Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 261/04 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of significant legal issue regarding dismissal grounds.

Numero d'incarto II PK 261/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the Municipal Sports and Recreation Center against a lower court ruling. The appellant argued that the dismissal of a permanent employee due to a manager's removal required a specific interpretation of labor and local government laws. The court determined that no significant legal issue existed because prior precedent established that a manager's removal does not automatically equate to a valid ground for terminating an employment contract.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may refuse to accept a cassation for non-examination if no significant legal issue exists, there is no need for interpretation of laws raising serious doubts, or the appealed judgment does not obviously violate the law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue dismissal grounds manager removal permanent employment labor law interpretation Supreme Court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 45 § 1 Kodeksu pracy
przez błędną wykładnię art. 45 § 1 k.p.
art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
w związku z art. 30 ust.
art. 393 § 1 k.p.c.
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w praktyce (art. 393 § 1 k.p.c.)
art. 393 § 2 k.p.c.
Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 393 3 §
art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.
Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 393 3 §
art. 45 § 1 k.p
przez błędną wykładnię art. 45 § 1 k.p.
art. 393 k.p.c
kasacji: sądowi drugiej instancji na podstawie art. 393 k.p.c., natomiast Sądowi
art. 393 § 1 k.p.c
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w praktyce (art. 393 § 1 k.p.c.)

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 261/04

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Herbert Szurgacz

w sprawie z powództwa W. M.

przeciwko Urzędowi Miasta w K., Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w K.

o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2005 r.,

kasacji strony pozwanej Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w K. od wyroku

Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K.

z dnia 21 maja 2004 r., sygn. akt IV Pa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Strona pozwana Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w K. wniosła kasację od

wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 21

maja 2004 r. Jako podstawy kasacji wskazano naruszenie prawa materialnego

przez błędną wykładnię art. 45 § 1 k.p. w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z

dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Kasacja zawiera wniosek o

uchylenie zaskarżonego wyrok i poprzedzającego wyroku Sądu Pracy przez

oddalenie powództwa. Kasacja przedstawia okoliczności, które zdanie skarżącego,

uzasadniają jej rozpoznanie.

Sąd Najwyższy zważył:

Przedstawienie

przez

stronę

wnoszącą

kasację

okoliczności

uzasadniających .jej rozpoznanie nie oznacza, że Sąd Najwyższy przyjmie kasację

do rozpoznania. Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 393 3 §

1 pkt 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od nowelizacji Kodeksu postępowania

cywilnego dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2000 r., nie pozwala jedynie odrzucić

kasacji: sądowi drugiej instancji na podstawie art. 393 k.p.c., natomiast Sądowi

Najwyższemu – na podstawie art. 3937 § 2 w związku z art. 393 k.p.c. Nie

zapewnia jednak przyjęcia kasacji do rozpoznania. Przyjęcie to zależy bowiem od

braku okoliczności, które uprawniają Sąd Najwyższy do wydania postanowienia o

odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania. Okoliczności te zostały wymienione w

art. 393 § 1 i § 2 k.p.c. Według powyższych przepisów. Sąd Najwyższy może

odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne

zagadnienie prawne,

nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

ani nieważność postępowania, a ponadto gdy zaskarżone orzeczenie nie narusza

w sposób oczywisty prawa lub gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna.

W ocenie Sądu Najwyższego, w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do

przyjęcia kasacji do rozpoznania ponieważ nie występuje w niej istotne zagadnienie

prawne ani nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w praktyce (art. 393 § 1 k.p.c.)

Zdaniem skarżącej wymagana jest interpretacja „przepisu art. 45 § 1 (30 § 4)

Kodeksu pracy w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o

samorządzie gminnym,

polegającej na ustaleniu, czy odwołanie gminnego

kierownika jednostki organizacyjnej zarządzeniem wójta (burmistrza, prezydenta)

może stanowić samodzielną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na

czas nie określony..."

Zagadnienie

oddziaływania

czynności

podejmowanych

w

zakresie

stosunków samorządowych (odwołanie kierownika jednostki samorządowej),

na

stosunki pracy (rozwiązanie stosunku pracy) było przedmiotem rozważań Sądu

Najwyższego w powołanym zresztą w kasacji wyroku z dnia 5 lutego 2002 r. IPKN

832/00). Sąd Najwyższy stwierdził m.in., że odwołanie kierownika wojewódzkiej

samorządowej jednostki organizacyjnej przez zarząd województwa jest podstawą

dokonania czynności w ramach stosunku pracy, np. uzasadnia wypowiedzenie

umowy o pracę, ale nie jest z nią równoznaczne. Kasacja nietrafnie interpretuje

ten fragment uzasadnienia wyroku w ten sposób, iż zdaniem Sądu Najwyższego

odwołanie jest równoznaczne

z obowiązkiem wypowiedzenia umowy o pracę

odwołanemu z funkcji pracownikowi i w każdym wypadku stanowi uzasadnioną

podstawę

wypowiedzenia. Zarówno w tym orzeczeniu, jak i w sprawach

dotyczących odwołania

z funkcji członków zarządu spółek kapitałowych Sąd

Najwyższy podkreślał,

że nie zachodzi automatyczna zależność

między

pozbawieniem funkcji a rozwiązaniem stosunku pracy. Stanowisko judykatury w

tym przedmiocie należy uznać za utrwalone.

W pozostałym zakresie kasacja zawiera polemikę z ustaleniami Sądu

Okręgowego, co nie spełnia wymagań przepisu art. 393 § 1 k.p.c.

Z powyższych względów, na podstawie art. 393 w związku z art. 393 7 § 1

k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.