Supreme Court dismissed cassation appeal due to failure to file within 30 days after being formally summoned by the court.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal because he failed to file the appeal within the 30-day period after being formally summoned to do so. Although the defendant argued that the state-appointed lawyer lacked independence and that financial issues warranted a new lawyer, the court found no legal basis for appointing another defender since the defendant had already utilized the free legal aid system. The court emphasized that the state-appointed lawyer's opinion was a legal assessment, not a mandate to file the appeal, and the defendant's subsequent inaction constituted a formal defect that precluded the appeal's acceptance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437 § 1 k.p.k.; Art. 518 k.p.k.; Art. 530 § 3 k.p.k.; Art. 526 § 2 k.p.k. The state-appointed lawyer's opinion on the necessity of filing a cassation appeal is a legal assessment, not a mandate to the defendant; failure to file the appeal within the statutory period after being formally summoned constitutes a formal defect barring acceptance of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KZ 19/21 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie M. P.skazanego za czyn z art. 200 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 2021 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 marca 2021 r. sygn. akt III Ka (…)o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 2 marca 2021 r. odmówiono przyjęcia kasacji skazanego M.
P. w sprawie III Ka (…) Sądu Okręgowego w K. Podstawą odmowy przyjęcia kasacji było nieuzupełnienie przez skazanego braku formalnego polegającego na niedopełnieniu wymogu sporządzenia i podpisania kasacji przez adwokata lub radcę prawnego (art. 526 § 2 k.p.k.) - w sytuacji, gdy wyznaczony uprzednio obrońca z urzędu adw. M. W. poinformowała o braku podstaw do jej wniesienia (k. 701-708). Po tym fakcie skazany wezwany do usunięcia braku formalnego (k. 714), tego nie uczynił. W dniu 18 lutego 2021 r. (k. 728-729) skazany złożył ponowny wniosek o wyznaczenie innego obrońcy z urzędu.
Z kolei we wniesionym zażaleniu (k. 733 - 735) skazany zarzucił wyznaczonemu z urzędu obrońcy brak rzetelności i bezstronności przy sporządzaniu opinii. Wskazał też na okoliczności, jak chociażby brak obecności obrońcy podczas przesłuchania małoletniej - art. 185 a § 2 zd. 4 k.p.k., które w jego ocenie świadczą o zaistnieniu niedostrzeżonej przez obrońcę, bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art 439 § 1 pkt. 10 k.p.k. Ponadto skazany zakwestionował zasadność wezwania go przez sąd odwoławczy do ewentualnego ustanowienia obrońcy z wyboru w celu sporządzenia i podpisania kasacji oraz odmowy wyznaczenia mu nowego obrońcy z urzędu.
W ocenie skazanego takie postąpienie pozbawia go możliwości skorzystania z nadzwyczajnego środka zaskarżenia oraz narusza jego prawo do obrony. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie jest niezasadne. Dokonując kontroli odwoławczej w aspekcie wszystkich podstaw odwoławczych Sąd Najwyższy stwierdza, że analiza akt sprawy nie wskazuje, aby doszło do uchybienia przepisom prawa w trakcie procedowania na tym etapie postępowania. Skazany korzystał z pomocy wyznaczonego z urzędu obrońcy adw. M. W., która nie stwierdziła podstaw do wniesienia w tej sprawie kasacji, a stanowisko swoje przedstawiła w obszernej i przekonującej opinii (k.702-709).
Podkreślić trzeba, że skarga kasacyjna ma charakter nadzwyczajny, jej wniesienie możliwe jest tylko i wyłącznie w określonych sytuacjach, a podstawy kasacji są ograniczone jedynie do rażącej - a nie jakiejkolwiek - obrazy przepisów prawa, i to takiej, która w istotny sposób mogła wpłynąć na treść wyroku. Wyznaczony w sprawie obrońca z urzędu nie został ustanowiony po to, aby sporządził kasację zgodnie z wolą skazanego, ale po to, aby dokonał oceny akt sprawy pod kątem istnienia podstaw do wniesienia kasacji; nie jest zatem wyznaczany do wypełniania woli skazanego, ale do dokonywania ocen prawnych, niezależnie od tego jakie stanowisko w tym przedmiocie zajmuje skazany.
Niekorzystne dla skazanego stanowisko obrońcy w tym przedmiocie nie daje podstaw do wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu, albowiem skazany już skorzystał z prawa do bezpłatnej pomocy prawnej na tym etapie postępowania karnego. W takiej sytuacji brak jest podstaw do wyznaczenia skazanemu innego obrońcy z urzędu, aż do uzyskania przez stronę oczekiwanego efektu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2020 r., III KZ 53/20). Brak satysfakcji skazanego z decyzji obrońcy co do potrzeby wywiedzenia kasacji nie jest przy tym wyznacznikiem rzetelności jego pracy.
Po sporządzeniu opinii przez obrońcę Sąd Okręgowy w K. poinformował M. P. o tym, że ma możliwość ustanowienia obrońcy z wyboru w celu ewentualnego sporządzenia i podpisania kasacji (k. 714). Zawiadomienie to skazany otrzymał (k. 714), a w zakreślonym terminie brak formalny nie został uzupełniony, co skutkowało wydaniem zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji (k. 730). W związku z tym, skoro skazany wezwany do usunięcia braku formalnego kasacji, a więc złożenia w terminie 30 dni kasacji sporządzonej i podpisanej przez obrońcę ustanowionego z wyboru, obowiązku tego nie dopełnił, to konieczne stało się wydanie zaskarżonego zarządzenia.
Eksponowane przez skarżącego kwestie związane z jego sytuacją finansową zostały już raz uwzględnione przez sąd odwoławczy z chwilą wyznaczenia mu obrońcy z urzędu (k. 691). Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.