Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Άρ. Προσφυγής: 6870/22 ECLI:CY:DDDP:2022:1376 Generato dall'IA

Court dismissed asylum appeal as applicant failed to prove risk of severe harm under Article 19 Refugee Law.

Numero d'incarto Άρ. Προσφυγής: 6870/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Court of Appeal for Administrative and International Protection dismissed the applicant's appeal against the Refugee Service's refusal of international protection. The applicant, a Congolese national, argued she faced severe harm in the Democratic Republic of Congo but failed to meet the strict criteria for supplementary protection under Article 19 of the Refugees Law. The court found that the available evidence did not demonstrate a real risk of death, torture, or inhuman treatment warranting such protection.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 3 and 19 of the Refugees Law; The Refugee Service may lawfully refuse protection where the applicant fails to establish, by substantial evidence, a real risk of severe or inhuman treatment upon return.

Parole chiave

Generato dall'IA
Refugee Law Article 19 Supplementary Protection Status Severe Harm Standard Real Risk Assessment Refugee Service Decision International Protection Appeal Democratic Republic of Congo asilo di cittadino srilankese

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 3 of the Refugees Law
Article 19 of the Refugees Law
Article 146 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IOANNIS N. PISSAS ν. REPUBLIC (1974) 3 CLR 476
KNAI ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1534
KNAI ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1534
Δημοκρατία ν. Κουκκουρή κ.α. (1993) 3 ΑΑΔ 598
Δημοκρατία ν. Κουκκουρή κ.α. (1993) 3 ΑΑΔ 598
KHALED AL ISSA ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, Υπόθεση Αρ. 993/2008
KHALED AL ISSA ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, Υπόθεση Αρ. 993/2008, 29 Δεκεμβρίου 2009
BARAKAN PETROSYAN κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 883/2008
BARAKAN PETROSYAN κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 883/2008, 10 Φεβρουαρίου 2010
IRENE FESENKO ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1051/2010
FARHAN KHALIL ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1119/2009
ECLI:CY:DDDP:2022:1376
Court dismissed asylum appeal as applicant failed to prove risk of severe harm under Article 19 Refugee Law.
ECLI:EU:C:2009:94
απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94 Elgafaji, σκέψη 43].
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

IOANNIS N. PISSAS ν. REPUBLIC (PUBLIC SERVICE COMMISSION) (1974) 3 CLR 476

KNAI ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1534

Δημοκρατία ν. Κουκκουρή κ.α. (1993) 3 ΑΑΔ 598

Κυπριακή Δημοκρατία, Λεωφορεία Λευκωσίας Λίμιτεδ (1999) 3 ΑΑΔ 56

Latonia Estate Ltd και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2001) 3 ΑΑΔ 672

Παπαδόπουλος Γιάννος ν. Χρίστου Ιωσηφίδη και Άλλης (2002) 3 ΑΑΔ 601

Eλισσαίου Xρίστος ν. Aρχής Hλεκτρισμού Kύπρου (2004) 3 ΑΑΔ 412

Πετρίδου Φλωρεντία ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2004) 3 ΑΑΔ 636

Mαραγκός Σταύρος ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2006) 3 ΑΑΔ 671

Moda Encando Ltd ν. Διευθυντή Τελωνείων (2009) 3 ΑΑΔ 384

Ηossain Md Jakir ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2008) 4 ΑΑΔ 568

KHALED AL ISSA ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, Υπόθεση Αρ. 993/2008, 29 Δεκεμβρίου 2009

BARAKAN PETROSYAN κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 883/2008, 10 Φεβρουαρίου 2010

IRENE FESENKO ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1051/2010, 21 Δεκεμβρίου 2011

FARHAN KHALIL ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ κ.α, Υπόθεση Αρ. 1119/2009, 31 Ιανουαρίου 2012

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.598

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DDDP:2022:1376

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Άρ. Προσφυγής: 6870/22

24 Ιανουαρίου 2022

[Β. ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ - ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Μεταξύ:

S W. L. (ARC 5818XXXXX)

Αιτήτρια

και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ΄ ων η αίτηση

Α. Αργυρού για Χ. Ματθαίου (κα), Δικηγόρος για την Αιτήτρια

Ρ. Χαραλάμπους (κα), Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή η Αιτήτρια προσβάλει την απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση ημερ. 06/10/2022 η οποία κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια στις 07/10/2022, με την οποία την πληροφορούν ότι το αίτημα της για διεθνή προστασία ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου απορρίπτεται καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 3 και 19 του Περί Προσφύγων Νόμο και ότι η Αιτήτρια δεν απέδειξε οποιονδήποτε λόγο για να της παραχωρηθεί το καθεστώς πρόσφυγα ή τη συμπληρωματικής προστασίας.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Η αιτήτρια συμπλήρωσε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 08/04/2022 αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Στις 28/09/2022 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη (interview) της Αιτήτριας στις κεντρικές φυλακές. Στις 03/10/2022, αρμόδιος Λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με την συνέντευξη (interview) της Αιτήτριας. Στη συνέχεια, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου ενέκρινε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης ασύλου της Αιτήτριας στις 06/10/2022 και αποφάσισε την επιστροφή της Αιτήτριας στο Κόγκο δυνάμει του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου. Στις 07/10/2022, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα της Αιτήτριας , η οποία παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από την Αιτήτρια στις 07/10/2022.

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Δια της γραπτής αγόρευσης της Αιτήτριας ενώπιον του Δ.Δ.Δ.Π, η συνήγορος της Αιτήτριας επικαλέστηκε τους παρακάτω νομικούς ισχυρισμούς:

1. H προσβαλλόμενη απόφαση είναι προϊόν μη δέουσας έρευνας, επικαλούμενη τα άρθρα 28Ζ(2), 3 (1), 17 (1), 18, σχετικά με την υποχρέωση της αρμόδιας αρχής να διεξάγει έρευνα σε εξατομικευμένη βάση με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψη πληροφορίες και γεγονότα από την χώρα καταγωγής.

2. Η απόφαση λήφθηκε υπό πλάνη και/ή υπό πεπλανημένα κριτήρια και/ή με κατάχρηση εξουσία και κατ' αντίθεση με το Νόμο, υποστηρίζοντας πως η συνέντευξη διήρκησε ελάχιστη ώρα.

3. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη και/ή μη δεόντως αιτιολογημένη και έχει εκδοθεί από αναρμόδιο πρόσωπο, επικαλούμενη τις Γενικές Αρχές του Διοικητικού Δικαίου Νόμος 158 (1)/1999 το άρθρο 26 (1).

4. Η Αιτήτρια προβάλλει ακόμη δια της συνηγόρου της ότι οι Καθ’ ων δεν εξέτασαν και ούτε έδωσαν τη δέουσα αιτιολογία γιατί να μην εμπίπτει στην κατηγορία για συμπληρωματική προστασία.

Οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου είναι ορθή, νόμιμη, δεόντως αιτιολογημένη, λήφθηκε, δε, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, το Διεθνές Δίκαιο και τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Πρόσθετων Πρωτοκόλλων αυτής, και τις Γενικές Αρχές του Διοικητικού Δικαίου, μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση της διακριτικής εξουσίας των Καθ' ων η Αίτηση, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Καταρχάς πρέπει να λεχθεί ότι οι λόγοι ακύρωσης είναι με γενικότητα και αοριστία που εγείρονται στην παρούσα αίτηση. Η απλή καταγραφή κατά ιδιαίτερο συνοπτικό τρόπο στους λόγους ακύρωσης της νομικής βάσης της προσφυγής δεν ικανοποιεί την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, όπως οι νομικοί λόγοι αναφέρονται πλήρως.

«Η αναφορά, για παράδειγμα, ότι «Η απόφαση πάσχει γιατί λήφθηκε χωρίς την δέουσα έρευνα» (το ίδιο αοριστόλογοι είναι και οι υπόλοιποι λόγοι ακύρωσης), δεν εξηγεί καθόλου, ούτε παραπέμπει σε συγκεκριμένα κατ’ ισχυρισμόν δεδομένα που οδήγησαν σε μη έρευνα, ή σε πλάνη, ή καταπάτηση των αρχών της ίσης μεταχείρισης κλπ. Η προσφυγή θα μπορούσε να απορριφθεί για τους πιο πάνω διαδικαστικούς λόγους οι οποίοι αντανακλούν βεβαίως και επί της ουσίας. Αυστηρώς ομιλούντες τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, εφόσον παγίως αναγνωρίζεται ότι οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μέσο για τη θεμελίωση γεγονότων. (δέστε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Ελισσαίου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (2004) 3 Α.Α.Δ. 412 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (2009) 3 Α.Α.Δ. 384) (δέστε Υπόθεση Αρ. 1119/2009 ημερ. 31 Ιανουαρίου 2012 FARHAN KHALIL, και Κυπριακής Δημοκρατίας).

Οι ισχυρισμοί για την ακύρωση μιας διοικητικής απόφασης πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και να εξειδικεύουν ποια νομοθετική πρόνοια ή αρχή διοικητικού δικαίου παραβιάζεται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Latomia Estate Ltd. v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672: «Η αιτιολόγηση των νομικών σημείων πάνω στα οποία βασίζεται μια προσφυγή είναι απαραίτητη για την εξέταση από ένα Διοικητικό Δικαστήριο των λόγων που προσβάλλουν τη νομιμότητα μιας διοικητικής πράξης».

Περαιτέρω δεν αρκεί η παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων της νομοθεσίας που κατ' ισχυρισμόν παραβιάζει η προσβαλλόμενη πράξη, αλλά θα πρέπει επίσης τα επικαλούμενα νομικά σημεία να αιτιολογούνται πλήρως. Οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια σε σχέση με αυτά μπορεί να έχει ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής. (βλ. Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 AAΔ.598).

Ο συνήγορος της Αιτήτριας παραθέτει γενικά και αόριστα τα νομικά σημεία στην προσφυγή και επικαλείται παραβιάσεις του Συντάγματος, του περί Προσφύγων Νόμου και των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου χωρίς ωστόσο την παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων της νομοθεσίας που κατ' ισχυρισμό παραβιάζει η προσβαλλόμενη πράξη, αλλά επίσης ελλείπει οποιαδήποτε επιχειρηματολογία υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης.

Επίσης είναι πλειστάκις νομολογημένο ότι, λόγοι ακύρωσης που δεν εγεί­ρονται στο δικόγραφο της προσφυγής δεν μπορούν να εξεταστούν με το να εγείρονται για πρώτη φορά στις γραπτές αγορεύσεις. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στη Φλωρεντία Πετρίδου ν. Επιτρο­πής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636: «Παρατηρούμε ότι στο κείμενο της προσφυγής δεν εγείρεται τέτοιος λόγος ακύ­ρωσης, αν και σχετική επιχειρηματολογία πράγματι προβάλλεται στη γραπτή αγό­ρευση της εφεσείουσας. Έχει επανειλημμένα λεχθεί πως λόγος ακύρωσης που δεν εγείρεται στην προσφυγή δεν μπορεί να εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού οι γραπτές αγορεύσεις αποτελούν απλώς επιχειρηματολογία».

Σχετική είναι και η υπόθεση Σπύρου και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Προσφ. 571/94 κ.α., ημερ. 22.11.1995, στη σελ. 4. «Το γεγονός ότι το άρθρο 146.1. του Συντάγματος καταγράφει ως αιτίες ακυρό­τητας την αντίθεση προς τις διατάξεις του Συντάγματος, ή του Νόμου και την υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας, δεν σημαίνει ότι αρκεί η γενική επίκληση κά­ποιας από αυτές χωρίς άλλο. Η ταξινόμηση κάποιου νομικού λόγου ως υπαγό­μενου στα πιο πάνω, είναι εγχείρημα ουσίας που προϋποθέτει την έγερσή του σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις».

Είναι δε ευδιάκριτο ότι οι νομικοί ισχυρισμοί της Αιτήτριας είναι με γενικότητα που προβάλλονται και με την γραπτή αγόρευση του .

Ο συνήγορος του Αιτητή γενικά και αόριστα παραθέτει τα νομικά σημεία στην αγόρευση της και επικαλείται παραβιάσεις το Συντάγματος, του περί Προσφύγων Νόμου και των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου ωστόσο ελλείπει οποιαδήποτε επιχειρηματολογία υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης.

Αναπαράγει στην ουσία τους λόγους ακύρωσης στην παρούσα προσφυγή χωρίς να αναπτύσσει ή να τεκμηριώνει, ή να στοιχειοθετεί και να αποδεικνύει οποιοδήποτε λόγο ακύρωσης. Παραθέτει αόριστα και επιγραμματικά τους λόγους ακύρωσης . Εκλείπει δε η υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στους λόγους ακύρωσης που κατ’ ισχυρισμό παραβιάζονται.

Οι αγορεύσεις αποτελούν τη μόνη μέθοδο ανάπτυξης των λόγων ακύρωσης ή ισχυρισμών που ήδη προσβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής.

Σύμφωνα με την Μαραγκός ν. Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 671 :

«Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία.»

«Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους. Βλ. Παπαδοπούλας ν. Ιωσηφίδη κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 56.»

Η αγόρευση συνιστά το μέσο ανάπτυξης της επιχειρηματολογίας που στην παρούσα δεν προκύπτει. Είναι δε εμφανές ότι η συνήγορος του Αιτητή επαναλαμβάνει τα νομικά σημεία όπως αυτά καταγράφονται στο δικόγραφο της προσφυγής τα οποία ωστόσο δεν αιτιολογούνται.

Τα όσα επομένως πιο κάτω εξετάζονται και αποφασίζονται τελούν υπό την πιο πάνω τοποθέτηση.

Ως προς τον ισχυρισμό περί παράλειψης δέουσας έρευνας, έχει καταρχάς πλειστάκις νομολογηθεί ότι η έκταση, ο τρόπος και η διαδικασία που ακολουθείται ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης. Περαιτέρω η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται. Το κριτήριο για την πληρότητα της έρευνας έγκειται στη συλλογή και τη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων τα οποία παρέχουν ασφαλή συμπέρασμα. (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.α., Α.Ε. 1518/1.11.96, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου, Α.Ε. 1575/14.7.97, Α.Ε.2371, Motorways Ltd v Δημοκρατίας ημερ. 25/6/99).

Το Δικαστήριο στα πλαίσια ελέγχου της προσβαλλόμενης απόφασης εξετάζει κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ερεύνησε όλα εκείνα τα στοιχεία που όφειλε να ερευνήσει και να συνεκτιμήσει για να καταλήξει στην απόφασή του σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Η έρευνα θεωρείται πλήρης όταν το διοικητικό όργανο συλλέξει και εξετάσει όλα τα ουσιώδη στοιχεία μιας υπόθεσης ώστε να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Το είδος και η έκταση της έρευνας εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του αποφασίζοντος οργάνου και διαφέρει κατά περίπτωση (βλ. απόφαση αρ. 128/2008 JAMAL KAROU V Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 1 Φεβρουαρίου, 2010).

Περαιτέρω όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Πολυξένη Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση αρ. 606/91, ημερομηνίας 22.9.92, στις σελ. 2-3: «Το τι αποτελεί επαρκή έρευνα, εξαρτάται από τα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Κηαi ν. Τhe Republic (1987) 3 CLR 1534). Η έκταση της έρευνας που ένα διοικητικό όργανο διεξάγει για τη λήψη απόφασης εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (Δημοκρατίας ν. Γιαλλουρίδη και Άλλων), Αναθεωρητικές Εφέσεις 868, 868, ημερομηνίας 13.12.90)».

Σύμφωνα με τα στοιχεία στον φάκελο της Αιτήτριας, αυτή είναι ενήλικη από το Κόνγκο. Υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας στις 8/4/2022, δια της οποίας προέβαλε σχετικά με την εγκατάλειψη της χώρας καταγωγής της ότι αφίχθηκε στην Κύπρο λόγω οικονομικών προβλημάτων μετά την μετοίκηση τους στην περιοχή Kinsenso, ως αποτέλεσμα των περιουσιακών διαφορών με την οικογένεια του πατέρα της μετά την ισχυριζόμενη εξαφάνιση του.

Συγκεκριμένα κατά την διάρκεια της συνέντευξης της η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι η οικογένεια της αντιμετωπίζει προβλήματα καθότι εγκατέλειψαν την οικογενειακή τους κατοικία στην περιοχή Bandal μετά από πιέσεις που λάμβαναν από την οικογένεια του πατέρα της μετά την ισχυριζόμενη εξαφάνιση του το 2017.

Αναφορικά με την εξαφάνιση του πατέρα της, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι τόσο η οικογένεια της όσο και η οικογένεια του πατέρα της τον έψαχνε παντού και ότι η οικογένεια του υπόβαλε καταγγελία στην αστυνομία η οποία διερευνούσε την υπόθεση. Ανέφερε ότι δεν γνώριζε ποιοι απήγαγαν τον πατέρα της o οποίος ήταν επιχειρηματίας, εισαγωγέας υφασμάτων και ότι τραυματίστηκε σε περιστατικό κατά το οποίο προσπάθησαν να τον ληστέψουν.

Ισχυρίστηκε ότι μετά την εξαφάνιση του πατέρα της, η οικογένεια του, τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν το σπίτι τους με αποτέλεσμα να μετοικίσουν στην περιοχή Kinsenso στην Kinshasa όπου ενοικίασαν σπίτι. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι η οικογένεια της έλαβε πιέσεις από την οικογένεια του πατέρα της, και διεκδίκησαν την περιουσία του πατέρας της ο οποίος αγνοείτο.

Η Αιτήτρια δήλωσε ότι αυτή και η οικογένεια της δεν αντιμετώπισαν οποιοδήποτε πρόβλημα όταν αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την περιουσία του πατέρα της. Περαιτέρω, η Αιτήτρια δήλωσε ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της και να μεταβεί στο εξωτερικό ούτως ώστε να εξεύρει εργασία για να υποστηρίξει την οικογένεια της οικονομικά και να προστατευτεί Αναφορικά με τις πιέσεις που δήλωσε ότι έλαβαν από την οικογένεια του πατέρα της για να εγκαταλείψουν την οικογενειακή οικία μετά την εξαφάνιση του πατέρα της, η ΑΔΠ αναφέρθηκε μόνο σε προφορικές πιέσεις κατά τις οποίες τους ζητείτο να φύγουν από την οικία τους επειδή δεν τους ανήκει .

Σε σχέση με την αξιολόγηση κινδύνου αναφορικά με το ως άνω σημείο σημειώνεται ότι η Αιτήτρια ανέφερε ότι ουδέποτε συνέβη οτιδήποτε στην ίδια ή στην οικογένεια της ενόσω διέμενε στην περιοχή Kinsenso για τα τελευταία 5 χρόνια πριν την αναχώρηση της από τη χώρα, όπου διέμενε με την οικογένεια της: ,ήτοι την μητέρα της, την δωδεκάχρονη αδερφή της και τον ενήλικο αδερφό της.

Ανέφερε ακόμα ότι η αδερφή της αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα ενόσω διέμεναν ακόμα στην οικογενειακή τους οικία στη Bandal λόγω των πιέσεων που λάμβαναν και λόγω της εξαφάνισης του πατέρα της, και ότι αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσκολίες και αυτό την ώθησε να μεταβεί στο εξωτερικό για να στηρίξει την οικογένεια της οικονομικά ως το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας.

Ερωτηθείσα να αναφέρει τις πιθανές συνέπειες σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της η Αιτήτρια δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τις συνέπειες, και αναφέρθηκε στο γεγονός ότι επιθυμεί να υποστηρίξει οικονομικά την μητέρα της και να διαμένει κάπου όπου μπορεί και να εργάζεται .

Υπό το φως των όσων η Αιτήτρια ισχυρίστηκε δε διαφαίνεται ότι η Αιτήτρια έχει υποστεί πράξεις που να συνιστούν αρκούντως σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της .

Ως προς τη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στο Kinsenso, Kinshasa, όπου αναμένεται να επιστρέψει η Αιτήτρια σε περίπτωση επιστροφής της στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, έρευνα της Υπηρεσίας Ασύλου σε επικαιροποιημένες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, δεν προκύπτουν περιστατικά ασφαλείας στην περιοχή. Συγκεκριμένα, η πιο πρόσφατη αναφορά του ACLED για τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, με διάστημα αναφοράς 10-16 του Σεπτέμβρη 2022, δεν αναφέρει κάποιο περιστατικό ασφαλείας στην Kinshasa και αναφέρει γενικότερα ότι: «in the Democratic Republic of Congo, events drastically decreased across the country, particularly in the eastern provinces where violence has been historically concentrated. In Ituri, political violence was the lowest since December 2019, with similar decreases in North Kivu.».[1]

Στο τελευταίο Query Response της EASO, για την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa, σημειώνεται ότι από τις ενλόγω πηγές δεν καταγράφονται ένοπλες ομάδες στην περιοχή, ούτε διαμάχες, ωστόσο καταγράφεται εγκληματικότητα στην περιοχή (Π.Β.ερ.48). Περεταίρω, η έκθεση του EASO, παραπέμπει σε στατιστικά του ACLED για την περιοχή και αναφέρει ότι στην Kinshasa καταγράφηκαν 13 περιστατικά ασφαλείας κατά την περίοδο αναφοράς μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2020 και 9 Ιουλίου 2021, 3 εκ των οποίων κωδικοποιούνται ως διαμάχες και 10 ως περιστατικά βίας έναντι πολιτών, ενώ αναφέρει ότι το International Crisis Group's Crisis Watch δεν κατέγραψε απώλεια αμάχων σε περιστατικά ασφαλείας στην Kinshasa για την εν λόγω περίοδο αναφοράς (Π.Β.ερ.47).[2]

Σχετικά με το προφίλ της Αιτήτριας, ως γυναίκα χωρίς αντρικό υποστηρικτικό δίκτυο στην Kinshasa, το Query Response της EASO, 'Information on the situation of women without a male support network in Kinshasa (2017-2019)', αναφέρει ότι το DRC κατέχει την 128η θέση από τις 129 χώρες που συμμετέχουν στο Sustainable Development Goals (SDG) Gender Index του 2019 (Π.Β.ερ.50) στο διοικητικό φάκελο . Σχετικά με την Kinshasa, αναφέρει ότι η κατάσταση είναι καλύτερη σε σχέση με αγροτικές περιοχές (Π.Β.ερ.46).[3] Παρόλα αυτά, αναφέρεται σε έκθεση του Swiss State Secretatiat for Migration (SEM), που αναφέρει ότι, μονήρεις, ενήλικες γυναίκες, με ή χωρίς παιδιά, οι οποίες υποστηρίζουν τον εαυτό τους οικονομικά χωρίς άρρεν σύντροφο, είναι ευάλωτες και επηρεάζονται αρνητικά από την έλλειψη οικογενειακής συνοχής, την φτώχεια, την έλλειψη κοινωνικής πρόνοιας, και τη διαφθορά μεταξύ άλλων.[4] Παρόλα αυτά, η προαναφερόμενη έκθεση του Swiss State Secretatiat αναφέρει ότι κάποιες μονήρεις γυναίκες καταφέρνουν να «οργανωθούν και να βρουν κάποια υποστήριξη για να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης τους και να προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν την οικονομική τους ανεξαρτησία».[5]

Ωστόσο όσο αφορά την Αιτήτρια εργαζόταν στη χώρα της ως ελεύθερη επαγγελματίας μοδίστρα η οποία, κατάφερε να συγκεντρώσει αρκετά χρήματα για να αναζητήσει μια καλύτερη εργασία στο εξωτερικό, έχει οικογενειακό δίκτυο στην Kinshasa, την μητέρα της και τον ενήλικο πλέον αδερφό της, καθώς και τη θεία της, της οποίας την διεύθυνση δήλωσε ως διεύθυνση διαμονής της στο διαβατήριο της. Περαιτέρω η Αιτήτρια είχε πρόσβαση στην παιδεία και την εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία στο φάκελο και τις περιστάσεις της Αιτήτριας δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι να γίνει αποδεκτό ότι σε περίπτωση που επιστρέψει στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

Από τους πιο πάνω προβαλλόμενους ισχυρισμούς της Αιτήτριας διαφαίνεται ότι στο πρόσωπο της δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο εδάφιο (1) του άρθρου 3 του Περί Προσφύγων νόμου του 2000.

Παράλληλα, από τα παραπάνω και δεδομένου ότι δεν επιβεβαιώθηκε δικαιολογημένος φόβος δίωξης, καθώς επίσης και κίνδυνος η αιτήτρια να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση, κρίνεται ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος παραχώρησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του Αρθρου 19 (1) του Περί Προσφύγων Νόμου του 2000 και του άρθρου 2 (στ) του Qualification Directive, επειδή δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 19 (2), (α), (β), (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου του 2000 και του άρθρου 15 (α), (β), (γ) του Qualification Directive αντίστοιχα.

Ειδικότερα, στην προκείμενη περίπτωση από το προαναφερόμενο ιστορικό της Αιτήτριας δεν προκύπτει, ότι ενόψει των προσωπικών της περιστάσεων, πιθανολογείται να εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32)] ότι διατρέχει κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λόγω θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της [βλ. άρθρο 19(2)(α) και (β)].

Ούτε εξάλλου, προκύπτει ότι συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής της αιτήτριας, στην Kinshasa, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι αυτή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας της και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94 Elgafaji, σκέψη 43].

Αξιοσημείωτο είναι ότι η συνήγορος της Αιτήτριας δια της αγόρευσης της προβάλλει ότι οι Καθ΄ων οι αίτηση έκριναν την Αιτήτρια αναξιόπιστη ως προς τον ισχυρισμό της ότι είναι θύμα βιασμού και ότι θεώρησαν την Αιτήτρια ως οικονομική μετανάστρια η οποία επιζητεί ένα καλύτερο μέλλον για την ιδία και τη κόρη της και παραλείψαν να λάβουν υπόψη ότι στη Νιγηρία τα θύματα βιασμού φοβούνται να καταγγείλουν το βιασμό τους για να μην στιγματιστούν . Επίσης σε άλλο σημείο της αγόρευσης της η συνήγορος της προβάλλει ότι η Αιτήτρια λόγω των άσχημων συνθηκών των οποίων ζούσε στη χώρα της το Καμερούν βρίσκεται σε κατάσταση φόβου σύμφωνα με όσα ανέφερε στη συνέντευξη της .

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου ο εν λόγω ισχυρισμός δεν αφορά την Αιτήτρια . Καταρχάς η Αιτήτρια κατάγεται από το Κόγκο και εκεί ζούσε μέχρι να αφιχθεί στη Κύπρο και όχι στη Νιγηρία ούτε στο Καμερούν . Περαιτέρω από πουθενά ΄δεν προκύπτει ότι η Αιτήτρια έχει υποστεί βιασμό αλλά ούτε ότι είναι μητέρα. Περαιτέρω ουδέποτε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης της ισχυρίστηκε ότι αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα δίωξης στη χώρα καταγωγής της ενώ τη δόθηκε η ευκαιρία να εκφράσει τους φόβους της και της έγιναν και διευκρινιστικές ερωτήσεις από τον αρμόδιο λειτουργό .

Ειδικότερα δεν γίνεται επίκληση κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο οιωνδήποτε κρίσιμων στοιχείων και περιστατικών από τα οποία να μπορεί να τεκμηριωθεί κατά τρόπο αρκούντως σαφή και συγκεκριμένο η συνδρομή πραγματικού, προσωπικού και ενεστώτος κινδύνου.

Αναφορικά με τους αόριστους ισχυρισμούς της Αιτήτριας δια του συνηγόρου της περί σοβαρού κινδύνου για τη ζωή της αν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής της δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί καθότι οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μέσο για τη θεμελίωση γεγονότων. (δέστε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Ελισσαίου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (2004) 3 Α.Α.Δ. 412 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (2009) 3 Α.Α.Δ. 384).

Μετά από προσεκτική εξέταση των όσων η Αιτήτρια ισχυρίστηκε κατά την διάρκεια της συνέντευξης της, διαπιστώνω ότι, αυτή δεν αντιμετώπιζε οποιουδήποτε είδους δίωξη στη χώρα της και ότι η περίπτωσή της δεν πληρούσε τις υπό του Νόμου προβλεπόμενες προϋποθέσεις για αναγνώριση της καθεστώτος του πρόσφυγα, αλλά συνιστούσε περίπτωση οικονομικής μετανάστριας.

Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 62 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, «μετανάστης είναι το πρόσωπο που για λόγους διαφορετικούς από εκείνους που αναφέρονται στον ορισμό εγκαταλείπει οικειοθελώς τη χώρα του με σκοπό να εγκατασταθεί αλλού. Μπορεί δε να ωθείται από την επιθυμία για αλλαγή ή για περιπέτεια ή από οικογενειακούς ή άλλους προσωπικούς λόγους.

Εάν ωθείται αποκλειστικά από οικονομικά κίνητρα, είναι οικονομικός μετανάστης και όχι πρόσφυγας»..

Υπό το φως των απαντήσεων της Αιτήτριας και των στοιχείων που η ίδια έδωσε κατά τη συνέντευξή της, διαπιστώνεται ότι αυτή στην ουσία είναι οικονομική μετανάστρια και δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως πρόσφυγας. (βλ. IRENE FESENKO v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1051/2010, ημερ. 21.12.2011, Md Jakir Hossain v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 2319/06, ημερ. 16.7.2008, Barakan Petrosyan κ.α. v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 883/08, ημερ. 10.2.2010 και Khaled Al Issa v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 993/08, ημερ. 29.12.2009)

Αναφορικά με τον αόριστο ισχυρισμό περί πλάνης, έχει νομολογηθεί ότι δεν υφίσταται πλάνη περί τα πράγματα όταν η Διοίκηση σταθμίζει και αξιολογεί στοιχεία και γεγονότα όπως αυτά τίθενται ενώπιον της προς κρίση. Πλάνη περί τα πράγματα στοιχειοθετείται όταν αποδεικνύεται η αντικειμενική ανυπαρξία γεγονότων που έλαβε υπόψη του το αρμόδιο όργανο για να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Όταν η πλάνη του αρμόδιου οργάνου έγκειται στην λανθασμένη ερμηνεία του Νόμου, τότε η απόφαση του αρμόδιου οργάνου πάσχει διότι η πλάνη του αυτή οδήγησε σε εσφαλμένη εφαρμογή του Νόμου και κατά συνέπεια με αυτό τον τρόπο συντρέχει πλάνη περί το Νόμο.

Περαιτέρω θα πρέπει να αναφερθεί ότι το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού για ύπαρξη πλάνης το έχει ο Αιτητής (βλ. Παπαδόπουλος v. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (1190) 3ΑΑΔ 262, 267). Η υπό κρίση απόφαση λήφθηκε στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του αρμοδίου διοικητικού οργάνου, ήτοι της Υπηρεσίας Ασύλου, κατόπιν συνεκτίμησης των πραγματικών στοιχείων και δεδομένων, στηριζόμενη στο ορθό νομικό υπόβαθρο όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω στην απόφαση μου. Συνεπώς, ο ισχυρισμός περί νομικής και πραγματικής πλάνης ή ότι η απόφαση λήφθηκε υπό πεπλανημένα κριτήρια απορρίπτεται.

Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι αναιτιολόγητη, χρήσιμη καθοδήγηση σχετικά με την έκταση της απαιτούμενης υπό τις περιστάσεις έρευνας των ισχυρισμών του αιτητή και της αιτιολογίας που πρέπει να περιβάλλει την προσβαλλόμενη στην παρούσα πράξη παρέχει η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Galina Bindiouk v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, υπ. αρ.685/2012, ημ.23/04/13, όπου λέχθηκε ότι: «Στη συνέντευξη της τα όσα εκεί δήλωσε και που αναφέρθηκαν πιο πάνω, ουδόλως την ενέτασσαν στις περιπτώσεις της αναγκαιότητας παροχής του καθεστώτος της συμπληρωματικής προστασίας. Δεν υπήρχε επομένως οποιοσδήποτε λόγος για ιδιαίτερη αιτιολογία ή για περαιτέρω εξέταση ή έρευνα των δεδομένων της αιτήτριας.».

Σχετικά με τούτο είναι και τα λεχθέντα στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Pissas ν. The Republic (1974) 3 CLR 476, ημ.29/11/74, όπου το Δικαστήριο ανέφερε ότι η δέουσα αιτιολογία εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης.

Όπως προκύπτει από την απόφαση των καθ' ων η αίτηση, το αρμόδιο όργανο έλαβε υπόψη όλα όσα ανέφερε ο αιτητής κατά την συνέντευξή του. Όλη η διαδικασία εξέτασης της αίτησης ασύλου αλλά και τα όσα περιλαμβάνονται προσβαλλόμενη δια της παρούσης απόφαση είναι δεόντως και επαρκώς τεκμηριωμένα και προϊόντα επαρκούς έρευνας των υποβληθέντων στοιχείων, υπαγωγής τους στο σχετικό νομικό πλαίσιο που διέπει διαδικασίες εξέτασης αιτήσεων διεθνούς προστασίας ως ανωτέρω παρατίθενται και είναι περαιτέρω πλήρως αιτιολογημένη η απόφαση.

Στην παρούσα κρίνω ότι η Υπηρεσία Ασύλου αιτιολογεί πλήρως την απόφαση της και καταλήγει ορθά στην απόρριψη της αίτησης και της εισήγησης ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 3 και 19(1) και (2) του Νόμου, αφού η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι σε περίπτωση επιστροφής στην χώρα της, θα υπήρχε κίνδυνος δίωξης της για φυλετικούς, θρησκευτικούς, πολιτικούς λόγους ή για το λόγο ότι ήταν μέλος συγκεκριμένου συνόλου ή συνόλου ή υπάρχει κίνδυνος να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη. Αυτό προκύπτει από το παράρτημα 5 της ένστασης των Καθ΄ ων η αίτηση, όπου φαίνεται ότι η Αιτήτρια εκτός από την επιστολή απόρριψης ημερ. 07/10/2022 έλαβε και την επιστολή αιτιολόγησης της απόφασης, η οποία της μεταφράστηκε και του επεξηγήθηκε σε γλώσσα την οποία η ίδια κατανοεί (λιγκάλα ) με τη συνδρομή διερμηνέα.

Όπως καταδεικνύεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου οι Καθ' ων η αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και εξέτασαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία που είχαν ενώπιον τους.

Τέλος, είναι ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι δικαιούται συμπληρωματικής προστασίας.

Συμπληρωματική προστασία, δίδεται όταν ο αιτητής θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα ιθαγένειας του.

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), «ουσιώδεις λόγοι». Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, παραβίασης ανθρωπίνου δικαιώματος, τόσο κατάφωρης, ώστε να ενεργοποιούνται οι διεθνείς υποχρεώσεις της Δημοκρατίας ή να υπάρχει απειλή κατά της ζωής, της ασφάλειας ή της ελευθερίας ως αποτέλεσμα άσκησης αδιάκριτης βίας λόγω συνθηκών ένοπλής σύγκρουσης ή συστηματικών και γενικευμένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Συνεπώς πολύ ορθά η Υπηρεσία Ασύλου έκρινε εύλογη τη θέση περί μη απόδειξης εκ μέρους της Αιτήτριας ότι θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής της στην ΛΔΚ σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη, ως προσδιορίζεται στο άρθρο 19 (2). Τα όσα δήλωσε στη συνέντευξη της και που αναφέρθηκαν πιο πάνω, ουδόλως την ενέτασσαν στις περιπτώσεις της αναγκαιότητας παροχής του καθεστώτος της συμπληρωματικής προστασίας. Δεν υπήρχε επομένως οποιοσδήποτε λόγος για ιδιαίτερη αιτιολογία ή για περαιτέρω εξέταση ή έρευνα των δεδομένων της Αιτήτριας.

Υπό φως του συνόλου των στοιχείων ενώπιον μου, όπως έχω αναλύσει ανωτέρω η παρούσα προσφυγή αποτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με €1200 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση.

Β. Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Π.

[1] ACLED, 'Regional Overview: Africa 10-16 September 2022', Available from:

<https://acleddata.com/2022/09/22/regional-overview-africa-10-16-september-2022/> (Last Accessed: 29/9/2022)

[2] EASO, COI Query: Updates on the security situation in Kinshasa between 1 January 2020 - 30 June 2021' (22 July 2021) 1-8, Available from: <https://www.ecoi.net/en/file/local/2056515/EASOH-COI+Querv+Response+-+DRC-t-+Security+situation.pdf> (Last accessed 29/9/2022), 3-5

[3] EASO, COI Query: 'Information on the situation of women without a male support network in Kinshasa (2017-2019)' (2019), 1-8, Available from <https://www.ecoi.net/en/file/local/2021140/2019_ll_DRC_Query_Women_without_Nework_Q32.pdf> (Last Accessed: 3/10/2022), 4

[4] Ibid; SEM, Focus RD Congo; Situation des femmes seules a Kinshasa [Situation of single women in Kinshasa], (15 January 2016) 1-26, Available from: https://www.ecoi.net/en/document/1102702.html (Last Accessed: 3/10/2022), 16

[5] Ibid, 4

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο