Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 13/2014 ECLI:CY:DD:2017:187 Generato dall'IA

Administrative court dismisses appeal against refusal to extend temporary planning permission due to zoning violation.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 13/2014
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the plaintiff's appeal against the refusal to extend a temporary planning permission for a bar. The defendant argued that the extension was denied because the plaintiff operated the establishment in violation of specific conditions, including noise and outdoor seating restrictions, thereby affecting neighborhood amenities. The court held that the discretion to refuse an extension exists when conditions are breached and that the plaintiff's own violations justified the denial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

N. 90/1972; The court has the discretion to refuse an extension of temporary planning permission when the holder fails to comply with the conditions attached to the original authorization.

Parole chiave

Generato dall'IA
planning permission extension temporary planning permission conditions of authorization discretionary power zoning violation administrative appeal neighborhood amenities revisione della pianificazione del territorio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
N. 90/1972

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 90/1972 - Ο περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμος του 1972

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2017:187

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση Αρ. 13/2014

19 Μαΐου 2017

[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

Αναφορικά με τα άρθρα 26 και 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

ΣΩΤΗΡΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

Αιτητή

ΚΑΙ

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Καθ’ ου η Αίτηση

…………………………….

Για αιτητή: κ. Σ. Αργυρού για Σωτήρης Αργυρού Δ.Ε.Π.Ε.

Για καθ’ ου η αίτηση: κα Θ. Πιπερή-Χριστοδούλου για Γενικό Εισαγγελέα.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή του ο αιτητής ζητεί την ακύρωση της απόφασης του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 5.11.2013 με την οποία απέρριψε την ιεραρχική προσφυγή που άσκησε ο αιτητής κατά της απόφασης του Δήμου Λευκωσίας να παρατείνει την ισχύ προσωρινής πολεοδομικής άδειας.

Ο αιτητής υπέβαλε στις 14.10.2011 στον Δήμο Λευκωσίας ως πολεοδομική αρχή, αίτηση για παράταση ισχύος της πολεοδομικής άδειας που του είχε παραχωρηθεί στις 8.12.2010 με ισχύ μέχρι τις 7.12.2011 και αφορούσε αλλαγή χρήσης καταστήματος σε μπαρ.

Με απόφασή της ημερομηνίας 17.2.2012 η πολεοδομική αρχή απέρριψε την αίτηση του αιτητή εφόσον προέκυπτε επηρεασμός των ανέσεων της περιοχής, κατά παράβαση του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας.

Ο αιτητής άσκησε ιεραρχική προσφυγή στις 2.4.2012 κατά της ως άνω απόφασης η οποία αφού εξετάστηκε, απορρίφθηκε.

Ο αιτητής προωθεί ως λόγους ακύρωσης κατάχρηση εξουσίας και υπέρβαση των ορίων της διακριτικής ευχέρειας του καθ’ ου η αίτηση εφόσον δεν υπήρξε καμία μεταβολή στη συγκεκριμένη ανάπτυξη και επομένως θα έπρεπε σύμφωνα με το άρθρο 28 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο, Ν. 90/1972, να του χορηγηθεί η παράταση.

Επικαλείται, επίσης, παράβαση του Νόμου, των Κανονισμών και της Εγκυκλίου 4/2008 εφόσον εξ αρχής δεν είχε χορηγηθεί άδεια στον αιτητή για έξι έτη ως προνοεί η εν λόγω εγκύκλιος. Ισχυρίζεται, ακόμα, έλλειψη δέουσας έρευνας, παραβίαση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, έλλειψη αιτιολογίας και παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης στη διοίκηση και της αρχής της ισότητας.

Θεωρώ σκόπιμο να ασχοληθώ πρώτα με ισχυριζόμενη παράβαση από πλευράς του καθ’ ου η αίτηση της εγκυκλίου 4/2008 επειδή, ως ισχυρίζεται ο αιτητής, δεν του είχε εξ αρχής χορηγηθεί άδεια διάρκειας έξι ετών.

Ο ισχυρισμός αυτός προβάλλεται απαράδεκτα εφόσον αντικείμενο της παρούσας προσφυγής δεν είναι η αρχική πολεοδομική άδεια που χορηγήθηκε στον αιτητή αλλά, η απόφαση του καθ’ ου η αίτηση να απορρίψει την ιεραρχική προσφυγή που άσκησε ο αιτητής κατά της απόφασης της πολεοδομικής αρχής να μην παρατείνει την εν λόγω άδεια. Η πράξη αυτή είναι ανεξάρτητη και αυτοτελής από την πράξη της αρχικής χορήγησης της άδειας και ως τέτοια δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να ασκήσει παρεμπίπτον έλεγχο σε σχέση με τη νομιμότητα προηγούμενης ανεξάρτητης πράξης. Εν πάση περιπτώσει, τέτοιος ισχυρισμός ουδέποτε τέθηκε υπόψη του καθ’ ου η αίτηση στα πλαίσια της ιεραρχικής προσφυγής που άσκησε ο αιτητής αλλά προβάλλεται απαράδεκτα για πρώτη φορά στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Εάν ο αιτητής είχε την άποψη ότι η διοίκηση έδρασε παράνομα κατά τον τότε χρόνο, είχε το δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή και να εγείρει τους ισχυρισμούς του αυτούς.

Το άρθρο 28 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, Ν. 90/1972προνοεί ότι:

«2) Η περίοδος ισχύος της πολεοδομικής άδειας ορίζεται με την επιβολή κατάλληλου όρου σ’ αυτήν, εξαρτάται από τη φύση και το μέγεθος της ανάπτυξης και αρχίζει από την ημερομηνία της ειδοποίησης για τη χορήγηση της άδειας, εκτός εάν δεν επιβληθεί τέτοιος όρος, οπόταν η άδεια ισχύει για περίοδο τριών (3) ετών.

(3) Η περίοδος ισχύος της πολεοδομικής άδειας μπορεί να παραταθεί μια ή περισσότερες φορές με την έκδοση έγκρισης παράτασης άδειας, αυτεπάγγελτα ή μετά από υποβολή αίτησης από τον κάτοχο της, για χρονική περίοδο που κρίνεται δικαιολογημένη κατά την κρίση της Πολεοδομικής Αρχής, νοουμένου ότι οι πρόνοιες του δημοσιευμένου Σχεδίου Ανάπτυξης που αφορούν στην ακίνητη ιδιοκτησία της ανάπτυξης παραμένουν αμετάβλητες, όπως ήταν κατά την ημερομηνία χορήγησης της αρχικής άδειας, ή η ανάπτυξη για την οποία χορηγήθηκε η άδεια συνεχίζει να επιτρέπεται μετά την τροποποίηση του Σχεδίου»

Από τις πιο πάνω πρόνοιες προκύπτει με σαφήνεια ότι η πολεοδομική αρχή καθορίζει με όρο την περίοδο ισχύος της άδειας που χορηγεί. Μόνο όπου δεν καθορίζεται με όρο τότε ισχύει για περίοδο τριών ετών. Επίσης, τυχόν παράταση ως επίσης και η διάρκεια της παράτασης της ισχύος της άδειας εναπόκειται στην κρίση της πολεοδομικής αρχής υπό την προϋπόθεση ότι οι πρόνοιες του Σχεδίου Ανάπτυξης που αφορούν την υπό παράταση ανάπτυξη δεν έχουν μεταβληθεί.

Στην έκθεση της Πολεοδομικής Αρχής που υποβλήθηκε στον καθ’ ου η αίτηση με επιστολή ημερομηνίας 14.12.2012 αλλά και στην ίδια την απόφαση απόρριψης της αίτησης για παράταση, αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Άρνηση χορήγησης της Πολεοδομικής Άδειας επειδή δεν υπήρξε ανταπόκριση στα ουσιώδη θέματα για τα οποία είχαν τεθεί ειδικοί όροι στην εκδοθείσα πολεοδομική άδεια:

α) Η κατά παράβαση των όρων της άδειας, διεξαγωγή υπαίθριας εστίασης στον κοινόχρηστο χώρο (δεν υποβλήθηκε πρόταση – χρειάζεται συγκατάθεση των συνιδιοκτητών)

β) Η οχληρία από μουσική – θόρυβο λόγω της λειτουργίας της ανάπτυξης ιδιαίτερα τις μεταμεσονύκτιες ώρες.

γ) Και για τα δύο πιο πάνω θέματα υπάρχουν έντονες καταγγελίες ότι δεν είχαν ληφθεί τα ενδεδειγμένα μέτρα κατά τη λειτουργία της ανάπτυξης. Επίσης υπάρχουν μαρτυρίες από εντεταλμένα άτομα της Πολεοδομικής Αρχής κατά το διάστημα που η ανάπτυξη λειτουργούσε, σύμφωνα με τις οποίες οι πιο πάνω όροι δεν είχαν τηρηθεί.

Όλα τα πιο πάνω έχουν σαν αποτέλεσμα να προκύπτει επηρεασμός των ανέσεων της περιοχής, κατά παράβαση της § 1 (ε) του Παραρτήματος Β΄ του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας.»

Η επιβολή όρων από την πολεοδομική αρχή κατά τη χορήγηση άδειας γίνεται, προφανώς, με σκοπό να τηρούνται οι όροι αυτοί. Η δε τήρηση τέτοιων όρων αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία εκεί που η άδεια που χορηγήθηκε είναι προσωρινής φύσης έτσι ώστε να μπορεί ο διοικούμενος να αιτηθεί παράταση αυτής.

Το δικαίωμα σε παράταση δεν θεωρώ ότι προκύπτει αυτόματα ούτε ότι δυνατό να παραχωρείται ακόμα και εκεί όπου δεν τηρήθηκαν οι όροι που τέθηκαν εξ αρχής. Εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της πολεοδομικής αρχής, η οποία έχει την εξουσία να ελέγχει και διαπιστώνει κατά πόσο τηρούνται οι όροι που έθεσε.

Στην προκειμένη περίπτωση, είναι σαφής ο λόγος της άρνησης χορήγησης παράτασης. Αφορά τον επηρεασμό των ανέσεων της περιοχής κατά παράβαση της παραγράφου 1(ε) του Παραρτήματος Β’ του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας ο οποίος προέκυψε από πράξεις του ιδίου του αιτητή ο οποίος λειτουργούσε το υποστατικό του κατά παράβαση των όρων που του τέθηκαν.

Εξάλλου, όπως φαίνεται από το περιεχόμενο της ιεραρχικής προσφυγής που άσκησε ο αιτητής, δεν αρνείται την παράβαση των όρων αλλά τη δικαιολογεί για τους λόγους που ο ίδιος αναφέρει.

Από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, προκύπτει ότι τόσο η πολεοδομική αρχή όσο και ο καθ’ ου η αίτηση ερεύνησαν και τεκμηρίωσαν τους λόγους απόρριψης του αιτήματος για παράταση συνεπώς, δεν διαπιστώνω ούτε κατάχρηση εξουσίας, ούτε υπέρβαση των ορίων της διακριτικής ευχέρειας, ούτε έλλειψη δέουσας έρευνας, ούτε έλλειψη αιτιολογίας.

Όσον αφορά την παραβίαση των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης στη διοίκηση και της ισότητας, οι αρχές αυτές δεν μπορεί να τυγχάνουν τυφλής εφαρμογής ακόμα και εκεί όπου ο ίδιος ο διοικούμενος παραβιάζει όρους που του τέθηκαν.

Αναφορικά, τέλος, με τον ισχυρισμό του αιτητή για παραβίαση του δικαιώματός του σε προηγούμενη ακρόαση και πάλι θεωρώ ότι προβάλλεται ατεκμηρίωτα εφόσον ο αιτητής είχε μέσω της επιστολής της πολεοδομικής αρχής ημερομηνίας 17.2.2012 πλήρη γνώση των λόγων απόρριψης της αίτησής του και είναι στη βάση του περιεχομένου αυτής της επιστολής που άσκησε την ιεραρχική του προσφυγή. Συνεπώς, δεν υπήρχε οτιδήποτε περαιτέρω στο οποίο θα έπρεπε ο αιτητής να ακουστεί.

Για τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €1400 έξοδα υπέρ του καθ’ ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Ε. Μιχαήλ,

Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο