Court dismisses asylum appeal as inadmissible due to lack of specific grounds and failure to prove fear of persecution.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court of International Protection dismissed the applicant's appeal against the asylum rejection decision as inadmissible. The applicant argued for a lack of due diligence and reasoning, but the court found these claims generic without supporting facts or evidence. Consequently, the court upheld the original decision, confirming the applicant was an economic migrant from Bangladesh with no proven fear of persecution.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 3 and 19 of the Refugees Law; An asylum appeal lacking specific grounds of invalidity or evidence of fear of persecution is inadmissible and the original rejection decision stands.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Δημοκρατία ν. Κουκκουρή κ.α. (1993) 3 ΑΑΔ 598
Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλοι ν. Ευγένιου Σπύρου και Άλλων (2007) 3 ΑΑΔ 533
Xατζηχάννας Bραχίμης I. ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (Aρ. 2) (2009) 3 ΑΑΔ 655
Κυπριακή Δημοκρατία ν. Svetlana Shalaeva (2010) 3 ΑΑΔ 598
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DDDP:2020:106
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Υπόθεση Αρ. ΔΔΠ 528/19
10 Δεκεμβρίου 2020
[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
Τ.R.
Αιτητή,
ΚΑΙ
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου
Καθ’ ων η αίτηση
……………………
Ματθαίου (κα) για τον Αιτητή
Χ. Πλαστήρα (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η αίτηση
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Aιτητής με την παρούσα προσφυγή αιτείται δήλωση του παρόντος Δικαστηρίου με την οποίο να κηρύσσεται άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος η απόφαση των Καθ’ ων η αίτηση, η οποία κοινοποιήθηκε στον Aιτητή στις 21.11.2019, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του τελευταίου για διεθνή προστασία, καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2019 (ο περί Προσφύγων Νόμος).
Γεγονότα
Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από το Μπαγκλαντές. Το 2018 εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Στις 7.11.2018, ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Στις 18.9.2019 διενεργήθηκε συνέντευξη στον Αιτητή από λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Στις 23.9.2019, η εισήγηση για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή εγκρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 21.11.2019.
Νομικοί Ισχυρισμοί
1. Ο Αιτητής παραθέτει στο εισαγωγικό δικόγραφο της διαδικασίας πλείονες λόγους ακύρωσης χωρίς αυτοί να συνοδεύονται από σαφή αιτιολογία ή παραπομπή σε συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία του διοικητικού φακέλου. Στο πλαίσιο της Γραπτής του Αγόρευσης, ο Αιτητής προωθεί ως λόγους ακύρωσης την έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας.
2. Από την πλευρά τους οι Καθ΄ ων η αίτηση αντιτείνουν ότι ο Αιτητής δια του συνηγόρου του δεν κατόρθωσε να αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του που θα μπορούσαν να θεμελιώσουν το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Υποβάλλουν περαιτέρω ότι οι λόγοι ακύρωσης αναπτύσσονται στο πλαίσιο της γραπτής αγόρευσης του Αιτητή κατά τρόπο γενικό χωρίς να αναπτύσσονται ή να τεκμηριώνονται και εντέλει χωρίς να αποδεικνύεται οποιασδήποτε λόγος ακύρωσης. Άνευ επηρεασμού των πιο πάνω, οι Καθ’ ων η αίτηση υποβάλλουν ότι η επίδικη πράξη είναι δεόντως αιτιολογημένη και προϊόν δέουσας έρευνας, παραπέμποντας, στην αίτηση του Αιτητή για άσυλο, στη συνέντευξή του ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου και στην εισήγηση- έκθεση του αρμοδίου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία αποτελεί την αιτιολογική βάση της επίδικης απόφασης. Υπεραμύνονται δε της επίδικης πράξης υποδεικνύοντας ότι η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου είναι ορθή καθώς ο Αιτητής είναι, ως υποστηρίζουν, οικονομικός μετανάστης και όχι πρόσφυγας. Επισημαίνουν τέλος ότι η χώρα του Αιτητή, το Μπαγκλαντές, ορίζεται ως ασφαλής τρίτη χώρα δυνάμει του Διατάγματος του Υπουργού Εσωτερικών ημερομηνίας 8.5.2020 (Κ.Δ.Π. 198/2020).
To Νομικό πλαίσιο
3. Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 και 2020 (Ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.
4. Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει την έννοια του όρου πρόσφυγας και τις προϋποθέσεις υπαγωγής σε αυτό τον ορισμό.
5. Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπει τις περιπτώσεις όπου χορηγείται το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.
Κατάληξη
6. Εκ προοιμίου, παρατηρώ ότι οι λόγοι ακύρωσης που προβάλλει ο Αιτητής αναπτύσσονται κατά τρόπο γενικό και αόριστο. Επισημαίνεται προς τούτο ότι η παράθεση απλώς των νομικών διατάξεων ή/και παραπομπή σε συναφή με το λόγο ακύρωσης νομολογία, χωρίς ειδική αναφορά στην πλημμέλεια της επίδικης απόφασης αποτελεί μια τέτοια περίπτωση αόριστης προβολής των λόγων ακύρωσης. Το γεγονός ότι το παρόν Δικαστήριο είναι δικαστήριο που εξετάζει όχι μόνο τη νομιμότητα αλλά και την ορθότητα των διοικητικών πράξεων, οι οποίες απαριθμούνται στο εδάφιο (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, δεν αναιρεί την πιο πάνω υποχρέωση του αιτητή.
7. Η περίμετρος των ζητημάτων που έχει δικαιοδοσία να εξετάσει το παρόν Δικαστήριο καθορίζονται και σε αυτή την περίπτωση καταρχήν από τα δικόγραφα των διαδίκων. Μόνη εξαίρεση αποτελούν οι λόγοι ακύρωσης που άπτονται ζητημάτων δημοσίας τάξεως τα οποία δύναται το δικαστήριο να εξετάσει και αυτεπαγγέλτως κάτω και πάλι κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260 και «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 247»]
8. Η αναγκαιότητα έγερσης των λόγων ακύρωσης με ευκρίνεια και λεπτομέρεια είναι θεμελιώδους σημασίας διαφορετικά το Δικαστήριο δε νομιμοποιείται να τα εξετάσει αυτεπαγγέλτως, έστω και εάν έχουν εγερθεί με την αγόρευση. [Βλ. Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533 και Χατζηχάννας ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) (2009) 3 Α.Α.Δ. 655].
9. Εν προκειμένω, ο Αιτητής στο πλαίσιο της Γραπτής του Αγόρευσης αναφέρει ότι οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προέβησαν σε δέουσα ή οποιαδήποτε έρευνα και ότι ο λόγος που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του δεν ήταν μόνο οικονομικός. Η ανάπτυξη του αυτού του λόγου ακύρωσης τερματίζεται με τις γενικές αυτές επισημάνσεις, χωρίς ο Αιτητής να εξηγεί τι περαιτέρω όφειλαν να εξετάσουν οι Καθ΄ων η αίτηση και πού εδράζεται το αίτημά του για υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. Εξίσου γενικός είναι και ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η απόφαση των Καθ΄ων η αίτηση είναι αναιτιολόγητη, χωρίς και σε αυτή την περίπτωση να εξηγεί που ακριβώς έγκειται η πλημμέλεια της επίδικης απόφασης.
10. Ως εκ των ανωτέρω, αλυσιτελείς και εξ αυτού απαράδεκτοι είναι οι εγειρόμενοι λόγοι ακυρότητας εξαιτίας της γενικότητας με την οποία αυτοί εγείρονται (Βλ. Απόφαση στην Υπόθεση Αρ. 1639/2005, Μd Moin Uddin ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 27.4.2007). Περαιτέρω, αλυσιτελώς εγείρονται οι λόγοι αυτοί ακύρωσης, ορώμενοι και υπό το φως της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Ειδικότερα, το παρόν Δικαστήριο ως δικαστήριο ουσίας δικάζει την υπόθεση που άγεται ενώπιον του εξ αρχής, κατά το νόμο και κατά την ουσία, δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά προχωρεί παραπέρα και εξετάζει την ουσιαστική ορθότητα της επίδικης πράξεως. Συνεπώς, η απλή επίκληση έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας χωρίς να προβάλλονται περαιτέρω ισχυρισμοί που να δικαιολογούν την υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς διεθνούς προστασίας οδηγεί αναπόδραστα σε απόρριψη των λόγων αυτών ακύρωσης λόγω αλυσιτέλειας. [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552.]
11. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω διαπίστωσης, επισημαίνεται ότι ο Αιτητής στο πλαίσιο της αίτησής του για άσυλο δεν αναφέρει οτιδήποτε αναφορικά με το λόγο που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. Επιπλέον, κατά το στάδιο της συνέντευξης του ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, ο Αιτητής αναφέρει ότι εγκατέλειψε τη χώρα του προκειμένου να εργαστεί και για οικονομικούς λόγους. Ως εκ τούτου, ορθώς και αιτιολογημένως οι Καθ’ ων η αίτηση προχώρησαν στην απόρριψη της αίτησης του αιτητή για άσυλο, διαπιστώνοντας ότι πρόκειται περί οικονομικού μετανάστη.
12. Είναι δε καλά γνωστή η διάκριση μεταξύ πρόσφυγα και οικονομικού μετανάστη, όπου στην περίπτωση του τελευταίου δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπαγωγής του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας καθώς τα κίνητρα εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του είναι οικονομικά. (Βλ. Εγχειρίδιο Ύπατης Αρμοστείας για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος του Πρόσφυγα, παρ.62)
13. Συνεπώς, ανεξαρτήτως της διαπίστωσής μου περί απαραδέκτου, έχοντας ενώπιον μου το διοικητικό φάκελο της υπόθεσης καθώς και την ίδια την επίδικη απόφαση δεν διαπιστώνω να υφίσταται οποιαδήποτε πλημμέλεια σε σχέση με αυτήν. Αντίθετα, διαπιστώνω ότι η εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών σε συνάρτηση με τις οικείες διατάξεις δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε πλημμέλεια. Επιπλέον, η απόφαση είναι προϊόν δέουσας έρευνας, δεόντως αιτιολογημένη και αυτών των λόγων η επίδικη απόφαση είναι ορθή.
14. Ειδικότερα, κρίνω ότι ορθώς η αρμόδια αρχή κατέληξε ότι δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή το καθεστώς του πρόσφυγα καθώς δεν εγέρθηκε και πολλώ μάλλον δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου. Ούτε επίσης τεκμηριώνεται υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς ο Αιτητής δεν επικαλείται αλλά και από τα ενώπιον μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.
15. Επισημαίνω τέλος, το Διάταγμα του Υπουργού Εσωτερικών ημερομηνίας 8.5.2020 (Κ.Δ.Π. 198/2020) με το οποίο το Μπαγκλαντές ορίζεται ως ασφαλής τρίτη χώρα, χωρίς εν προκειμένω ο Αιτητής να προβάλει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς/στοιχεία που αφορούν προσωπικά στον ίδιο και οι οποίοι να ανατρέπουν το τεκμήριο περί ασφαλούς τρίτης χώρας.
Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ’ ων η αίτηση.
Κ.Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο