Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because it relies on procedural defects not listed in Article 560 of the Code of Civil Procedure.

Απόφαση 930 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 930/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "G. F. ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα από το ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαρία Γεωργιάδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Δ. Χ. του Π. και 2) Μ. - Α. Μ. του Ν. - Χ., κατοίκων Πατρών, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Καποτά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-12-2015 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 67/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 100/2019 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-4-2019 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Ευστάθιο Νίκα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 18-4-2019 με αριθ. δικογρ. 1005/ 2019 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ'αρ. 100/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που εκδόθηκε κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (Ν. 3869/2010) κατ' αντιμωλία των διαδίκων έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 741, 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚπολΔ.). Είναι επομένως παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει, να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν 4335/2015, "κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ` ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης." Oι αμέσως πιο πάνω αναιρετικοί λόγοι απαριθμούνται περιοριστικά, αντιστοιχούν δε προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους, όμως, δεν ταυτίζονται απολύτως (ΑΠ 196/2020, ΑΠ 894/2018, ΑΠ 967/2018).

Εξ αντιθέτου συνάγεται ότι κατά των αποφάσεων των ως άνω δικαστηρίων δεν επιτρέπεται αναίρεση για τους λοιπούς, αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, λόγους, μεταξύ των οποίων και εκείνος του αριθμού 14 που ιδρύεται "αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο". (ΑΠ 196/2020).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006 και ΟλΑΠ 4/2005, ΑΠ 196/2020, ΑΠ 994/2019, ΑΠ 783/2008).

Με τη διάταξη του άρθρου 10 παρ. 13 του Ν.3156/2003 "Ομολογιακά δάνεια, Τιτλοποίηση απαιτήσεων από ακίνητα τροποποίηση Ν.2190/20 κλπ" ορίζεται ότι: "13. Η πώληση και η μεταβίβαση απαιτήσεων σύμφωνα με το άρθρο αυτό, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων από τραπεζικά δάνεια και πιστώσεις πάσης φύσεως, κατά κεφάλαιο, τόκους και λοιπά έξοδα, δεν μεταβάλλει την ουσιαστική, δικονομική και φορολογική φύση των μεταβιβαζόμενων απαιτήσεων και των σχετικών δικαιωμάτων, όπως ίσχυαν αυτά πριν από τη μεταβίβαση σύμφωνα με τις κατά περίπτωση εφαρμοστέες διατάξεις.

Ειδικά προνόμια που ισχύουν υπέρ του μεταβιβάζοντος διατηρούνται και ισχύουν υπέρ της εταιρείας ειδικού σκοπού. Στα ειδικά προνόμια του προηγούμενου εδαφίου περιλαμβάνονται και τα προνόμια περί την εκτέλεση (δυνάμει του Ν.Δ.17.7./13-8-1923 ή άλλης διάταξης) και εκπτώσεις και απαλλαγές από φόρους και τέλη πάσης φύσεως που ίσχυαν κατά τις κατά περίπτωση εφαρμοστέες διατάξεις στο πρόσωπο του μεταβιβάζοντος αναφορικά με την επιδίωξη των μεταβιβαζόμενων απαιτήσεων και την ενάσκηση κάθε σχετικού δικαιώματος." Εξάλλου με την Υ.Α. 2/38581/0094/7-7-2006 (ΦΕΚ 966/Β/20-7-2006), όπως τροπ.

με την ΥΑ 2/48545/0094/28-8-2006 " τροποποίηση και συμπλήρωση της υπ` αρ. πρωτ. οικ 2/38581/0094/7.7.2006 απόφασής μας με τίτλο "Τιτλοποίηση εσόδων του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων από στεγαστικά δάνεια" (ΦΕΚ 966 Β') " και ισχύει, αποφασίστηκε η μεταβίβαση και τιτλοποίηση των εσόδων του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων της χρονικής περιόδου από 30 Απριλίου 2006 (αντί 31 Μαρτίου 2006) έως 28 Αυγούστου 2039, τα οποία θα προέρχονται από είκοσι επτά χιλιάδες τετρακόσια δέκα τέσσερα (27.414) στεγαστικά δάνεια (αντί 28.422 στεγαστικών δανείων), που είχαν χορηγηθεί από τις 1-7-1988 έως 30-6-2004.

Η ως άνω τιτλοποίηση διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 9 του ν. 3453/2006 "Ρυθμίσεις Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων". Περαιτέρω κατά τις διατάξεις του άρθρου 9 παρ. στ. του ως άνω ν. 3453/2006: "... στ) στα κατά την παράγραφο 13 του άρθρου 10 του ν. 3156/2003 συμμεταβιβαζόμενα δικαιώματα και προνόμια περιλαμβάνονται και αυτά των άρθρων 62 και 63 παρ. 1 του ν. 2214/1994, εξαιρουμένου του τρίτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 63, χωρίς να θίγεται η εφαρμογή του άρθρου 61 του Κ.Ε.Δ.Ε..".

Ειδικότερα με την παρ.1 του άρθρου 63 του Ν.2214/1994 <<Τροποποίηση και συμπλήρωση διατάξεων του άρθρου 9 του ν. 1468/1984 (ΦΕΚ 109 Α`)>>, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 10 του Ν. 2526/1997 (Α 205) ορίστηκε ότι: "1. Το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων έχει όλες ανεξαιρέτως τις ατέλειες, τα δικαστικά, διοικητικά, οικονομικά και δικονομικά προνόμια που παρέχονται στο Δημόσιο.

Απαλλαγές, που προβλέπονται υπέρ του Δημοσίου, από το παράβολο για άσκηση ενδίκων μέσων, για την εισφορά υπέρ του Ταμείου Χρηματοδότησης Δικαστικών Κτιρίων, για το δικαστικό ένσημο αντιγράφων και για τα δικαιώματα υπέρ των έμμισθων υποθηκοφυλάκων, ισχύουν και για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

Για την είσπραξη των απαιτήσεών του και γενικά των εσόδων του εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. Το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων έχει επί αναγκαστικού πλειστηριασμού τα προνόμια κατάταξης του Δημοσίου των άρθρων 975 αριθ. 5, 977, 1007 του Κ. Πολ. Δικ. και του άρθρου 61 του Κ.Ε.Δ.Ε. (ν.δ. 356/1974)".

Από τον συνδυασμό των ως άνω διατάξεων προκύπτει αφενός ότι το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων έχει (εκτός των άλλων) όλες ανεξαιρέτως τις ατέλειες, τα δικαστικά, και δικονομικά προνόμια που παρέχονται στο Δημόσιο, καθώς και ότι ισχύουν και για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (εκτός των άλλων) και οι απαλλαγές, που προβλέπονται υπέρ του Δημοσίου από το παράβολο για άσκηση ενδίκων μέσων, αφετέρου ότι η αναιρεσείουσα εταιρεία ειδικού σκοπού (προς την οποία το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων μεταβίβασε και τιτλοποίησε μέρος των εσόδων του από τα προαναφερόμενα στεγαστικά δάνεια, με βάση την ως άνω Υ.Α. 2/38581/0094/7-7-2006, όπως τροποποιήθηκε με την ΥΑ 2/48545/0094/28-8-2006 και ισχύει και σε εκτέλεση αυτής με την από 29/8/2006 σύμβαση εκχώρησης, έχει δυνάμει της διάταξης του άρθρου 10 παρ. 13 του Ν.3156/2003 τα ειδικά προνόμια του Δημοσίου, που ισχύουν υπέρ του μεταβιβάζοντος Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, μεταξύ των οποίων (κατά την προαναφερθείσα παράγραφο στ.

του άρθρου 9 του ως άνω ν. 3453/2006) και τις απαλλαγές, που προβλέπονται υπέρ του Δημοσίου, από το παράβολο για άσκηση ενδίκων μέσων, οι οποίες (απαλλαγές από το παράβολο για την άσκηση των ενδίκων μέσων) ισχύουν για το μεταβιβάζον Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων κατά τις προεκτεθείσες διατάξεις [παρ.1 του άρθρου 63 του Ν.2214/1994, <<Τροποποίηση και συμπλήρωση διατάξεων του άρθρου 9 του ν. 1468/1984 (ΦΕΚ 109 Α`)>> όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 10 του Ν. 2526/1997 (Α 205)].

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης υπ` αριθμ.100/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που εκδόθηκε κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, και των εγγράφων της δικογραφίας, οι τώρα αναιρεσίβλητοι άσκησαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πατρών την από 18-12-2015 αίτησή τους (και με αρ.

κατάθ. 1272/ 29-12-2015) κατά του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, επικαλούμενοι έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων και απαιτητών χρεών τους και ζητούσαν τη ρύθμιση των οφειλών τους και την εξαίρεση της αναφερόμενης στην αίτηση πρώτης κατοικίας τους από την ρευστοποίηση.

Επί της εν λόγω αίτησης εκδόθηκε κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, κατ' αντιμωλία των διαδίκων, η υπ' αρ. 67/2018 απόφαση του Ειρηνοδικείου Πατρών, με την οποία έγινε δεκτή ως νόμιμη και βάσιμη η αίτηση των τώρα αναιρεσιβλήτων για ρύθμιση των χρεών τους και εξαίρεση της πρώτης κατοικίας τους από την ρευστοποίηση.

Κατά της εν λόγω απόφασης του Ειρηνοδικείου Πατρών η τώρα αναιρεσείουσα, νόμιμα εκπροσωπούμενη από το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ως αντίκλητο και διαχειριστή, δυνάμει της από 29-08-2006 σύμβασης εκχώρησης, που έχει κατατεθεί νομίμως και προσηκόντως στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών με αριθμό πρωτοκόλλου .../29.8.2006, άσκησε την υπ' αρ. 896/12-4-2018 έφεσή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

Επί της έφεσης αυτής εκδόθηκε κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας κατ' αντιμωλία των διαδίκων η προσβαλλόμενη υπ' αρ. 100/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που απέρριψε ως απαράδεκτη την ως άνω έφεση που η τώρα αναιρεσείουσα είχε ασκήσει κατά της υπ' αρ. 67/2018 απόφαση. του Ειρηνοδικείου Πατρών, για τον λόγο ότι η εκκαλούσα δεν είχε καταβάλει το κατ' άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ παράβολο εφέσεως.

Ήδη με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά της ως άνω προσβαλλόμενης απόφασης του κατ'έφεση δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών την από το άρθρο 560 αρ. 1 του ΚΠολΔ αιτίαση, ισχυριζόμενη ότι το δικαστήριο με την προσβαλλόμενη παραβίασε τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 13 του Ν. 3156/2003 και έκρινε ότι η αναιρεσείουσα ήταν υποχρεωμένη σε καταβολή παραβόλου εφέσεως κατ'άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ., ενώ η αναιρεσείουσα εταιρεία ειδικού σκοπού δεν είχε τέτοια υποχρέωση καθόσον ίσχυαν γι'αυτήν τα προνόμια του μεταβιβάσαντος Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων.

Περαιτέρω με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά της ως άνω προσβαλλόμενης απόφασης του κατ'έφεση δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών την από το άρθρο 560 αρ. 6 του ΚΠολΔ αιτίαση, ισχυριζόμενη ότι το δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του διέλαβε πλημμελείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα της υποχρέωσης ή μη της καταβολής του κατ' άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ.

παραβόλου έφεσης και συγκεκριμένα απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση με την αιτιολογία ότι η εκκαλούσα είναι ΝΠΙΔ, της οποίας μόνο την εκπροσώπηση έχει αναλάβει το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και δεν απολαμβάνει των προνομίων του τελευταίου περί απαλλαγής από την υποχρέωση καταβολής παραβόλου έφεσης.

Εν όψει του πιο πάνω περιεχομένου τους οι ως άνω λόγοι αναίρεσης δεν αποτελούν αντικείμενο παραβιάσεως ευθείας ή εκ πλαγίου, των από τους αριθμούς 1 και 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ λόγων αναίρεσης, καθόσον έχουν δικονομικό χαρακτήρα, η δε αναιρεσείουσα, με την επίφαση των από το άρθρο 560 αρ. 1 και 6 του ΚΠολΔ αιτιάσεων, επικαλείται στην πραγματικότητα παραβάσεις δικονομικών διατάξεων και ζητεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης για λόγους που εμπίπτουν στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 14 του ΚΠολΔ, (ότι δηλαδή η προσβαλλόμενη παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο), που δεν συμπεριλαμβάνεται στους περιοριστικά απαριθμούμενους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ.

λόγους αναίρεσης κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων. Επομένως αμφότεροι οι ως άνω πρώτος και δεύτερος λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, αφού, κατά τη νοηματική εκτίμηση του περιεχομένου τους, πρόκειται στην πραγματικότητα για λόγους αναίρεσης από τον αρ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

Μετά από αυτά, και μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα, στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει). Στην παρούσα απόφαση δεν περιλαμβάνεται διάταξη για δικαστικά έξοδα κατά το άρθρο 746 ΚΠολΔ., έστω και αν πρόκειται για υπόθεση που κρίνεται, όπως προεκτέθηκε, κατά τους κανόνες της εκούσιας δικαιοδοσίας, γιατί η δικαστική διαδικασία του εν λόγω νόμου δεν επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου αυτού, καθώς επικρατεί η ειδικότερη ρύθμιση που προβλέπει το άρθρο 8 παρ. 6 εδάφ.

β' του παραπάνω ν.3869/2010, κατά το οποίο "... Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται", που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη (ΑΠ 552/2020, ΑΠ1400/2019, ΑΠ 1379/2019, ΑΠ 882/2019).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-4-2019 με αριθ. δικογρ. 1005/ 2019 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ'αρ. 100/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που εκδόθηκε κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας. Και Διατάζει την εισαγωγή του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα στο δημόσιο ταμείο

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαΐου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Ιουλίου 2021.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ