Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 132/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense request to recuse judge as no pending appeal case exists for removal.

Numero d'incarto II KO 132/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's request to recuse Judge R.W. from the case, ruling the motion inadmissible. The defense argued that a judge appointed by the Judicial Council should be recused due to potential bias, but the court found no active appeal proceedings were pending. Since the request was filed during a procedural stage where only the existence of a potential appeal ground was signaled, not a formal appeal filed, the court determined the motion was premature and lacked a proper subject matter for recusal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Recusal of a judge is inadmissible when no specific case is pending before the court, as the concept of 'case' requires an active proceeding initiated by a request, and mere signaling of an appeal ground does not constitute such a case.

Parole chiave

Generato dall'IA
recusal of judge inadmissible motion pending appeal proceedings procedural stage premature request Supreme Court criminal procedure code riattivazione del procedimento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
od udziału w sprawie II KO 132/24 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario postanowił: wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego R.W.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Konsekwencją tego, w przypadku niestwierdzenia uchybienia określonego w art. 439 § 1 k.p.k., jest to, że sąd jedynie poinformuje stronę o tym fakcie i pouczy, że stronie nie przysługuje środek zaskarżenia (por.
Art. 9 § 2 k.p.k.
Obrońca skazanego jedynie w oparciu o przepis art. 9 § 2 k.p.k. zasygnalizował istnienie ewentualnej bezwzględnej przyczyny odwoławczej.
Art. 542 § 3 k.p.k.
439 § 1 pkt 2 k.p.k., przy czym nawet, gdyby przyjąć, że owa sygnalizacja doprowadzić miałaby w efekcie do wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania to nie zmienia to faktu, że wznowienie postępowania zgodnie z treścią art. 542 § 3 k.p.k. może nastąpić jedynie z urzędu.
art. 41 § 1 k.p.k
od udziału w sprawie II KO 132/24 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Konsekwencją tego, w przypadku niestwierdzenia uchybienia określonego w art. 439 § 1 k.p.k., jest to, że sąd jedynie poinformuje stronę o tym fakcie i pouczy, że stronie nie przysługuje środek zaskarżenia (por.
art. 9 § 2 k.p.k
Obrońca skazanego jedynie w oparciu o przepis art. 9 § 2 k.p.k.
art. 542 § 3 k.p.k
439 § 1 pkt 2 k.p.k., przy czym nawet, gdyby przyjąć, że owa sygnalizacja doprowadzić miałaby w efekcie do wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania to nie zmienia to faktu, że wznowienie postępowania zgodnie z treścią art. 542 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
Konsekwencją tego, w przypadku niestwierdzenia uchybienia określonego w art. 439 § 1 k.p.k., jest to, że sąd jedynie poinformuje stronę o tym fakcie i pouczy, że stronie nie przysługuje środek zaskarżenia (por.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KO 132/24 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie K.K. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 20 lutego 2025 r. wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego R.W. od udziału w sprawie II KO 132/24 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario postanowił: wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego R.W. jako niedopuszczalny, pozostawić bez rozpoznania

UZASADNIENIE

Pismem z 27 września 2024 r. skazanego K.K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 13 maja 2021 r., sygn. II AKa 194/20. Obrońca wskazał na zaistnienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.), a to niewłaściwej obsady składu Sądu Apelacyjnego w Warszawie, poprzez wydanie wskazanego wyroku przez sędziów powołanych na urząd sędziego Sądu Apelacyjnego w Warszawie na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej wniosek ten został przydzielony sędziemu Sądu Najwyższego – R.W.

Pismem z 23 stycznia 2025 r. obrońca wniósł o wyłączenie SSN R.W. od udziału w sprawie ze względu na zaistnienie okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Sąd Najwyższy zważył co następuje:Wniosek obrońcy skazanego należało pozostawić bez rozpoznania wobec jego ustawowej niedopuszczalności.Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k. wyłączenie sędziego następuje „w sprawie". W świetle dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego jak słusznie zauważył Sąd Najwyższy w postanowieniu z 17 kwietnia 2024 r., sygn.

III KO 85/23, powołując się w nim na wskazane tam orzecznictwo, pojęcie „sprawy", o której mowa w art. 41 § 1 k.p.k., rozumiane jest szeroko i odnosi się zarówno do sprawy głównej, rozumianej jako orzekanie w głównym przedmiocie procesu, jak również postępowań incydentalnych, w tym takich, które mają miejsce w ramach sprawy głównej. Istotne jednak jest, aby sprawa taka była wniesiona do właściwego sądu, a zatem aby wszczęto - na skutek stosownego żądania uprawnionego podmiotu - określone postępowanie zmierzające do jej rozpoznania.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą II KO 132/24/KRI 772 nie ma złożonego wniosku o wznowienie postępowania. Obrońca skazanego jedynie w oparciu o przepis art. 9 § 2 k.p.k. zasygnalizował istnienie ewentualnej bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Istotą postępowania na obecnym jego etapie jest wyłącznie weryfikacja sygnalizacji zaistnienia uchybienia wynikającego z treści art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., przy czym nawet, gdyby przyjąć, że owa sygnalizacja doprowadzić miałaby w efekcie do wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania to nie zmienia to faktu, że wznowienie postępowania zgodnie z treścią art. 542 § 3 k.p.k. może nastąpić jedynie z urzędu.

Nie mamy do czynienia na obecnym etapie postępowania ze sprawą, która się toczy na skutek żądania uprawnionego podmiotu. Konsekwencją tego, w przypadku niestwierdzenia uchybienia określonego w art. 439 § 1 k.p.k., jest to, że sąd jedynie poinformuje stronę o tym fakcie i pouczy, że stronie nie przysługuje środek zaskarżenia (por. uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów z 24 maja 2005 r., sygn. I KZP 5/05). Stąd, skoro przedmiotem rozpoznania nie jest wniosek o wznowienie postępowania, a sąd z urzędu nie wszczął postępowania w oparciu o przepis art. 542 § 3 k.p.k., to wniosek o wyłączenie sędziego od rozpoznania pisma stanowiącego w istocie jedynie sygnalizację strony o zaistnieniu uchybienia określonego w art. 439 § 1 k.pk. - jako co najmniej przedwczesny - należy uznać za niedopuszczalny (zobacz również postanowienie Sądu Najwyższego z 20 października 2022 r., sygn.

III KO 95/22 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 13 listopada 2024 r., sygn. IV KO 102/24).Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.[WB][a.ł] ‎