Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CNP 156/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for damages due to lack of proven damage and obvious error in final judgment.

Numero d'incarto I CNP 156/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Housing Cooperative's appeal against a final judgment ordering payment, citing a failure to substantiate the claim for state compensation. The cooperative alleged damages from unpaid fees but provided no evidence or proof of a causal link to the contested ruling. The court ruled that without concrete proof of actual loss and a clear violation of law, the appeal lacks the essential elements required for a successful claim.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for damages against a final judgment is dismissed if the appellant fails to substantiate the occurrence of damage and the causal link to the erroneous judgment, or if the alleged error does not constitute an obvious violation of law.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for damages final judgment state compensation substantiation of damage obvious error causal link judicial discretion

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
nie czyniła zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, że przez wydanie zaskarżonego wyroku doszło do wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 4171 § 2 k.c.
Art. 77 Konstytucji RP
w związku z art. 77 Konstytucji RP).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w reżimie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 4248 § 1 k.p.c.).Skarga złożona przez Spółdzielnię Mieszkaniową […] od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 września 2021 r.
Art. 5 k.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
nie czyniła zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, że przez wydanie zaskarżonego wyroku doszło do wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4171 § 2 k.c
art. 77 Konstytucji RP
w związku z art. 77 Konstytucji RP).
art. 4248 § 1 k.p.c
brakiem istotnym, nienaprawialnym w reżimie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 4248 § 1 k.p.c.).Skarga złożona przez Spółdzielnię Mieszkaniową […] od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 września 2021 r.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
nie czyniła zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, że przez wydanie zaskarżonego wyroku doszło do wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CNP 4/05
Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause order as it does not end main proceedings.
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
II CNP 20/17
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements regarding legal remedies and damages.
III CNP 19/17
Plaintiff's appeal dismissed for failure to cite specific law and prove impossibility of other remedies.
III BP 7/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 2009, nr 1 - 2, poz.
IV CNP 32/09
Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final judgment due to procedural defects and lack of proven damage.
IV CNP 33/14
Supreme Court dismisses appeal for lack of proven damage under Art. 4245 § 1 k.p.c. due to missing elements.
II CNP 15/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove material damage from lower court's judgment.
III CNP 2/16
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to failure to prove damage causation.
IV CNP 2/17
Supreme Court dismisses claim for invalidity of final judgment due to lack of proven state damage.
IV CNP 18/18
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements to prove damage caused by the contested judgment.
V CNP 61/16
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to missing statutory elements and lack of proven damage.
I CNP 158/22
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to procedural defects and lack of state liability basis.
SK 4/11
Constitutional Court upholds narrow interpretation of civil appeal requiring obvious, flagrant, and qualified legal error.
IV CNP 25/05
Supreme Court dismissed appeal claiming legal inconsistency, ruling errors require obvious judicial misinterpretation.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

I CNP 156/22 POSTANOWIENIE 12 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk na posiedzeniu niejawnym 12 stycznia 2024 r. w Warszawie‎w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej […] w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 2 września 2021 r., XXVII Ca 2293/19,‎wydanego w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej […] w W.‎przeciwko M.W. i M.P.‎o zapłatę, odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., do konstrukcyjnych elementów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia należy oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

Wymagania te korespondują z charakterem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako nadzwyczajnego środka prawnego, który nie służy uchyleniu lub zmianie prawomocnego orzeczenia, lecz inicjuje pierwszą fazę postępowania zmierzającego do realizacji odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa z tytułu wydania niezgodnego z prawem prawomocnego orzeczenia sądu (art. 4171 § 2 k.c. w związku z art. 77 Konstytucji RP). Muszą być one zrealizowane odrębnie i samodzielnie, każde niezależnie od pozostałych, co prowadzi do wniosku, że skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w reżimie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 4248 § 1 k.p.c.).Skarga złożona przez Spółdzielnię Mieszkaniową […] od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 września 2021 r. nie czyniła zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, że przez wydanie zaskarżonego wyroku doszło do wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

W świetle utrwalonego orzecznictwa konieczne jest w tej mierze przeprowadzenie odrębnego wywodu przekonującego, że szkoda powstała, określającego jej rozmiar i czas powstania oraz postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem. Skarżący powinien przytoczyć wszelkie znane mu fakty dotyczące tych okoliczności, pozwalające na ocenę prawdopodobieństwa powstania szkody i koniecznego związku przyczynowego. Powinien także powołać dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz. 141, z dnia 5 października 2017 r., II CNP 20/17 i z dnia 28 listopada 2017 r., III CNP 19/17).

Jak ponadto konsekwentnie podnosi się w judykaturze, twierdzenie strony, że na skutek oddalenia powództwa doznała szkody w wysokości odpowiadającej dochodzonemu świadczeniu, nie czyni zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Nieuwzględnienie powództwa nie może być ponadto zestawiane na równi z wyrządzeniem szkody, której rozmiary odpowiadałyby wartości dochodzonego przez powoda roszczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 2009, nr 1 - 2, poz. 11, z dnia 22 maja 2009 r., IV CNP 32/09, z dnia 18 listopada 2014 r., IV CNP 33/14, z dnia 25 sierpnia 2015 r., II CNP 15/15, z dnia 14 kwietnia 2016 r., III CNP 2/16, z dnia 4 września 2017 r., IV CNP 2/17 i z dnia 3 sierpnia 2018 r., IV CNP 18/18).

W okolicznościach sprawy skarżąca ograniczyła się tymczasem do twierdzenia, że przez wydanie zaskarżonego wyroku poniosła szkodę w wysokości co najmniej 25 760, 64 zł, ponieważ nie otrzymała zwrotu opłat eksploatacyjnych od pozwanych. Ponadto, zdaniem skarżącej, pozwani w dalszym ciągu nie uiszczają na jej rzecz żadnych opłat, a w postępowaniach sądowych powołują się na zaskarżony wyrok, a tym samym szkoda skarżącej może ulec zwiększeniu, w zależności od wyniku tych postępowań. Twierdzenia te, mimo że odnoszą się do faktów, nie zostały jednak poparte żadnymi środkami dowodowymi; ponadto, w celu uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody nie jest wystarczające odwołanie się do szkody hipotetycznej, a nawet pewnej, ale takiej, która jeszcze nie wystąpiła (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 grudnia 2016 r., V CNP 61/16 i z dnia 30 maja 2023 r., I CNP 158/22).

W tym stanie rzeczy ubocznie jedynie należało zwrócić uwagę, że formułując zarzuty skargi skarżąca nie powołała argumentów, które mogłyby przekonywać o tym, że naruszenie przepisów prawa materialnego powołanych w podstawach skargi, jeśli miało miejsce, skutkowało wydaniem orzeczenia, którego niezgodność z prawem miałaby charakter elementarny i oczywisty. Wywody przedstawione w uzasadnieniu skargi stanowiły polemikę ze stanowiskiem Sądu Okręgowego właściwą środkom odwoławczym rozpoznawanym w toku instancji, a ponadto nieuwzględniającą całokształtu dokonanych w sprawie ustaleń i poczynionych ocen.

Dostrzeżenia wymagało ponadto, że Sąd Okręgowy, wydając zaskarżony wyrok, odwołał się do klauzuli nadużycia prawa podmiotowego (art. 5 k.c.), która ze względu na swój niedookreślony i otwarty charakter zmierza do zapewnienia sądom koniecznych luzów decyzyjnych, pozwalających na uwzględnienie ogółu okoliczności sprawy, w tym nierzadko krzyżujących się dóbr i wartości. W takiej sytuacji stwierdzenie kwalifikowanego błędu jurysdykcyjnego, warunkującego zasadność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 r., SK 4/11, OTK-A 2012, nr 8, poz. 97 oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17, z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174, i z dnia 13 stycznia 2017 r., III CNP 3/16) wymaga stwierdzenia rażącego wyjścia przez sąd poza przysługujące mu granice uznania sędziowskiego, czego wykazanie obciąża każdorazowo skarżącego.

O takim rażącym błędzie – w kontekście przedstawionych przez Sąd Okręgowy motywów rozstrzygnięcia – nie mogło świadczyć w szczególności zaniechanie skonkretyzowania zasady współżycia społecznego, której sprzeciwiałoby się uwzględnienie dochodzonego przez skarżącą roszczenia (zob. co do tego rodzaju wymagania np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2015 r., II CSK 757/14). Z tych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [as](K.G.)