Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 564/2016 ECLI:CY:DD:2018:485 Generato dall'IA

Administrative Court annuls appointment due to insufficient reasoning and reliance on external interview factors.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 564/2016
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court annulled the defendant's decision appointing a new Director of Public Education. The plaintiff argued the General Director relied on the external interview impression rather than the written files, violating established case law. The court agreed, ruling the appointment was invalid because the reasoning failed to address the plaintiff's superior qualifications and experience.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

N. 1/1990; Articles 146 and 28 of the Constitution: An administrative decision appointing a public official must be based on the content of the files and established criteria; reliance on external factors like interview impressions without balancing superior qualifications renders the decision invalid.

Parole chiave

Generato dall'IA
Public Service Law Appointment Procedure Insufficient Reasoning Case Law Precedent Qualifications Assessment Administrative Review External Factors posizioni amministrative del funzionario

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
N. 1/1990
Articles 146 and 28 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Mourtzis Marios v. Cyprus
Republic of Cyprus and Others v. Filippou Michael and Others
Pouros Panikos and Others v. Anna Maria Chatzistefanou and Others
Moditis Ioannis v. Republic of Cyprus
Kafas Antonis v. Republic of Cyprus
Republic of Cyprus and Another v. Andreas Assiotis
Panage Loizos and Others v. Republic of Cyprus
Panage Loizos v. Republic of Cyprus
ECLI:CY:DD:2018:485
Administrative Court annuls appointment due to insufficient reasoning and reliance on external interview factors.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Mουρτζής Mάριος ν. Kυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Eπιτροπής Δημόσιας Yπηρεσίας (1997) 3 ΑΑΔ 605

Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλοι ν. Φίλιππου Μιχαηλίδη και Άλλων (1999) 3 ΑΑΔ 756

Πούρος Πανίκος και Άλλοι ν. Άννας Μαρίας Χατζηστεφάνου και Άλλων (2001) 3 ΑΑΔ 374

Moδίτης Ιωάννης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 695

Καφά Αντώνης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 12

Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλος ν. Ανδρέα Ασσιώτη (2010) 3 ΑΑΔ 395

Παναγή Λοΐζος και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2011) 3 ΑΑΔ 163

Παναγή Λοΐζος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2011) 3 ΑΑΔ 639

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2018:485

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 564/2016)

30 Οκτωβρίου, 2018

[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ - ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΧΧΧΧΧΧ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

Aιτητής,

-ΚΑΙ-

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Καθ' ων η αίτηση.

Α. Κωνσταντίνου, για τον αιτητή.

Ε. Παπαγεωργίου (κα), για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.

Δ. Καϊλης, για Προύντζος & Προύντζος Δ.Ε.Π.Ε., για το Ενδιαφερόμενο Μέρος.

A Π Ο Φ Α Σ Η

A. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.: Με την παρούσα προσφυγή, ο αιτητής προσβάλλει την νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με αρ. 4933 και ημερομηνία 22/4/2016, με την οποία διορίστηκε εκ νέου ο κ. Ελπιδοφόρος Νεοκλέους (εφεξής “Ε/Μ”), κατόπιν επανεξέτασης, στη μόνιμη θέση Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού (εφεξής “επίδικη θέση”), αναδρομικά από 1/9/2011.

Σε συντομία τα πραγματικά γεγονότα της περίπτωσης έχουν ως ακολούθως:

Στα πλαίσια της διαδικασίας πλήρωσης της θέσης, η Γενική Διευθύντρια του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, ως Πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής, στις 7/6/2011, υπέβαλε στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (εφεξής “Ε.Δ.Υ.”) την Έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, με την οποία συστήνονταν για επιλογή, κατ' αλφαβητική σειρά, τέσσερις υποψήφιοι. Μεταξύ τους ήταν ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος. Η Συμβουλευτική Επιτροπή, η οποία υπέβαλε τους υποψήφιους σε προφορική εξέταση, είχε αξιολογήσει τον αιτητή “σχεδόν πάρα πολύ καλό” και το Ε/Μ “εξαίρετο”. Στη συνέχεια, αφού έλαβε υπόψη τα αποτελέσματα της προφορικής εξέτασης, τα ακαδημαϊκά και τα άλλα προσόντα των υποψηφίων, την πείρα τους σε σχέση με τα καθήκοντα της θέσης, το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων αυτών που ήταν δημόσιοι Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί, καθώς επίσης, και τα υπόλοιπα στοιχεία των αιτήσεων, προχώρησε στην τελική αξιολόγηση, χαρακτηρίζοντας τον αιτητή ως “πάρα πολύ καλό” και το Ε/Μ ως “εξαίρετο”.

Στη συνέχεια, η Ε.Δ.Υ., σε συνεδρία της ημερομηνίας 1/7/2011, αφού μελέτησε την Έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής την οποία υιοθέτησε, καθώς και τα ενώπιόν της στοιχεία, δέχτηκε τους υποψήφιους που συστήθηκαν, στην παρουσία της Γενικής Διευθύντριας, σε ατομική προφορική εξέταση. Η Γενική Διευθύντρια, αφού αξιολόγησε την απόδοση των υποψηφίων στην προφορική εξέταση - (χαρακτήρισε τον αιτητή “πολύ καλό” και το E/M “σχεδόν εξαίρετο”), σύστησε το Ε/Μ και αποχώρησε.

Στη συνέχεια, η Ε.Δ.Υ. αφού αξιολόγησε και η ίδια την απόδοση των υποψηφίων, χαρακτηρίζοντας τον αιτητή ως “πάρα πολύ καλό” και το Ε/Μ ως “εξαίρετο”, προχώρησε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκρισή των υποψηφίων, επιλέγοντας ως καταλληλότερο για τη θέση, το Ε/Μ.

Εναντίον της πιο πάνω απόφασης, ο αιτητής καταχώρησε την προσφυγή με αρ. 1365/2011. Το Ανώτατο Δικαστήριο, με απόφαση του έκανε αποδεκτή την προσφυγή, διαπιστώνοντας ότι η σύσταση της Διευθύντριας ήταν πλημμελής ως μη συνάδουσα με το περιεχόμενο των οικείων φακέλων και ως τέτοια είχε επιδράσει και στη νομιμότητα της απόφασης της.

Το Δικαστήριο διαπίστωσε επίσης, ότι η σύσταση ήταν τρωτή και για το λόγο ότι δεν προέκυπτε κατά πόσο η Διευθύντρια, προτού προχωρήσει στη σύστασή της, είχε ενώπιον της τους εν λόγω φακέλους. Περαιτέρω, το Δικαστήριο έκρινε ότι εσφαλμένα η εν λόγω σύσταση βασίστηκε και στην απόδοση των υποψηφίων στην προφορική συνέντευξη ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής.

Ακολούθησε επανεξέταση από την Ε.Δ.Υ. στην συνεδρία της ημερομηνίας 9/12/2013. Στην εν λόγω συνεδρία προσήλθε η Γενική Διευθύντρια η οποία διατύπωσε εκ νέου σύσταση, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων και τα αποτελέσματα της προφορικής συνέντευξης των υποψηφίων ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Στη συνέχεια η Ε.Δ.Υ. στη συνεδρία της ημερομηνίας 17/12/2013, ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων με βάση τον ουσιώδη χρόνο και τελικά επέλεξε ως καταλληλότερο και πάλι το Ε/Μ.

Εναντίον της πιο πάνω απόφασης, ο αιτητής καταχώρησε στο Διοικητικό Δικαστήριο την προσφυγή με αρ. 11/2014. Ο αδελφός Δικαστής του Διοικητικού Δικαστηρίου Φ. Κωμοδρόμος με απόφαση του ημερομηνίας 15/3/2016, έκανε αποδεκτή την προσφυγή του αιτητή, αφού διαπίστωσε ότι η σύσταση της Γενικής Διευθύντριας που δόθηκε στο πλαίσιο της επανεξέτασης είχε λάβει εκ νέου υπόψη της και την απόδοση των υποψηφίων κατά την ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής προφορική συνέντευξη. Κατά συνέπεια, κρίθηκε η σύσταση της Γενικής Διευθύντριας πάσχουσα ως παραβιάζουσα το δεδικασμένο, συμπαρασύροντας σε ακυρότητα την απόφαση της Ε.Δ.Υ. η οποία είχε λάβει υπόψη της την εν λόγω σύσταση.

Στη συνέχεια, η Ε.Δ.Υ. προχώρησε σε επανεξέταση της διαδικασίας στη συνεδρία της ημερομηνίας 4/4/2016 με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κατά την εν λόγω συνεδρία, κλήθηκε να προβεί εκ νέου σε σύσταση η Γενική Διευθύντρια στη διάθεση της οποίας τέθηκαν οι φάκελοι των υποψηφίων.

Ακολούθως η Ε.Δ.Υ., όπως αναφέρεται στο σχετικό πρακτικό ημερομηνίας 4/4/2016, έλαβε υπόψη της την Έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, τα προσόντα των υποψηφίων σε σχέση με τα καθήκοντα της θέσης, τα υπόλοιπα στοιχεία των αιτήσεων, την απόδοση των υποψηφίων κατά την ενώπιον της προηγούμενης Επιτροπής προφορική εξέταση και κατά πλειοψηφία επέλεξε ως καταλληλότερο για τη θέση το Ε/Μ.

Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον αιτητή, ισχυρίζεται ότι η σύσταση της Γενικής Διευθύντριας είναι αόριστη και άκυρη γιατί συγκρούεται με το δεδικασμένο και με τα στοιχεία των φακέλων από τα οποία αναδεικνύεται η υπεροχή του αιτητή σε προσόντα, αρχαιότητα και πείρα, με ισότητα στις ετήσιες εκθέσεις.

Ισχυρίζεται επίσης, ότι η Ε.Δ.Υ. με αντιφατική συμπεριφορά αγνόησε την υπεροχή του αιτητή σε αρχαιότητα, κατά παράβαση του δεδικασμένου. Προβάλλεται επίσης η θέση, ότι η Ε.Δ.Υ. πλανήθηκε ως προς τη διαφορά στην προφορική εξέταση μεταξύ των διαδίκων και δεν αξιολόγησε ούτε έδωσε συγκεκριμένη βαρύτητα στο διδακτορικό προσόν του αιτητή, κατά παράβαση της νομολογίας.

Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους καθ’ ων η αίτηση και το Ε/Μ, αντιτείνουν ότι τόσο η Συμβουλευτική Επιτροπή όσο και η Ε.Δ.Υ. έλαβαν υπόψη τους ότι ο αιτητής διαθέτει διδακτορικό τίτλο, ο οποίος συνεκτιμήθηκε μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία, έτσι ώστε δόθηκε η δέουσα βαρύτητα σ’ αυτό.

Αναφορικά με την αρχαιότητα του αιτητή, υποστηρίζουν ότι η αρχαιότητα του κατά ενάμιση χρόνο μόνο, δεν αφορά αρχαιότητα σύμφωνα με τον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμο, αλλά σύμφωνα με τον περί Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμο. Εν προκειμένω, συνεχίζουν, οι διάδικοι κατείχαν θέση στην Εκπαιδευτική Υπηρεσία. Εν πάση δε περιπτώσει, η αρχαιότητα του αιτητή λήφθηκε υπόψη, αλλά δεν μπορούσε να υπερισχύσει λόγω της κατοχής από το Ε/Μ της σύστασης της Γενικής Διευθύντριας και του γεγονότος ότι σύμφωνα με τη νομολογία σε θέσεις ψηλά στην ιεραρχία ο παράγοντας αυτός δεν είναι αποφασιστικό στοιχείο.

Σε σχέση με τη σύσταση της Γενικής Διευθύντριας, υποστηρίζεται από τους συνηγόρους των καθ’ ων η αίτηση και του Ε/Μ, ότι αυτή είναι σύμφωνη με το δεδικασμένο και τη νομολογία και βρίσκεται σε αρμονία με τα στοιχεία των φακέλων. Σε καμία δε περίπτωση δεν βάσισε τη σύσταση της η Γενική Διευθύντρια στην προσωπική συνέντευξη. Τέλος δε, ότι η Ε.Δ.Υ. συνεκτίμησε όλα τα στοιχεία κρίσεως, καταλήγοντας σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα κατά τρόπο ώστε να μην χωρεί επέμβαση του Δικαστηρίου.

Έχω εξετάσει τα όσα προβάλλονται από τους ευπαίδευτους συνηγόρους όλων των πλευρών και προέχει η εξέταση του ισχυρισμού του αιτητή που άπτεται της νομιμότητας της σύστασης της Γενικής Διευθύντριας και ιδιαιτέρως κατά πόσο αυτή παραβιάζει το δεδικασμένο που προέκυψε από τις δύο ακυρωτικές αποφάσεις που προηγήθηκαν. Συνεπώς κρίνεται αναγκαία η καταγραφή των ευρημάτων των δύο ακυρωτικών αποφάσεων.

Στην πρώτη ακυρωτική απόφαση (προσφυγή αρ. 1365/2011) αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με το θέμα:

«H σύσταση, η οποία δίδεται σύμφωνα με το ΄Αρθρο 34(9) του Νόμου, δεν απαιτείται να είναι αιτιολογημένη. Δε σημαίνει, όμως, ότι αυτή μπορεί να δίδεται από το Διευθυντή κατά το δοκούν. Είναι νομολογημένο ότι η σύσταση εξετάζεται σε συσχετισμό με το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων των υποψηφίων, στη βάση των θεσμοθετημένων κριτηρίων - (αξία, προσόντα αρχαιότητα) - έτσι ώστε η αιτιολογία της να προκύπτει μέσα από ό,τι αποτυπώνονται σ' αυτούς - (βλ. Μοδίτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 695). Είναι, επίσης, νομολογημένο ότι η σύσταση του Διευθυντή δεν μπορεί να διαμορφώνεται στη βάση των αποτελεσμάτων της προφορικής συνέντευξης των υποψηφίων. Στην Παναγή κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά (2011) 3 Α.Α.Δ. 163, σχετικά με το εν λόγω ζήτημα, αναφέρθηκε:- (σελ. 174)

«Τέλος, είναι εύστοχη η παρατήρηση του κ. Κωνσταντίνου ότι η πρωτόδικη υπόθεση Καφάς ν. Δημοκρατίας[1], ανωτέρω, ως προς τη σημασία της προφορικής εξέτασης σε σχέση με τη σύσταση, έχει ανατραπεί από την Ολομέλεια, η οποία τόνισε ότι δεν είναι επιτρεπτό για τον προϊστάμενο να χρησιμοποιήσει οτιδήποτε από την προφορική συνέντευξη για να διαμορφώσει τη σύστασή του. Η εντύπωση από τη συνέντευξη συνιστά εξωγενή παράγοντα.»

Είναι κοινό έδαφος - αυτό, άλλωστε, προκύπτει από τα στοιχεία των φακέλων - ότι ο αιτητής κατέχει διδακτορικό σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης, μη προβλεπόμενο, όμως, από το Σχέδιο Υπηρεσίας. Είναι νομολογημένο ότι η βαρύτητα που δίδεται σε τέτοια προσόντα δεν πρέπει να είναι υπερβολική, ώστε να δίδει στον κάτοχό τους έκδηλη υπεροχή, ούτε, όμως, να είναι και εντελώς οριακή, ως εάν τα προσόντα αυτά να μην είχαν σχέση με τα καθήκοντα της θέσης - (βλ. Πούρος κ.ά. ν. Χατζηστεφάνου κ.ά. (2001) 3 Α.Α.Δ. 374). Πρέπει, επίσης, εάν ο κάτοχός τους δεν επιλεγεί, να δίδονται λόγοι, που να τα αντισταθμίζουν - (βλ. Δημοκρατία κ.ά. ν. Ασσιώτη (2010) 3 Α.Α.Δ. 395). Σε ό,τι αφορά την αρχαιότητα, προάχθηκαν στη θέση Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης: ο αιτητής την 1/9/2007, ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος στις 23/2/2009. Υπερέχει, συνεπώς, ο αιτητής σε αρχαιότητα κατά ενάμιση, περίπου, χρόνο. Η αρχαιότητα αυτή του αιτητή, δεδομένης της ισοδυναμίας του με το ενδιαφερόμενο μέρος στις Υπηρεσιακές Εκθέσεις των τελευταίων πέντε χρόνων, του δίδει κάποια υπεροχή και στην πείρα. Στην Παναγή ν. Δημοκρατίας (2011) 3 Α.Α.Δ. 639, αναφέρθηκαν σχετικά τα εξής:- (σελ. 649)

«΄Αλλωστε, όπως έχει αναγνωρίσει η νομολογία, θέση που εδώ παραγνωρίζει ο εφεσείων, η αρχαιότητα φέρει μαζί της την ανάλογη πείρα που προσμετρά στην αξία ακριβώς λόγω του εύρους υπηρεσίας του συγκεκριμένου υποψηφίου. (Μουρτζή ν. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 605 και Δημοκρατία ν. Φιλίππου Μιχαηλίδη (1999) 3 Α.Α.Δ. 756). Πρόσθετα, έχει πλειστάκις νομολογηθεί ότι η αρχαιότητα, η οποία δεν έχει παύσει να αποτελεί θεσμοθετημένο κριτήριο, λαμβάνεται υπόψη ακόμη και σε θέσεις υψηλά στην ιεραρχία, όταν κατά τα άλλα οι υποψήφιοι είναι ίσοι σε αξία. ...»

Εξετάζοντας το πρακτικό της Επιτροπής ημερομηνίας 25/8/2011, δεν προκύπτει κατά πόσο η Διευθύντρια, η οποία ήταν παρούσα κατά την προφορική εξέταση, προτού προχωρήσει στη σύστασή της, είχε στη διάθεσή της τους φακέλους των υποψηφίων. Το μόνο που καταγράφεται είναι ότι αυτή ενημερώθηκε για τις αποφάσεις της Επιτροπής αναφορικά με την ΄Εκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Ανεξάρτητα, όμως, από αυτό, έχοντας υπόψη όλα όσα προκύπτουν, από τους φακέλους, για τον αιτητή και το ενδιαφερόμενο μέρος, όπως τα έχω παραθέσει πιο πάνω, θεωρώ ότι η σύσταση της Διευθύντριας δε συνάδει με το περιεχόμενο το υς και, συνεπώς, είναι τρωτή».

Στην δεύτερη ακυρωτική απόφαση (προσφυγή αρ. 11/2014) αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με το θέμα:

Το λεκτικό της ακυρωτικής απόφασης στην προσφυγή αρ. 1365/2011 είναι σαφές, ούτως ώστε να μην επιδέχεται πολλαπλής ερμηνείας: κατά τη διαμόρφωση της σύστασής της, η Διευθύντρια δε νομιμοποιούνταν να λάβει υπόψη της τα αποτελέσματα της προφορικής συνέντευξης των υποψηφίων ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής, υπό το φως βέβαια και των λεχθέντων στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Παναγή κ.α., ανωτέρω.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο ζήτημα, πέραν της απόφασης στην Παναγή κ.α., ανωτέρω, εξετάστηκε και στην Καφά ν. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 12, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ρητά επεσήμανε ότι «η προφορική εξέταση γίνεται επ΄ ωφελεία της Επιτροπής και μόνο αυτή είναι το όργανο το οποίο είχε δικαίωμα, σύμφωνα με το νόμο, να βασιστεί στην προφορική εξέταση και να αξιολογήσει τους υποψηφίους ανάλογα», τονίζοντας περαιτέρω ότι δεν επιτρέπεται στον προϊστάμενο να χρησιμοποιεί την προφορική συνέντευξη για να αξιολογήσει τους υποψηφίους και να καταλήξει στη σύστασή του. Η τελευταία, σύμφωνα πάντα με το Δικαστήριο, θα πρέπει να στηρίζεται στις προηγούμενες εμπειρίες του προϊσταμένου για τον συγκεκριμένο υποψήφιο, στις συστάσεις των άμεσων προϊσταμένων του και στην εξέταση των υπηρεσιακών φακέλων, ενώ «η εντύπωση από τη συνέντευξη συνιστά εξωγενή παράγοντα» στη διαμόρφωση της σύστασης.

Ωστόσο, παρά τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου στις προαναφερθείσες αποφάσεις και κατά παράβαση του δεδικασμένου στην προσφυγή αρ. 1365/2011, η Διευθύντρια, όπως προκύπτει από το προαναφερθέν πρακτικό της συνεδρίας της Ε.Δ.Υ., ημερομηνίας 9.12.2013, στο πλαίσιο της επανεξέτασης, κατά τη διαμόρφωση της νέας σύστασής της, έλαβε εκ νέου υπόψη της και την απόδοση των υποψηφίων κατά την προφορική συνέντευξη. Το σχετικό απόσπασμα των πρακτικών της εν λόγω συνεδρίας που έχει παρατεθεί πιο πάνω, δεν αφήνει αμφιβολία ως προς τούτο.

Στην υπό εξέταση υπόθεση, η Γενική Διευθύντρια στη σύσταση της αναφέρει τα εξής:

«Με σκοπό τη διατύπωση σύστασης, έχω μελετήσει προσεκτικά τους Προσωπικούς Φακέλους καθώς και τους Φακέλους των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων, οι οποίοι ήταν στη διάθεσή μου, για τη θέση του Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης, οι οποίοι είναι όλοι Λειτουργοί της Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας.

Έχοντας υπόψη τα καθήκοντα, τις ευθύνες και τις απαιτήσεις της υπό πλήρωση θέσης, η οποία είναι Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής και είναι η ανώτατη στην ιεραρχία των θέσεων της Δημοτικής Εκπαίδευσης, έλαβα υπόψη μου όλα τα στοιχεία, όπως αυτά ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο, περιλαμβανομένης της έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτροπής, όπου στην τελική αξιολόγηση των υποψηφίων από τη Συμβουλευτική Επιτροπή ο Ελπιδοφόρος Νεοκλέους αξιολογήθηκε ως Εξαίρετος, οι Ανδρέας Χαραλάμπους και Ηλίας Χαραλάμπους ως Πάρα πολύ καλοί και η Χριστίνα Βαλανίδου Σχεδόν πάρα πολύ καλή.

Με βάση όλα τα στοιχεία, συστήνω για διορισμό τον Ελπιδοφόρο Νεοκλέους».

(Η έμφαση προστέθηκε).

Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η Γενική Διευθύντρια αιτιολογώντας την υπέρ του Ε/Μ σύσταση της αναφέρει ότι έλαβε υπόψη της τα στοιχεία, περιλαμβανομένης και της Έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτροπής, στην οποία ο αιτητής αξιολογήθηκε στην τελική αξιολόγηση σε ψηλότερο επίπεδο.

Στην Αντώνης Καφά v. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 12, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα δεδομένα, στα οποία πρέπει να στηρίζεται η σύσταση του Διευθυντή:

«Η σύσταση θα πρέπει να στηρίζεται στις προηγούμενες του εμπειρίες για τον συγκεκριμένο υποψήφιο, τις συστάσεις των άμεσων προϊσταμένων του και την εξέταση των υπηρεσιακών φακέλων. Η εντύπωση από τη συνέντευξη συνιστά εξωγενή παράγοντα».

Αλλά και στην ίδια την ακυρωτική απόφαση στην προσφυγή αρ. 1365/2011, επαναλαμβάνεται η πάγια θέση της νομολογίας ότι:

«Η σύσταση εξετάζεται σε συσχετισμό με το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων των υποψηφίων, στη βάση των θεσμοθετημένων κριτηρίων – (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) – έτσι ώστε η αιτιολογία της να προκύπτει μέσα από ό,τι αποτυπώνονται σ’ αυτούς».

Εν προκειμένω, η Γενική Διευθύντρια δεν αναφέρεται άμεσα στην προφορική συνέντευξη ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής, αλλά στην τελική αξιολόγηση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, η οποία όμως διαμορφώνεται και με βάση το αποτέλεσμα της προφορικής συνέντευξης που διεξάγεται ενώπιον της. Θεωρώ επομένως την πιο πάνω αναφορά της Γενικής Διευθύντριας, ως εξωγενή παράγοντα που επέδρασε στη διαμόρφωση της σύστασης της και κατ’ επέκταση ως παραβιάζουσας το δεδικασμένο.

Πρόσθετα, δεν φαίνεται να απασχόλησε την Γενική Διευθύντρια κατά τη σύσταση της, ότι ήταν εύρημα του Δικαστηρίου στην ακυρωτική απόφαση στην προσφυγή αρ. 1365/2011, ότι:

«Ο αιτητής κατέχει διδακτορικό σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης, μη προβλεπόμενο όμως, από το Σχέδιο Υπηρεσίας»,

που σύμφωνα με τη νομολογία δίδεται η ανάλογη βαρύτητα. Αν δε ο κάτοχος τέτοιων προσόντων δεν επιλεγεί, πρέπει:

«να δίδονται λόγοι, που να τα αντισταθμίζουν (βλ. Δημοκρατία κ.ά. ν. Ασσιώτη (2010) 3 Α.Α.Δ. 395)».

Ήταν επίσης εύρημα του Δικαστηρίου, ότι ο αιτητής “υπερέχει” σε αρχαιότητα που του δίδει “κάποια υπεροχή και σε πείρα”. Πουθενά όμως στην σύσταση δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στα πιο πάνω δεδομένα και δεν καταγράφεται ποιο είναι το αντιστάθμισμα στα δεδομένα αυτά. Υπενθυμίζεται ότι, ναι μεν η σύσταση η οποία δίδεται σύμφωνα με το άρθρο 34(9) του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν.1/90), όπως τροποποιήθηκε, δεν απαιτείται να είναι αιτιολογημένη, αλλά στην παρούσα περίπτωση επρόκειτο για σύσταση η οποία είχε κριθεί με απόφαση Δικαστηρίου, ότι δεν συνάδει με το περιεχόμενο των φακέλων. Κατά συνέπεια, απαιτείτο η καταγραφή των λόγων εκείνων που θα επέτρεπαν την άσκηση δικαστικών ελέγχων.

Συνεπώς, η σύσταση της Γενικής Διευθύντριας πάσχει ως ανεπαρκώς αιτιολογημένη και παραβιάζουσα το δεδικασμένο. Συμπαρασύρει δε σε ακυρότητα την απόφαση της Ε.Δ.Υ., η οποία την έλαβε υπόψη της.

Λόγω της επιτυχίας του πιο πάνω λόγου, παρέλκει η εξέταση άλλων ζητημάτων που έχουν εγερθεί στην παρούσα προσφυγή.

Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται.

Επιδικάζονται €1300 έξοδα πλέον Φ.Π.Α., υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.

Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο