Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ.: 993/2021 ECLI:CY:DDDP:2022:3 Generato dall'IA

Court dismisses asylum appeal where applicant failed to prove fear of persecution and was deemed an economic migrant.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ.: 993/2021
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court of International Protection dismissed the applicant's appeal against the Refugee Service's rejection of his asylum claim. The applicant, an Egyptian national, argued that the decision was based on a factual error and lacked sufficient reasoning, claiming he was not an economic migrant. The court found that the applicant failed to demonstrate a well-founded fear of persecution for any protected ground and correctly identified him as an economic migrant based on his entry purpose and lack of credible threats.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 3 and 19 of the Law on Refugees 2000; An asylum claim is rejected where the applicant fails to prove a well-founded fear of persecution and the Refugee Service correctly identifies the applicant as an economic migrant without valid grounds for supplementary protection.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum claim rejection economic migrant status well-founded fear of persecution supplementary protection status Administrative Court of International Protection refugee law Cyprus Article 3 Convention domanda d'asilo di cittadino etiope

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 3 of the Law on Refugees 2000
Article 19 of the Law on Refugees 2000
Article 3-3D of the Law on Refugees 2000
Paragraph 62 of the Handbook on Procedures and Criteria for Determining Refugee Status

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
KNAI v. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1534
Petridou Florentia v. Cyprus (2004) 3 AAΔ 636
Hossain Md Jakir v. Cyprus (2008) 4 AAΔ 568
KHALED AL ISSA v. REVISIONAL BOARD FOR REFUGEES, Case No. 993/2008
BARAKAN PETROSYAN v. CYPRUS, Case No. 883/2008
IRENE FESENKO v. CYPRUS, Case No. 1051/2010
Khaled Al Issa v. Revisional Board for Refugees, Case No. 993/08
ECLI:CY:DDDP:2022:3
Court dismisses asylum appeal where applicant failed to prove fear of persecution and was deemed an economic migrant.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

KNAI ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1534

Πετρίδου Φλωρεντία ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2004) 3 ΑΑΔ 636

Ηossain Md Jakir ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2008) 4 ΑΑΔ 568

KHALED AL ISSA ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, Υπόθεση Αρ. 993/2008, 29 Δεκεμβρίου 2009

BARAKAN PETROSYAN κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 883/2008, 10 Φεβρουαρίου 2010

IRENE FESENKO ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1051/2010, 21 Δεκεμβρίου 2011

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DDDP:2022:3

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.: 993/2021

10 Ιανουαρίου 2022

[Β.ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρα 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

S.Υ.S.S XXX ARC 580ΧΧΧΧ,

Αιτητής

-και-

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, δια της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ’ ων η Αίτηση

Διονυσία Κυριάκου (κα), Δικηγόρος Αιτητή

Ε. Χατζηπέτρου (κος), Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την υπό εξέταση προσφυγή, ο Αιτητής αιτείται:

Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση ημερ. 18/01/2021, με την οποία τον πληροφορούν ότι το αίτημα του για διεθνή προστασία απορρίπτεται καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 3 και 19 του Περί Προσφύγων Νόμο και ότι ο Αιτητής δεν απέδειξε οποιονδήποτε λόγο για να του παραχωρηθεί το καθεστώς πρόσφυγα ή της συμπληρωματικής προστασίας, είναι άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη, στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος και είναι αποτέλεσμα πλάνης και κακής εφαρμογής του Νόμου.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

O Αιτητής είναι υπήκοος Αιγύπτου. Αφίχθηκε νόμιμα στις 16/04/2019 στην Κυπριακή Δημοκρατία με άδεια εργασίας. Στις 13/05/2019 υπέβαλε αίτηση ασύλου. Στις 29/12/2020 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή στην Υπηρεσία Ασύλου. Την ίδια ημέρα αρμόδια λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε έκθεση/εισήγηση την οποία εισηγείτο την απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή. Στις 18/01/2021 ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος Λειτουργός ενέκρινε την εν λόγω έκθεση/εισήγηση και αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης. Στις 17/02/2021, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα του Αιτητή. H επιστολή παραλήφθηκε και υπογράφηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή.

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ως προς τους νομικούς ισχυρισμούς της προσφυγής, η συνήγορος του Αιτητή ισχυρίστηκε πως η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη υπό καθεστώς πλάνης περί τα πράγματα εφόσον οι αναφορές του Αιτητή δεν έτυχαν ορθής απόδοσης .

Επίσης, ισχυρίστηκε πως η απόφαση στερείται Καθ’ων η αίτηση στερείται επαρκούς και/ή δέουσας και ότι λανθασμένα δεν του δόθηκε το ευεργέτημα της αμφιβολίας .

Ως προς τα γεγονότα, η συνήγορος του Αιτητή ισχυρίστηκε πως το γεγονός ότι αρχικά ισχυρίστηκε ότι αφίχθηκε και επιδιώκει να παραμείνει στη Δημοκρατία για οικονομικούς λόγους δεν αναιρεί την ύπαρξη στο πρόσωπο του των στοιχειών εκείνων τα οποία συνηγορούν υπέρ της χορηγήσεως σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

Οι Καθ’ ων η Αίτηση αντιτείνουν ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ’ ων η Αίτηση και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και είναι δεόντως αιτιολογημένη.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Αρχικά θα πρέπει να τονιστεί ότι τα νομικά σημεία στην αίτηση του Αιτητή είναι με γενικότητα και αοριστία που εγείρονται. Η απλή καταγραφή κατά ιδιαίτερο συνοπτικό τρόπο στους λόγους ακύρωσης της νομικής βάσης της προσφυγής δεν ικανοποιεί την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανώτατου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, όπως οι νομικοί λόγοι αναφέρονται πλήρως.

Αναφορικά με το ισχυρισμό του Αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας έχει πλειστάκις νομολογηθεί ότι η έκταση, ο τρόπος και η διαδικασία που ακολουθείται ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης.

Περαιτέρω η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται. Το κριτήριο για την πληρότητα της έρευνας έγκειται στη συλλογή και τη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων τα οποία παρέχουν ασφαλή συμπέρασμα. (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.α., Α.Ε. 1518/1.11.96, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου, Α.Ε. 1575/14.7.97 , Α.Ε.2371,Motorways Ltd v Δημοκρατίας ημερ. 25/6/99).

Περαιτέρω όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Πολυξένη Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση αρ. 606/91, ημερομηνίας 22.9.92, στις σελ. 2-3: «Το τι αποτελεί επαρκή έρευνα, εξαρτάται από τα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Κηαi ν. Τhe Republic (1987) 3 CLR 1534). Η έκταση της έρευνας που ένα διοικητικό όργανο διεξάγει για τη λήψη απόφασης εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (Δημοκρατίας ν. Γιαλλουρίδη και Άλλων), Αναθεωρητικές Εφέσεις 868, 868, ημερομηνίας 13.12.90)».

Όπως καταδεικνύεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου οι Καθ΄ ων η αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και εξέτασαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία που είχαν ενώπιον τους.

Επίσης είναι πλειστάκις νομολογημένο ότι, λόγοι ακύρωσης που δεν εγείρονται στο δικόγραφο της προσφυγής δεν μπορούν να εξεταστούν με το να εγείρονται για πρώτη φορά στις γραπτές αγορεύσεις. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στη Φλωρεντία Πετρίδου ν. Επιτρο­πής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636:

«Παρατηρούμε ότι στο κείμενο της προσφυγής δεν εγείρεται τέτοιος λόγος ακύ­ρωσης, αν και σχετική επιχειρηματολογία πράγματι προβάλλεται στη γραπτή αγό­ρευση της εφεσείουσας. Έχει επανειλημμένα λεχθεί πως λόγος ακύρωσης που δεν εγείρεται στην προσφυγή δεν μπορεί να εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού οι γραπτές αγορεύσεις αποτελούν απλώς επιχειρηματολογία.»

Σχετική είναι και η υπόθεση Σπύρου και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Προσφ. 571/94 κ.α., ημερ. 22.11.1995, στη σελ. 4.

Τα όσα επομένως πιο κάτω εξετάζονται και αποφασίζονται τελούν υπό την πιο πάνω τοποθέτηση.

Είναι δε ευδιάκριτο ότι οι νομικοί ισχυρισμοί του Αιτητή είναι με γενικότητα που προβάλλονται τόσο στο δικόγραφο της προσφυγής του όσο και με την γραπτή αγόρευση του . Η συνήγορος του Αιτητή γενικά και αόριστα παραθέτει τα νομικά σημεία στην αγόρευση της και επικαλείται παραβιάσεις το Συντάγματος, του περί Προσφύγων Νόμου και των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου ωστόσο ελλείπει οποιαδήποτε επιχειρηματολογία υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης.

Η αγόρευση συνιστά το μέσο ανάπτυξης της επιχειρηματολογίας που στην παρούσα δεν προκύπτει. Είναι δε εμφανές ότι η συνήγορος του Αιτητή επαναλαμβάνει τα νομικά σημεία όπως αυτά καταγράφονται στο δικόγραφο της προσφυγής τα οποία ωστόσο δεν αιτιολογούνται.

«Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υπήρξε καν τέτοια επίκληση. Το γεγονός ότι το θέμα είχε ακροθιγώς αναφερθεί στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή, δεν το καθιστούσε εγειρόμενο προς εξέταση. Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους. Βλ. Παπαδόπουλος ν. Ιωσηφίδη κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 56».Σταυρος Μαραγκός (2006) 3 ΑΑΔ 671 και Κυπριακή Δημοκρατία, (2006) 3 ΑΑΔ 671

Αναφορικά με το ισχυρισμό του Αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας έχει πλειστάκις νομολογηθεί ότι η έκταση, ο τρόπος και η διαδικασία που ακολουθείται ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης.

Περαιτέρω η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται. Το κριτήριο για την πληρότητα της έρευνας έγκειται στη συλλογή και τη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων τα οποία παρέχουν ασφαλή συμπέρασμα. (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.α., Α.Ε. 1518/1.11.96, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου, Α.Ε. 1575/14.7.97, Α.Ε.2371,Motorways Ltd v Δημοκρατίας ημερ. 25/6/99).

Το Δικαστήριο στα πλαίσια ελέγχου της προσβαλλόμενης απόφασης εξετάζει κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ερεύνησε όλα εκείνα τα στοιχεία που όφειλε να ερευνήσει και να συνεκτιμήσει για να καταλήξει στην απόφασή του σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Η έρευνα θεωρείται πλήρης όταν το διοικητικό όργανο συλλέξει και εξετάσει όλα τα ουσιώδη στοιχεία μιας υπόθεσης ώστε να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Το είδος και η έκταση της έρευνας εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του αποφασίζοντος οργάνου και διαφέρει κατά περίπτωση (βλ.απόφαση αρ. 128/2008 JAMAL KAROU V Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 1 Φεβρουαρίου, 2010).

Περαιτέρω όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Πολυξένη Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση αρ. 606/91, ημερομηνίας 22.9.92, στις σελ. 2-3: «Το τι αποτελεί επαρκή έρευνα, εξαρτάται από τα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Κηαi ν. Τhe Republic (1987) 3 CLR 1534). Η έκταση της έρευνας που ένα διοικητικό όργανο διεξάγει για τη λήψη απόφασης εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (Δημοκρατίας ν. Γιαλλουρίδη και Άλλων), Αναθεωρητικές Εφέσεις 868, 868, ημερομηνίας 13.12.90)».

Όπως καταδεικνύεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου οι Καθ΄ ων η αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και εξέτασαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία που είχαν ενώπιον τους .

O Αιτητής είναι ενήλικας από την Αίγυπτο. Αφίχθηκε νόμιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία με άδεια εργασίας. Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση ασύλου κατά την οποία ισχυρίστηκε πως κατέφθασε αρχικά για να εργαστεί ωστόσο ο εργοδότης του δεν του συμπεριφέρθηκε σωστά και οι συνθήκες εργασίας ήταν δύσκολές. Ζητά από τις αρχές να δεχτούν την αίτηση του για διεθνή προστασία λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης στη χώρα του ,

Στις 29/12/2020 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή στην Υπηρεσία Ασύλου, κατά την οποία επανέλαβε τον ισχυρισμό περί οικονομικών προβλημάτων, προσθέτοντας πως ήρθε στη Κύπρο για να εργαστεί και να βοηθήσει την οικογένεια του οικονομικά . Ο Αιτητής ανέφερε ακόμα ότι με την άφιξη του επιδιώκει να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του. Ερωτηθείς εάν ο ίδιος είχε ποτέ παρενοχληθεί, διωχθεί, συλληφθεί ή κρατηθεί, απάντησε αρνητικά. Ερωτηθείς για το τι θα αντιμετωπίσει σε ενδεχόμενο επιστροφής του στην χώρα του, ο Αιτητής δήλωσε ότι επιθυμεί να παραμένει στη Δημοκρατία για ακόμα δύο χρόνια για εργαστεί και ακολούθως θα επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του ,

Την 18/01/2021 η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε το αίτημα ασύλου του Αιτητή. Ως προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο της επίδικης απόφασης, η Υπηρεσία Ασύλου έλαβε την απόφαση της υπό το φως των όσων δήλωσε ο Αιτητής με την υποβολή της αίτησης του για παραχώρηση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, τα όσα ισχυρίστηκε κατά τη συνέντευξη του.

Εμφαίνεται επομένως τόσο από το περιεχόμενο της ίδιας της επίδικης απόφασης όσο και από το περιεχόμενο του φακέλου της Υπηρεσίας Ασύλου καθώς και από την έκθεση του αρμόδιου λειτουργού ότι η επίδικη απόφαση είναι πλήρως και δεόντως αιτιολογημένη σε συνάρτηση με τα γεγονότα και τους ισχυρισμούς του Αιτητή.

Περαιτέρω, μετά από προσεκτική εξέταση των όσων ο Αιτητής ισχυρίστηκε με την υποβολή της αίτησης της για παραχώρηση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας καθώς και τα όσα ισχυρίστηκε κατά τη συνέντευξη της διαπιστώνω ότι ορθά η απόφαση των Καθ’ ων η Αίτησης καταλήγει ότι ο Αιτητής δεν αντιμετώπιζε οποιουδήποτε είδους δίωξη στη χώρα του και ότι η περίπτωση του δεν πληρούσε τις υπό του Νόμου προβλεπόμενες προϋποθέσεις για αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα ή της συμπληρωματικής προστασίας.

Η έρευνα που είχε προηγηθεί ήταν επαρκής και είχαν συλλεγεί και διερευνηθεί όλα τα ουσιώδη στοιχεία σε συνάρτηση πάντα με τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει ο Αιτητής, όπως αναλύεται ανωτέρω. Οι ισχυρισμοί που προέβαλε ο Αιτητής ενώπιον των αρχών κατά τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματός του και οι οποίοι παρατίθενται πιο πάνω, είναι οικονομικής φύσεως. Εξετάζοντας το περιεχόμενο των δηλώσεων του Αιτητή, δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε συσχέτιση μεταξύ των ισχυρισμών του και των προνοιών των άρθρων 3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου.

Περαιτέρω λαμβάνω υπόψη ότι ο Υπουργός Εσωτερικών στα πλαίσια των εξουσιών του άρθρου 12 Β τρις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000,με την ΚΔΠ 225/2021, καθόρισε την χώρα καταγωγής του Αιτητή, την Ινδία, ως ασφαλή χώρα ιθαγένειας εφόσον ικανοποιείται βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, ότι στην οριζόμενη χώρα γενικά και μόνιμα δεν υφίστανται πράξεις δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3Γ ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία ούτε απειλή η οποία προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε κατάσταση διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

Περαιτέρω οποιοδήποτε ισχυρισμοί προβάλλονται με την γραπτή αγόρευση του Αιτητή δεν βρίσκουν έρεισμα υπό το φως των στοιχείων που βρίσκονται στο διοικητικό φάκελο του Αιτητή. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί του Αιτητή δια της αγόρευσης του είναι αόριστοι και δεν αιτιολογούνται . Καταρχάς κανένας ισχυρισμός περί τα πραγματικά γεγονότα δεν προβάλλεται από τον Αιτητή που να υποστηρίζει τους αόριστους νομικούς ισχυρισμούς του.

Αναφορικά με τον αόριστο ισχυρισμό περί πλάνης, έχει νομολογηθεί ότι δεν υφίσταται πλάνη περί τα πράγματα όταν η Διοίκηση σταθμίζει και αξιολογεί στοιχεία και γεγονότα όπως αυτά τίθενται ενώπιον της προς κρίση.

Πλάνη περί τα πράγματα στοιχειοθετείται όταν αποδεικνύεται η αντικειμενική ανυπαρξία γεγονότων που έλαβε υπόψη του το αρμόδιο όργανο για να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Όταν η πλάνη του αρμόδιου οργάνου έγκειται στην λανθασμένη ερμηνεία του Νόμου, τότε η απόφαση του αρμόδιου οργάνου πάσχει διότι η πλάνη του αυτή οδήγησε σε εσφαλμένη εφαρμογή του Νόμου και κατά συνέπεια με αυτό τον τρόπο συντρέχει πλάνη περί το Νόμο.

Περαιτέρω θα πρέπει να αναφερθεί ότι το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού για ύπαρξη πλάνης το έχει ο Αιτητής (βλ. Παπαδόπουλος v. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (1190) 3ΑΑΔ 262, 267).

Η υπό κρίση απόφαση λήφθηκε στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του αρμοδίου διοικητικού οργάνου, ήτοι της Υπηρεσίας Ασύλου, κατόπιν συνεκτίμησης των πραγματικών στοιχείων και δεδομένων, στηριζόμενη στο ορθό νομικό υπόβαθρο όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω στην απόφαση μου. Συνεπώς, ο ισχυρισμός περί νομικής και πραγματικής πλάνης απορρίπτεται.

Τέλος κρίνω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν εύλογη και λήφθηκε κατ' ορθή ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας των καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι ενήργησαν σύννομα και συνεκτίμησαν όλα τα ενώπιον τους στοιχεία. Δεν έχει καταδειχθεί οτιδήποτε ούτως ώστε να δικαιολογείται επέμβαση του παρόντος Δικαστηρίου. Αντίθετα, κρίνω ότι με σαφήνεια καταδεικνύεται στην υπό εξέταση περίπτωση και για τους λόγους που έχουν ήδη εκτεθεί, τα πραγματικά περιστατικά δεν στοιχειοθετούν και δεν στηρίζουν τις υπό του Περί Προσφύγων Νόμου 2000 ως αυτός έχει τροποποιηθεί και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, αναγκαίες προϋποθέσεις για αναγνώριση του καθεστώτος του Πρόσφυγα που προβλέπεται στα άρθρα 3-3Δ του Νόμου. Ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου του Αιτητή, ορθά κρίθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου ότι πρόκειται για οικονομικό μετανάστη και όχι πρόσφυγα, αφού εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του και αφίχθηκε στην Δημοκρατία με σκοπό να σπουδάσει και να εργαστεί και ουδέποτε αντιμετώπισε οποιοδήποτε βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής του. Σύμφωνα με την παράγραφο 62 του Εγχειρίδιου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων ορθά η Υπηρεσία Ασύλου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για οικονομικό μετανάστη και όχι πρόσφυγα. Σύμφωνα με την παρ. 62 πιο πάνω «Μετανάστης είναι το πρόσωπο που για λόγους διαφορετικούς από εκείνους που αναφέρονται στον ορισμό εγκαταλείπει οικειοθελώς τη χώρα του με σκοπό να εγκατασταθεί αλλού. Μπορεί δε να ωθείται από την επιθυμία για αλλαγή ή για περιπέτεια ή από οικογενειακούς ή άλλους προσωπικούς λόγους. Εάν ωθείται αποκλειστικά από οικονομικά κίνητρα, είναι οικονομικός μετανάστης και όχι πρόσφυγας».

Υπό το φως, των απαντήσεων του Αιτητή και των στοιχείων που η ίδια έδωσε κατά τη συνέντευξή του, διαπιστώνεται ότι αυτός στην ουσία ήταν οικονομικός μετανάστης και δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως πολιτικός πρόσφυγας. (βλ. IRENE FESENKO v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1051/2010, ημερ. 21.12.2011, Md Jakir Hossain v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 2319/06, ημερ. 16.7.2008, Barakan Petrosyan κ.α. v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 883/08, ημερ. 10.2.2010 και Khaled Al Issa v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 993/08, ημερ. 29.12.2009).

Επίσης δεν απέδειξε ότι μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας ως προβλέπεται στο άρθρο 19 του προαναφερθέντος Νόμου καθότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο ότι θα υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως καθορίζεται στο άρθρο 19(2).

Συνεπώς, κρίνω, με βάση τα ανωτέρω, ότι οι λόγοι ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης δεν ευσταθούν.

Η προσφυγή απορρίπτεται με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση.

Βούλα Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο