Administrative court dismisses appeal against VAT reduction denial, ruling no hearing rights or time limit violations occurred.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court dismissed Gulnara Ziadetdinova's appeal against the VAT Office's refusal to grant a reduced VAT rate for her property purchase. The court found the taxpayer had been given a prior hearing and that her voluntary declaration did not fall under the 30-day constitutional time limit for administrative responses. Consequently, the court upheld the VAT Office's decision as lawful, reasonable, and procedurally correct.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 146 and 28 of the Constitution; The right to a prior hearing applies only when specifically granted by law or regulation, and voluntary declarations submitted by citizens do not trigger the 30-day response period mandated by Article 29.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
PLUTIS KITTIDES ν. REPUBLIC (MINISTER OF FINANCE AND ANOTHER) (1973) 3 CLR 123
SERAFINO ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1316
Βαρναβίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 3376
Δημοτική Επ. Αγ. Δομετίου ν. Χριστοφόρου κ.α. (1994) 3 ΑΑΔ 434
Southfields Ind. Ltd. ν. Δημου Λ/σίας (1995) 3 ΑΑΔ 59
Mάτσης Aνδρέας ν. Kυπριακής Δημοκρατίας μέσω Eφόρου Φόρου Eισοδήματος. (1995) 3 ΑΑΔ 404
Kυπριακή Δημοκρατία μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλος ν. Koινότητας Πυργών μέσω του Kοινοτάρχη και της Xωριτικής Aρχής Πυργών και Άλλων (1996) 3 ΑΑΔ 503
Motorways Ltd ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου (1999) 3 ΑΑΔ 447
Δήμος Λεμεσού ν. Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ (1999) 3 ΑΑΔ 610
Goodtones Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1999) 3 ΑΑΔ 707
Γεωργιάδης Λεύκος Π., ως διαχειριστής της περιουσίας τηςαποβιωσάσης Αλεξάνδρας Π. Γεωργιάδη ν. Eφόρου ΦόρουEισοδήματος (2000) 3 ΑΑΔ 106
Ράφτης Αντώνης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας και Άλλων (2002) 3 ΑΑΔ 345
Κυπριακή Δημοκρατία ν. Krashias Footwear Industries Ltd (2009) 3 ΑΑΔ 92
Κυριάκου Μανωλίτσα Συμεού ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2001) 4 ΑΑΔ 211
ANΤΩΝΗΣ ΛΙΑΤΣΟΣ κ.α. ν. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 586/2012, 15/10/2015, ECLI:CY:AD:2015:D689
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2017:442
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση αρ. 660/2014
19 Δεκεμβρίου 2017
[Ε. ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Μεταξύ:
GULNARA ZIADETDINOVA
Αιτήτρια,
-ΚΑΙ-
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
2. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
M. Δημοσθένους, για Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε., για την αιτήτρια.
Τ. Ιακωβίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ε. ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι η απόρριψη εκ μέρους του Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας της υποβληθείσας από την αιτήτρια Υπεύθυνης Δήλωσης για επιβολή μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. για την αγορά κατοικίας, απόφαση ημερομηνίας 24.2.2014.
Η αιτήτρια, Ρώσσος υπήκοος, υπέβαλε στις 24.4.2013 στο αρμόδιο Επαρχιακό Γραφείο Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Λεμεσού, Υπεύθυνη Δήλωση για επιβολή μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. για την αγορά κατοικίας, που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί από την αιτήτρια, ως κύριος και μόνιμος χώρος διαμονής. Η υποβληθείσα εκ της αιτήτριας αίτηση, συνοδευόταν από όλα τα απαραίτητα έγγραφα και στοιχεία. Η εν λόγω κατοικία, αφορά το διαμέρισμα 103 επί της πολυκατοικίας “Marina Court”.
Το Επαρχιακό Γραφείο Φ.Π.Α., αφού εξέτασε την υποβληθείσα αίτηση αποφάσισε την απόρριψη αυτής, καθότι διαπιστώθηκε ότι η αιτήτρια υπέβαλε την Υπεύθυνη Δήλωση μεταγενέστερα της ημερομηνίας που το διαμέρισμα περιήλθε στην κατοχή της. Τούτο αφού διαπιστώθηκε, από έρευνα που πραγματοποίησαν αρμόδιοι λειτουργοί, ότι η κατοικία χρησιμοποιήθηκε πριν την 24.4.2013.
Συνεπεία τούτου, η αίτηση που υπέβαλε η αιτήτρια για επιβολή μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. απορρίφθηκε με την απόφαση των καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 24.2.2014 και η αγορά του διαμερίσματος, ως εκ της απόρριψης, επιβαρύνετο με τον κανονικό συντελεστή Φ.Π.Α.
Προωθεί η αιτήτρια, δια των ευπαιδεύτων συνηγόρων της, τον ισχυρισμό ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας, ελήφθη υπό πλάνη περί τα πράγματα και χωρίς οι καθ’ ων η αίτηση να προβούν σε διερεύνηση και αξιολόγηση όλων των ουσιωδών και σχετικών με την υπόθεση γεγονότων, αφού δεν έχουν προβεί σε φορολογικό έλεγχο και παρέλειψαν να διερευνήσουν το γεγονός ότι η κατανάλωση ρεύματος στο διαμέρισμα, για περίοδο προ της υποβολής της αίτησης, ήταν τέτοια που δεν συνιστούσε χρήση του διαμερίσματος.
Προβάλλεται ο ισχυρισμός εκ μέρους της αιτήτριας ότι η «χρήση» που επικαλούνται οι καθ’ ων η αίτηση για την περίοδο από 5.11.2012 μέχρι 8.3.2013 γινόταν από την εταιρεία Tomesco – Πωλητή του διαμερίσματος στη βάση αγοραπωλητηρίου συμβολαίου – για την ολοκλήρωση των εργασιών εντός του διαμερίσματος.
Ως επιπρόσθετος λόγος ακύρωσης, προβάλλεται η παράβαση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης και η μη εξέταση της υποβληθείσας αιτήσεως εντός ευλόγου χρόνου, συμφώνως των διατάξεων του Άρθρου 29 του Συντάγματος, ήτοι εντός 30 ημερών από την ημερομηνία υποβολής της, κατά παράβαση των αρχών της χρηστής διοίκησης.
Οι καθ’ ων η αίτηση, υπεραμυνόμενοι της νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, ισχυρίζονται δια της ευπαιδεύτου συνηγόρου τους, ότι αυτή ελήφθη ορθά και νόμιμα και μετά από δέουσα έρευνα όλων των σχετικών γεγονότων. Ειδικότερα, οι καθ’ ων η αίτηση διατείνονται ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες του Πίνακα Γ του Πέμπτου Παραρτήματος των περί Φόρων Προστιθέμενης Αξίας Νόμων, «πρώτη εγκατάσταση» σημαίνει την πρώτη χρησιμοποίηση του κτιρίου ύστερα από την ανέγερση του, περιλαμβανομένης της ιδιοκατοίκησης, ιδιόχρησης, μίσθωσης ή οποιασδήποτε άλλη χρήσης.
Κατά τους ισχυρισμούς των καθ’ ων η αίτηση, από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι το διαμέρισμα παρουσίαζε σημαντική κατανάλωση ρεύματος από το Νοέμβριο του 2012, η οποία κρίθηκε ότι συνιστούσε ένδειξη χρήσης του διαμερίσματος. Διαπιστώθηκε επίσης, ότι κατά την ίδια περίοδο, παρουσίαζε σημαντική κατανάλωση νερού, η οποία κρίθηκε ότι συνιστούσε επίσης ένδειξη χρήσης του διαμερίσματος. Παράλληλα, ο διευθυντής της κατασκευάστριας εταιρείας – πωλήτριας, δήλωσε στους καθ’ ων η αίτηση την 1.3.2013, ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα πωλήθηκε σε μία κοπέλα από τη Ρωσία και ότι τα κλειδιά τα είχε κάποιο πρόσωπο που βρίσκεται στο εξωτερικό.
Καταλήγουν οι καθ’ ων η αίτηση, ότι στην απουσία οποιουδήποτε στοιχείου που να αποδεικνύει τον ισχυρισμό της αιτήτριας ότι η παράδοση του διαμερίσματος έγινε την 30.4.2013, ορθά κατέληξαν στην προσβαλλόμενη απόφαση.
Το νομοθετικό πλαίσιο το οποίο ρυθμίζει τις παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών που υπόκεινται σε μειωμένο συντελεστή 5%, ως αυτό ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, εν σχέση με την παράδοση ή ανέγερση κατοικίας, είναι ο Πίνακας Γ του Πέμπτου Παραρτήματος των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 2000 μέχρι (Αρ. 4) του 2013 (στο εξής «ο Νόμος»).
Σημαντικό κριτήριο για την εφαρμογή των προνοιών της νομοθεσίας για την επιβολή μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. είναι, στην περίπτωση αγοράς κατοικίας, η υποχρέωση του δικαιούχου προσώπου να υποβάλει την υπεύθυνη δήλωση του στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. πριν να περιέλθει η κατοικία στην κατοχή του δικαιούχου προσώπου, ήτοι πριν την πρώτη εγκατάσταση σε αυτήν.
Όπως προκύπτει από τις ερμηνευτικές διατάξεις των συγκεκριμένων όρων του Πίνακα Γ του ίδιου Παραρτήματος του Νόμου, «πρώτη εγκατάσταση» σημαίνει την πρώτη χρησιμοποίηση του κτιρίου, ύστερα από την ανέγερσή του, περιλαμβανομένης της ιδιοκατοίκησης, ιδιόχρησης, μίσθωσης ή οποιαδήποτε άλλης χρήσης.
Στο διοικητικό φάκελο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, περιέχεται «ΣΗΜΕΙΩΜΑ» ημερομηνίας 19.2.2014 (κυανά 102 – 100) το οποίο ετοιμάστηκε από τον κο Μάριο Παπαντωνίου και εξετάστηκε από τον κο Προκόπη Καρκαλλή, εν σχέση με την «ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΓΙΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ / ΥΠΕΥΘΥΝΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΓΙΑ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΙΩΜΕΝΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΦΠΑ 5% ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ».
Στο εν λόγω σημείωμα, με αναφορά στα έγγραφα που επισυνάφθηκαν στην Υπεύθυνη Δήλωση που υπεβλήθη από την αιτήτρια, καθώς επίσης και σε άλλα έγγραφα, όπως κατάσταση λογαριασμού της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού, τιμολόγια αγοράς ηλεκτρικών συσκευών, οι αρμόδιοι λειτουργοί της Υπηρεσίας Φ.Π.Α., περιέχεται η κατάληξη των καθ΄ ων η αίτηση, ότι η αιτήτρια, ενώ έλαβε κατοχή της κατοικίας (διαμερίσματος) πριν την 24.4.2013, εντούτοις υπέβαλε την Υπεύθυνη Δήλωση στις 24.4.2013.
Ο συλλογισμός στη βάση του οποίου οι αρμόδιοι λειτουργοί της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. κατέληξαν στην πιο πάνω διαπίστωση, προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο του σημειώματος. Προκύπτει λοιπόν ότι, στο αγοραπωλητήριο έγγραφο δηλώνετο ότι η αιτήτρια θα ελάμβανε κατοχή του διαμερίσματος το αργότερο την 6.10.2012. Στην Υπεύθυνη Δήλωση που υπέβαλε η αιτήτρια, δήλωσε ως αναμενόμενη ημερομηνία παράδοσης της κατοικίας, την 30.4.2013.
Συλλέγηκαν στοιχεία από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, με βάση τα οποία ο μετρητής συνδέθηκε στο επίδικο διαμέρισμα της αιτήτριας στις 5.11.2012 στο όνομα της εταιρείας Tomesco Ltd – Πωλητή του διαμερίσματος και παρουσίαζε για την περίοδο 5.11.2012 – 14.5.2013 συνολική κατανάλωση 3864 Kwh. Όπως καταγράφεται στο σημείωμα, η Υπεύθυνη Δήλωση της αιτήτριας υπεβλήθη στις 24.4.2013 και δηλώνετο σε αυτήν ότι η αιτήτρια θα ελάμβανε κατοχή του διαμερίσματος στις 30.4.2013. Στα πλαίσια διερεύνησης από την Υπηρεσία Φ.Π.Α. σε τί αφορούσε η κατανάλωση ρεύματος στο διαμέρισμα για την περίοδο από 5.11.2012 – 14.5.2013, ζητήθηκε από την αιτήτρια να παρουσιαστεί στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. για την δώσει εξηγήσεις. Η αιτήτρια μετέβη στην Υπηρεσία και δήλωσε ότι δεν γνώριζε που οφείλεται η κατανάλωση ρεύματος και ότι αυτή έλαβε κατοχή του διαμερίσματος μετά τις 24.4.2013. Οι αρμόδιοι λειτουργοί της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. ζήτησαν από το διευθυντή της εταιρείας Tomesco Ltd, κο Μαρίνο Παναγιώτου, να δώσει εξηγήσεις για την κατανάλωση του ρεύματος, ο οποίος όμως, δεν προσήλθε στις καθορισμένες συναντήσεις.
Στη βάση μη παροχής ικανοποιητικών εξηγήσεων για την κατανάλωση ρεύματος για την περίοδο προ της υποβολής της Υπεύθυνης Δήλωσης εκ μέρους της αιτήτριας, λαμβάνοντας υπόψη και το λογαριασμό του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού που παρουσιάζει κατανάλωση νερού 28 τόνων για την περίοδο 14.9.2012 – 14.1.2013 και 16 τόνων για την περίοδο από 14.1.2013 – 17.5.2013, οι λειτουργοί της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αιτήτρια έλαβε κατοχή του διαμερίσματος προ της 24.4.2013. Αποτέλεσμα ήταν η απόρριψη της Υπεύθυνης Δήλωσης που υπέβαλε η αιτήτρια για επιβολή μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. εν σχέση με το διαμέρισμα που αγόρασε και την επιβολή κανονικού συντελεστή Φ.Π.Α.
Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σε συνάρτηση με τις πρόνοιες της νομοθεσίας, διαπιστώνω ότι πρόκειται περί περίπτωσης που παρέχει στο φορολογούμενο ανακούφιση ή έκπτωση από την υποχρέωση του για την καταβολή φόρου και η περίπτωση, αποτελεί παρέκκλιση, ουσιαστικά, από τον κανόνα της καθολικότητας του φόρου.
Η αιτήτρια, εν προκειμένω, διεκδικεί την εξαίρεση στον κανόνα καταβολής φορολογίας με το απαιτούμενο αποδεικτικό βάρος στήριξης της διεκδίκησής της αυτής, να είναι στους ώμους της.
Ο κανόνας είναι όπως οι φορολογικοί νόμοι ερμηνεύονται αυστηρά, προς όφελος του φορολογούμενου και δεν επιβάλλεται στον πολίτη φορολογία, εκτός εάν το λεκτικό του νόμου, καθαρά προνοεί τέτοια φορολογική υποχρέωση (Southfields Industries Ltd v. Δήμου Λευκωσίας (1995) 3 ΑΑΔ 59). Πάγια όμως νομολογία, επιτάσσει κατ’ εξαίρεσιν στενή ερμηνεία των διατάξεων που θεσπίζουν φορολογικές απαλλαγές ή εξαιρέσεις, ακριβώς, διότι αυτές αποτελούν παρέκκλιση από τον κανόνα της καθολικότητας του φόρου (Μάτσης ν. Δημοκρατίας (1995) 3 ΑΑΔ 404, Λιάτσος κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:D689, υπόθ. αρ. 586/12, ημερομηνίας 15.10.2015, Δημοκρατία ν. Joannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd, A.E. 197/2010, ημερομηνίας 12.9.2016).
Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την Μάτσης (ανωτέρω):
«Η βασική ερμηνευτική αρχή που σταθερά εφαρμόζει η νομολογία είναι ότι διάταξη που καθιερώνει φορολογική απαλλαγή είναι στενώς ερμηνευτέα: I.R.C. Westminster (Duke) [1936] A.C. 1, 24-25, Cape Brandy Syndicate ν. I.R.C. [1921] 1 K.B. 64, 71, Serafino Shoe Industry & Trading Co. Ltd. v. The Republic (1987) 3 C.L.R. 1316, προσφυγή αρ. 67/87 Administrator of the Estate of Krystallia Pavlides, Andreas Loucaides v. The Republic ημερ. 30/5/89, 605/89 Γεώργιος Ρούσου ν. Δημοκρατίας ημερ. 19/6/91, 84/90 Κουζάλη ν. Δημοκρατίας ημερ. 10/9/92 και 42/91 Δώρα Χόλτινγς Λτδ. ν. Δημοκρατίας ημερ. 8/7/93. Το λόγο για την ύπαρξη του κανόνα διατυπώνει ο Μ. Δ. Στασινόπουλος "Μαθήματα Δημοσιονομικού Δικαίου" 3η έκδοση, 1966 στη σελ. 246:
΄΄Στενή ερμηνεία επιβάλλεται αναμφιβόλως εις τας διατάξεις, αίτινες θεσπίζουν φορολογικός απαλλαγάς ή εξαιρέσεις, διότι η φορολογική εξαίρεσις ή απαλλαγή, αποτελεί παρέκκλισιν από τον κανόνα της καθολικότητας του φόρου και άρα αι θεσπίζουσαι εξαιρέσεις ή απαλλαγάς διατάξεις είναι διατάξεις εξαιρετικαί, αι δε εξαιρετικής φύσεως διατάξεις, συμφώνως προς γενικούς ερμηνευτικούς κανόνας, δέον να ερμηνεύωνται στενώς."
Αποτελεί δε επίσης πάγια γραμμή της νομολογίας, ότι το ακυρωτικό Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στις αποφάσεις των φορολογικών αρχών και στην ερμηνεία που έχουν δώσει σε σχετικές πρόνοιες της νομοθεσίας της δικής τους αρμοδιότητας, εάν είναι της γνώμης ότι οι εν λόγω αποφάσεις ήταν εύλογα και ορθά επιτρεπτές, στη βάση των ορθών γεγονότων και υπό το φως ορθής εφαρμογής της σχετικής νομοθεσίας και νομικών αρχών (Ignatiou & another v. The Republic (1989) 3 CLR 346).
Υπό το πρίσμα της νομολογιακής αυτής προσέγγισης, οι πρόνοιες του Πίνακα Γ του Πέμπτου Παραρτήματος του σχετικού Νόμου, θα πρέπει να ερμηνευθούν στενά και αυστηρά. Όπως έχει ήδη λεχθεί, η αιτήτρια διεκδικώντας την εξαίρεση στον κανόνα καταβολής της φορολογίας, έχει στους ώμους της το απαιτούμενο αποδεικτικό βάρος.
Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σε συνάρτηση με τα ανωτέρω, διαπιστώνω ότι οι καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε δέουσα έρευνα επί όλων των γεγονότων προκειμένου να καταλήξουν στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Οι λειτουργοί της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. επέκτειναν την έρευνά τους σε κάθε σχετικό γεγονός, όπως ημερομηνία σύνδεσης του μετρητή της Α.Η.Κ. στο διαμέρισμα, λογαριασμούς ρεύματος και νερού για συγκεκριμένες περιόδους προ της υποβολής της επίδικης αίτησης, αποδείξεις αγοράς ηλεκτρικών συσκευών, καλώντας μάλιστα και την αιτήτρια να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις για τα πορίσματα στα οποία κατέληξαν, προτού εκδώσουν την προσβαλλόμενη απόφαση.
Συνέλεξαν, επομένως, οι καθ’ ων η αίτηση, όλα τα απαραίτητα στοιχεία και έγγραφα που θα μπορούσαν υπό τις περιστάσεις να αναζητηθούν, με αποτέλεσμα η έρευνα τους να είναι πλήρης (Δημοκρατία ν. C. Cassinos Constructions Ltd (1990) 3(E) Α.Α.Δ. 3835, Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Motorways Ltd v. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας (2001) 4 Α.Α.Δ. 211, Ράφτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 345, 366).
Αντίθετα, η αιτήτρια δεν έχει ικανοποιήσει το απαιτούμενο αποδεικτικό βάρος για να στηρίξει τη διεκδίκησή της αυτή, για την εξαίρεση επιβολής μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. αντί του κανονικού. Ως έχει ήδη αναφερθεί, οι καθ’ ων η αίτηση κάλεσαν την αιτήτρια να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις για την κατανάλωση ρεύματος και νερού για περίοδο προ της υποβολής της Υπεύθυνης Δήλωσής της, η οποία όμως δήλωσε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε.
Οι καθ’ ων η αίτηση ζήτησαν και από την εταιρεία Tomesco Ltd να δώσει εξηγήσεις, μέσω του διευθυντή της, ο οποίος όμως δεν προσήλθε στις καθορισμένες συναντήσεις που του ορίσθηκαν από την Υπηρεσία Φ.Π.Α.
Επομένως, στη βάση των ανωτέρω, ορθά οι καθ’ ων η αίτηση θεώρησαν ότι η αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι η κατανάλωση και η «χρήση» του διαμερίσματος γινόταν από άλλο πρόσωπο, ήτοι από την εταιρεία Tomesco Ltd.
Διαπιστώνω επίσης, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πλήρως και επαρκώς αιτιολογημένη, αφού εντοπίζονται σε αυτήν όλα α απαραίτητα στοιχεία από τα οποία εύκολα μπορεί να ασκηθεί δικαστικός έλεγχος της νομιμότητας της υπό κρίσης απόφασης. Είναι νομολογημένο ότι η επάρκεια της αιτιολογίας, συναρτάται άμεσα με τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά και τη φύση της κάθε υπόθεσης (Ράφτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 345, Δημοκρατία ν. Krashias Footwear Ind. Ltd (2009) 3 ΑΑΔ 92).
Σκοπός της αιτιολογίας, είναι να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να διακριβώνει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, κατά πόσο η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καλά θεμελιωμένη από πραγματικής και νομικής άποψης (Klitides v. The Republic (1973) 3 C.L.R. 123).
Από το σύνολο των στοιχείων και γεγονότων που λήφθηκαν υπόψη για την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως αυτά αναλύονται, τόσο στην προβαλλόμενη απορριπτική απόφαση ημερομηνίας 24.2.2014, όσο και στο διοικητικό φάκελο, θεωρώ ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ικανοποιεί πλήρως τις πιο πάνω προϋποθέσεις της νομολογίας.
Απορριπτέος είναι επίσης ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι οι καθ΄ ων η αίτηση παρέλειψαν να διερευνήσουν το γεγονός ότι η κατανάλωση ρεύματος στο διαμέρισμα για την περίοδο προ της υποβολής της αίτησης, ήταν τέτοια που δεν συνιστούσε χρήση του διαμερίσματος. Όπως προκύπτει από το σημείωμα ημερομηνίας 19.2.2014, που ευρίσκεται στα κυανά 102 – 100 του διοικητικού φακέλου, καταγράφηκε η ποσότητα Kwh ρεύματος, καθώς και η ποσότητα τόνων νερού που παρουσιάστηκε στους λογαριασμούς της ΑΗΚ και του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας αντίστοιχα για χρονική περίοδο προ της υποβολής της Υπεύθυνης Δήλωσης. Έγινε στάθμιση της ποσότητας και διαπιστώθηκε ότι η κατανάλωση αυτή είναι ουσιαστική και αποτελεί ένδειξη / απόδειξη ότι το διαμέρισμα χρησιμοποιείτο.
Είναι καλά εμπεδωμένη αρχή από τη νομολογία, ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στην κρίση του Εφόρου, εκτός αν υπάρχει πλάνη, υπέρβαση εξουσίας ή όταν η κατάληξή του δεν ήταν, ως θέμα λογικής συνέπειας, δυνατή (Βαρναβίδης ν. Δημοκρατίας (1990) 3Ε Α.Α.Δ 3376, Goodstones Ltd ν. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος (1999) 3 Α.Α.Δ. 707).
Σε ότι δε αφορά τον τρόπο εκτίμησης των γεγονότων από τα διοικητικά όργανα και το είδος της έρευνας που διεξήχθη, η σταθερή νομολογιακή γραμμή είναι ότι ο ρόλος του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, κατ’ εφαρμογή των αρχών δικαίου που διέπουν το θέμα και εφόσον δεν διαπιστώνεται πλάνη προκύπτουσα από παρερμηνεία ή λανθασμένη εκτίμηση των γεγονότων που να επηρεάζει την τελική κρίση της διοίκησης, δεν υπάρχει έδαφος δικαστικής επέμβασης.
Τούτο, αφού το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε επανεκτίμηση των γεγονότων και να υποκαταστήσει την κρίση της αρμόδιας αρχής με τη δική του. Αυτό το οποίο εξετάζεται από το Δικαστήριο, είναι εάν η εκτίμηση των γεγονότων από τον Έφορο βρίσκεται στο όριο του λογικά εφικτού (Γεωργιάδης ν. Εφόρου (2000) 3 Α.Α.Δ. 106). Εν προκειμένω διαπιστώνω ότι η κατάληξη του Εφόρου Φ.Π.Α. ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη και επιτρεπτή.
Εν σχέση με τον ισχυρισμό της αιτήτριας ότι έχει παραβιαστεί το δικαίωμα ακρόασης της αιτήτριας, διαπιστώνω από το διοικητικό φάκελο, ότι προ της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόρριψης της Υπεύθυνης Δήλωσης της αιτήτριας, η αιτήτρια κλήθηκε στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. προκειμένου να δώσει εξηγήσεις για την κατανάλωση ρεύματος και νερού που εντοπίστηκε από τους λογαριασμούς ρεύματος και νερού, κατά περίοδο προ της υποβολής της αίτησής της.
Στο σύγγραμμα του Ε. Σπηλιωτόπουλου, Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου (Ι), 12η έκδοση (2007), παράγραφος 159 αναφέρονται τα εξής, ως προς την εμβέλεια εφαρμογής του δικαιώματος ακρόασης:
«159. Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης συνίσταται στη δυνατότητα του διοικουμένου, πριν από την έκδοση δυσμενούς γι’ αυτόν ατομικής διοικητικής πράξης, να διατυπώσει τις απόψεις του, ύστερα από σχετική κλήση του από το διοικητικό όργανο. Το δικαίωμα αυτό είχε καθιερωθεί από γενική αρχή του διοικητικού δικαίου (ΣΕ 1009, 3034/1972). Ήδη προβλέπεται από το Άρθρο 20 § 2 του Συντάγματος και η άσκησή του ρυθμίζεται από τον ΚΔΔ/σίας (Άρθρο 6).»
Με γνώμονα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι η αιτήτρια δεν στερήθηκε της δυνατότητας προγενέστερης ακρόασης, αφού κλήθηκε και εξέφρασε τις όποιες απόψεις της στην Υπηρεσία Φ.Π.Α., προτού εκδοθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.
Τέλος, εγείρεται εκ μέρους της αιτήτριας ο ισχυρισμός ότι η αίτηση που υπέβαλε, ήτοι η Υπεύθυνη Δήλωση, δεν εξετάστηκε εντός ευλόγου χρόνου, συμφώνως των διατάξεων του Άρθρου 29 του Συντάγματος, ήτοι εντός 30 ημερών από την ημερομηνία υποβολής της.
Στο σύγγραμμα Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο του Α.Ι. Τάχου (3η έκδοση 1991) σελ.477 αναφέρονται τα εξής:
"Η άσκηση του δικαιώματος του αναφέρεσθαι αντιστοιχεί στην υποχρέωση της δημόσιας διοίκησης για ταχεία νόμιμη ενέργεια και για έγγραφη αιτιολογημένη απάντηση προς τον αναφερόμενο […]
Ως αναφορά θεωρείται το έγγραφο που περιέχει αιτιάσεις "παράπονα" κατά ενέργειας ή παράλειψης διοικητικής Αρχής ή οργάνου της και που περιέχει, άμεσα ή έμμεσα, αίτηση επανόρθωσης ή αποτροπής ηθικής ή υλικής βλάβης".
Έχει νομολογηθεί ότι η λέξη "αίτηση" στις πρόνοιες του Άρθρου 29 του Συντάγματος, έχει την έννοια του αιτήματος και όχι την έννοια των αιτήσεων, ούτε και αναφέρεται σ' αυτές, που ο πολίτης είναι υπόχρεος να υποβάλει στη διοίκηση σύμφωνα με τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας, εν τη εννοία των αιτήσεων ή ενστάσεων ή ιεραρχικών προσφυγών που υποβάλλει ο πολίτης στη διοίκηση, σύμφωνα με τις διατάξεις της εκάστοτε ισχύουσας νομοθεσίας (Δημοτική Επιτροπή Αγίου Δομετίου ν. Χριστοφόρου (1994) 3 Α.Α.Δ. 434, Δήμος Λεμεσού ν. Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ. (1999) 3 Α.Α.Δ. 610 σελ. 617).
Στην προκείμενη περίπτωση, η Υπεύθυνη Δήλωση που υπέβαλε η αιτήτρια για την επιβολή μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. εν σχέση με την αγορά του διαμερίσματος, συνιστούσε αίτηση η οποία προβλέπεται εκ του σχετικού Νόμου και εκφεύγει των προνοιών του Άρθρου 29 του Συντάγματος. Καταλήγω συνεπώς ότι και αυτός ο λόγος ακύρωσης απορρίπτεται ως αβάσιμος.
Με γνώμονα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι οι καθ’ ων η αίτηση ενήργησαν ορθά, νόμιμα και εύλογα υπό τις περιστάσεις. Για τους λόγους που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, καταλήγω ότι η κρίση του Εφόρου Φ.Π.Α. ήταν εύλογα επιτρεπτή και δεν έχει στοιχειοθετηθεί οποιοσδήποτε λόγος ακυρότητας.
Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται βάσει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος, με €1.300 έξοδα εναντίον της αιτήτριας, πλέον Φ.Π.Α. εάν επιβάλλεται.
Ε. Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο