Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ.: 1237/2020 ECLI:CY:DDDP:2021:739 Generato dall'IA

Court dismisses asylum appeal where applicant's age was correctly determined adult despite passport showing birth date.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ.: 1237/2020
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court of International Protection dismissed the applicant's appeal against the Refugee Service's rejection of his asylum claim. Although the applicant argued he was a minor at arrival, medical records confirmed his adulthood, and a passport later revealed he had entered illegally and was supported by a relative. The court found no procedural errors and ruled that the evidence did not establish a well-founded fear of persecution or risk of serious harm.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 3 and 19 of the Asylum Law; The court must verify the applicant's age based on reliable medical evidence and cannot rely solely on conflicting documentary proof when the administrative record is complete and consistent.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum claim rejection age determination procedure medical evidence validity illegal entry status procedural review standard persecution fear assessment administrative hierarchy appeal allontanamento nonostante motivi di salute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146 of the Constitution
Article 3 of the Asylum Law
Article 19 of the Asylum Law

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Level Tachexcavs Ltd v. Water Supply Council of Nicosia (1990) 3 AA 4407
Euthymiou Maria v. Republic of Cyprus, through the Public Service Commission (1997) 3 AA 281
Kokos Athanasiou Motors Ltd v. Republic of Cyprus (2000) 3 AA 21
Reza Ghasemi v. Board of Appeal for Refugees (2006) 3 AA 383
Harpreet Singh v. Republic of Cyprus (2006) 3 AA 393
Epavlis Komitis Ltd v. Republic of Cyprus (2009) 3 AA 342
Ioannidou Elena and another v. Republic of Cyprus (2013) 3 AA 75
ECLI:CY:DDDP:2021:739
Court dismisses asylum appeal where applicant's age was correctly determined adult despite passport showing birth date.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Level Tachexcavs Ltd ν. Συμβουλίου Yδατοπρομήθειας Λευκωσίας (1990) 3 ΑΑΔ 4407

Eυθυμίου Mαρία ν. Kυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Eπιτροπής Δημόσιας Yπηρεσίας (1997) 3 ΑΑΔ 281

Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων Πάφου (Αλέπα) Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1999) 3 ΑΑΔ 837

Κokos Athanasiou Motors Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 21

Reza Ghasemi ν. Aναθεωρητικής Aρχής Προσφύγων (2006) 3 ΑΑΔ 383

Harpreet Singh ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2006) 3 ΑΑΔ 393

Έπαυλις Kομήτης Λτδ ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2009) 3 ΑΑΔ 342

Ιωαννίδου Ελένη και άλλη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 75

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DDDP:2021:739

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.: 1237/2020

28 Δεκεμβρίου, 2021

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Β. J.

Αιτητού

ΚΑΙ

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων

Καθ’ ων η αίτηση

…………………….

(κα) Δ. Ζησιμοπούλου Κυριάκου, για τον Αιτητή

Α. Αριστείδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή αιτείται την έκδοση απόφασης από το παρόν Δικαστήριο με την οποία να κηρύσσεται άκυρη η απόφαση των Καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 30.10.2020, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 2.11.2020 και με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική προσφυγή του και επικυρώθηκε η απόφαση του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: o Προϊστάμενος), με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του για διεθνή προστασία.

Γεγονότα

1. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από την Γκάμπια. Αφίχθη στη Δημοκρατία περί τις 6.12.2016 και υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας στις 7.12.2016. Στις 23.1.2017 διενεργήθηκε συνέντευξη στον Αιτητή, παρουσία λειτουργού της Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας. Σημειώνεται πως διενεργήθηκαν ιατρικές εξετάσεις προσδιορισμού ηλικίας από τις οποίες προέκυψε πως ο Αιτητής είναι ενήλικο άτομο.

Η Υπηρεσία Ασύλου ενημερώθηκε από τις Ιατρικές Υπηρεσίες και το Τμήμα Οδοντιατρικών Υπηρεσιών, με επιστολές ημερομηνίας 25.1.2017 και 31.1.2017, πως ο Αιτητής κρίθηκε ενήλικο άτομο. Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική έκθεση εισήγηση προς τον Προϊστάμενο για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή. Στις 30.3.2018, ο Προϊστάμενος ενέκρινε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή.

Στις 18.5.20219, καταχωρίστηκε από τον Αιτητή διοικητική προσφυγή ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων (στο εξής: η Α.Α. Π.). Περί τις 19.11.2019, εντοπίστηκε το διαβατήριο του Αιτητή, από το οποίο προκύπτει η ημερομηνία γέννησής του (όπου επιβεβαιώθηκε ότι πράγματι ήταν ανήλικος κατά το χρόνο άφιξής του στη Δημοκρατία) και ότι αναχώρησε νόμιμα από τη χώρα καταγωγής του στις 13.11.2016 και κατέφθασε στη Δημοκρατία παράνομα μέσω των μη ελεγχόμενων από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχών στις 15.11.2016.

Στις 30.10.2020, η Α.Α.Π. απέρριψε τη διοικητική προσφυγή του Αιτητή κατόπιν μελέτης της εισηγητικής έκθεσης λειτουργού της. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 2.11.2020 και αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας.

Νομικοί Ισχυρισμοί

2. Με τη γραπτή του αγόρευση ο Αιτητής προωθεί τους ακόλουθους ισχυρισμούς. Πρώτον, εγείρει ζήτημα αναρμοδιότητας του προσώπου που εξέδωσε την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου. Επιπλέον, επικαλείται πλάνη και λανθασμένη αιτιολογία της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου. Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προέβησαν σε δέουσα έρευνα των ενώπιόν τους στοιχείων αναφορικά με τον Αιτητή. Ειδικότερα, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι οι Καθ’ ων η αίτηση παρέλειψαν να εξετάσουν τον ισχυρισμό του περί φόβου του εξαιτίας της πολιτικής κατάστασης στη χώρα και του και τις απειλές τις οποίες ο ίδιος δεχόταν. Επιπλέον, δεν εξετάστηκε κατά τον Αιτητή ο ισχυρισμός του ότι ο θείος του συνελήφθη από άτομα της κυβέρνησης, απεβίωσε μετά τη σύλληψή του αυτή και ότι ο Αιτητής, όντας ορφανός, δεν είναι σε θέση ούτε και επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα του. Πρόκειται, ως υποστηρίζει δια της συνηγόρου του, περίπτωση κατά την οποία θα πρέπει να δοθεί το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Τέλος επικαλείται ότι η επίδικη απόφαση είναι αναιτιολόγητη. Στο πλαίσιο την απαντητικής του αγόρευσης ο Αιτητής δια της συνηγόρου του αναφέρει ότι εξακολοθούν στη χώρα καταγωγής του Αιτητή να παραμένουν υποστηρικτές του.

3. Από την πλευρά τους οι Καθ΄ων η αίτηση αντιτείνουν ότι οι ισχυρισμοί οι οποίοι προωθούνται από τον Αιτητή δε στοιχειοθετούν κάποιο λόγο προσφυγής, ενώ δεν κατόρθωσε να αποσείσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει ως προς τη χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας των άρθρων 3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου.

Υπενθυμίζουν ότι ο Αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού περί παράλειψης δέουσας έρευνας, υπογραμμίζοντας ότι η διενεργηθείσα από την Υπηρεσία αλλά και από την ΑΑΠ έρευνα ήταν δέουσα, επαρκής και νόμιμη. Επισημαίνουν ότι η ηλικία του Αιτητή, ο οποίος ήταν όντως ενήλικας κατά τη διενέργεια της συνέντευξης, προέκυψε τόσο κατόπιν ιατρικών εξετάσεων και από το διαβατήριό του που ανευρέθηκε στη συνέχεια.

Υποστηρίζουν ότι οι δηλώσεις του ιδίου όσο και του αδελφού του, ο οποίος στηρίζει το αίτημά του για άσυλο στους ίδιους λόγους, υπήρξαν αντιφατικές. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ο πυρήνας του αιτήματός του αφορά σε κατ΄ισχυρισμό δίωξή τους εξαιτίας αντικυβερνητικών δηλώσεων μέσω του ραδιοσταθμού του θείου τους, ο οποίος θείος τους έχει αποβιώσει, ενώ πλέον έχει αλλάξει η Κυβέρνηση στη χώρα καταγωγής του Αιτητή.

Επεσήμαναν εξάλλου ότι η χώρα καταγωγής του Αιτητή συγκαταλέγεται στις ασφαλείς χώρες καταγωγής, δυνάμει του συναφούς διατάγματος του Υπουργού Εσωτερικών (Κ.Δ.Π. 198/20). Ως προς τους επιμέρους λόγους προσφυγής, οι Καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι οι λόγοι προσφυγής είναι γενικοί και δεν δικογραφούνται δεόντως.

Ανεξαρτήτως, των προδικαστικών αυτών ισχυρισμών, υποστηρίζουν οι Καθ’ ων η αίτηση ότι δεν είναι δυνατή η επίκληση ενώπιον της παρούσας διαδικασίας πλημμελειών της πρωτοβάθμιας διοικητικής διαδικασίας της οποίας ο Αιτητής δεν είχε υποδείξει κατά το στάδιο της διοικητικής προσφυγής, παραπέμποντας σε συναφή νομολογία.

Σε κάθε περίπτωση υποστηρίζουν την ορθότητα και της απόφασης του Προϊσταμένου. Επιπλέον, υποβάλλουν ότι η επίδικη απόφαση είναι δεόντως αιτιολογημένη παραπέμποντας στον ίδιο το σώμα αυτής. Επισημαίνουν συναφώς ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε νέα στοιχεία σε σχέση με τα όσα προέβαλε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου και επιπλέον, παραπέμποντας σε δηλώσεις του ιδίου του Αιτητή κατά το στάδιο της συνέντευξης και λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα κατάσταση στη χώρα καταγωγής του, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή ούτε και κίνδυνος αυτός να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του.

Ως εκ τούτου, υποστηρίζουν ότι οι Καθ’ ων η αίτηση διενήργησαν ενδελεχή έρευνα, υπό το φως των ισχυρισμών του Αιτητή. Επισημαίνουν δε ότι δεν πρόκειται για περίπτωση σε σχέση με την οποία θα μπορούσε να χορηγηθεί το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Σημειώνουν εξάλλου ότι η εκ παραδρομής αναφορά στην έκθεση του λειτουργού σε «Σρι Λάνκα» αντί Γκάμπιας που είναι η χώρα καταγωγής του Αιτητή δεν είναι ουσιώδους σημασίας.

Ως προς τον ισχυρισμό του Αιτητή περί πλάνης και έλλειψης δέουσας έρευνας, οι Καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι αυτός εγείρεται κατά τρόπο αόριστο και γενικό και σε κάθε περίπτωση είναι αβάσιμος. Σημειώνουν δε ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία της Α.Α.Π. να καλέσει τον Αιτητή σε συνέντευξη εκ νέου.

Εν προκειμένω, ως υποστηρίζουν, ο Αιτητής δεν προέβαλε οποιουσδήποτε νέους ισχυρισμούς, οι οποίοι θα δικαιολογούσαν την εκ νέου κλήση του σε συνέντευξη.

To νομικό πλαίσιο

Ο Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έχει ως ακολούθως (η υπογράμμιση είναι του παρόντος δικαστηρίου):

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί (Αρ.1) του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ΄ ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

4. Ο Κανονισμός 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962 προβλέπει τα εξής:

«Έκαστος διάδικος δέον δια των εγγράφων προτάσεων αυτού να εκθέτη τα νομικά σημεία επί των οποίων στηρίζεται και, αιτιολογών συγχρόνως ταύτα πλήρως. Διάδικος εμφανιζόμενος άνευ συνηγόρου δεν υποχρεούται εις συμμόρφωσιν προς τον κανονισμό αυτόν.»

5. Ο Κανονισμός 6 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 ορίζει ότι:

«6. (α) Κάθε γραπτή αγόρευση θα χωρίζεται ευκρινώς σε ανάλογες παραγράφους, μια για κάθε νομικό σημείο, το οποίο θα αναφέρεται συνοπτικά.[...]».

6. Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 και 2020 (Ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

7. Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

8. Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει της προϋποθέσεις χορήγησης του καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

9. Τα άρθρα 28Ε έως 28Θ των περί Προσφύγων Νόµων του 2000 µέχρι (Αρ. 2) του 2014, προ της καταργήσεώς του, και τα οποία ήταν εφαρμοστέα κατά την έκδοση της επίδικης απόφασης, καθορίζουν τις εξουσίες της ΑΑΠ κατά την εξέταση ιεραρχικής προσφυγής.

Κατάληξη

10. Ως προς τους εγειρόμενους λόγους προσφυγής παρατηρώ τα εξής. Επισημαίνω εκ προοιμίου ότι σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι λόγοι προσφυγής που δεν αναπτύσσονται στο πλαίσιο της αγόρευσης του αιτητή θεωρούνται ως εγκαταλειφθέντες. Το ίδιο ισχύει και με τους λόγους σε σχέση με τους οποίους δεν προβάλλεται οποιαδήποτε επιχειρηματολογία προς υποστήριξή τους. (Βλ. συναφώς Υπόθεση Αρ. 692/89, Level Tachexcavs Ltd v. Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας, ημερ. 17.12.1990, (1990) 3 ΑΑΔ 4407, Α.Ε. Αρ. 2421, Kokos Athanasiou Motors Ltd v. Δημοκρατίας, ημερ. 24.1.2020 (2000) 3 ΑΑΔ 21, Υπόθεση Αρ. 1073/2004, Γεωργίας Αντωνίου κ.α. ν. Δημοκρατίας, μέσω Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, ημερ. 6.2.2007).

11. Παρατηρώ επιπλέον, ότι δυνάμει του Κανονισμού 6 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, κάθε γραπτή αγόρευση θα χωρίζεται ευκρινώς σε ανάλογες παραγράφους, μια για κάθε νομικό σημείο, το οποίο θα αναφέρεται συνοπτικά. Η γραπτή αγόρευση του Αιτητού δεν συμμορφώνεται με την προρηθείσα απαίτηση του Κανονισμού 6, καθώς όλοι οι ισχυρισμοί στο πλαίσιο της γραπτής αγόρευσης του Αιτητή αναπτύσσονται ως ενιαίο κείμενο, καθιστώντας δυσχερή τον δικαστικό έλεγχο.

12. Εξαντλώντας την επιείκεια του Δικαστηρίου, ως λόγοι που απομονώνονται είναι η κατ΄ισχυρισμό αναρμοδιότητα του οργάνου που εξέδωσε την απόφαση κατά την πρωτοβάθμια διοικητική διαδικασία και η έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας υπό το φως και της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως προς αυτούς τους λόγους προσφυγής [Α. Ε. αρ. 1883, Μαρία Ευθυμίου ν. Ε.Δ.Υ., (1997) 3 ΑΑΔ 281, 14.7.1997].

13. Παρατηρώ, συναφώς ότι ο Αιτητής στο πλαίσιο της ιεραρχικής του προσφυγής δεν υπέδειξε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω κατ’ ισχυρισμό πλημμέλειες της απόφασης του Προϊσταμένου, τις οποίες προβάλλει για πρώτη φορά στο πλαίσιο της παρούσας διοικητικής διαδικασίας. Αντίθετα αναφέρθηκε στο θάνατο του θείου, ο οποίος ήταν ο προστάτης του όντας ορφανός και επιπλέον στην λανθασμένη αναφορά της «Σρι Λάνκα» ως χώρας καταγωγής του.

14. Όπως έχω επισημάνει και σε άλλες πρόσφατες αποφάσεις μου, ακολουθώντας την πάγια νομολογιακή κατεύθυνση των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου [Βλ. Απόφαση στην Υπόθεση αρ. ΔΔΔΠ 89/19, Μ.Η. ν. Α.Α.Π., ημερ. 23.2.2021], στις περιπτώσεις όπου επίδικη πράξη είναι απόφαση επί ιεραρχικής προσφυγής, δηλαδή όπου υπήρξαν δύο βαθμοί διοικητικού ελέγχου, δεν δύναται ο διοικούμενος να εγείρει για πρώτη φορά ζητήματα δικαστικώς, τα οποία δεν ήγειρε ενώπιον του δευτεροβάθμιου διοικητικού οργάνου στο πλαίσιο της ιεραρχικής προσφυγής. Όπως δε σημειώνεται στις συναφείς αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αν συνέβαινε το αντίθετο, ο σκοπός του νόμου θα καταστρατηγείτο, ενώ εμμέσως θα παραβιαζόταν η προθεσμία του Άρθρου 146 του Συντάγματος για προσβολή της πρωτοβάθμιας διοικητικής πράξης. [Βλ. συναφώς Α.Ε. αρ.: 25/2007, Έπαυλις Κομήτης Λτδ ν. Δημοκρατίας, μέσω Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, (2009) 3 ΑΑΔ 342, ημερ. 9.6.2009, Υπόθεση Αρ. 547/2011, Ανδρέας Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, ημερ. 24.1.2013, Υπόθεση Αρ. 1458/2009, Postolachi Konstantin v. Δημοκρατίας, ημερ. 25.2.2011, Υποθ. Αρ. 720 /2010, Leonie Marlyse Yombia Ngassam v. Δημοκρατίας, μέσω Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, 27.12.2012.]

15. Ορθώς εξάλλου επισημαίνει η ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση ότι η ΑΑΠ, ασκώντας τις απορρέουσες από τον περί Προσφύγων Νόμο εξουσίες της, κατά το στάδιο της ιεραρχικής προσφυγής, προβαίνει η ίδια σε εξ υπαρχής εξέταση των γεγονότων της υπόθεσης και των περιστάσεων του αιτούντος άσυλο. Συνεπώς, τυχόν διαδικαστικές πλημμέλειες της πρωτοβάθμιας διαδικασίας, δεν δύνανται να επηρεάσουν την κατάληξη της ΑΑΠ. Η ερμηνευτική αυτή προσέγγιση των εξουσιών της ΑΑΠ βρίσκει έρεισμα και στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπου σε σειρά αποφάσεων επισημαίνεται ότι η διοικητική προσφυγή δεν επενεργεί ως έφεση αλλά σκοπός της ύπαρξής της είναι η εξ υπαρχής και εκ νέου εξέταση της αρχικής αιτήσεως και η εκ νέου διερεύνηση όλων των δεδομένων. Η διοικητική προσφυγή δεν επενεργεί ως έφεση. (βλ. Απόφαση στις Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 20/2009 και 222/2009, Ιωαννίδου κ.α. ν. Δημοκρατίας, 22.2.2013, (2013) 3 ΑΑΔ 75, Tsouloftas v. Republic (1983) 3 C.L.R. 431, Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων Πάφου (ΑΔΕΠΑ) Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 837, Απόφαση στην Προσφυγή αρ. 235/12, Randa Ahmed Fathy Gad v. A.A.Π., ημερ. 31.5.2013). Ως εκ τούτου, η ΑΑΠ προβαίνοντας η ίδια στην αξιολόγηση των ενώπιόν της δεδομένων, έκρινε ότι πράγματι δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτούντος στα άρθρα 3 ή 19 του περί Προσφύγων Νόμου

16. Υπό το φως των ανωτέρω, οι αιτιάσεις που προβάλλει ο Αιτητής αναφορικά με την απόφαση του Προϊσταμένου, ουδεμία επίδραση δύνανται να ασκήσουν καθαυτές στη νομιμότητα της επίδικης απόφασης της ΑΑΠ, για τους λόγους που ανέλυσα ανωτέρω και συνεπώς απαραδέκτως εγείρονται εν προκειμένω.

17. Ως προς τον ισχυρισμό του Αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας επισημαίνω τα εξής.

18. Είναι κρίσιμο και απαραίτητο να καταστεί αντιληπτό ότι η δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στο λυσιτελές της προβολής τέτοιων ισχυρισμών. Ειδικότερα, το παρόν Δικαστήριο ως δικαστήριο ουσίας δικάζει την υπόθεση που άγεται ενώπιόν του εξ αρχής, κατά το νόμο και κατά την ουσία, δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά προχωρεί παραπέρα και εξετάζει την ουσιαστική ορθότητα της επίδικης πράξεως (στο πλαίσιο πάντα που καθορίζουν οι ισχυρισμοί του εκάστοτε Αιτητή).

Συνεπώς, η απλή επίκληση διαδικαστικών πλημμελειών, η γενική αναφορά σε έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας δεν επαρκούν από μόνοι τους για ανατρέψουν την επίδικη απόφαση. Ο Αιτητής θα πρέπει να προβάλει, στο πλαίσιο της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν της υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας.

Το γεγονός ότι, όπως κατ’ ισχυρισμό προβάλει, δεν είχε την δυνατότητα να εκθέσει προσηκόντως τις θέσεις του ενώπιον της διοίκησης για τους πιο πάνω λόγους, ουδεμία σημασία μπορεί να έχει πλέον, υπό το φως της δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου. Εν προκειμένω, ο Αιτητής εκπροσωπούμενος και δια συνηγόρου, έχει την ευκαιρία να εκθέσει τους ισχυρισμούς του και να λάβει όλα τα δέοντα δικονομικά μέσω προς τεκμηρίωσή τους.

Συνεπώς, οι εν λόγω ισχυρισμοί εγείρονται αλυσιτελώς, καθώς στην παρούσα υπόθεση ο Αιτητής δεν προβάλλει ειδικούς και τεκμηριωμένους ισχυρισμούς που να δικαιολογούν την υπαγωγή του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Όλοι οι ως άνω οι ισχυρισμοί εντάσσονται στο πλαίσιο των διαφορών ουσίας σε ένα ενιαίο λόγο προσφυγής, αυτόν της πλημμελούς εκτίμησης των δεδομένων του αιτούντος άσυλο από τους Καθ’ ων η αίτηση, την οποία ο Αιτητής φέρει το βάρος να καταδείξει [Βλ.

«Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552.].

19. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω διαπίστωσης παρατηρώ συναφώς, ότι κατά την καταγραφή της αίτησής του για άσυλο, ο Αιτητής αναφέρθηκε στο γεγονός ότι ο ίδιος και ο αδελφός του είναι ορφανοί και ότι ο θείος του και προστάτης αυτών, ο οποίος διατηρούσε ραδιοφωνικό σταθμό στην Γκάμπια, απεβίωσε. Επίσης ανέφερε ότι μέσω εκείνου του σταθμού μετέδιδαν ειδήσεις εναντίον της κυβέρνησης. Κατά το κρίσιμο στάδιο της συνέντευξής του ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, ο Αιτητής ανέφερε ότι οι γονείς του απεβίωσαν σε ατύχημα το 2011 και έκτοτε ο ίδιος και αδελφός του διέμεναν με ένα θείο του, ο οποίος λειτουργούσε ένα ραδιοφωνικό σταθμό. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του, ο θείος του συνελήφθη καθώς ο ίδιος και ο αδελφός του, εν αγνοία του θείου τους, μετέδιδαν μέσω του ραδιοσταθμού ειδήσεις εναντίον της κυβέρνησης. Ακολούθως, συνέλαβαν το θείο τους ως ιδιοκτήτη του εν λόγω σταθμού. Ως ανέφερε ο Αιτητής στη συνέχεια, ο ίδιος και ο αδελφός του διέφυγαν στη Σενεγάλη όπου παρέμειναν για δύο ημέρες. Σε υποβολή του λειτουργού που διενεργούσε τη συνέντευξη ότι η κυβέρνηση έχει πλέον αλλάξει, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν μπορεί να επιστρέψει καθώς δεν έχει κάποιον στην Γκάμπια και ότι δεν υπάρχουν εργασίες εκεί.

20. Αξιολογώντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή, ο Προϊστάμενος έκανε δεκτό ότι ο Αιτητής κατάγεται από την Γκάμπια. Ως προς τον λόγο εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του Αιτητή, ο Προϊστάμενος αξιολόγησε τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι ο θείος του ήταν ιδιοκτήτης τοπικού σταθμού, στον οποίο ο ίδιος και ο αδελφός του εργάζονταν.

Εξαιτίας του γεγονότος ότι ο ίδιος ο Αιτητής και ο αδελφός του μετέδιδαν ειδήσεις κατά της κυβέρνησης, ο θείος του συνελήφθη ενώ ο ίδιος και ο αδελφός του κατόρθωσαν να διαφύγουν μεταβαίνοντας πρώτα στη Σενεγάλη όπου με τη βοήθεια τρίτου προσώπου κατόρθωσαν να καταφθάσουν στη Δημοκρατία. Ως προς τον δεύτερο αυτό ισχυρισμό, ο Προϊστάμενος επεσήμανε ότι ο Αιτητής, αν και ανέφερε ότι εργαζόταν στο σταθμό του θείου του, παρά ταύτα δεν γνώριζε τη συχνότητα του σταθμού.

Επίσης σημείωσε αντιφάσεις μεταξύ των λεγομένων του ιδίου του Αιτητή και του αδελφού του, το αίτημα ασύλου του οποίου εδράζεται στα ίδια γεγονότα. Παρατηρεί εξάλλου, ο Προϊστάμενος ότι, ακόμα και εάν ήθελε κριθεί αξιόπιστος ο ισχυρισμός περί μετάδοσης αντικυβερνητικών δηλώσεων μέσω του σταθμού, ο οποίος υπήρξε και ο λόγος ο οποίος κατά τον Αιτητή εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του, ο τελευταίος δεν διατρέχει πλέον τέτοιο κίνδυνο, καθώς η κυβέρνηση του τότε Προέδρου Yahya Jammen έχασε τις εκλογές το Δεκέμβριο του 2016 και εγκατέλειψε ως αυτοεξόριστος την Γκάμπια.

Στην προεδρία της χώρας τον διαδέχτηκε ο Adama Barrow, ηγέτης της αντιπολίτευσης. Συνεπώς, δεν υφίσταται πλέον στη χώρα καταγωγής του, ο κατ’ ισχυρισμό φορέας δίωξής του. Υπό το φως των ανωτέρω, ο Προϊστάμενος έκρινε ότι δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή σε καθεστώς διεθνούς προστασίας.

21. Στο πλαίσιο της ιεραρχικής του προσφυγής ενώπιον της ΑΑΠ, ο Αιτητής ανέφερε ότι είναι ορφανός και ότι ο θείος του, ο οποίος τον φρόντιζε, απεβίωσε. Αναφέρθηκε εξάλλου στη λανθασμένη αναφορά επί της σύνοψης της επίδικης απόφασης ότι αυτός δεν διατρέχει κίνδυνο δίωξης στη Σρι Λάνκα.

22. Εξετάζοντας οι Καθ’ ων η αίτηση τους ισχυρισμούς που προέβαλε ο Αιτητής στο πλαίσιο της διοικητικής του προσφυγής σε συνάρτηση με την απόφαση του Προστασμένου, επικύρωσαν την απόφαση του Προϊσταμένου ως προς την ταυτότητα και τη χώρα καταγωγής του Αιτητή. Εντούτοις, ως προς τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι αυτός εργαζόταν στον ραδιοσταθμό του θείου του, οι Καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι λανθασμένως ο Προϊστάμενος έκρινε ως αναξιόπιστο τον εν λόγω ισχυρισμό εκ του λόγου και μόνο ότι ο Αιτητής δεν γνώριζε τη συχνότητα στην οποία εξέπεμπε ο ραδιοσταθμός. Επιπλέον, ως διαπιστώθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση, ο Προϊστάμενος παρέλειψε να εξετάσει την εξωτερική αξιοπιστία του Αιτητή ως προς αυτό τον ισχυρισμό. Ως εκ τούτου, οι Καθ’ ων η αίτηση έκαναν δεκτή τόσο την εσωτερική, όσο και την εσωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, ήτοι ότι ο Αιτητή και αδελφός του εργάζονταν σε ραδιοφωνικό σταθμό του θείου τους.

23. Οι Καθ’ ων η αίτηση σχημάτισαν έτερο ουσιώδη ισχυρισμό, ότι ο θείος και ξάδελφος του Αιτητή συνελήφθησαν διότι ο ραδιοφωνικός τους σταθμός μετέδιδε ειδήσεις για την κυβέρνηση της Γκάμπια και ότι ο θείος του Αιτητή απεβίωσε. Ως προς αυτόν τον ισχυρισμό, οι Καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι λανθασμένα ο Προϊστάμενος τον αξιολόγησε ως αναξιόπιστο, καθώς οι ισχυρισμοί που κρίθηκαν ως αντιφατικοί, του ίδιου του Αιτητή και του αδελφού του, δεν είναι κατανάγκην αντιφατικοί. Οι Καθ’ ων η αίτηση αφότου διαπίστωσαν ότι δεν εξετάστηκε η εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού προέβησαν οι ίδιοι στην εν λόγω εξέταση. Διαπίστωσαν σχετικά, εξετάζοντας διάφορες συναφείς εξωτερικές πηγές, ότι η προηγούμενη κυβέρνηση της Γκάμπια πράγματι στρεφόταν εναντίον προσώπων, τα οποία εργάζονταν σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία μετέδιδαν ειδήσεις που θεωρούνταν ότι στρέφονταν εναντίον της. Υπό το φως των ανωτέρω και ως προς αυτό το σημείο, ανατράπηκε η απόφαση του Προϊσταμένου και έγινε δεκτός ως αξιόπιστος ο εν λόγω ισχυρισμός του Αιτητή. Επιπλέον, δεκτός έγινε ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι αυτός είναι ορφανός. Ως προς δεν την εκ παραδρομής αναφορά του Αιτητή ότι αυτός δεν διατρέχει κίνδυνο δίωξης στη Σρι Λάνκα, οι Καθ΄ων η αίτηση αναγνώρισαν ότι πρόκειται περί εκ παραδρομής αναφορά, η οποία απορρίφθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση.

24. Παρά το γεγονός ότι οι Καθ’ ων η αίτηση έκαναν δεκτούς τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι έφυγε από τη χώρα του εξαιτίας φόβου δίωξης από την κυβέρνηση της Γκάμπια εξαιτίας μετάδοσης αντικυβερνητικών ειδήσεων, ωστόσο καταλήγουν κατά την αξιολόγηση του κινδύνου, ότι δεν δικαιολογείται η αναγνώριση σε σχέση με αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας, καθώς δεν στοιχειοθετείται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή στο παρόν στάδιο.

Ως επισημαίνουν οι Καθ’ ων η αίτηση παραπέμποντας σε αποσπάσματα και στην συνέντευξη του Αιτητή, ο ίδιος και η οικογένειά του φαίνεται να μη διατρέχουν οποιοδήποτε κίνδυνο πλέον με την νυν κυβέρνηση και την τότε αντιπολίτευση, αφού μιλούσαν με καλά λόγια για τα νυν μέλη της, ο Πρόεδρος της πρώην κυβέρνησης έχει φύγει από τη χώρα και οι κρατούμενοι της τότε κυβέρνησης έχουν απελευθερωθεί.

Όταν δε του υποβλήθηκε το γεγονός της αλλαγής της κυβέρνησης, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν έχει πια κανένα στην Γκάμπια και ότι δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας εκεί. Ως προς την τρέχουσα, κατά την έκδοση της επίδικης απόφασης, κατάσταση στην Γκάμπια οι Καθ’ ων η αίτηση, κατόπιν εκτενούς έρευνας σε πηγές αναφορικά με τη χώρα καταγωγής του Αιτητή διαπίστωσαν την αλλαγή τακτικής της παρούσας κυβέρνησης, η οποία έλαβε μέτρα για ανατροπή του ιστορικού κατάχρησης της εξουσίας, απελευθέρωσε τους πολιτικούς κρατούμενους και τερμάτισε τα μέτρα εναντίον των δημοσιογράφων και των ακτιβιστών.

Με βάση τα ανωτέρω, οι Καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι δεν συντρέχει βάσιμος φόβος δίωξης του Αιτητή για τους λόγους που εξαντλητικώς αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου. Ως προς δε το ενδεχόμενο υπαγωγής του Αιτητή σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, οι Καθ’ ων η αίτηση επισημαίνουν ότι η χώρα καταγωγής του Αιτητή συγκαταλέγεται στις ασφαλείς χώρες καταγωγής, χωρίς ο Αιτητής να έχει υποβάλει οποιαδήποτε στοιχεία που να ανατρέπουν το εν λόγω τεκμήριο.

25. Υπό το φως των ανωτέρω δεδομένων, κρίνω ότι οι Καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε δέουσα έρευνα όλων των ενώπιόν τους δεδομένων και επιπλέον, ότι η επίδικη απόφαση είναι δεόντως αιτιολογημένη.

26. Παρατηρώ συναφώς με βάση επικαιροποιημένα στοιχεία της κατάστασης στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, ότι η Γκάμπια κυβερνείτο για περισσότερο από δύο δεκαετίας από τον πρώην πρόεδρο Yahya Jammeh, ο οποίος παραβίαζε συστηματικά τα πολιτικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες. Οι εκλογές του 2016 ανέδειξαν νικητή τον υποψήφιο της αντιπολίτευσης Adama Barrow.

Οι θεμελιώδεις ελευθερίες, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων του συνέρχεσθαι, συνεταιρίζεσθαι, και έκφρασης βελτιώθηκαν αρχικά, αλλά η πρόοδος προς την εδραίωση του κράτους δικαίου είναι αργή. Η κυβέρνηση Barrow εξακολουθεί να βρίσκεται στην εξουσία από το 2016. Δεν έχουν υπάρξει αναφορές κατά το 2020 ότι η κυβέρνηση ή κρατικές αρχές/όργανα διέπραξαν αυθαίρετες ή παράνομες εκτελέσεις ή εξαφανίσεις.

Το σύνταγμα και ο νόμος απαγορεύουν τα βασανιστήρια και άλλες απάνθρωπες πρακτικές ή τιμωρίες. Κατά το 2020 υπήρξε μία αναφορά για τέτοια συμπεριφορά από αστυνομικό κατά κρατουμένου, περιστατικό το οποίο διερευνήθηκε και ο αξιωματικός τιμωρήθηκε. Τέλος, κατά το 2020 δεν υπήρξαν αναφορές πολιτικών κρατούμενων ή φυλακισμένων.[1] Το σύνταγμα και ο νόμος προβλέπουν την ελευθερία της έκφρασης, συμπεριλαμβανομένου του Τύπου, και η κυβέρνηση εν γένει σέβεται τα δικαιώματα αυτά.

Λειτουργεί ανεξάρτητο δικαστικό σώμα, ένα δημοκρατικό πολιτικό σύστημα που συνδυάζονται για την προώθηση της ελευθερίας της έκφρασης, συμπεριλαμβανομένου του Τύπου.[2] Ο γενικός ισχυρισμός που εγείρει ο Αιτητής στο πλαίσιο της απαντητικής του αγόρευσης περί υποστηρικτών του αυτοεξορισθέντος τέως προέδρου, οι οποίοι παραμένουν στη χώρα, δεν εξειδικεύεται επαρκώς και ιδίως ο κατ΄ισχυρισμό κίνδυνος δεν υποστηρίζεται με οποιαδήποτε μαρτυρία ή πηγές από τις οποίες να προκύπτει τέτοιος κίνδυνος, πέραν από το επίπεδο της απλής εικασίας.

Αντίθετα, οι πιο πάνω αναφερόμενες πηγές καταδεικνύουν την αλλαγή που συντελείται στην πολιτική κουλτούρα της χώρας.

27. Τα δεδομένα αυτά οφείλουν να ληφθούν υπόψιν σε συνδυασμό με το Διάταγμα του Υπουργού Εσωτερικών ημερομηνίας 26.5.2021 (Κ.Δ.Π. 225/2021) δυνάμει του οποίου η χώρα καταγωγής του Αιτητή ορίζεται ως ασφαλής τρίτη χώρα, χωρίς εν προκειμένω ο Αιτητής να προβάλει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς/στοιχεία που αφορούν προσωπικά τον ίδιο και οι οποίοι να ανατρέπουν το τεκμήριο περί ασφαλούς τρίτης χώρας. Το αυτό ίσχυε και δυνάμει του Διατάγματος του Υπουργού Εσωτερικών ημερομηνίας 8.5.2020 (Κ.Δ.Π. 198/2020). Επιπλέον, υπόψη λαμβάνονται το γεγονός ότι ο Αιτητής είναι ένας υγιής, ενήλικας άνδρας. Ούτε επιπλέον προκύπτει, με βάση τις ίδιες πηγές, ότι ο Αιτητής θα αντιμετωπίσει πρόβλημα εισόδου στη χώρα του ή κατά την είσοδό του.

28. Ως προς την μη κλήση του Αιτητή σε εκ νέου συνέντευξη επισημαίνω ότι πέραν από αλυσιτελώς εγειρόμενος ο εν λόγω ισχυρισμός λόγω της δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου, η κλήση του αιτούντος ασύλου σε συνέντευξη κατά το στάδιο εξέτασης της διοικητικής του προσφυγής δεν αποτελεί υποχρέωση της ΑΑΠ, αλλά δυνατότητα. Η ΑΑΠ καλεί τον αιτητή ασύλου για συνέντευξη ενώπιόν της, μόνο εφόσον κρίνει ότι αυτό είναι σκόπιμο, λαμβάνοντας υπόψη τους ισχυρισμούς που προωθεί με τη διοικητική προσφυγή. Αυτό απορρέει από την ερμηνεία της οικείας διάταξης, του άρθρου 28Ζ του περί Προσφύγων Νόμου και επιβεβαιώνεται περαιτέρω από τη νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, του Διοικητικού Δικαστηρίου αλλά και του παρόντος Δικαστηρίου. (Βλ. μεταξύ άλλων, Υπόθεση Αρ. 481/2005, Harpreet Sing v. Δημοκρατίας, ημερ. 26.6.2006, (2006) 3 ΑΑΔ 393, Υπόθεση αρ. 358/2005, Reza Ghasemi ν. Α.Α.Π., απόφαση ημερ. 26/06/2006, (2006) 3 ΑΑΔ 383 Υπόθεση Αρ. 270/2018, L.A.K. v. A.A.Π., ημερ. 18.10.2019).

29. Το απόσπασμα που παρατίθεται κατωτέρω της Harpreet Sing, (2006) 3 ΑΑΔ 393 (Βλ. ανωτέρω) δεικνύει την ευρεία διακριτική εξουσία που διαθέτει η ΑΑΠ ως προς τη δυνατότητά της να καλέσει αιτητή ασύλου για συνέντευξη ενώπιόν της:

«Οι αιτητές υποστηρίζουν ότι δεν απασχόλησε το ενδεχόμενο να κληθούν σε προσωπική συνέντευξη, ούτε και δόθηκε δικαίωμα στους δικηγόρους τους να προβούν σε παραστάσεις.

Δεν συμφωνούμε με την πιο πάνω αντιμετώπιση. Ο Νόμος δεν επιβάλλει συναφώς οποιαδήποτε υποχρέωση στην Αρχή. Κανένα σχετικό καθήκον δεν προβλέπεται και δεν υπάρχει οποιαδήποτε υποχρέωση ενέργειας της διοίκησης, οπότε, βεβαίως, δεν τίθεται και θέμα παράλειψης νόμιμης ενέργειας.

Σύμφωνα με το άρθρο 28 Ζ η διαδικασία ενώπιον της Αρχής μπορεί να είναι τόσο γραπτή, όσο και ακροαματική. Η Αρχή εξετάζει κάθε διοικητική προσφυγή, ύστερα από διερεύνηση της υπόθεσης από αρμόδιο λειτουργό, ο οποίος και υποβάλλει σχετική έκθεση. Η δυνατότητα κλήσης του αιτητή σε προσωπική συνέντευξη είναι, σύμφωνα με το άρθρο 28 Ζ (3), στην ευχέρεια τόσο της Αρχής, όσο και του αρμόδιου λειτουργού.

Εξ ίσου θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας είναι και η απόφαση της Αρχής να διεξάγει ή όχι ακροαματική διαδικασία, στην οποία έχει την εξουσία να καλεί ενώπιόν της, όχι μόνο τον αιτητή, αλλά και οποιουσδήποτε εμπειρογνώμονες ήθελε αποφασίσει ή τον αρμόδιο λειτουργό της Αρχής ή ακόμα και εκπρόσωπο της Υπηρεσίας Ασύλου. Η ακροαματική διαδικασία ενώπιον της Αρχής γίνεται σε κλειστή συνεδρία.

Η Αρχή, ακόμα και στην περίπτωση που ο αιτητής υποβάλλει νέα στοιχεία, έχει την απόλυτη ευχέρεια είτε να τον καλέσει σε προσωπική συνέντευξη, είτε σε ακροαματική διαδικασία. Κατά πόσο τα στοιχεία που υποβάλλονται από τον αιτητή είναι νέα, κρίνεται από την Αρχή.»

30. Οι Καθ' ων η αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω δεδομένα και το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε νέα στοιχεία ούτε και οποιουσδήποτε ουσιώδεις ισχυρισμούς για την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας, δεν έκριναν σκόπιμη την κλήση του σε συνέντευξη, καθώς η γενική αναφορά του Αιτητή σε ανησυχία επιστροφής στη χώρα του λόγω του ότι απώλεσε την υποστήριξη του θείου του, όντας ορφανός και η υπόδειξη λανθασμένης αναφοράς της χώρας καταγωγής, δικαιολογούν την κρίση της ΑΑΠ να μην καλέσει τον Αιτητή εκ νέου σε συνέντευξη. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, δεν εντοπίζω οποιαδήποτε πλημμέλεια στην επίδικη απόφαση εξ αυτού του λόγου.

31. Η περίμετρος των ζητημάτων και πλημμελειών της πρωτόδικης απόφασης που εξετάζει η ΑΑΠ καθορίζεται από τους ισχυρισμούς του αιτητή στο έντυπο της διοικητικής προσφυγής. Κατ’ επέκταση το Δικαστήριο, στις περιπτώσεις όπου επίδικη πράξη είναι απόφαση επί ιεραρχικής προσφυγής, δηλαδή όπου υπήρξαν δύο βαθμοί διοικητικού ελέγχου, δύναται να εξετάσει την επίδικη πράξη στο πλαίσιο που έθεσε με τους ισχυρισμούς του στη διοικητική προσφυγή ο Αιτητής. Όπως δε σημειώνεται στις συναφείς αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αν συνέβαινε το αντίθετο, ο σκοπός του νόμου θα καταστρατηγείτο ενώ εμμέσως θα παραβιαζόταν η προθεσμία του Άρθρου 146 του Συντάγματος για προσβολή της πρωτοβάθμιας διοικητικής πράξης. [Βλ. ενδεικτικώς, Α.Ε. αρ.: 25/2007, Έπαυλις Κομήτης Λτδ ν. Δημοκρατίας, μέσω Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, (2009) 3 ΑΑΔ 342, ημερ. 9.6.2009, Υπόθεση Αρ. 547/2011, Ανδρέας Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, ημερ. 24.1.2013, Υπόθεση Αρ. 1458/2009, Postolachi Konstantin v. Δημοκρατίας, ημερ. 25.2.2011, Υποθ. Αρ. 720 /2010, Leonie Marlyse Yombia Ngassam v. Δημοκρατίας, μέσω Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, 27.12.2012, Υπόθεση Αρ.: ΔΔΔΠ 89/19, Μ.Η. ν. ΑΑΠ, ημερ. 23.2.2021].

32. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η έρευνα στην οποία προέβησαν οι Καθ’ ων η αίτηση σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς που προέβαλε ο Αιτητής είναι πλήρης, καθώς εξετάστηκαν και αξιολογήθηκαν όλοι οι κρίσιμοι ισχυρισμοί του Αιτητή υπό το φως των εφαρμοστέων διατάξεων, ήτοι το άρθρο 3 και το 19 του περί Προσφύγων Νόμου. Ορθώς δε οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προέβησαν σε νέα έρευνα αλλά στηρίχθηκαν εν πολλοίς στην έρευνα της Υπηρεσίας Ασύλου, αφού αφενός, οι ισχυρισμοί του Αιτητή στα δύο στάδια της διοικητικής διαδικασίας δεν διαφοροποιούνταν, αφετέρου, εξετάστηκαν ήδη, στο μέτρο που ήταν κρίσιμοι για την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας.

33. Καταληκτικώς, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου. Ούτε επίσης τεκμηριώνεται υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς από τα ενώπιόν μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση τροποποιείται ως ανωτέρω, με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητού και υπέρ των Καθ’ ων η αίτηση.

Κ.Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.

[1] United States Department of State, 2020 Country Reports on Human Rights Practices: Gambia, 30 March 2021, https://www.ecoi.net/en/document/2048156.html, τελευταία πρόσβαση: 13.09.2021

[2] United States Department of State, 2020 Country Reports on Human Rights Practices: Gambia, 30 March 2021, https://www.ecoi.net/en/document/2048156.html, τελευταία πρόσβαση: 13.09.2021

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο