Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 196/2013 ECLI:CY:DD:2017:301 Generato dall'IA

Syrian citizen denied entry to Cyprus for work; court dismisses EU free movement claim due to lack of family visit purpose.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 196/2013
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed Mohammad Bahlawan's appeal against his refusal of entry into Cyprus, upholding the authorities' decision. The applicant, a Syrian national holding a Greek residence permit, arrived alone with the intent to work on a ship rather than to visit his European Union citizen spouse. The court ruled that under the relevant law, family members must accompany or arrive to meet their EU citizen partner to qualify for residence rights, which implicitly grants entry rights. Consequently, the court found no error in the administration's refusal and rejected the claim based on free movement principles.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Law No. 7(I)/2007; Article 8(2) stipulates that non-EU family members must accompany or arrive to meet an EU citizen to qualify for residence rights, thereby establishing that entry rights are contingent upon this specific purpose of family reunion.

Parole chiave

Generato dall'IA
free movement rights family reunion requirement entry refusal EU citizen spouse administrative appeal residence entitlement purpose of visit atto di adesione della Grecia

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Law No. 7(I)/2007

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 7(I)/2007 - Ο περί του Δικαιώματος των Πολιτών της Ένωσης και των Μελών των Οικογενειών τους να Κυκλοφορούν και να Διαμένουν Ελεύθερα στη Δημοκρατία Νόμος του 2007

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2017:301

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση Αρ. 196/2013

6 Σεπτεμβρίου 2017

[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

MOHAMAD BAHLAWAN

Αιτητής

ΚΑΙ

1. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

2. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ

3. ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

4. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Καθ’ ων η Αίτηση

…………………………….

Για αιτητή : κα Δ. Καίλη μαζί με κα Χαραλάμπους για Προύντζος & Προύντζος Δ.Ε.Π.Ε.

Για καθ’ ων η αίτηση: κα Τ. Ιακωβίδου για Γενικό Εισαγγελέα.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή του ο αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση που του κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερομηνίας 29.11.2012 με την οποία αρνήθηκαν στον αιτητή την είσοδό του στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Ο αιτητής είναι ενήλικας υπήκοος της Συρίας και κατείχε Ελληνική άδεια παραμονής ως σύζυγος Ευρωπαίας πολίτη. Στις 27.11.2012 αφίχθηκε στην Κύπρο. Κατά τον έλεγχο διαβατηρίου, ανέφερε στις αρχές ότι επρόκειτο να φιλοξενηθεί στην Κύπρο από κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο. Σε επικοινωνία των αρχών με το πρόσωπο που κατονόμασε ο αιτητής, αυτό αρνήθηκε ότι γνώριζε για την άφιξη του αιτητή. Ο αιτητής παραδέχτηκε στις αρχές ότι έφτασε στην Κύπρο με πρόθεση να εργαστεί σε καράβι τα στοιχεία του οποίου δεν προσδιόρισε και συνεπώς οι αρχές δεν επέτρεψαν την είσοδο του αιτητή στη Δημοκρατία και ο αιτητής επιβιβάστηκε σε αεροπλάνο και επέστρεψε στην Αθήνα από όπου και αφίχθηκε αρχικά.

Οι καθ’ ων η αίτηση εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι αρνητική πράξη της διοίκησης και συνεπώς μη εκτελεστή. Η εν λόγω προδικαστική ένσταση, παρά το ότι γίνεται αναφορά σε αυτήν στην ένσταση εντούτοις, δεν δικογραφήθηκε αλλά εγέρθηκε στη γραπτή αγόρευση των καθ’ ων η αίτηση. Τέτοια πρακτική είναι δικονομικά απαράδεκτη και δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή υπό άλλες συνθήκες αλλά επειδή πρόκειται για ζήτημα που μπορεί να εξεταστεί και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, θα προχωρήσω στην εξέτασή της.

Η συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση παραπέμπει σε μία σειρά αποφάσεων οι οποίες ουσιαστικά αποφασίζουν επί ζητήματος αναστολής μέσω της έκδοσης προσωρινού διατάγματος, αρνητικής πράξης. Το ζήτημα που εξετάζουμε εδώ, όμως, δεν αφορά διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος αναστολής αλλά προσβολή συγκεκριμένης τελικής πράξης. Ούτε μπορώ να συμφωνήσω με τον συσχετισμό που επιχειρεί η συνήγορος για να ταυτίσει την αιτούμενη θεραπεία που είναι η ακύρωση, με αναστολή.

Επομένως, η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται και προχωρώ στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης.

Ο αιτητής προβάλλει ως λόγους ακυρότητας την παραβίαση του περί του Δικαιώματος των πολιτών της Ένωσης και των Μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στη Δημοκρατία Νόμου, Ν.7(Ι)/2007(στο εξής ο «Νόμος»), της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, πλάνη περί τον νόμο και τα πράγματα, έλλειψη αιτιολογίας και παράβαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης.

Όπως προκύπτει από την εισαγωγή του Νόμου, αυτός ψηφίστηκε για σκοπούς εναρμόνισης με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/38/ΕΚ σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών.

Το πιο πάνω, αντικατοπτρίζεται στο άρθρο 3 του Νόμου που προνοεί ότι σκοπός του Νόμου είναι ο καθορισμός:

«(α) Των όρων και διατυπώσεων που διέπουν την άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στη Δημοκρατία από τους πολίτες της Ένωσης και τα μέλη των οικογενειών τους·

(β) των όρων και διατυπώσεων που διέπουν την άσκηση του δικαιώματος μόνιμης διαμονής στη Δημοκρατία των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους· και

(γ) των περιορισμών που δύναται να επιβληθούν στα δικαιώματα που αναφέρονται στις παραγράφους (α) και (β) ανωτέρω, για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας.»

Το άρθρο 4(1) καθορίζει ως πεδίο εφαρμογής του Νόμου:

«4.-(1) Ο παρών Νόμος εφαρμόζεται σε κάθε πολίτη της Ένωσης, ο οποίος αφίκνειται ή διαμένει στη Δημοκρατία καθώς και στα μέλη της οικογένειάς του, ανεξαρτήτως ιθαγένειας, που τον συνοδεύουν κατά τη μετάβασή του στη Δημοκρατία ή που αφίκνεινται στη Δημοκρατία για να τον συναντήσουν.»

Αναφορικά με το δικαίωμα εισόδου στη Δημοκρατία, το άρθρο 5 του Νόμου προνοεί ότι «επιτρέπεται η είσοδος στη Δημοκρατία σε κάθε πολίτη της Ένωσης, ο οποίος φέρει ισχύον δελτίο ταυτότητας ή διαβατήριο, καθώς επίσης, και στα μέλη της οικογένειάς του, που δεν είναι υπήκοοι κράτους μέλους, εφόσον αυτά φέρουν ισχύον διαβατήριο.»

Το άρθρο 8 του Νόμου, προνοεί τα εξής σε σχέση με το δικαίωμα διαμονής:

«(1) Οι πολίτες της Ένωσης έχουν δικαίωμα διαμονής στη Δημοκρατία για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες, χωρίς κανένα όρο ή διατύπωση, εκτός από την απαίτηση κατοχής ισχύοντος δελτίου ταυτότητας ή διαβατηρίου.

(2) Οι διατάξεις του εδαφίου (1) εφαρμόζονται και στα μέλη της οικογένειας που είναι κάτοχοι ισχύοντος διαβατηρίου, δεν είναι υπήκοοι κράτους μέλους, και συνοδεύουν ή αφίκνεινται για να συναντήσουν τον πολίτη της Ένωσης.»

Όπως προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 8, για να έχει δικαίωμα διαμονής στη Δημοκρατία μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης θα πρέπει να «συνοδεύουν ή αφίκνεινται για να συναντήσουν τον πολίτη της Ένωσης.»

Στην προκείμενη περίπτωση, είναι παραδεκτό και από τις δυο πλευρές ότι ο αιτητής αφίχθηκε μόνος του στην Κύπρο και χωρίς σκοπό να συναντήσει τη σύζυγό του. Συνεπώς, δεν είχε σύμφωνα με τον Νόμο δικαίωμα διαμονής στην χώρα. Κατ’ επέκταση, εφόσον δεν είχε δικαίωμα διαμονής σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, δεν θα μπορούσε να έχει ούτε δικαίωμα εισόδου αφού το ένα συνιστά προϋπόθεση του άλλου.

Κατά πόσο θα μπορούσε να παραχωρηθεί στον αιτητή άδεια παραμονής και εργασίας – ως φαίνεται να ήταν και ο σκοπός άφιξής του στην Κύπρο – κάτω από πρόνοιες άλλης νομοθεσίας, δεν συνιστά επίδικο θέμα αφού δεν εγείρεται από τον αιτητή.

Επομένως, δεν διαπιστώνω κάποια πλάνη από πλευράς των καθ’ ων η αίτηση, ούτε παραβίαση των προνοιών του Νόμου ή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ως η εισήγηση του αιτητή. Ούτε έλλειψη αιτιολογίας φαίνεται να υπάρχει.

Για τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €1400 έξοδα υπέρ των καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Ε. Μιχαήλ,

Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο