Supreme Court dismisses appeal for judge recusal filed after trial concluded as procedurally inadmissible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against the District Court's decision to dismiss a request for judge recusal. The appellant argued that a state of pending proceedings existed due to a request for retrial, yet the lower court refused the recusal request after the trial had officially concluded. The Court ruled that the appeal itself was inadmissible because the statutory grounds for recusal apply only during active proceedings, not after their termination.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 50 § 1, art. 52 § 1, 2, art. 531, art. 328 § 2, art. 399 § 1 k.p.c.; Appeals against decisions dismissing recusal requests filed after the conclusion of proceedings are inadmissible as the relevant provisions govern only the duration of active litigation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PZ 5/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa A. S.przeciwko Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w W. i Ministerstwu Zdrowia w W.o wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w W.,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 marca 2018 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w W.z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt XXI Pa (…), 1. odrzuca zażalenie, 2. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z 4 listopada 2016 r. odrzucił wniosek powoda A. S. z 5 sierpnia 2016 r. o wyłączenie wskazanych przezeń sędziów i odrzucił jego wniosek z 14 sierpnia 2016 r. i z 14 września 2016 r. o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Okręgowego w W.. Sąd podał w uzasadnieniu, że nie występuje stan zawisłości sprawy, bowiem wyrok w sprawie został wydany 3 września 2015 r. Wniosek o wyłączenie sędziego złożony po zakończeniu postępowania w sprawie jest niedopuszczalny i dlatego został odrzucony.W zażaleniu zarzucono naruszenie art. 50 § 1, art. 52 § 1 i 2, art. 531, art. 328 § 2, art. 399 § 1 k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c.:- poprzez nie wzięcie pod uwagę, iż powód wielokrotnie (m.in., w pismach z 7 grudnia 2015 r., 27 lipca 2016 r.) żądał wznowienia postępowania w niniejszej sprawie, powołując się m.in. na art. 401 § 1 oraz art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c., co winno skutkować podjęciem przez Sąd czynności przewidzianych w ustawie;- poprzez błędne uznanie, iż wniosek o wyłączenie sędziów został złożony przez powoda w niewłaściwym „momencie procesowym” z uwagi na brak zawisłości sprawy przed Sądem w sytuacji, gdy wobec złożenia skargi o wznowienie niniejszego postępowania powstał „stan zawisłości sprawy”, a więc wniosek o wyłączenie sędziów winien zostać merytorycznie rozpoznany;- poprzez rozstrzygnięcie wniosku z 5 sierpnia 2016 r. o wyłączenie wskazanych sędziów oraz wniosków z 14 sierpnia 2016 r. i 14 września 2016 r. dotyczących wszystkich sędziów Sądu Okręgowego w W. przez sędziego, którego dotyczył przedmiotowy wniosek, w sytuacji gdy wniosek winien zostać rozpoznany przez 3 sędziów zawodowych spoza grona sędziów, których wniosek dotyczy;- poprzez błędne odrzucenie wniosku o wyłączenie sędziów, w sytuacji, gdy wniosek winien zostać merytorycznie rozpoznany, w szczególności wobec odebrania od sędziów wyjaśnień w trybie art. 52 § 2 k.p.c. oraz wobec braku przesłanek do odrzucenia przedmiotowego wniosku w myśl art. 531 k.p.c.;- poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w sposób nie odpowiadający wymaganiom określonym w art. 328 § 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sędziego nie jest dopuszczalne i dlatego zostało oddalone – art. 394 i art. 3941 k.p.c.Ta sama podstawa uzasadniałaby również odrzucenie zażalenia, gdyby przyjąć – za tezą zażalenia – że chodziłoby o postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania.
Również wówczas nie ma innej podstawy do wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie Sądu powszechnego odrzucające wniosek o wyłączenie sędziego. Jednak z tą uwagą, że Sąd Okręgowy nie przedstawił Sądowi Najwyższemu zażalenia w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania. Skarżący nie wykazuje, że postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sędziego zostało wydane w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania. Odwołanie się do poszczególnych pism nie jest wystarczające, gdyż wówczas powinno wystąpić wyodrębnienie administracyjne i procesowe sprawy ze skargi o wznowienie postępowania, po spełnieniu wszystkich warunków przewidzianych dla tej skargi.
W zażaleniu nie wskazuje się na sygnaturę takiej sprawy.Wskazane w zażaleniu regulacje z art. 50, 51, 52, 531 k.p.c. odnoszą się do czasu przed rozpoznaniem sprawy, czyli w toku postępowania, a nie po jego zakończeniu. Wówczas może mieć znaczenie wykładnia przyjęta w uchwale Sądu Najwyższego z 18 marca 2011 r., III CZP 138/10. Z regulacji tych nie wnika, że po zakończeniu postępowania, sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie nie może odrzucić wniosku skoro wniosek jest niedopuszczalny. Ocena ta wykracza ponad potrzebę argumentacji, bo zażalenie jest niedopuszczalne.Pozostałe zarzuty naruszenia art. 328 § 2 k.p.c., art. 399 § 1 k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c., także nie uzasadniają wniosków zażalenia.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).Wobec oczywiście niedopuszczalnego zażalenia należało oddalić wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
Wniesienie oczywiście niedopuszczalnego zażalenia nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania takiego wynagrodzenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 listopada 2016 r., I CZ 74/16, z 6 czerwca 2014 r., IV CSK 228/14, z 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98). r.g.