Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 198/05 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for inadmissibility due to lack of significant legal issues and factual challenge.

Numero d'incarto II UK 198/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal against a social insurance disability pension decision. The applicant raised procedural errors regarding evidence assessment and material law interpretations, but the court found these grounds inadmissible or without merit. Consequently, the appeal was rejected because it failed to demonstrate significant legal issues requiring cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3983 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise significant legal issues or challenge factual findings, as cassation serves only to verify the correct application of law, not to re-evaluate facts.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility social insurance disability pension significant legal issues requirement factual findings cassation public interest cassation function

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 2 k.p.c.
Wprawdzie, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.,
art. 3983 § 1 k.p.c.
oprzeć stosownie do art. 3983 § 1 k.p.c. W ramach podstawy z pkt 2 tego przepisu
art. 3983 § 3 k.p.c.
mimo, że w świetle art. 3983 § 3 k.p.c., - te zarzuty są niedopuszczalne.
art. 328 § 2 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c. jest wprawdzie naruszeniem tego przepisu, jednakże naruszenie
art. 39813 § 2 k.p.c.
stosownie do art. 39813 § 2 k.p.c. – wiążących dla Sądu Najwyższego, ustaleń
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 13 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
potrzebą wykładni przepisu art. 13 ust.
§ 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie orzekania o niezdolności do pracy do celów rentowych
art. 13 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy
przepisem art. 13 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy”.
art. 3989 § 2 k.p.c
Wprawdzie, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.,

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 198/05

POSTANOWIENIE

Dnia 6 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maria Tyszel

w sprawie z wniosku K. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 kwietnia 2006 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w P.

z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt III AUa …/03,

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

Uzasadnienie

Wprawdzie, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.,

postanowienie Sądu

Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej nie wymaga

pisemnego uzasadnienia, jednakże w pierwszym okresie stosowania przepisów o

skardze kasacyjnej, w ich brzmieniu nadanym ustawą

z 22 grudnia 2004 r. o

zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju

sądów powszechnych (Dz. U z 2005 r. Nr 13, poz. 98), Sąd Najwyższy

rozpoznający niniejszą skargę uznaje za potrzebne wskazanie zasadniczych

motywów rozstrzygnięcia.

W skardze zostały przytoczone obydwie podstawy, na jakich strona może ją

oprzeć stosownie do art. 3983 § 1 k.p.c. W ramach podstawy z pkt 2 tego przepisu

autor skargi podniósł zarzuty naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. i art. 232 k.p.c. –

dotyczące, jak wynika z ich treści - oceny dowodów i ustalania stanu faktycznego

mimo, że w świetle art. 3983 § 3 k.p.c., - te zarzuty są niedopuszczalne. Sąd

Najwyższy od początku orzekania kasacyjnego wyjaśnił, że uchybienie dyrektywom

art. 328 § 2 k.p.c. jest wprawdzie naruszeniem tego przepisu, jednakże naruszenie

to nie może usprawiedliwiać kasacji, bowiem nie mogło wpłynąć na wynik sprawy,

skoro uzasadnienie orzeczenia jest sporządzone po jej rozstrzygnięciu (por. wyroki

z dnia: 1 lipca 1998 r., I PKN 220/98, oraz z 29 października 1998 r., II UKN

282/98, - OSNAPiUS, 1999 r. Nr 15, poz. 482 i nr 23, poz. 758, z 5 września 2001

r.., I PKN 615/00, OSNP 2003 z. 15, poz. 352). Tak więc ta podstawa skargi jest

bezskuteczna. W świetle przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku –

stosownie do art. 39813 § 2 k.p.c. – wiążących dla Sądu Najwyższego, ustaleń

podniesionych w skardze, zarzuty prawa materialnego są oczywiście bezzasadne.

Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący uzasadnił wystąpieniem

„istotnych zagadnień prawnych, budzących poważne wątpliwości, a mianowicie

potrzebą wykładni przepisu art. 13 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z

Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118) oraz § 5 pkt 3

rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie orzekania o

niezdolności do pracy do celów rentowych (Dz. U. Nr 99, poz. 612) w związku z

przepisem art. 13 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy”.

Przedstawione zagadnienie nie

wymaga kolejnej wykładni Sądu Najwyższego, ponieważ wszystkie powołane w

skardze

przepisy

były

już

wielokrotnie

i

wszechstronnie

wyjaśniane

dotychczasowym orzecznictwie (m.in. w wyroku z 30 sierpnia 2001 r.,

w

II UKN

521/00, - OSNP 2003/10/260 a także w postanowieniu z dnia 4 lutego 2003 r., II

UKN 345/02, - OSNP 2004, nr 8, poz. 146). Sąd Najwyższy, po raz kolejny

przypomina, że jako

kasacyjny nie jest sądem powszechnym zwykłej, trzeciej

instancji, a skarga kasacyjna (podobnie, jak uprzednio – kasacja) nie jest środkiem

zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji

kończącego postępowanie w sprawie. Zgodnie ze stosownymi przepisami Kodeksu

postępowania cywilnego, kontrola kasacyjna, nie jest środkiem weryfikacji ustaleń

faktycznych dokonywanych przez sądy orzekające merytorycznie. Z uwagi na

przeważający w charakterze skargi kasacyjnej element interesu publicznego, jako

środka kontroli prawidłowości stosowania prawa, wskazany w art. 398 4 § 1 pkt 3

k.p.c. jeden z kreatywnych elementów skargi kasacyjnej, jakim jest wniosek o

przyjęcie skargi i jego uzasadnienie ma na celu wykazanie znaczenia tego

rozstrzygnięcia dla realizacji publicznoprawnych funkcji skargi, ujednolicenia

orzecznictwa sądów powszechnych i rozwoju jurysprudencji. Takiego znaczenia w

skardze nie przedstawiono, jest ona ograniczona do zakwestionowania ustaleń

faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego wyroku, dlatego też Sąd

Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji postanowienia.