Supreme Court dismisses appeal against temporary arrest order filed after the 7-day statutory deadline has expired.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the defendant's appeal against a temporary arrest order because it was filed six days after the statutory 7-day deadline expired. The defendant submitted a handwritten appeal on February 28, 2023, which arrived at the court after the defense attorney's earlier appeal had already been upheld. The court ruled that since the appeal was lodged after the deadline set by the Code of Criminal Procedure, it must be left without consideration.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 430 § 1 k.p.k.; art. 429 § 1 k.p.k.: An appeal against a coercive measure is inadmissible if filed after the expiration of the statutory period for lodging such an appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
II KZ 23/23 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie B. P. oskarżonej z art. 286 § 1 k.k. i in. na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 21 marca 2023 r. zażalenia oskarżonej na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II KK 79/22, o zastosowaniu tymczasowego aresztowania na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. postanowił: zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji obrońcy B. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2021 r., sygn. akt II AKa 69/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt IV K 378/12, którym B. P. została skazana na karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przypisane jej czyny z art. 286 § 1 k.k. i. in. - wyrokiem z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II KK 79/22, uchylił wyrok Sądu odwoławczego i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Jednocześnie, na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 248 § 1 k.p.k. i art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.k., zastosował wobec oskarżonej środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, tj. od dnia 8 lutego 2023 r., godz. 12.30 do dnia 8 maja 2023 r., godz. 12.30.
Odpis postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania został doręczony oskarżonej w dniu 15 lutego 2023 r. (informacja Aresztu Śledczego w L. - k. 7 akt SN). W dniu 15 lutego 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie obrońcy oskarżonej na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu tego zażalenia, postanowieniem z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt II KZ 15/23, utrzymał to postanowienie w mocy. W dniu 28 lutego 2023 r. (data stempla pocztowego) oskarżona złożyła własnoręcznie sporządzone zażalenie na postanowienie o zastosowaniu wobec niej tymczasowego aresztowania, nazywając je załącznikiem do zażalenia obrońcy.
Pismo to wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 8 marca 2023 r. Zostało potraktowane jako zażalenie oskarżonej na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, zarejestrowane pod sygnaturą II KZ 23/23 i przekazane do rozpoznania. Sąd Najwyższy, po zapoznaniu się z aktami sprawy i pozyskaniu z Aresztu Śledczego w L. informacji, że oskarżona odebrała postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania w dniu 15 lutego 2023 r., a nadane przez nią pismo nie zostało przekazane za pośrednictwem Aresztu Śledczego (k. 7- 8 akt SN), a zatem o dacie jego nadania decyduje data stempla pocztowego na kopercie, wskazująca na dzień 28 lutego 2023 r., stwierdził, że B.
P. złożyła zażalenie na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania już po upływie 7 dniowego terminu do złożenia tego środka odwoławczego. Ten bowiem upłynął w dniu 22 lutego 2023 r. Zgodnie z treścią art. 430 § 1 k.p.k., środek odwoławczy pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 k.p.k. (tj. środek został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalny z mocy ustawy) albo jeżeli przyjęcie środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu.
Stosownie do powyższego, ponieważ oskarżona wniosła zażalenie w dniu 28 lutego 2023 r., a więc sześć dni po upływie terminu zawitego do jego złożenia, należało pozostawić ten środek odwoławczy bez rozpoznania. Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.