Supreme Court allows appeal against bankruptcy court decision regarding pension claims not covered by new appeal grounds.

Απόφαση 939 / 2023 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 939/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Παναγιώτη Βενιζελέα, Βρυσηίδα Θωμάτου και Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Χ. του Π., κατοίκου ... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Οικονομίδη.

Της αναιρεσιβλήτου: εταιρείας με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Έλλη Κωνσταντέλια, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-9-2018 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 443/2019 του ίδιου Δικαστηρίου, 4434/2020 μη οριστική και 1311/2021 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11-5-2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 11-5-2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 1311/2021 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την εκούσια δικαιοδοσία. Με την προσβαλλόμενη απόφαση έγινε κατά ένα μέρος δεκτή η έφεση του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της 443/2019 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εξαφανίστηκε κατά ένα μέρος η πρωτόδικη απόφαση και, ακολούθως, έγινε κατά ένα μέρος δεκτή η από 3-9-2018 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα [άρθρα 552, 553, 556, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ]. Επομένως, είναι παραδεκτή [άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ] και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της [άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ].

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή, αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη εφαρμογή [ολΑΠ7/2016, ΑΠ 1139/2019].

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά [έλλειψη αιτιολογίας] ή, όταν τα εκτιθέμενα, δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της [ανεπαρκής αιτιολογία] ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους [αντιφατική αιτιολογία].

Ειδικότερα, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες [ολΑΠ1/1999, ΑΠ61/2019].

Περαιτέρω, με την ταυτόσημη προς το καταργηθέν άρθρο 68 ν. 3601/2007 διάταξη του άρθρου 145 ν. 4261/2014 ορίζονται τα ακόλουθα: '' 1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του ν. 3458/2006 [Α 94] και του άρθρου 142 του παρόντος νόμου, α] Πιστωτικό Ίδρυμα δεν δύναται να κηρυχθεί σε πτώχευση, ούτε είναι δυνατόν να ανοίξει επ' αυτού προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης, β] Στην περίπτωση που ανακαλείται η άδεια λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος σύμφωνα με το άρθρο 8, αυτό τίθεται υποχρεωτικώς υπό ειδική εκκαθάριση με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος...

γ] Κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης, τη διοίκηση του πιστωτικού ιδρύματος αναλαμβάνει ειδικός εκκαθαριστής, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που ορίζεται με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος... δ] Ο ειδικός εκκαθαριστής υπόκειται στον έλεγχο και την εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία δύναται να τον αντικαθιστά κατά πάντα χρόνο. 2.

Με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος μπορεί να εξειδικεύονται οι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου. Εξάλλου, κατά το άρθρο 3 παρ. 1 και 3 της εκδοθείσας, δυνάμει της ταυτόσημης προς την παραπάνω εξουσιοδότηση του άρθρου 68 παρ. 2 ν. 3601/2007, απόφασης [Κανονισμού] της Τράπεζας της Ελλάδος, που λήφθηκε στη συνεδρίαση της 21/2/4-11-2011 και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β, 2498/4-11-2011, ορίζεται ότι ο ειδικός εκκαθαριστής καλεί εντός δέκα [10] ημερών από τον ορισμό του, τους πιστωτές του ιδρύματος να αναγγείλουν τις απαιτήσεις τους.

Η πρόσκληση αυτή δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της Τράπεζας της Ελλάδος και, εφόσον αφορά πιστωτικό ίδρυμα, μία φορά την εβδομάδα επί τρεις συνεχείς εβδομάδες, σε πέντε ημερήσιες εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας, εκ των οποίων δύο τουλάχιστον εκδίδονται στην έδρα του πιστωτικού ιδρύματος και μία είναι οικονομική.

Εφόσον η ανωτέρω πρόσκληση αφορά χρηματοδοτικό ίδρυμα δημοσιεύεται σε τρεις ημερήσιες εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας, εκ των οποίων η μία τουλάχιστον εκδίδεται στην έδρα του χρηματοδοτικού ιδρύματος και η μία είναι οικονομική. Ατομική ενημέρωση των πιστωτών δεν χωρεί, με την επιφύλαξη του άρθρου 16 του ν. 3458/2006 [ΦΕΚ Α 94].

Οι πιστωτές αναγγέλλονται εντός μηνός από την τελευταία δημοσίευση της πρόσκλησης σύμφωνα με το δεύτερο και το τρίτο εδάφιο. Η αναγγελία γίνεται εγγράφως στον ειδικό εκκαθαριστή, έχει το περιεχόμενο που ορίζεται στο άρθρο 91 παρ. 2 του Πτωχευτικού Κώδικα και συνοδεύεται από τα έγγραφα που αποδεικνύουν την απαίτηση... [παρ.1].

Η επαλήθευση των απαιτήσεων που δεν αναγγέλθηκαν εμπρόθεσμα μπορεί να ζητηθεί από το δικαστήριο με ανακοπή, σύμφωνα με το άρθρο 92 του Πτωχευτικού Κώδικα [παρ. 3]. Σύμφωνα με το τελευταίο άρθρο [92 ΠτΚ], οι πιστωτές του πτωχού που δεν ανήγγειλαν την απαίτησή του μέσα στη νόμιμη προθεσμία, ώστε να μετάσχουν στην επαλήθευση, μπορούν με ανακοπή και δικά τους έξοδα να ζητήσουν την επαλήθευσή της από το Πτωχευτικό Δικαστήριο, το οποίο δικάζει κατά τη διαδικασία του άρθρου 54 ΠτΚ, ήτοι κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας.

Η ως άνω ανακοπή, η οποία μπορεί να ασκηθεί μέχρι και την τελευταία διανομή, στρέφεται κατά του συνδίκου της πτώχευσης, ενώ καλείται στη σχετική δίκη και η επιτροπή των πιστωτών, εφόσον αυτή έχει συγκροτηθεί. Με την ανακοπή αυτή ο Πτωχευτικό Κώδικας επαναφέρει την κατά τις διατάξεις του άρθρου 596 ΕμπΝ δυνατότητα ανακοπής των πιστωτών, που απώλεσαν την προθεσμία αναγγελίας.

Αντικείμενο δε της ανακοπής είναι η εξέλεγξη και όχι η επιδίκαση της απαίτησης [ΑΠ 1410/2022, ΑΠ 1177/2017]. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις όμοιου περιεχομένου διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 4 των ΔΑ 39/2008 και 37/2009 ''Για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας - μελών πρωτοβάθμιων σωματείων της ΟΤΟΕ που απασχολούνται σε Τράπεζες - μέλη των Οργανώσεων ''Ελληνική Ένωση Τραπεζών [ΕΕΤ]'', ''Ένωση Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδος [ΕΣΤΕ]'' και ''ΣΕΒ σύνδεσμος επιχειρήσεων και βιομηχανιών'', ορίζεται ότι: ''Οι ανωτέρω βασικοί μισθοί των Διευθυντών και των Υποδιευθυντών για κάθε χρόνο παραμονής τους μετά το 33ο κλιμάκιο ή για κάθε χρόνο παραμονής τους στο βαθμό, διαμορφώνονται στρογγυλοποιούμενοι στην πλησιέστερη ακέραιη μονάδα ευρώ, ως εξής:

ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΑ ΚΛΙΜΑΚΙΑ: 1..., 2..., 3...,4...., 5..., 6..., 7..., έως 8...''. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με τη προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος της, δέχθηκε τα ακόλουθα: ''Ο εκκαλών - ανακόπτων προσελήφθη, στις 3-6-1980, από την ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία ''ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ'' - εφεσίβλητη - καθ' ης η ανακοπή, ως προσωρινός υπάλληλος, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, διαρκείας από τις 3-6-1980 έως τρις 27-5-1981.

Στις 28-5-1981, ο εκκαλών - ανακόπτων, μετά από επιτυχία στον εσωτερικό διαγωνισμό της 14ης Μαρτίου 1981, προσελήφθη από την ως άνω Τράπεζα, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ως υπάλληλος αυτής, με το βαθμό του Δοκίμου του Οικονομικού Κλάδου και, από τις 28-3-1983, μονιμοποιήθηκε. Από τότε, ο εκκαλών - ανακόπτων εξελίχθηκε υπηρεσιακώς, προαγόμενος διαδοχικώς, στους επόμενους βαθμούς, με αρχαιότητα, ως ακολούθως:

Βοηθός Οικ. από 1-5-1983, Υπολογιστής Οικ. από 1-5-1983, Λογιστής Γ' Οικ. από 1-5-1983, Λογιστής Β' Οικ. από 31-12-1983, Λογιστής Α' Οικ. από 1-5-1984, Αρχιλογιστής Οικ. από 1-5-1986, Τμηματάρχης Γ' από 1-5-1989, Τμηματάρχης Β' Οικ. από1-5-1991, και, τελικώς, προήχθη κατ' απόλυτη εκλογή στο βαθμό του Τμηματάρχη Α' του Οικ. Κλάδου, με αρχαιότητα, από 25-11-1993 και, με πλεονάζοντα χρόνο, για προαγωγή ενός μηνός και είκοσι ημερών...

Με το τρίτο σκέλος του λόγου της εφέσεως όπως εκτιμάται από το Δικαστήριο, ο εκκαλών - ανακόπτων προσβάλλει τον τρόπο υπολογισμού του βασικού του μισθού από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ισχυριζόμενος ότι, ο βασικός του μισθός και η εφεξής μισθολογική του κλιμάκωση έπρεπε να έχει υπολογισθεί με βάση το γεγονός ότι, αυτός ανήκε ήδη, από τον Ιούνιο του 2006, στο 34ο κλιμάκιο.

Ο εκκαλών - ανακόπτων, πράγματι, είχε μόλις εισέλθει στο 34ο κλιμάκιο, τον Ιούνιο του έτους 2006, πλην, όμως, με βάση την ΔΑ 39/2008 άρθρο 4: '' Οι ανωτέρω μισθοί των... Υποδιευθυντών για κάθε χρόνο παραμονής τους μετά το 33ο κλιμάκιο ή για κάθε χρόνο παραμονής τους στο βαθμό διαμορφώνεται... ως εξής ''Έτσι, για παράδειγμα, τον Ιούνιο του έτους 2008, ο εκκαλών - ανακόπτων είχε συμπληρώσει ένα [1] έτος παραμονής μετά το 34ο κλιμάκιο, δικαιούμενος, για το βαθμό του Υποδιευθυντή, ως βασικό μισθό, το ποσό των 1333 ευρώ, όπως ορθώς υπολογίσθηκε, από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ακολούθως δε ορθώς υπολογίσθηκαν, με βάση το χρόνο παραμονής στο βαθμό, οι βασικοί μισθοί του εκκαλούντος - ανακόπτοντος για τα λοιπά χρονικά διαστήματα, το Δικαστήριο δε, τούτο, επιτρεπτώς αντικαθιστά τη διαφορετική αιτιολογία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου.

Ως εκ τούτου, απορριπτέο, ως κατ' ουσίαν αβάσιμο είναι το τρίτο σκέλος του λόγου της εφέσεως...''. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος ως προς τη μισθολογική του κλιμάκωση και, ακολούθως, υπολόγισε τα επιδόματα γάμου και τέκνων, ως προς τα οποία δέχθηκε την έφεση, με βάση την παραπάνω κλιμάκωση του μισθού του.

Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του ως προς το ζήτημα του κλιμακίου με βάση το οποίο έπρεπε να υπολογιστούν οι αμοιβές του αναιρεσείοντος παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου τις διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 4 των παραπάνω υπ' αριθμ. 39/2008 και 37/2009 ΔΑ. Ειδικότερα, ενώ δέχθηκε ότι τον Ιούνιο του 2006 εισήλθε στο 34ο κλιμάκιο και παράλληλα έγινε υποδιευθυντής στην παραπάνω τράπεζα, εντούτοις υπολόγισε την αμοιβή του με βάση το δεύτερο κλιμάκιο μετά το 33ο κλιμάκιο κ.ο.κ από τον Ιούνιο του 2008 και μετά, ενώ ήδη τότε είχε εισέλθει στο 3ο κλιμάκιο μετά το 33ο κλιμάκιο και στο τρίτο έτος ως υποδιευθυντής και συνεπώς έπρεπε να υπολογίσει την αμοιβή του κατά ένα κλιμάκιο υψηλότερη από την υπολογισθείσα.

Επομένως, είναι βάσιμοι οι πρώτος και τρίτος (κατά το οικείο μέρος) λόγοι αναίρεσης από τους αριθμούς 1 και 19 αντίστοιχα του άρθρου 559 ΚΠολΔ . Με την ταυτόσημη προς το καταργηθέν άρθρο 68 ν. 3601/2007 διάταξη του άρθρου 145 ν. 4261/2014 ορίζεται ότι: ''1... 2. Με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος μπορεί να εξειδικεύονται οι όροι του παρόντος άρθρου.

Στην ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος εφαρμόζονται συμπληρωματικώς και στο μέτρο που δεν αντίκεινται στο παρόν άρθρο, οι διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα...''. Εξάλλου, κατά την προαναφερόμενη απόφαση [Κανονισμό] της Τράπεζας της Ελλάδος, που λήφθηκε στη συνεδρίαση της 21/2/4-11-2011, ορίζεται ότι με την παρούσα ασκείται η κανονιστική αρμοδιότητα της Τράπεζας της Ελλάδος εκ του άρθρου 68 παρ. 2 ν. 3601/2007.

Δεν καταστρώνεται αυτοδύναμη ρύθμιση για την ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος, που θα κάλυπτε τα οικεία ζητήματα χωρίς ανάγκη προσφυγής στον Πτωχευτικό Κώδικα. Αντίθετα, εισάγονται ειδικότεροι κανόνες εκεί όπου απαιτείται, ενώ κατά τα λοιπά ισχύει βεβαίως η συμπληρωματική εφαρμογή του Πτωχευτικού Κώδικα.

Η ειδική εκκαθάριση γίνεται αντιληπτή, διαφορετικά από ό,τι η πτώχευση, αποκλειστικά ως διαδικασία ρευστοποίησης της περιουσίας του πιστωτικού ιδρύματος. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι τα πιστωτικά ιδρύματα, όπως η αναιρεσίβλητη, δεν κηρύσσονται σε πτώχευση, αλλά μπορούν να τεθούν σε κατάσταση ειδικής εκκαθάρισης, η οποία, αντιθέτως με ότι συμβαίνει στην πτώχευση, γίνεται αντιληπτή αποκλειστικά ως συλλογική διαδικασία διοικητικής φύσεως, που κινείται από την εποπτεύουσα αρχή και όχι με πρωτοβουλία των πιστωτών και οδηγεί στη ρευστοποίηση της περιουσίας του πιστωτικού ιδρύματος.

Λόγω δε του διαφορετικού σκοπού, ο οποίος επιδιώκεται με καθέναν από τους παραπάνω θεσμούς της ειδικής εκκαθάρισης και της πτώχευσης, που συνίσταται στην μεν πρώτη στην ρευστοποίηση της περιουσίας του πιστωτικού ιδρύματος, με επίσπευση της εποπτεύουσας αρχής και την ικανοποίηση των πιστωτών, ανάλογα με το ύψος των απαιτήσεών τους κατά του πιστωτικού ιδρύματος, στην δε δεύτερη στην ικανοποίηση των πιστωτών με δική τους πρωτοβουλία, όχι μόνο με την ρευστοποίηση της περιουσίας του πτωχού, αλλά και με άλλα μέσα [σχέδιο αναδιοργάνωσης, σχέδιο εξυγίανσης, άρθρα 107 και 99 ΠτΚ] ικανοποίησης αυτών, είναι δυνατή η συμπληρωματική, ευθεία και όχι αναλογική, εφαρμογή επί της ειδικής εκκαθάρισης του άρθρου 145 ν. 4261/2014, μόνο των διατάξεων εκείνων του πτωχευτικού κώδικα, οι οποίες δεν αντίκεινται στον επιδιωκόμενο με αυτή [ειδική εκκαθάριση] όπως αυτός διαγράφεται στο ως άνω άρθρο και εξειδικεύεται με τον παραπάνω κανονισμό της Τράπεζας της Ελλάδος, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η διάταξη του άρθρου 55 εδ.

α του ν.3588/2007 [ΠτΚ]. Με τη διάταξη αυτή, όπως ίσχυε πριν αντικατασταθεί με το άρθρο 3 παρ. 1 εδ. β' ν. 4446/2016 ορίζεται ότι ''αν δεν ορίζεται διαφορετικά στον παρόντα κώδικα οι αποφάσεις του πτωχευτικού δικαστηρίου υπόκεινται σε ανακοπή ερημοδικίας, έφεση και αναίρεση, μόνο για τους λόγους του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ [ΑΠ 564/2021, ΑΠ 602/2018, ΑΠ 453/2018].

Ήδη με την εν λόγω αντικατάσταση του άρθρου αυτού προστέθηκαν νέοι λόγοι αναίρεσης και συγκεκριμένα οι από τους αριθμούς 4, 14, 16 και 17 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Οι διευρυμένοι όμως αυτοί λόγοι αναίρεσης, δεν καταλαμβάνουν πτωχεύσεις πριν την ισχύ του, σύμφωνα με τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 13 παρ. 1 και 2 εδ.

β' και δ' του νεότερου αυτού νόμου 4446/2016, του οποίου η ισχύς, με ορισμένες εξαιρέσεις, αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως [ΦΕΚ Α/22-12-2016], στις οποίες ορίζεται αντίστοιχα ότι ''... οι διατάξεις του παρόντος... εφαρμόζονται επί των διαδικασιών που αρχίζουν μετά την έναρξη της ισχύος του''.

Ως έναρξη διαδικασιών νοείται η κατάθεση αίτησης πτώχευσης [ΑΠ 564/2021, ΑΠ 602/2018]. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση α] με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για την πλημμέλεια ότι δεν ερεύνησε τους λόγους της έφεσής του για επιδίκαση διαφορών επιδομάτων πολυετίας και επιδομάτων κλιμακίου ευθύνης και ειδικού επιδόματος υποδιευθυντή, β] με τον τέταρτο λόγο από τον αριθμό 11 περ.

γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ για την πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη της ομολογίας της καθ' ης η ανακοπή - εφεσίβλητης και γ] με τον πέμπτο λόγο από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για παραβίαση των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, λόγω μη λήψης υπόψη της σιωπηρής ομολογίας της καθ' ης η ανακοπή - εφεσίβλητης.

Οι λόγοι αυτοί της αναίρεσης είναι απαράδεκτοι, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, καθόσον στην παρούσα δίκη περί επαλήθευσης των απαιτήσεων στην ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος δεν επιτρέπεται η προβολή των παραπάνω λόγων αναίρεσης, οι οποίοι, σημειωτέον, δεν περιλαμβάνονται ούτε στους διευρυμένους ως άνω αναιρετικούς λόγους.

Μετά από αυτά πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το προαναφερόμενο μέρος της να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατά το μέρος αυτό στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές [άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ] και να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα [άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ].

Τέλος, τα δικαστικά έξοδα, που κατ' αρχήν βαρύνουν τον αναιρεσείοντα [άρθρο 92 ΠτΚ], πρέπει να συμψηφιστούν λόγω του δυσερμήνευτου των σχετικών διατάξεων [άρθρα 179, 183 ΚΠολΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1311/2021 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών κατά το αναφερόμενο στο αιτιολογικό μέρος.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος αυτό προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Ιουνίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ