Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 351/23 Generato dall'IA

Supreme Court excludes judge from panel due to improper appointment procedure violating ECHR Article 6 impartiality. Judge previously appointed to disciplinary chamber by same irregular process.

Numero d'incarto II KK 351/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the defense lawyer's request to exclude Judge R. W. from the criminal cassation panel. The defense argued the judge's appointment to the disciplinary chamber violated ECHR Article 6 due to an irregular selection process, citing EU law precedents. The court agreed, ruling that the judge's prior role in a non-statutory disciplinary body compromised the impartiality of the court panel.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności; ustawa o Sądzie Najwyższym: A judge previously appointed to the Supreme Court's Disciplinary Chamber via an irregular procedure lacks the institutional guarantees of independence and impartiality required by Article 6 ECHR, necessitating their exclusion from the adjudicating panel.

Parole chiave

Generato dall'IA
impartiality of the court ECHR Article 6 Supreme Court appointment disciplinary chamber irregular procedure independence of judges exclusion from panel cancellazione dall'albo avvocati

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 41 § 1 k.p.k.
od udziału w sprawie II KK 351/23, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw.
art. 42 § 1 k.p.k.
art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, postanowił włączyć sędziego R.
ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa
ustawa z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym
art. 41 § 1 k.p.k
od udziału w sprawie II KK 351/23, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art.42 § 1 k.p.k
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Wywód Sądu Najwyższego zawarty w uzasadnieniu tego orzeczenia oraz wspierająca go argumentacja prawna zarówno w kontekście ewentualnego uznania potencjalnego stwierdzenia w takim wypadku nieprawidłowej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 351/23 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie K. H. skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 r. wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego R. W. od udziału w sprawie II KK 351/23, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art.42 § 1 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, postanowił włączyć sędziego R. W. od udziału w sprawie Sądu Najwyższego o sygn. akt II KK 351/23.

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego K. H. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt II AKa 351/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 7 września 2022 r., sygn. akt IV K 414/21.Kasacja ta, zarejestrowana w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt II KK 351/23, została przydzielona do rozpoznania – zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracami Izby Karnej z dnia 16 sierpnia 2023 r. – sędziemu R. W. W dniu 8 września 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego K.

H. o wyłączenie od orzekania w przedmiocie jego kasacji sędziego R. W.. Uzasadniając wniosek obrońca odwołał się do trybu powołania ówczesnego prokuratora R. W. na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3), wskazując, że z uwagi na treść uchwały Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 listopada 2019 r. (C – 585/18, C – 624/18 i C – 625/18), w których zakwestionowano ten tryb powoływania na urząd sędziego Sądu Najwyższego, udział w składzie orzekającym Sądu Najwyższego sędziego, którego dotyczy wniosek, pozwala na uznanie, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Złożony przez obrońcę wniosek o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu sprawy zawisłej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt II KK 351/23 sędziego R.

W. jest zasadny.Sąd Najwyższy w tym składzie podziela w całej rozciągłości poglądy wyrażone w innym postanowieniu z dnia 18 lipca 2023 r., I KK 85/23, w którym wyłączono od udziału w sprawie kasacyjnej tego samego sędziego. Wywód Sądu Najwyższego zawarty w uzasadnieniu tego orzeczenia oraz wspierająca go argumentacja prawna zarówno w kontekście ewentualnego uznania potencjalnego stwierdzenia w takim wypadku nieprawidłowej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (zob. pkt 1 uchwały połączonych Izb Sądu Najwyższego:

Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20, OSNK 2020, z. 2 poz. 7), jak i uznania na gruncie konwencyjnym naruszenia prawa do rozpoznania sprawy przez sąd ustanowiony na mocy ustawy [zob. wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPCz) z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr 43447/19], jest klarowna i przekonująca w związku z czym, nie znajdując konieczności jej w tym miejscu powielania Sąd Najwyższy do niej się odwołuje, uznając ją za własną.Co więcej, zgodzić należy się i z tą – dokonaną w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 lipca 2023 r.

– interpretacją przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (obecnie t.j. Dz. U. 2023.1093 ze zm.), w związku z nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2022.1259) oraz przepisów konstytucyjnych i konwencyjnych, że naruszenie procedury powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego osoby powołanej wcześniej na stanowisko sędziego w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, nie będącej sądem ustanowionym ustawą w rozumieniu przepisów Konstytucji RP (zob. pkt 4 powołanej wyżej uchwały Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20) oraz nie posiadającej atrybutu niezależnego, niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności – dalej w tekście ETPC (zob. cytowany wyrok ETPCz z dnia 22 lipca 2021 r.), uzasadnia stwierdzenie braku dochowania instytucjonalnych i ustrojowych gwarancji zapewnienia bezstronności i niezawisłości sądu ukonstytuowanego z udziałem takiej osoby.Wyżej wskazane okoliczności czynią koniecznym uznać za zasadny złożony przez obrońcę wniosek i tym samym wyłączyć sędziego R.

W. od udziału w sprawie prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą II KK 351/23 z uwagi na to, że sąd, w którego składzie by uczestniczył, nie spełniałby kryteriów określonych w art. 6 ust. 1 ETPC, zaś postępowanie prowadzone przez taki sąd byłoby obciążone wadą traktowaną na gruncie wykładni przyjętej w uchwale trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. jako bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (co do przyczyn związania każdego składu Sądu Najwyższego wspomnianą uchwałą mającą moc zasady prawnej – zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).Co więcej, niniejsze orzeczenie zapobiegnie ewentualnemu ryzyku wzruszenia zapadłego w Sądzie Najwyższym orzeczenia z udziałem sędziego R.

W. w trybie przepisów Rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego – wznowienie postępowania (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 czerwca 2023 r., II KO 73/22 i III KO 43/23; z dnia 21 czerwca 2023, V KO 17/22 i V KO 30/22; z czerwca 27 czerwca 2023 r., III KO 84/21 i III KO 15/22; z dnia 23 sierpnia 2023 r., II KO 75/23), a także możliwej i do tego skutecznej, w świetle utrwalonej linii orzeczniczej ETPCz [wyroki: powołany już wyżej z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr 43447/19, a także: z dnia 8 listopada 2021 r., Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce, połączone skargi nr 49868/19 i 57511/19 oraz z dnia 3 lutego 2022 r., Advance Pharma Sp. z o.o. przeciwko Polsce, skarga nr 1469/20], skardze do Trybunału w Strasburgu i związanych z tym konsekwencji finansowych dla Polski.Uwzględniając całokształt rozważań poczynionych w niniejszym uzasadnieniu postanowiono jak na wstępie. [K.K.][ms]