Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 965/2012 ECLI:CY:DD:2017:168 Generato dall'IA

Administrative court dismisses appeal as abuse of process due to identical arguments previously rejected by Supreme Court.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 965/2012
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the applicants' appeal against the Minister's refusal to grant a hazardous waste management license. The applicants argued the refusal was unlawful, but the court found their claims were identical to those rejected in a prior Supreme Court decision regarding the same administrative act. Consequently, the court ruled the current proceedings constituted an abuse of judicial process and ordered the applicants to pay the costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ν. 185(I)/2011; Ν. 215(I)/2002: Where an applicant has already exhausted judicial review on the same grounds and facts before the Supreme Court, a subsequent appeal on identical issues constitutes an abuse of process and must be dismissed.

Parole chiave

Generato dall'IA
abuse of judicial process hazardous waste license administrative appeal Supreme Court precedent duplicate litigation costs order waste management law domanda di protezione provvisoria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Ν. 185(I)/2011
Ν. 185(I)/2011 - Ο περί Αποβλήτων Νόμος του 2011
Ν. 215(I)/2002
Ν. 215(I)/2002 - Ο περί Στερεών και Επικίνδυνων Αποβλήτων Νόμος του 2002
Article 23 of the Constitution
Article 28 of the Constitution
Article 29 of the Constitution
Article 146 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Yiannakis Georgiaides v. The Republic of Cyprus Through the District Officer Limassol
Pelopidas Sevastides v. Republic (Council of Ministers)
Sofocles Sofocleous v. Republic (Ministry of Education and Another)
Dhomoiki Epitropi Ag. Dometiou v. Christoforou
Inci Hakki v. Republic of Cyprus Through the Ministry of Interior
Kyriakides v. Republic
Vouros Healthcare Ltd v. Minister of Agriculture
ECLI:CY:AD:2016:D115
Constitutional appeal dismissed as matter of private law and subject matter already decided.
ECLI:CY:DD:2017:168
Administrative court dismisses appeal as abuse of process due to identical arguments previously rejected by Supreme Court.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

YIANNAKIS GEORGHIADES ν. THE REPUBLIC OF CYPRUS THROUGH THE DISTRICT OFFICER LIMASSOL (1966) 3 CLR 153

PELOPIDAS SEVASTIDES ν. REPUBLIC (COUNCIL OF MINISTERS) (1968) 3 CLR 309

SOFOCLES SOFOCLEOUS ν. REPUBLIC (MINISTRY OF EDUCATION AND ANOTHER) (1974) 3 CLR 63

Δημοτική Επ. Αγ. Δομετίου ν. Χριστοφόρου κ.α. (1994) 3 ΑΑΔ 434

INCI HAKKI, ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΒΑΚΟΥΦΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ BARUTCUZADE AHMED VASIF EFENDI ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ. 59/2013, 24/2/2016, ECLI:CY:AD:2016:D115

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 185(I)/2011 - Ο περί Αποβλήτων Νόμος του 2011

Ν. 215(I)/2002 - Ο περί Στερεών και Επικίνδυνων Αποβλήτων Νόμος του 2002

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2017:168

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση Αρ. 965/2012

3 Μαΐου 2017

[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

Αναφορικά με τα άρθρα 23, 28, 29 και 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

VOUROS HEALTHCARE LIMITED

Αιτητών

ΚΑΙ

1. ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ, ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

2. ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Καθ’ ων η Αίτηση

…………………………….

Για αιτητές: κ. K. Μιχαήλ για Προύντζος & Προύντζος Δ.Ε.Π.Ε.

Για καθ’ ων η αίτηση: κα Μ. Χατζηγεωργίου για Γενικό Εισαγγελέα.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή τους οι αιτητές ζητούν την ακόλουθη θεραπεία:

«1. Απόφαση και/ή δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη/απόφαση του Καθ’ ου η Αίτηση αρ.2 και/ή αρ.1 ημερ. 16/5/2012 να απορρίψει και/ή να μην εγκρίνει και/ή να μην χορηγήσει και/ή να μην εκδώσει και/ή να αρνηθεί να εξετάσει Αίτηση των Αιτητών ημερ. 4.9.2009 για Άδεια Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων για Συλλογή, Μεταφορά, Αποστείρωση, Διαχείριση και Διάθεση Επικίνδυνων Ιατρικών Αποβλήτων Αμιγώς Μολυσματικού Χαρακτήρα (ΕΙΑ – ΜΧ) και/ή να καταργήσει και/ή ακυρώσει υφιστάμενη Άδεια Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων για Συλλογή, Μεταφορά, Αποστείρωση, Διαχείριση και Διάθεση Επικίνδυνων Ιατρικών Αποβλήτων Αμιγώς Μολυσματικού Χαρακτήρα (ΕΙΑ – ΜΧ) και η οποία κοινοποιήθηκε στους Αιτητές με επιστολή των Καθ’ ων η Αίτηση αρ.2 προς τους Αιτητές ημερ. 16 Μαΐου 2012 μέσω τηλεομοιοτύπου (Παράρτημα 1) η οποία περιήλθε εις γνώσιν των Αιτητών την ίδια ημέρα είναι άκυρη, έκδηλα παράνομη και/ή παράνομη και/ή παράτυπη και στερείται οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος;

2. Απόφαση και/ή δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη/απόφαση του Καθ’ ου η Αίτηση αρ.2 και/ή αρ.1 ημερ. 16/5/2012 να απορρίψει και/ή να μην εγκρίνει και/ή να μην χορηγήσει και/ή να μην εκδώσει και/ή να αρνηθεί να εξετάσει Αίτηση των Αιτητών ημερ. 4/9/2009 για Άδεια Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων για Συλλογή, Μεταφορά, Αποστείρωση, Διαχείριση και Διάθεση Επικίνδυνων Ιατρικών Αποβλήτων Αμιγώς Μολυσματικού Χαρακτήρα (ΕΙΑ – ΜΧ) και/ή να καταργήσει και/ή ακυρώσει υφιστάμενη Άδεια Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων για Συλλογή, Μεταφορά, Αποστείρωση, Διαχείριση και Διάθεση Επικίνδυνων Ιατρικών Αποβλήτων Αμιγώς Μολυσματικού Χαρακτήρα (ΕΙΑ – ΜΧ) και η οποία κοινοποιήθηκε στους Αιτητές με επιστολή των Καθ’ ων η Αίτηση αρ.2 προς τους νομικούς συμβούλους των Αιτητών ημερ. 16 Μαΐου 2012 μέσω ταχυδρομείου (Παράρτημα 2) η οποία περιήλθε εις γνώσιν των Αιτητών την 24η Μαΐου 2012 είναι άκυρη, έκδηλα παράνομη και/ή παράνομη και/ή παράτυπη και στερείται οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος;»

Οι αιτητές από το 2004 κατείχαν άδεια διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων η οποία ανανεωνόταν μετά από σχετική αίτηση των αιτητών. Στις 20.12.2011 υποβλήθηκε αίτηση για ανανέωση.

Οι καθ’ ων η αίτηση, στη βάση νομικής γνωμάτευσης που έλαβαν, απάντησαν στους αιτητές με επιστολή ημερομηνίας 16.5.2012 ότι για να είναι δυνατή η εξέταση της αίτησής τους θα πρέπει να υποβληθούν η πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής.

Αυτή η επιστολή συνιστά την προσβαλλόμενη πράξη.

Οι καθ’ ων η αίτηση δεν εγείρουν καμία προδικαστική ένσταση όμως, έκρινα ορθό να προβώ σε επανάνοιγμα της υπόθεσης ζητώντας από τους διαδίκους να τοποθετηθούν επί του κατά πόσο η προσβαλλόμενη πράξη συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη. Τέτοιο ζήτημα μπορεί να εξεταστεί και αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο ως θέμα δημοσίας τάξης αφού άπτεται του παραδεκτού της προσφυγής.

Κατά το επανάνοιγμα, ο συνήγορος των αιτητών δήλωσε ότι θεωρεί πως η προσβαλλόμενη πράξη συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη και μετά από σχετική ερώτηση του δικαστηρίου τι ακριβώς προσβάλλει, δεδομένου ότι στο αιτητικό του αναφέρει διαζευκτικά πολλές θεραπείες, προσδιόρισε ότι προσβάλλει την άρνηση των καθ’ ων η αίτηση να εξετάσουν το αίτημα του αιτητή.

Η επιστολή ημερομηνίας 16.5.2012 έχει το εξής περιεχόμενο:

«Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα και σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 25 του περί Αποβλήτων Νόμου του 2011 υπενθυμίζεται ότι αναμένεται εκ μέρους σας η υποβολή Πολεοδομικής Άδειας και Άδειας Οικοδομής, όπως είχατε ενημερωθεί και στο παρελθόν.

Οι πιο πάνω Άδειες είναι απαραίτητες για έκδοση/ανανέωση Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων.»

Όπως προκύπτει με σαφήνεια από το πιο πάνω λεκτικό, οι καθ’ ων η αίτηση ζητούν από τους αιτητές για σκοπούς έκδοσης / ανανέωσης της άδειας διαχείρισης αποβλήτων την υποβολή από αυτούς πολεοδομικής άδειας ή άδειας οικοδομής, ως οι πρόνοιες του άρθρου 25 του περί Αποβλήτων Νόμου.

Ουσιαστικά, δεν αρνούνται να εξετάσουν την αίτηση αλλά ζητούν την προσκόμιση συγκεκριμένων εγγράφων τα οποία οι ίδιοι θεωρούν απαραίτητα.

Το πρόβλημα προκύπτει, σύμφωνα με τους αιτητές, επειδή εσφαλμένα οι καθ’ ων η αίτηση τους ζητούν να προσκομίσουν τα συγκεκριμένα έγγραφα και επομένως, εισηγούνται, η απαίτηση αυτή των καθ’ ων η αίτηση ισοδυναμεί με άρνηση εξέτασης της αίτησής τους.

Κατά το επανάνοιγμα, ζήτησα επίσης να ενημερωθώ κατά πόσο ακολούθησε οιαδήποτε επιστολή ή διάβημα των καθ’ ων η αίτηση με το οποίο να απορρίπτεται η αίτηση που είχαν υποβάλει οι αιτητές. Οι αιτητές ισχυρίστηκαν ότι ουδέποτε ενημερώθηκαν για κάτι τέτοιο. Οι καθ’ ων η αίτηση προσκόμισαν δέσμη επιστολών στο δικαστήριο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2.

Στη δέσμη αυτή περιλαμβάνεται επιστολή ημερομηνίας 26.4.2012 από τον καθ’ ου η αίτηση 2 προς τους αιτητές σύμφωνα με την οποία ο καθ’ ου η αίτηση καλεί τους αιτητές να τερματίσουν άμεσα τη λειτουργία της εγκατάστασης εφόσον, μεταξύ άλλων, δεν είχαν εξασφαλίσει άδεια διαχείρισης αποβλήτων. Η επιστολή αυτή είναι προγενέστερη της προσβαλλόμενης.

Στη δέσμη περιλαμβάνεται επίσης αλληλογραφία μεταξύ του Υπουργείου Υγείας και του καθ’ ου η αίτηση 2.

Σύμφωνα με επιστολή ημερομηνίας 31.5.2012, το Υπουργείο Υγείας ζητά να ενημερωθεί από τον καθ’ ου η αίτηση 2 κατά πόσο η αίτηση που υπέβαλαν οι αιτητές ημερομηνίας 20.12.2011 εξετάστηκε και εγκρίθηκε. Ο καθ’ ου η αίτηση 2 με επιστολή του ημερομηνίας 5.6.2012 πληροφορεί το Υπουργείο Υγείας ότι:

«Η αίτηση που υπέβαλε η εταιρεία Vouros Healthcare Ltd για ανανέωση της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων στην περιοχή Μαρί στο Βασιλικό της επαρχίας Λάρνακας δεν μπορεί να εξετασθεί μέχρι να υποβληθεί σχετική Πολεοδομική Άδεια και Άδεια Οικοδομής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 25 του περί Αποβλήτων Νόμου του 2011. Σημειώνεται ότι οι πιο πάνω Άδειες είναι απαραίτητες για έκδοση/ανανέωση Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων.»

Η επιστολή ημερομηνίας 26.4.2012 δεν φαίνεται να προσβλήθηκε από τους αιτητές.

Η συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση με παρέπεμψε στην απόφαση στην Υπόθεση Αρ. 780/2012 Vouros Healthcare Ltd ν. Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος κ.ά., 5.10.2015. Στην υπόθεση αυτή, οι αιτητές με αναφορά στην επιστολή ημερομηνίας 16.5.2012, η οποία αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης, ζήτησαν να κηρυχτεί άκυρη η παράλειψη των καθ’ ων η αίτηση να απαντήσουν και/ή να εγκρίνουν και/ή να χορηγήσουν άδεια διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων στο σύνολό της και να διαταχθεί να εκτελεστεί ότι παραλείφθηκε.

Ουσιαστικά, οι αιτητές με δυο διαφορετικές προσφυγές στρέφονται κατά της ίδιας πράξης επιδιώκοντας τον ίδιο σκοπό με διαφοροποιημένο λεκτικό στη θεραπεία που αιτούνται. Εντούτοις, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και οι δυο προσφυγές βασίζονται τόσο στα ίδια γεγονότα όσο και στα ίδια νομικά σημεία.

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή 780/2012 στη βάση του ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Αποβλήτων Νόμου, Ν. 185(Ι)/2011, ο οποίος αντικατέστησε τον περί Στερεών και Επικίνδυνων Αποβλήτων Νόμο, Ν. 215(Ι)/2002με βάση τον οποίο αδειοδοτούνταν μέχρι τότε οι αιτητές, η προσκόμιση των αδειών ήταν προϋπόθεση. Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το κρίσιμο νομικό καθεστώς είναι ο χρόνος έκδοσης της πράξης και όχι ο χρόνος υποβολής της αίτησης και συνεπώς, η αίτηση που υπέβαλαν οι αιτητές δεν ήταν πλήρης.

Η παρούσα προσφυγή, για τους πιο πάνω λόγους, σαφέστατα συνιστά κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας. Τα επιχειρήματα των αιτητών εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Υπόθεση 780/2012. Συνεπώς, δεν δύνανται οι αιτητές να επιχειρούν δεύτερη εξέταση των ίδιων επιχειρημάτων στα πλαίσια «άρνησης» της διοίκησης.

Σύμφωνα με τη νομολογία, εφόσον ένας αιτητής ασκήσει προσφυγή δυνάμει του Άρθρου 146.1 του Συντάγματος, αναφορικά με την ουσία του αιτήματός του, δεν μπορεί να αξιώνει ξεχωριστή θεραπεία από το δικαστήριο, δυνάμει του Άρθρου 29, σε σχέση με την παράλειψη ή άρνηση της διοίκησης να του απαντήσει (Kyriakides v. Republic, 1 RSCC 66, Georghiades v. Republic (1966) 3 CLR 153, Sevastides v. Republic (1968) 3 CLR 309,Sofocleous v. Republic (1974) 3 CLR 63, Inci Hakki v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:D115, Υπόθεση Αρ. 59/2013, 24.2.2016).

Πρόσθετα, όπως έχει αποφασιστεί από τη νομολογία, το Άρθρο 29 του Συντάγματος δεν αφορά και δεν εφαρμόζεται σε αιτήσεις που υποβάλλει ο διοικούμενος ως προϋπόθεση σχετικών νόμων ως είναι η παρούσα περίπτωση (Δημοτική Επιτροπή Αγ. Δομετίου ν. Χριστοφόρου κ.ά. (1994) 3 Α.Α.Δ. 434).

Εν πάση περιπτώσει, όμως, το σκεπτικό της απόφασης στην 780/2012 υιοθετείται και στην παρούσα υπόθεση. Το νομικό καθεστώς βάσει του οποίου χορηγούνται άδειες διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων είναι αυτό του περί Αποβλήτων Νόμου, Ν. 185(Ι)/2011, ο οποίος απαιτεί την υποβολή των συγκεκριμένων αδειών. Κατ’ επέκταση, δεν εναπόκειται στους καθ’ ων η αίτηση να χορηγήσουν άδεια χωρίς να ικανοποιηθούν οι διατάξεις του νόμου αλλά υποχρεούνται να τις εφαρμόσουν.

Επομένως, καταλήγω ότι η προσφυγή απορρίπτεται με €1400 έξοδα υπέρ της καθ’ ης η αίτηση και εναντίον των αιτητών.

Ε. Μιχαήλ,

Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο