Supreme Court dismisses criminal appeal as obviously unfounded due to failure to prove material law violation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the private prosecutor's appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The prosecutor argued for retrial based on procedural errors and alleged material law violations, while the defense requested dismissal. The court rejected the appeal because the arguments failed to identify specific violated statutes or demonstrate how any errors impacted the acquittal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 526 § 1, 526 § 2, 523 § 1, 535 § 3 k.p.k.: An appeal must specify the violated provision and prove the error was flagrant and materially affected the verdict; otherwise, it is dismissed as obviously unfounded.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 553/21 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna W składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2022 r., sprawy G. J. C.uniewinnionego od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 217 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. z powodu kasacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 13 maja 2021 r., sygn. akt IX Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 12 listopada 2020 r., sygn. akt III K […], p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć oskarżycielkę prywatną kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne;
3. zasądzić od oskarżycielki prywatnej na rzecz oskarżonego kwotę 720 zł tytułem zwrotu wydatków związanych ze sporządzeniem i wniesieniem przez obrońcę z wyboru odpowiedzi na kasację. UZASADNIENIESąd Rejonowy w W., wyrokiem z 12 listopada 2020 r., przyjmując, że G. J. C. w dniu 14 marca 2018 r. naruszył nietykalność cielesną J. V. poprzez wyjęcie z jej ręki telefonu, czym wyczerpał dyspozycję art. 217 § 1 k.k., na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. umorzył postępowanie wobec znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu.
Sąd Okręgowy w W., po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2021 r. apelacji oskarżycielki prywatnej i obrońcy, w dniu 13 maja 2021 r. zmienił pierwszoinstancyjny wyrok i uniewinnił oskarżonego.Prawomocny wyrok Sądu odwoławczego zaskarżył w całości kasacją pełnomocnik oskarżycielki prywatnej. Podniósł trzy zarzuty rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa materialnego przez: orzekanie bez uzyskania zaświadczenia co do karalności oskarżonego; nieprawidłowe wskazanie daty drugoinstancyjnego wyroku i osoby protokolanta; dokonanie szeregu sprostowań w zaskarżonym wyroku.
W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Obrońca w pisemnej odpowiedzi na kasację domagał się jej oddalenia jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja – rozpoznana w granicach podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.) – okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.Wprowadzony przepisem art. 526 § 2 k.p.k. tzw. przymus adwokacki i radcowski przy sporządzaniu kasacji ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu tych skarg, a zwłaszcza ich merytorycznej poprawności (zob. postanow.
SN z 5 listopada 2020 r., V KK 392/20). Art. 526 § 1 k.p.k. nakłada na skarżącego obowiązek podania w kasacji, na czym polega zarzucane przez niego uchybienie; realizacja tego wymogu polega zarówno na wskazaniu przepisu, który zdaniem autora kasacji został naruszony, jak i na osadzeniu zarzutu obrazy danego przepisu w realiach konkretnej sprawy (zob. postanow. SN z 28 kutego 2017 r., III KK 20/17). Skarżący musi wykazać, że naruszenie prawa miało charakter ,,rażący” i mogło wywrzeć ,,istotny” wpływ na treść orzeczenia (zob. postanow.
SN z 28 marca 2019 r., II KK 70/19).Opracowana przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej kasacja nie spełniała tych wszystkich, w istocie podstawowych, ustawowych wymogów. Skarżący zredagował ją w sposób nader osobliwy, nie podając w zarzutach, obrazy jakich konkretnie przepisów dopuścił się Sąd odwoławczy, oraz wewnętrznie sprzeczny, deklarując z jednej strony w zarzutach, iż obrażono prawo materialne, a z drugiej opisując sytuacje mogące świadczyć o naruszeniu reguł o charakterze ewidentnie procesowym. W najmniejszym nawet stopniu autor kasacji nie podjął próby przekonania instancji kasacyjnej, że opisane uchybienia mogły w jakimkolwiek zakresie rzutować na wydanie uniewinniającego rozstrzygnięcia.
Trzeba dobitnie stwierdzić, że nawet gdyby w niniejszej sprawie rzeczywiście zaistniały wszystkie podane przez skarżącego w zarzutach niedociągnięcia proceduralne, to i tak żadną miarą nie sposób byłoby uznać je za inne naruszenia prawa stanowiące podstawę kasacji z art. 523 § 1 k.p.k., porównywalne rangą do bezwzględnych przyczyn odwoławczych, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k.Wobec tak skonstruowanej kasacji Sądowi Najwyższemu nie pozostawało nic innego, jak tylko oddalić skargę w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k.
O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 3 w zw. z § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.