Administrative court dismissed appeal against social benefit termination due to applicant's failure to disclose property.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court dismissed Maria Lani's appeal against the termination of her public assistance benefits due to undisclosed property ownership. The applicant failed to inform social services about a property she acquired in 2009, which the authorities discovered through official land registry records. The court rejected her arguments regarding the nature of her residence and the timing of her disclosure attempts, ruling that the administrative decision was lawful and within the discretion of the social services director.
Regesto Legislator
Generato dall'IAN. 95(I)/2006; Article 146 of the Constitution: The administrative court exercises only a review of legality, not a review of substance, and will intervene only when the administrative act was not reasonably permissible based on the evidence before the administration.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ρούσος Νίκος ν. Πάνου Σ. Ιωαννίδη και Άλλων (1999) 3 ΑΑΔ 549
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 95(I)/2006 - Ο περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμος του 2006
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2017:312
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση αρ. 360/2015
21 Σεπτεμβρίου 2017
[Ε. ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Μεταξύ:
ΜΑΡΙΑΣ ΛΑΝΙΤΗ
Αιτήτριας,
-ΚΑΙ-
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
(ΤΜΗΜΑ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ)
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Η Αιτήτρια παρουσιάζεται προσωπικά.
Τατιάνα Ιακωβίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ε. ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Η Αιτήτρια, η οποία χειρίστηκε προσωπικά την προσφυγή της, αιτείται από το Δικαστήριο την ακύρωση της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 29.1.2015, με την οποία της κοινοποιήθηκε η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση για δημιουργία υπερπληρωμής ύψους €38.032,85, η οποία αφορά ολόκληρο το ποσό Δημοσίου Βοηθήματος που έλαβε κατά τη χρονική περίοδο από 4.2.2009 μέχρι 31.5.2012.
Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η προσφυγή, παρατίθενται λεπτομερώς στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση και εν συντομία, έχουν ως ακολούθως:
Η Αιτήτρια, μητέρα τριών ανήλικων παιδιών και τελούσα σε διάσταση με το σύζυγό της[1], κατά την 24.1.2007 υπέβαλε αίτηση για παροχή δημοσίου βοηθήματος. Η υποβληθείσα αίτηση εγκρίθηκε την 1.10.2007 αναδρομικά από την ημερομηνία υποβολής της, σύμφωνα με τις πρόνοιες του ισχύοντος, κατά τον ουσιώδη χρόνο, άρθρου 3(10)(α)(ii) του περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμου του 2006, Ν. 95(Ι)/2006.
Το παρεχόμενο προς την Αιτήτρια δημόσιο βοήθημα, τερματίστηκε την 1.6.2012, μετά από τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας, με την κατάργηση του εδαφίου (ii) του άρθρου 3(10)(α) του σχετικού Νόμου, για παροχή δημόσιου βοηθήματος σε «μόνο γονέα», όπως ήταν η περίπτωση της Αιτήτριας. H απόφαση τερματισμού του δημοσίου βοηθήματος ως μονογονεϊκή οικογένεια, κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια με συστημένη επιστολή ημερομηνίας 12.4.2013.
Όπως προκύπτει από το διοικητικό φάκελο, που κατατέθηκε ως τεκμήριο κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, ο Επαρχιακός Λειτουργός Ευημερίας Λάρνακας, με επιστολή του επίσης ημερομηνίας 12.4.2013 αποτάθηκε προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας, ζητώντας πληροφόρηση, ανάμεσα σε άλλα, για το κατά πόσον η Αιτήτρια κατέχει κτηματική περιουσία στο όνομά της, την έκταση, καθώς και την αξία της. Από το κυανούν 107 του διοικητικού φακέλου, προκύπτει πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερομηνίας 31.5.2013, στο οποίο καταγράφεται ότι η Αιτήτρια είναι από 4.2.2009 ιδιοκτήτρια ανά 2/5 μερίδια στο τεμάχιο 417, Φ./Σχ. 50/41 στην Αναφωτίδα, έκτασης 10.250 τετραγωνικών μέτρων, γεγονός για το οποίο η τελευταία δεν ενημέρωσε τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας.
Συνεπεία του γεγονότος τούτου, ακολούθησε επιστολή εκ μέρους των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας προς την Αιτήτρια, ημερομηνίας 18.9.2013 με την οποία πληροφορείτο για τα αποτελέσματα της έρευνας και για το γεγονός της απόκρυψης της κατοχής της ακίνητης ιδιοκτησίας από τις Υπηρεσίες. Στη βάση του άρθρου 3(10)(στ) και 22 του σχετικού Νόμου, της παρασχέθηκε η δυνατότητα επιβολής απαγόρευσης επί της περιουσίας της, που αργότερα όμως, η απόφαση αυτή ανακλήθηκε με σχετική επιστολή των Υπηρεσιών ημερομηνίας 11.12.2013, αφού η Αιτήτρια καταχώρησε στο μεταξύ την προσφυγή με αρ. 6295/2013.
Σύμφωνα με την επιστολή των καθ΄ων η αίτηση ημερομηνίας 11.12.2013, δημιουργήθηκε υπερπληρωμή ύψους €38.213,11 βάσει του άρθρου 13(1) του σχετικού Νόμου, για το δημόσιο βοήθημα που ελάμβανε κατά την περίοδο από 4.2.2009 μέχρι 31.5.2012. Κατά της απόφασης αυτής, η Αιτήτρια καταχώρησε, εκ νέου, την προσφυγή υπ’ αρ. 143/2014. Μετά από περαιτέρω μελέτη των γεγονότων, οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, ενώ διαπίστωσαν ότι ορθά υπολογίστηκε υπερπληρωμή, βάσει του άρθρου 13(1) του περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμου, διαπίστωσαν ότι το ποσό της υπερπληρωμής ύψους €38.213,11 υπολογίστηκε ανεξαρτήτως της αξίας της κατά την ημερομηνία απόκτησης της και με επιστολή τους ημερομηνίας 20.6.2014 ανακάλεσαν το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 11.12.2013 προκειμένου να προβούν σε επανεξέταση.
Τούτων δεδομένων, οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας με επιστολή τους ημερομηνίας 25.8.2014 αποτάθηκαν στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας προκειμένου να τύχουν ενημέρωσης για την - κατά το έτος 2014 - αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας του ακινήτου της Αιτήτριας, ενημέρωση που έλαβαν από το αρμόδιο Τμήμα στις 29.8.2014, ότι η αξία του ανέρχεται σε €70.000,00. Ακολούθως, το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας απαντώντας σε νέα επιστολή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, διευκρίνισε στις 3.12.2014, ότι η αγοραία αξία των 2/5 μεριδίων της ακίνητης ιδιοκτησίας της Αιτήτριας στο χωριό Αναφωτίδα που αφορούν σε γη και κτίριο 54 τ.μ., σε ημερομηνία 2009, ανέρχεται στο ποσό των €90.000,00.
Ενόψει των πιο πάνω, οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας με επιστολή τους ημερομηνίας 29.1.2015 προς την Αιτήτρια, η οποία συνιστά και την προσβαλλόμενη, με την παρούσα προσφυγή, απόφαση την ενημέρωσαν για την υπερπληρωμή που δημιουργήθηκε και την κάλεσαν να καταβάλει το εν λόγω ποσό.
Η Αιτήτρια διατείνεται στη γραπτή αγόρευση που καταχώρησε, ότι από το Παράρτημα Ι που επισυνάπτει σε αυτήν, προκύπτει ότι το χωράφι στην Αναφωτίδα δεν ανήκε στην ίδια, αλλά της μεταβιβάστηκε στις 13.3.2009. Παράλληλα, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είχε ενημερώσει τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας για την ύπαρξη της περιουσίας αυτής, αμέσως μόλις το έμαθε από ένα πρόγραμμα στην τηλεόραση. Ισχυρίζεται περαιτέρω η Αιτήτρια, ότι στις 10.8.2011 παρέδωσε σε λειτουργό των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, πιστοποιημένη βεβαίωση από τον Κοινοτάρχη Αγίου Νικολάου, ήτοι Παράρτημα ΙΙ, από την οποία προκύπτει ότι το μερίδιο που κατέχει η Αιτήτρια στην Αναφωτίδα, το εκμεταλλεύεται ο πατέρας της Γεώργιος Αρτέμη, ο οποίος της καταβάλλει το ποσό των €120 ετησίως.
Στην απαντητική αγόρευση που καταχώρησε η Αιτήτρια, οι ισχυρισμοί της αλλάζουν τροπή. Αναφέρει ότι η κατοικία των 54 τ.μ. στο ακίνητο στην Αναφωτίδα, ανήκει στον αδελφό της κ. Γιαννάκη Νικολάου. Επισυνάπτει προς τούτο νέα έγγραφα, ήτοι εκτίμηση από ιδιώτη εκτιμητή προς όφελος του κ. Γιαννάκη Νικολάου, ως Παράρτημα ΙΙ. Ισχυρίζεται ότι το ακίνητο στην Αναφωτίδα το εκμεταλλευόταν ο πατέρας της, επισυνάπτοντας προς τούτο αποδείξεις παράδοσης ενιαίας αίτησης εκταρικών επιδοτήσεων προς τον Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών.
Τέλος, η Αιτήτρια διατείνεται στην απαντητική της αγόρευση ότι οι καθ’ ων η αίτηση είχαν δικαίωμα να αφαιρούν από το ποσό που ελάμβανε ως δημόσιο βοήθημα, το ποσό της αξιοποίησης του ακινήτου στην Αναφωτίδα, ήτοι ποσό €120 ετησίως.
Οι καθ’ ων η αίτηση στη γραπτή τους αγόρευση, υπεραμυνόμενοι της νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια στις 23.1.2007 με την υποβολή της αίτησης για παροχή δημοσίου βοηθήματος, υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να ενημερώσει έγκαιρα τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας σε περίπτωση που οι οικονομικές της συνθήκες αλλάξουν, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα του Διευθυντή να ζητήσει την επιστροφή του ποσού που η Αιτήτρια έλαβε ως δημόσιο βοήθημα, στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι απέκρυψε ή απέφυγε να δηλώσει στοιχεία ή πληροφορίες για την οικονομική της κατάσταση, ανεξαρτήτως εάν αυτό έγινε ή όχι σκόπιμα.
Υποστηρίζουν οι καθ΄ων η αίτηση ότι η δημιουργία της υπερπληρωμής, στηρίζεται στην παράλειψη της Αιτήτριας να ενημερώσει έγκαιρα τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας για την απόκτηση της ακίνητης ιδιοκτησίας στην Αναφωτίδα, για την οποία οι καθ΄ων η αίτηση ενημερώθηκαν από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, μετά από δική τους έρευνα και όχι από την Αιτήτρια.
Σύμφωνα με την ευπαίδευτη δικηγόρο της Δημοκρατίας, η Υπεύθυνη Δήλωση που επισυνάπτεται ως Παράρτημα ΙΙ στη γραπτή αγόρευση της Αιτήτριας, ουδέποτε προσκομίστηκε στους καθ΄ων η αίτηση και δεν υπάρχει στο διοικητικό φάκελο της Διοίκησης.
Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Όπως προκύπτει από το διοικητικό φάκελο, το δημόσιο βοήθημα το οποίο καταβάλλετο προς την Αιτήτρια από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, τερματίστηκε την 1.6.2012, μετά την τροποποίηση του άρθρου 3(10)(α) του περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμου, με την κατάργηση του εδαφίου (ii), για παροχή δημόσιου βοηθήματος σε «μόνο γονέα», όπως ήταν η περίπτωση της Αιτήτριας.
Στην προκειμένη περίπτωση, δεν τίθεται ούτε ζήτημα αξιοποίησης της άλλης περιουσίας της Αιτήτριας, στη βάση του άρθρου 3(14) του Νόμου, ούτε ζήτημα επιβολής απαγόρευσης επί τις περιουσίας αυτής, δυνάμει του εδαφίου 15 του ίδιου άρθρου, λόγω του ότι η Αιτήτρια έπαυσε να είναι πλέον δικαιούχος δημοσίου βοηθήματος. Όπως προκύπτει από τα όσα περιέχονται στο σχετικό διοικητικό φάκελο, η υπερπληρωμή δημιουργήθηκε στη βάση του άρθρου 13(4) του σχετικού Νόμου, λόγω της παράλειψης της Αιτήτριας να αποκαλύψει το γεγονός της εγγραφής επ’ ονόματί της του ακινήτου στην Αναφωτίδα, το οποίο απέκτησε την 4.2.2009. Και τούτο, ανεξαρτήτως εάν τέτοια παράλειψη ήταν δόλια ή μη.
Από τα έγγραφα που περιέχονται στο διοικητικό φάκελο που κατατέθηκε ως τεκμήριο κατά το στάδιο των διευκρινίσεων και συγκεκριμένα από το Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας, προκύπτει ότι το ακίνητο στην Αναφωτίδα ενεγράφη επ’ ονόματί της, στις 4.2.2009. Δεν αποδεικνύεται ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι ενημέρωσε τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας για την απόκτηση του ακινήτου αυτού, αφού από το διοικητικό φάκελο προκύπτει ότι οι Υπηρεσίες ενημερώθηκαν για την περιουσία αυτή από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και όχι από την Αιτήτρια.
Εν σχέση με τις αιτιάσεις της Αιτήτριας ότι στις 10.8.2011 παρέδωσε σε λειτουργό των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, πιστοποιημένη βεβαίωση από τον Κοινοτάρχη Αγίου Νικολάου, από την οποία προκύπτει ότι το μερίδιο που κατέχει η Αιτήτρια στην Αναφωτίδα, το εκμεταλλεύεται ο πατέρας της Γεώργιος Αρτέμη, ο οποίος της καταβάλλει το ποσό των €120 ετησίως, παρατηρώ ότι το έγγραφο αυτό, φέρει ημερομηνία μεταγενέστερη, ήτοι 10.8.2015, ακόμα και της προσβαλλόμενης απόφασης. Επιπροσθέτως, δεν εντοπίζεται ούτε στο διοικητικό φάκελο της υπόθεσης.
Έστω και εάν εξαντλήσω όλη τη δυνατή επιείκεια προς την Αιτήτρια, η οποία εμφανίζεται χωρίς δικηγόρο, δεν μπορώ να αποδεχτώ τους ισχυρισμούς της, αλλά ούτε και τα έγγραφα που – απαραδέκτως και χωρίς τη λήψη του κατάλληλου δικονομικού διαβήματος – επισυνάπτει τόσο στην αρχική της αγόρευση, όσο και στην απαντητική γραπτή αγόρευση. Οι ισχυρισμοί της, που θα πρέπει να παρατηρήσω, για πρώτη φορά προβάλλονται ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι η κατοικία που ενυπάρχει στο ακίνητο στην Αναφωτίδα, δεν ανήκει στην ίδια αλλά στον αδελφό της, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί και απορρίπτονται. Τα όσα έγγραφα επισυνάπτει στις γραπτές τις αγορεύσεις, ουσιαστικά αλλοιώνουν και μεταβάλλουν το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, κατά τρόπο απαράδεκτο (Ρούσος ν. Ιωαννίδη κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 549).
Αυτό το οποίο ουσιαστικά επιδιώκει η Αιτήτρια, είναι την άσκηση πρωτογενούς ελέγχου από το Δικαστήριο, τα οποία δεν είχαν τεθεί ενώπιον του διοικητικού οργάνου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η φύση της δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου και ο έλεγχος που συντελείται με την άσκηση προσφυγής, δυνάμει του Άρθρου 146.1 του Συντάγματος, είναι ακυρωτικός, δηλαδή έλεγχος της νομιμότητας της διοικητικής πράξης και όχι έλεγχος ουσίας. Σύμφωνα με πάγια και καλώς θεμελιωμένη αρχή της νομολογίας, το διοικητικό δικαστήριο επεμβαίνει μόνο οσάκις διαπιστώνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν εύλογα επιτρεπτή με βάση τα στοιχεία τα οποία είχε ενώπιον της η διοίκηση.
Με όλα τα ενώπιον μου δεδομένα, κρίνω πως η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη ορθά και νόμιμα και εντός των πλαισίων της διακριτικής ευχέρειας του Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.
Για όλους τους ανωτέρω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται με €500 προς όφελος των καθ’ ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας.
Ε. Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
[1] Την 16.5.2007 εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας διάταγμα διαζυγίου.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο