Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 994/2013 ECLI:CY:DD:2017:9 Generato dall'IA

Court dismisses coffee shop's appeal against VAT fine, ruling 8% rate applies due to on-site consumption services.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 994/2013
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the coffee chain's appeal against a VAT assessment fine of €69,354.69, upholding the tax authority's finding that the business provided services subject to the 8% rate. The court determined that the provision of furniture and cleaning services enabled immediate on-site consumption, satisfying the legal definition of restaurant services under the VAT Law. Consequently, the court rejected the claim that the transactions fell under the 5% rate for off-premises consumption.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 18 and 18A of the Fifth Schedule; The court held that the provision of furniture, cleaning, and other services enabling immediate on-site consumption of food and beverages constitutes 'restaurant services' subject to the 8% VAT rate, rather than 'food delivery' subject to the 5% rate.

Parole chiave

Generato dall'IA
VAT rate distinction restaurant services definition immediate on-site consumption administrative appeal dismissal VAT Law Cyprus soppressione delle prestazioni riduzione del contributo di mantenimento perdita di sostegno

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 18 of the Fifth Schedule
Article 18A of the Twelfth Schedule

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2017:9

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση Αρ. 994/2013

17 Ιανουαρίου 2017

[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

Αναφορικά με τα άρθρα 35 και 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

SYMEONIDES COFFEE CYPRUS LIMITED

Αιτητών

ΚΑΙ

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΜΕΣΩ

1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

2. ΕΦΟΡΟ Φ.Π.Α.

Καθ’ ων η Αίτηση

…………………………….

Για αιτητές: κ. Α. Κατσουρίδης για Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη.

Για καθ’ ων η αίτηση: κα Δ. Εργατούδη για Γενικό Εισαγγελέα.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή τους οι αιτητές ζητούν την ακύρωση της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 14.3.2013 με την οποία επιβλήθηκε φόρος στους αιτητές ύψους €69.354,69 για την περίοδο 1.1.2008 – 30.6.2012.

Οι καθ’ ων η αίτηση μετά από διενέργεια φορολογικού ελέγχου στην επιχείρηση των αιτητών, διαπίστωσαν ότι παραδόσεις τροφίμων και ποτών που πραγματοποιούσαν οι αιτητές για την επίδικη περίοδο και από συγκεκριμένες τοποθεσίες, δηλώθηκαν εσφαλμένα από τους αιτητές ως παραδόσεις τροφίμων και ποτών για κατανάλωση εκτός των καφεστιατορίων με αποτέλεσμα να αποδώσουν Φ.Π.Α. με μειωμένο συντελεστή είτε μηδενικό, είτε 5%.

Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα, οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν στις 15.11.2012 στην έκδοση βεβαίωσης οφειλόμενου φόρου από τους αιτητές ποσού €77.148,97.

Οι αιτητές υπέβαλαν ένσταση η οποία αφού εξετάστηκε, κατέληξε στην μερική αποδοχή της με απόφαση ημερομηνίας 14.3.2013 και τη μείωση του οφειλόμενου ποσού σε €69.354,69.

Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω πλάνης περί τον νόμο, παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης και έλλειψης αιτιολογίας.

Σύμφωνα με τους αιτητές, οι καθ’ ων η αίτηση υπό πλάνη θεώρησαν ότι οι πρόνοιες του άρθρου 18Α του δωδέκατου παρατήματος τυγχάνουν εφαρμογή στην περίπτωσή τους, αντί οι πρόνοιες του άρθρου 18 του πέμπτου παραρτήματος αφού, οι αιτητές δεν παρέχουν άλλες υπηρεσίες στήριξης.

Το άρθρο 18 του πέμπτου παραρτήματος προνοεί τα ακόλουθα υπό τον τίτλο «Παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών που υπόκεινται σε μειωμένο συντελεστή πέντε τοις εκατόν (5%)»:

«7. Παράδοση τροφίμων, περιλαμβανομένων και ποτών, για κατανάλωση από ανθρώπους εκτός από οινοπνευματώδη ποτά, μπύρα, κρασί και αναψυκτικά.

Στον όρο τρόφιμα περιλαμβάνεται και η παράδοση παρασκευασμένων ή μη παρασκευασμένων τροφίμων ή ποτών ή και των δυο, με ή χωρίς μεταφορικά, που δεν συνοδεύεται από άλλες υπηρεσίες στήριξης.»

Και το άρθρο 18Α του δωδέκατου παραρτήματος υπό τον τίτλο «Παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών που υπόκεινται στο μειωμένο συντελεστή οκτώ τοις εκατόν (8%)»:

«(2) Υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης. Ως υπηρεσίες εστιατορίων και εστίασης νοούνται οι υπηρεσίες που συνίστανται στην παράδοση παρασκευασμένων ή μη παρασκευασμένων τροφίμων ή ποτών ή και των δυο, για ανθρώπινη κατανάλωση, συνοδευόμενες από επαρκείς υπηρεσίες στήριξης που καθιστούν δυνατή την άμεση κατανάλωση τους. Η προμήθεια τροφίμων ή ποτών ή και των δυο αποτελεί ένα μόνο στοιχείο του συνόλου στο οποίο οι υπηρεσίες υπερέχουν σε μεγάλο βαθμό. Οι υπηρεσίες εστιατορίου καλύπτουν την παροχή τέτοιου είδους υπηρεσιών στις εγκαταστάσεις του παρόχου και οι υπηρεσίες εστίασης καλύπτουν την παροχή τέτοιου είδους υπηρεσιών εκτός των εγκαταστάσεων του παρόχου.

Η παράδοση παρασκευασμένων ή μη παρασκευασμένων τροφίμων ή ποτών ή και των δυο, με ή χωρίς μεταφορικά, που δεν συνοδεύεται από άλλες υπηρεσίες στήριξης, δε θεωρούνται υπηρεσίες εστιατορίων και εστίασης.»

Οι καθ’ ων η αίτηση σε απάντηση του πιο πάνω ισχυρισμού, εισηγούνται ότι εφόσον τέτοιο επιχείρημα ουδέποτε τέθηκε υπόψη του καθ’ ου η αίτηση στα πλαίσια της ένστασης που άσκησαν οι αιτητές, δεν προβάλλεται στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης με έννομο συμφέρον και συνεπώς δεν μπορεί να εξεταστεί. Οι αιτητές σε απάντηση αυτού, στη γραπτή τους αγόρευση αναφέρουν ότι συμπεριλήφθηκε στην ένστασή τους.

Στη σελίδα 2 της ένστασής τους, οι αιτητές αναφέρουν τα ακόλουθα:

«Αναφορικά με το δεύτερο μέρος της βεβαίωσης φόρου της Υπηρεσίας ΦΠΑ θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι τη σχετική απόφαση της Λειτουργού ΦΠΑ δεν την αποδεχόμαστε, καθώς θεωρούμε ότι στηρίχτηκε σε λανθασμένη κατ’ εμάς αυθαίρετη ερμηνεία των σχετικών προνοιών της περί ΦΠΑ Νομοθεσίας αναφορικά με την παροχή υπηρεσιών επισιτισμού.»

Προκύπτει, θεωρώ, καθαρά από την πιο πάνω αναφορά η αμφισβήτηση από τους αιτητές της ερμηνείας που δόθηκε στον νόμο από τους καθ’ ων η αίτηση. Δεδομένου ότι η ένσταση υποβάλλεται από ελεγκτικό οίκο εκ μέρους των αιτητών, δεν θα ανέμενα να περιέχει ιδιαίτερη ανάλυση επί νομικής ερμηνείας στην έκταση που αυτό γίνεται από τους νομικούς των αιτητών. Για σκοπούς, όμως, προώθησης του συγκεκριμένου νομικού επιχειρήματος και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός περιλαμβάνεται ως λόγος 4 στην προσφυγή των αιτητών, θεωρώ ότι η πιο πάνω αναφορά στην ένσταση των αιτητών αρκεί.

Διαζευκτικά του πιο πάνω επιχειρήματος, οι καθ’ ων η αίτηση αντιτείνουν ότι αναφορικά με τις πωλήσεις τροφίμων ή/και ποτών σε πελάτες που δήλωναν την πρόθεσή τους να καταναλώσουν αυτά που αγόρασαν εκτός του χώρου των επιχειρήσεων των αιτητών, οι καθ’ ων η αίτηση ορθά κατέληξαν ότι οι αιτητές λανθασμένα απέδιδαν φορολογικό συντελεστή 5% αντί 8%. Αυτό επειδή, σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης ελέγχου που διενήργησαν οι καθ’ ων η αίτηση, οι αιτητές έχουν ως κύρια δραστηριότητα την παροχή υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης, συνοδευόμενες από επαρκείς υπηρεσίες στήριξης που καθιστούν δυνατή την άμεση κατανάλωση των προϊόντων που εμπορεύονται και συνεπώς εμπίπτουν στην φορολογική κατηγορία που προνοεί το άρθρο 18Α του δωδέκατου παραρτήματος.

Η διαφωνία των μερών εστιάζεται στο ότι κατά τους αιτητές οι υπηρεσίες στήριξης που καθιστούν δυνατή την άμεση κατανάλωση τροφίμων και ποτών δεν υπερέχει σε μεγάλο βαθμό της προμήθειας των αγαθών αυτών. Οι καθ’ ων η αίτηση, με αναφορά στο περιεχόμενο της έκθεσης ελέγχου και του σημειώματος που συντάχθηκε στα πλαίσια εξέτασης της ένστασης που υπέβαλαν οι αιτητές, επιμένουν ότι το εύρημά τους ήταν ορθό.

Μερικά σχετικά αποσπάσματα από την έκθεση ελέγχου είναι τα ακόλουθα:

«Από το φορολογικό έλεγχο που έχουμε πραγματοποιήσει, έχουμε διαπιστώσει ότι η εταιρεία παρέχει τη δυνατότητα στον πελάτη να καταναλώσει τα αγαθά εντός των υποστατικών του υ.φ.π. εφόσον υπάρχουν διαθέσιμα τραπέζια για να καθίσει κάποιος μαζί με όλες τις σχετικές υπηρεσίες που συνεπάγονται (καθαρισμός του χώρου, τραπέζια, διαδίκτυο, μαχαιροπήρουνα, χαρτοπετσέτες κ.λ.π.). Οι υπηρεσίες αυτές είναι διαθέσιμες για όλους τους πελάτες του υ.φ.π. ανεξάρτητα της αρχικής πρόθεσης που έχει ο πελάτης αναφορικά με τον τόπο κατανάλωσης του αγαθού ή με τη δηλωθείσα του πρόθεση κατά τον χρόνο αγοράς του. Λόγω του ότι τα αγαθά παραδίνονται από το ίδιο σημείο, δεν υπάρχει τρόπος ικανοποιητικού ελέγχου, εκ μέρους της εταιρείας, αναφορικά με την υλοποίηση της πρόθεσης του πελάτη, για το αν θα καταναλώσει το αγαθό εντός ή εκτός των υποστατικών.

Επιπρόσθετα, αυτή η διαφοροποίηση δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε εκ μέρους της εταιρείας γιατι η τελική τιμή που συμπεριλαμβάνει και το Φ.Π.Α., που θα πληρώσει ο πελάτης, είναι η ίδια ανεξάρτητα της πρόθεσης του, που δηλώνει για τον τόπο κατανάλωσης του αγαθού που αγοράζει. Η διαπίστωση αυτή ισχυροποιεί τη θέση της Υπηρεσίας ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση εκ μέρους της εταιρείας να διαφοροποιήσει τα αγαθά που θα καταναλωθούν εντός ή εκτός του χώρου.

[…]

3. Υπήρχαν περιπτώσεις για τις οποίες η δήλωση του αγοραστή ήταν ότι θα γινόταν η κατανάλωση εντός των υποστατικών και άρα χρειαζόταν είτε πιατάκι για τα γλυκά είτε γυάλινα φλιτζάνια αλλά ο πωλητής έκδωσε την απόδειξη για κατανάλωση εκτός υποστατικών, με συντελεστή Φ.Π.Α. 5%.

4. Υπήρχαν περιπτώσεις που ο πελάτης δεν ρωτήθηκε καθόλου για το που θα καταναλώσει το αγαθό και ο πωλητής έβαζε από μόνος του ότι η κατανάλωση ήταν για εκτός και κυρίως στις περιπτώσεις που η παραγγελία αφορούσε κρύο ρόφημα για το οποίο το σκεύος τοποθέτησης του είναι πάντα πλαστικό ανεξάρτητα εάν αφορά κατανάλωση εντός ή εκτός των υποστατικών του υ.φ.π.»

Ενώ στη βεβαίωση φόρου αναφέρεται ότι:

«(ι) Καφετέριες και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις στις οποίες ανήκει η δική σας επιχείρηση παρέχουν τη δυνατότητα στον πελάτη να αγοράσει τρόφιμα και ποτά και ταυτόχρονα παρέχουν όλες τις σχετικές υπηρεσίες και διευκολύνσεις (καθίσματα, υπηρεσίες καθαρισμού, διαδικτύου κτλ) για άμεση κατανάλωση των αγαθών αυτών εντός των υποστατικών της επιχείρησης. Το γεγονός της ύπαρξης και της διάθεσης των εν λόγω υπηρεσιών για όλους τους πελάτες σας, ανεξάρτητα με την δηλωθείσα πρόθεση τους για το χώρο κατανάλωσης των αγαθών κατά τον χρόνο της αγοράς τους, είναι ουσιαστικές στον καθορισμό της φορολογικής μεταχείρισης της συναλλαγής.»

Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ της κατάταξης της παράδοσης τροφίμων ή/και ποτών με φορολογικό συντελεστή 5% και αυτής με φορολογικό συντελεστή 8%, είναι η παροχή «επαρκών υπηρεσιών στήριξης». Παρόλο που δεν δίδεται ορισμός στην φράση επαρκείς υπηρεσίες στήριξης, η έννοια της φράσης μπορεί να εξαχθεί από το σύνολο του άρθρου 18Α το οποίο αναφέρεται σε εστιατόρια και υπηρεσίες επισιτισμού και τη συμπερίληψη της φράσης «που καθιστούν δυνατή την άμεση κατανάλωση τους».

Δηλαδή, οι υπηρεσίες υποστήριξης πρέπει να είναι τέτοιες που ο πελάτης να μπορεί άμεσα μετά την αγορά του προϊόντος να το καταναλώσει στον χώρο εργασίας του παρόχου, σε περίπτωση εστιατορίου, και εκτός του χώρου εργασίας του παρόχου – κατά πάσα πιθανότητα σε χώρο επιλογής του πελάτη – σε περίπτωση επισιτισμού.

Στην παρούσα υπόθεση, όπως αναφέρεται και στην έκθεση ελέγχου των καθ’ ων η αίτηση, φαίνεται ότι οι αιτητές πράγματι παρέχουν τέτοιες υπηρεσίες που καθιστούν δυνατή την άμεση κατανάλωση των προϊόντων στον χώρο εργασίας του παρόχου. Η ύπαρξη καθιστικού χώρου για τους πελάτες, μαχαιροπήρουνων, χαρτοπετσέτων, πιάτων, φλυτζανιών και ποτηριών (άλλα από πλαστικά) τα οποία παρέχονται ανεξαρτήτως της βούλησης του πελάτη φαίνεται να ικανοποιούν την απαίτηση του Νόμου και συνεπώς δεν διαπιστώνω κάποια πλάνη από πλευράς των καθ’ ων η αίτηση.

Για τον ίδιο λόγο δεν διαπιστώνω ούτε παράβαση των αρχών της χρηστής διοίκησης ούτε παράλειψη δέουσας έρευνας. Η νομοθεσία είναι, κατά την άποψή μου, σαφής και οι καθ’ ων η αίτηση την εφάρμοσαν ορθά. Αντίθετα, θα έλεγα ότι εναπόκειται στους αιτητές να προβούν σε τέτοιες ρυθμίσεις που να καθιστούν διακριτή την παροχή τροφίμων ή/και ποτών για κατανάλωση στους χώρους της επιχείρησης από την μη κατανάλωση στους χώρους της επιχείρησης έτσι ώστε να μπορούν νόμιμα να εφαρμόζουν τον μειωμένο συντελεστή που προνοείται στο άρθρο 18 του πέμπτου παραρτήματος.

Όσον αφορά, τέλος, το επιχείρημα των αιτητών για έλλειψη αιτιολογίας κρίνω ότι δεν ευσταθεί. Οι καθ’ ων η αίτηση έδωσαν πλήρη και επαρκή αιτιολογία για την απόφασή τους.

Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €1400 έξοδα υπέρ των καθ’ ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών.

Ε. Μιχαήλ,

Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο