16, LEX nr 2191457).W sprawie o ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.) określa się odrębnie względem każdego ubezpieczonego (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 12 czerwca 2014 r., II UZP 1/14, OSNP 2014 nr 12, poz. 168 oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z 2 czerwca 2010 r., I UZ 107/10, LEX nr 1554382; z 18 maja 2010 r., I UZ 29/10, LEX nr 1620501 oraz z 26 czerwca 2012 r., II UK 290/11, OSNP 2013 nr 13-14, poz. 161).

W sprawach, w których dopuszczalność skargi kasacyjnej jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia, sąd uprawniony jest do jej badania i oznaczenia prawidłowej wysokości. Brak formalnego sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia podanej w apelacji (zażaleniu) nie eliminuje możliwości weryfikacji tej wartości (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 stycznia 2017 r., I CZ 105/16, LEX nr 2224601; z 8 grudnia 2016 r., I CZ 97/16, LEX nr 2188616 oraz z 6 marca 2018 r., I UZ 119/17, LEX nr 6456371). Uprawnionym sposobem weryfikacji jest zwrócenie się do organu rentowego o ustosunkowanie się do wskazanej w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2011 r., II UZ 20/11, LEX nr 1068051).W związku z powyższym, opierając się na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.