Administrative Court allows Filipino woman's residence permit renewal appeal against deportation order.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court allowed the plaintiff's appeal, annulling the Director's decision to reject her residence permit renewal and order her departure. The plaintiff, a Filipino national residing in Cyprus since 2007, argued that her mother's citizenship and her marriage to a Cypriot citizen entitled her to free movement rights under EU law. The court found that the lower authorities failed to conduct a proper investigation into these specific circumstances, noting that the relevant laws were applied incorrectly by ignoring the plaintiff's family ties and duration of stay.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 28(1)(2), 146 of the Constitution; The Administrative Court must conduct a proper investigation into facts relevant to the applicant's case, and failure to do so renders the decision void.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Shalaeva Svetlana ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 184
GUILAN ZHOU ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ κ.α., ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1079/2014, 24/9/2014, ECLI:CY:AD:2014:D705
GUILAN ZHOU ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ κ.α., ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1079/2014, 23/12/2014, ECLI:CY:AD:2014:D996
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 141(I)/2002 - Ο περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμος του 2002
Ν. 7(I)/2007 - Ο περί του Δικαιώματος των Πολιτών της Ένωσης και των Μελών των Οικογενειών τους να Κυκλοφορούν και να Διαμένουν Ελεύθερα στη Δημοκρατία Νόμος του 2007
Ν. 92(I)/2003 - Ο περί της Ελεύθερης Διακίνησης και Διαμονής των Υπηκόων των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και των Μελών των Οικογενειών τους Νόμος του 2003
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2018:63
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 1306/2014
8 Φεβρουαρίου 2018
[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, ΔΔΔ]
Αναφορικά με τα άρθρα 28(1)(2), 146 του Συντάγματος
Μεταξύ
APRIL JOY EMASA
Αιτήτριας
ΚΑΙ
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ
1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η Αίτηση
…………………………….
Για αιτήτρια: κ. Γ. Μυλωνάς με κ. Δ. Κουλαφέτη.
Για καθ’ ων η αίτηση: κα Ν. Γρηγορίου για Γενικό Εισαγγελέα.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Ε. Μιχαήλ, ΔΔΔ: Η αιτήτρια με την προσφυγή της ζητά τις ακόλουθες θεραπείες:
«Α. Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να ακυρώνεται η Απόφαση της Διευθύντριας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ημερομ. 11-08-2014 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α) με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της Αιτήτριας για ανανέωση της άδειας διαμονής της στην Κύπρο, ως παράνομης, αναιτιολόγητης, καταχρηστικής και στερημένης οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.
Β. Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να ακυρώνεται η Απόφαση της Διευθύντριας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ημερομ. 11-08-2014 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α) με την οποία καλείται η Αιτήτρια να αναχωρήσει άμεσα από την Κύπρο, διαφορετικά θα ληφθούν μέτρα για απομάκρυνση της με συνέπεια την απέλαση της, ως παράνομης, ανατιολόγητης, καταχρηστικής με συνέπειες μη αναστρέψιμες και ανεπανόρθωτης βλάβης, στερημένης οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.»
Η αιτήτρια κατάγεται από τις Φιλιππίνες. Αφίχθηκε για πρώτη φορά στην Κύπρο το 2007 σε ηλικία δεκαέξι ετών με τουριστική θεώρηση εισόδου για να επισκεφτεί τη μητέρα της στην οποία είχε παραχωρηθεί Κυπριακή υπηκοότητα στις 13.6.2006.
Η άδεια παραμονής της αιτήτριας, ανανεώθηκε σε διάφορες ημερομηνίες άλλοτε ως φοιτήτρια και άλλοτε ως επισκέπτρια. Η τελευταία άδεια που της παραχωρήθηκε ήταν στις 29.3.2012 με ισχύ μέχρι τις 30.6.2012 μετά από επιστολή των δικηγόρων της αιτήτριας με την οποία πληροφορούσαν τους καθ’ ων η αίτηση ότι η αιτήτρια επιθυμεί παράταση της παραμονής της για να συνεχίσει να διαμένει με τη μητέρα της η οποία μαζί με τον Κύπριο σύζυγό της είχαν πρόθεση να υιοθετήσουν την αιτήτρια εφόσον αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Στις 15.6.2012 οι δικηγόροι της αιτήτριας υπέβαλαν αίτημα για παράταση της άδειας παραμονής της αιτήτριας για περίοδο όχι λιγότερη από πέντε έτη για τους λόγους που εξηγούνται στην εν λόγω επιστολή.
Οι καθ’ ων η αίτηση με επιστολή τους ημερομηνίας 27.5.2013 ενημέρωσαν τους δικηγόρους της αιτήτριας ότι το αίτημά τους έχει εγκριθεί και όπως συμβουλεύσουν την πελάτιδά τους να αποταθεί στο αρμόδιο τμήμα για την υποβολή σχετικής αίτησης προσκομίζοντας όλα τα απαραίτητα έγγραφα και την εν λόγω επιστολή.
Στη βάση των ως άνω, η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση στις 4.9.2013. Οι καθ’ ων η αίτηση, κατά την εξέταση της αίτησης αυτής διαπίστωσαν ότι η αιτήτρια παρέλειψε να προσκομίσει αντίγραφο διαβατηρίου σε ισχύ καθώς και έγγραφα ότι διαθέτει επαρκείς πόρους συντήρησης και με επιστολή τους ημερομηνίας 26.2.2014 ζήτησαν από την αιτήτρια να τα προσκομίσει.
Οι δικηγόροι της αιτήτριας με επιστολή τους ημερομηνίας 18.3.2014 ενημέρωσαν τους καθ’ ων η αίτηση ότι η αιτήτρια αποτάθηκε στο προξενείο των Φιλιππινών για ανανέωση του διαβατηρίου της και ενημέρωσαν, επίσης, ότι τη συντήρηση της αιτήτριας θα αναλάμβανε εξ ολοκλήρου η μητέρα της.
Στις 11.8.2014 οι καθ’ ων η αίτηση απέρριψαν την αίτηση της αιτήτριας εφόσον μέχρι τότε, δεν προσκομίστηκε διαβατήριο σε ισχύ.
Η αιτήτρια προβάλλει ως λόγους ακύρωσης έλλειψη δέουσας έρευνας, έλλειψη αιτιολογίας, κακή χρήση της διακριτικής εξουσίας, παράβαση της χρηστής διοίκησης και πλάνη περί τον νόμο.
Η αιτήτρια, στην αίτησή της ημερομηνίας 4.9.2013 ζητεί την ανανέωση της προσωρινής άδειας παραμονής της για πέντε έτη κάτω από τις κατηγορίες επισκέπτρια και φοιτήτρια (“Visitor / Pupil”). Στους λόγους που ζητείται με την αίτηση να δηλώσει ο κάθε αιτητής, η αιτήτρια κατέγραψε τα ακόλουθα:
“DEPENTANT ON mother, medical reasons and to be able to finish her studies. APROVAL FROM MINISTRY OF INTERIOR RECEIVED TO LETTER DATED 15/6/12.”
Στην αίτησή της, η αιτήτρια προσκόμισε αντίγραφο του διαβατηρίου της στο οποίο διαφαίνεται ότι η ισχύς του λήγει στις 15.2.2014.
Οι καθ’ ων η αίτηση με επιστολή τους ημερομηνίας 26.2.2014, δηλαδή μετά τη λήξη του διαβατηρίου της αιτήτριας, της ζήτησαν να υποβάλει εντός 15 ημερών πόρους συντήρησης και διαβατήριο σε ισχύ. Ενημερώθηκαν, ακολούθως, από τους δικηγόρους της αιτήτριας με επιστολή ημερομηνίας 18.3.2014 και επισύναψη όλων των σχετικών βεβαιώσεων ότι η αιτήτρια αποτάθηκε στο προξενείο της χώρας της για ανανέωση του διαβατηρίου και της δόθηκε ημερομηνία συνάντησης στις 30.3.2014 ενώ προσκομίστηκε βεβαίωση από την μητέρα της αιτήτριας ότι αυτή θα αναλάμβανε εξ ολοκλήρου τα έξοδα συντήρησης της κόρης της. Στις 4.4.2014 ενημερώθηκαν οι καθ’ ων η αίτηση και πάλι από τους δικηγόρους της αιτήτριας ότι η αιτήτρια αναμενόταν να παραλάβει το ανανεωμένο της διαβατήριο σε περίοδο δύο μηνών από τις 30.3.2014.
Στον διοικητικό φάκελο, υπάρχει εσωτερικό σημείωμα ημερομηνίας 30.7.2014 απευθυνόμενο στη διευθύντρια του καθ’ ου η αίτηση 2 με το οποίο γίνεται εισήγηση απόρριψης της αίτησης λόγω μη προσκόμισης των απαιτούμενων εγγράφων (βλ. Τεκμήριο 1, Ερυθρό 148).
Ανατρέχοντας στον διοικητικό φάκελο που κατατέθηκε, το ιστορικό χορήγησης άδειας παραμονής στην αιτήτρια και ο αντίστοιχος τύπος άδειας είναι ο ακόλουθος:
- Αίτηση ημερ. 20.10.2009 για άδεια φοιτητή. Έκδοση άδειας φοιτητή μέχρι 28.2.2011.
- Αίτηση ημερ. 4.4.2011 για άδεια φοιτητή. Έκδοση άδειας φοιτητή μέχρι 30.9.2011.
- Αίτηση ημερ. 17.10.2011 για άδεια επισκέπτη / φοιτητή. Έκδοση άδειας επισκέπτη μέχρι 16.1.2012.
- Αίτηση ημερ. 22.2.2012 για άδεια επισκέπτη. Έκδοση άδειας επισκέπτη μέχρι 30.6.2012
Συνεπώς, το καθεστώς της αιτήτριας πριν την υποβολή της αίτησής που τελικά απορρίφθηκε, ήταν αυτό της επισκέπτριας.
Στην επιστολή ημερομηνίας 15.6.2012 που απέστειλε ο δικηγόρος της αιτήτριας με την οποία ζητεί «επέκταση της άδειας παραμονής της στην Κυπριακή Δημοκρατία μέχρι νεωτέρας απόφασης η οποία σε καμία περίπτωση να είναι κατώτερη των πέντε ετών», αναφέρει ως λόγους του αιτήματος αυτού την πλήρη εξάρτηση της αιτήτριας από τη μητέρα της η οποία είναι Κύπρια υπήκοος χωρίς να έχει άλλους συγγενείς στη χώρα καταγωγής της, την ανάγκη ιατρικής παρακολούθησής της και την πρόθεση της αιτήτριας να συνεχίσει τις σπουδές της που είχε διακόψει.
Όπως προκύπτει από το σύνολο του διοικητικού φακέλου, και το επιβεβαιώνει και η συνήγορός τους στη γραπτή της αγόρευση, οι καθ’ ων η αίτηση εξέτασαν το αίτημα της αιτήτριας κάτω από τις πρόνοιες του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105.
Σημαντικό, όμως, στοιχείο στην παρούσα υπόθεση είναι το γεγονός της προηγούμενης πολιτογράφησης της μητέρας της αιτήτριας το οποίο ο συνήγορος της αιτήτριας έθιξε επανειλημμένα προς τους καθ’ ων η αίτηση αλλά δεν προκύπτει από πουθενά να προβλημάτισε καθόλου τους καθ’ ων η αίτηση.
Είναι γεγονός, ότι η πολιτογράφηση της μητέρας της αιτήτριας έγινε σύμφωνα με τον περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμο, Ν. 141(Ι)/2002, και συγκεκριμένα το άρθρο 110(2) αυτού. Είναι επίσης γεγονός ότι το εν λόγω άρθρο δεν προνοεί για την εγγραφή ως πολίτη ενήλικου παιδιού αλλά μόνο ανήλικου.
Εντούτοις, εκτός από τον πιο πάνω νόμο, σημαντικός για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης είναι ο περί του Δικαιώματος των Πολιτών της Ένωσης και των Μελών των Οικογενειών τους να Κυκλοφορούν και να Διαμένουν Ελεύθερα στη Δημοκρατία Νόμος, Ν. 7(Ι)/2007(στο εξής ο «Νόμος»).
Σύμφωνα με το άρθρο 4(1) ο Νόμος εφαρμόζεται σε κάθε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης «ο οποίος αφίκνειται ή διαμένει στη Δημοκρατία καθώς και στα μέλη της οικογένειά του, ανεξαρτήτως ιθαγένειας, που τον συνοδεύουν κατά τη μετάβασή του στη Δημοκρατία ή που αφίκνεινται στη Δημοκρατία για να τον συναντήσουν».
«Μέλος της οικογένειας» σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου σημαίνει, μεταξύ άλλων:
«(β) τους απευθείας κατιόντες πολίτη της Ένωσης, οι οποίοι είναι ηλικίας κάτω των 21 ετών ή είναι συντηρούμενοι από αυτόν, καθώς και εκείνους του/της συζύγου του».
Σύμφωνα με το άρθρο 14 του Νόμου:
«14.-(1) Οι πολίτες της Ένωσης, οι οποίοι έχουν διαμείνει νομίμως στη Δημοκρατία για συνεχή περίοδο πέντε ετών, έχουν δικαίωμα μόνιμης διαμονής. Το δικαίωμα αυτό δεν υπόκειται στους όρους που προβλέπονται στα ΜΕΡΗ ΙΙΙ και VI.
(2) Οι διατάξεις του εδαφίου (1) εφαρμόζονται και στα μέλη της οικογένειας, που δεν είναι υπήκοοι κράτους μέλους και που έχουν διαμείνει νομίμως με τον πολίτη της Ένωσης στη Δημοκρατία για συνεχή περίοδο πέντε ετών.
(3) Το αδιάλειπτο της διαμονής δεν επηρεάζεται από προσωρινές απουσίες που δεν υπερβαίνουν συνολικά τους έξι μήνες ετησίως ή από απουσίες μεγαλύτερης διάρκειας για την εκπλήρωση υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας ή από μία απουσία δώδεκα συναπτών μηνών κατ’ ανώτατο όριο για σοβαρούς λόγους, περιλαμβανομένης εγκυμοσύνης και μητρότητας, σοβαρής ασθένειας, σπουδών ή επαγγελματικής κατάρτισης ή απόσπασης σε άλλο κράτος μέλος ή τρίτη χώρα.
(4) Από τη στιγμή που θα αποκτηθεί το δικαίωμα μόνιμης διαμονής, η απώλεια του δικαιώματος αυτού επέρχεται μόνο σε περίπτωση απουσίας από τη Δημοκρατία για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τα δύο συνεχόμενα έτη.»
Ως «πολίτης της Ένωσης» ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου «κάθε πρόσωπο που έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άλλου από τη Δημοκρατία, κατά τα διαλαμβανόμενα στο Άρθρο 17 της Συνθήκης, καθώς και κάθε πρόσωπο που έχει την ιθαγένεια κράτους συμβαλλόμενου μέρους του Ε.Ο.Χ.»
Ο πιο πάνω περιορισμός που θέτει ο Νόμος εξαιρώντας από τις διατάξεις του τους πολίτες της Δημοκρατίας, κρίθηκε αρνητικά σε δικαστικές αποφάσεις. Συγκεκριμένα, στην απόφαση Shalaeva v. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 184 η ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ανέφερε τα ακόλουθα:
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο νόμος αναφέρεται σε υπηκόους κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιτρέπει τη διακίνηση και εγκατάσταση συγγενών υπηκόων κράτους μέλους, έστω κι’ αν οι συγγενείς αυτοί είναι υπήκοοι τρίτου κράτους, μη μέλους. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι βέβαια μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για σκοπούς ίσης αντιμετώπισης των Κυπρίων στη χώρα τους με τους υπηκόους των λοιπών κρατών μελών, δεν μπορούμε παρά να δεχτούμε ότι δικαιώματα που παρέχονται από τη Δημοκρατία στους συγγενείς των υπηκόων όλων των άλλων κρατών μελών της Ένωσης, πρέπει να παρέχονται και στους συγγενείς των Κυπρίων.
Το δικαίωμα της εφεσείουσας βασίζεται ακριβώς σ’ αυτό. Για εμάς είναι αυτονόητο πως τα δικαιώματα που έχουν άλλοι υπήκοοι κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προνοούνται και για τους Κυπρίους. Αλλιώς θα καταλήγαμε σε παράλογα, κατά τη γνώμη μας, αποτελέσματα. Για παράδειγμα πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να ζήσει μαζί με την αλλοδαπή σύζυγό του νόμιμα σε οιανδήποτε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά δεν μπορεί να κάνει το ίδιο στην ίδια του την πατρίδα. Γιατί δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η εφεσείουσα παραμένει ακόμα παντρεμένη με το σύζυγό της, μέχρι την τελεσίδικη έκδοση διαζυγίου.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας ενιαίος χώρος μέσα στον οποίο όπως διαλαμβάνεται και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση οι υπήκοοι κρατών μελών της μπορούν να διακινούνται και να διαμένουν ελεύθερα, με μόνο περιορισμό τους όρους που περιέχονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση και των μέτρων που λαμβάνονται προς υλοποίησή της. Συμπληρώνουμε ότι «η υπηκοότητα της Ένωσης» που αναφέρεται στη Σύμβαση τονίζει την έννοια της κοινής ευρωπαϊκής υπηκοότητας και την ανάγκη ίσης αντιμετώπισης όλων των υπηκόων της Ενωμένης Ευρώπης. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια καταλήγουμε ότι οι εφεσίβλητοι έπρεπε κατά την εξέταση της υπόθεσης να λάβουν υπ' όψιν ότι η εφεσείουσα όντας παντρεμένη με Κύπριο πολίτη μπορεί ναι διακινείται ελεύθερα και να διαμένει εντός της περιοχής που καλύπτεται από όλα τα κράτη μέλη, περιλαμβανομένης και της Κύπρου, διατηρουμένων βεβαίως των προνοιών του μέρους VIII του Νόμου.
Θα πρέπει να επαναλάβουμε ότι το δικαίωμα αυτό δεν παρέχεται άμεσα από το Ν.92(Ι)/2003, ο οποίος αναφέρεται σε συγγενείς υπηκόων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά θεωρούμε ότι ένα δικαίωμα που νόμος ή οδηγία παρέχει σε υπηκόους κρατών μελών της Ένωσης, θα πρέπει να καλύπτει και τους Κυπρίους.
Πριν καταλήξουμε θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι είναι προφανής ο σκοπός της οδηγίας πάνω στην οποία βασίστηκε ο νόμος μας να προστατεύεται το δικαίωμα στην οικογένεια, αφού οι πρόνοιες αυτές βοηθούν στη διατήρηση της οικογενειακής ενότητας. Αντίθετη ερμηνεία από τη δική μας θα καταστρατηγούσε το δικαίωμα αυτό για τους Κυπρίους πολίτες.»
Βλέπε, επίσης, Guilan Zhou v. Διευθύντριας Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης κ.α. Υπόθεση αρ. 1079/2014, 23/12/2014.
Όπως ανέφερα και πιο πάνω, η μητέρα της αιτήτριας πολιτογραφήθηκε Κύπρια στις 13.6.2006. Όπως προκύπτει από τη σημείωση με αριθμό (22) στα φύλλα αρχειοθέτησης του διοικητικού φακέλου της μητέρας της αιτήτριας, Τεκμήριο 2, η αιτήτρια αφίχθηκε στην Κύπρο στις 18.5.2007 και έκτοτε παραμένει. Στις 4.9.2013 που η αιτήτρια υπέβαλε την αίτησή της, συμπληρώθηκαν πέρα των έξι ετών.
Έργο του Δικαστηρίου δεν είναι να ασκήσει πρωτογενή έλεγχο ούτε να ελέγξει κατά πόσο πράγματι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος. Είναι η διοίκηση που θα πρέπει να διερευνήσει και να επιβεβαιώσει ότι η αιτήτρια είναι συντηρούμενη της μητέρας της έτσι ώστε να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Νόμου καθώς και τη διάρκεια της παραμονής της στη χώρα και κατά πόσο αυτή ήταν νόμιμη.
Γεγονός παραμένει ότι οι καθ’ ων η αίτηση υπό πλάνη και χωρίς τη δέουσα έρευνα κινήθηκαν εξ αρχής στα πλαίσια μόνο του Κεφαλαίου 105 αγνοώντας σημαντικά για την περίπτωση της αιτήτριας γεγονότα.
Συνεπώς, η προσφυγή επιτυγχάνει με €1400 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται.
Ε. Μιχαήλ, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο