Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 1308/2016 ECLI:CY:DD:2016:413 Generato dall'IA

Cypriot Administrative Court annuls school board decision due to lack of certified minutes and jurisdictional issues.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 1308/2016
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court annulled the Municipal Council's decision removing the applicant as president of the School Board due to the absence of certified minutes. The applicant argued the council lacked jurisdiction under the Municipalities Law, while the council claimed authority under Article 45. The court ruled that without certified minutes, judicial review was impossible, necessitating the annulment to ensure legal certainty.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ν. 111/1985; Ν. 158(I)/1999: A decision by a public body is void and unreviewable if the minutes recording the decision are not certified, thereby depriving the court of the necessary basis for judicial control.

Parole chiave

Generato dall'IA
School Board Jurisdiction Certified Minutes Requirement Municipalities Law 1985 Administrative Review Limit Annulment of Decision Legal Certainty Principle Public Body Authority motivazione inadeguata delle censure costituzionali

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Ν. 111/1985 - Ο περί Δήμων Νόμος του 1985
Ν. 111/1985 - Ο περί Δήμων Νόμος του 1985
Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999
Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999
Article 146 of the Constitution
Article 19 of the Interpretation of Law Chapter 1

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IOANNOU ν. WATER BOARD LIMASSOL (1984) 3 CLR 728
IOANNOU ν. WATER BOARD LIMASSOL (1984) 3 CLR 728
Σάββα ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1990) 3 ΑΑΔ 801
Σάββα ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1990) 3 ΑΑΔ 801
Αναστασίου Γιάννης ν. Eπιστημονικού Tεχνικού EπιμελητηρίουKύπρου (2003) 3 ΑΑΔ 616
Sigma Radio TV Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (2009) 3 ΑΑΔ 30
Sigma Radio TV Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (2009) 3 ΑΑΔ 30
Sigma Radio T.V. Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (Aρ. 1) (2006) 4 ΑΑΔ 107
Sigma Radio T.V. Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (Aρ. 1) (2006) 4 ΑΑΔ 107
ECLI:CY:DD:2016:413
Cypriot Administrative Court annuls school board decision due to lack of certified minutes and jurisdictional issues.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

IOANNOU ν. WATER BOARD LIMASSOL (1984) 3 CLR 728

Σάββα ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1990) 3 ΑΑΔ 801

Aναστασίου Γιάννης ν. Eπιστημονικού Tεχνικού EπιμελητηρίουKύπρου (2003) 3 ΑΑΔ 616

Sigma Radio TV Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (2009) 3 ΑΑΔ 30

Sigma Radio T.V. Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (Aρ. 1) (2006) 4 ΑΑΔ 107

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 108(I)/1997 - Ο περί Σχολικών Εφορειών Νόμος του 1997

Ν. 111/1985 - Ο περί Δήμων Νόμος του 1985

Ν. 111/1985 - Ο περί Δήμων Νόμος του 1985

Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999

Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:413

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 1308/2016)

13 Δεκεμβρίου 2016

[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΑ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΑΝΔΡΕΑ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ

Αιτητή,

-ΚΑΙ-

ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕΣΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

Καθ' ου η αίτηση.

______________­_

Κ. Παπαδημήτρης, δικηγόρος για τον αιτητή.

Λ. Λυσάνδρου, για ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ & ΘΩΜΑ Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόροι για καθ' ου η αίτηση.

______________­__

ΑΠΟΦΑΣΗ

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.: Σε απόφαση μου ημερομηνίας 6.12.2016 επί αιτήσεως του αιτητή ημερομηνίας 7.11.2016, καταχωρηθείσας στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσφυγής, με την οποία επιδιώχθηκε ανεπιτυχώς η έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου για αναστολή της ισχύος και/ή εκτέλεσης της απόφασης του καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 26.10.2016, με την οποία τερματίστηκε και/ή ανακλήθηκε ο διορισμός του αιτητή ως Προέδρου και Μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολικής Εφορείας Μέσα Γειτονιάς και αποφασίστηκε η αντικατάσταση του από τον Δημοτικό Σύμβουλο κ. Κώστα Κωνσταντίνου, ανέφερα στο τέλος και τα εξής, με δικές μου, εδώ, υπογραμμίσεις:

«…Ωστόσο εκτιμώντας, περαιτέρω, ότι η παρούσα υπόθεση, όντως, υπέχει, ευρύτερης εμβέλειας και ενδιαφέροντος, αφού άπτεται της λειτουργίας των Σχολικών Εφορειών και το πλαίσιο πλήρωσης και κένωσης θέσεως των μελών και αξιωματούχων που την αποτελούν και έστω και αν δεν συντρέχουν, ως η πιο πάνω απόφαση μου, οι αυστηρές προϋποθέσεις αποδοχής αναστολής της προσβαλλόμενης απόφασης, θεωρώ και κρίνω, στα πλαίσια των εξουσιών και αρμοδιοτήτων μου, ότι το ζήτημα της αρμοδιότητας για έκδοση της επίδικης απόφασης στην παρούσα προσφυγή ορθό θα ήταν να τύχει εκδίκασης κατ’ επίσπευση, ώστε να υπάρχει το συντομότερο, έστω με έκδοση τουλάχιστον πρωτόδικης απόφασης, επαρκής ασφάλεια δικαίου περί του θέματος. Προς αυτό το σκοπό, θα καθοριστεί από το παρόν Δικαστήριο βραχεία χρονικά διαδικασία και σύντομη ημερομηνία ακρόασης του προαναφερόμενου θέματος, αφού ληφθούν, περί τούτου και οι θέσεις των διαδίκων….»

Στην ίδια προαναφερόμενη απόφαση μου ημερομηνίας 6.12.2016, είχα επισημάνει, μεταξύ άλλων, και πάλιν με δικές μου, εδώ, υπογραμμίσεις, ότι:

«…Καταρχήν να επισημάνω, ότι δεν έχει τεθεί από οποιαδήποτε πλευρά ενώπιον μου το πρακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης ή ο διοικητικός φάκελος της υπόθεσης (ούτε έχει ζητηθεί κάτι τέτοιο να προσκομιστεί, για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης, από την πλευρά του αιτητή), ώστε να μπορεί το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, να διαγνώσει με βεβαιότητα και ασφάλεια, ως προς τα ουσιώδη γεγονότα, ποια ήταν, όντως, η δικαιοδοτική βάση, την οποία επικαλέστηκε η πλευρά του καθ' ου η αίτηση για την απόφαση της, ποια είναι η αιτιολογία της επίδικης απόφασης, αν τέτοια δόθηκε (το κατά πόσο παρέχεται ή όχι αιτιολογία με την ενημερωτική προς τον αιτητή επιστολή είναι επί του θέματος αδιάφορο, σημασία έχει μόνο αν το πρακτικό της απόφασης περιέχει αιτιολογία, αν τέτοια, βέβαια, απαιτείται), αν η απόφαση λήφθηκε κατ' επίκληση τέτοιων ισχυρισμών, τα οποία θα επέβαλαν την προηγούμενη ακρόαση του αιτητή πριν την λήψη της απόφασης κ.α..

Η πλευρά του καθ' ου η αίτηση, με την ένορκη δήλωση του Δημάρχου αυτού, επικαλείται, βέβαια, ως ορθή δικαιοδοτική βάση για λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης το άρθρο 45 (1) του Ν.111(Ι)/85, ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί (βλ. σχόλιο μου ανωτέρω) και, όσο πιθανό και αν φαντάζει κάτι τέτοιο να είναι ενδεχόμενα λανθασμένο και παράνομο (βλ.

και γνωμάτευση των δικηγόρων του καθ' ου η αίτηση προς το καθ' ου η αίτηση, ανωτέρω), δεν προκύπτει αυτό έκδηλα και δεν αποτελεί νομικό ζήτημα, που, χωρίς την προσβαλλόμενη απόφαση και το διοικητικό φάκελο και χωρίς σχετικές τοποθετήσεις των διαδίκων, το Δικαστήριο δύναται να αποφασίσει, ως έκδηλα παράνομο, στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, με τον τρόπο που η υφιστάμενη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει ερμηνεύσει τον όρο «έκδηλη παρανομία» (ανωτέρω).

…»

Στις 6.12.2016, στα πλαίσια εφαρμογής των ανωτέρω, έδωσα οδηγίες για καταχώριση Ένστασης εκ μέρους του καθ’ ου η αίτηση μέχρι τις 9.12.2016 αποκλειστικά και μόνο για το θέμα της αρμοδιότητας του καθ’ ου η αίτηση προς έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης και όρισα την υπόθεση για ακρόαση επί τούτου του θέματος στις 12.12.2016 και για προσκόμιση του διοικητικού φακέλου, συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών της επίδικης απόφασης, την εν λόγω ημέρα.

Η Ένσταση του καθ’ ου η αίτηση, όντως, καταχωρήθηκε στις 9.12.2016. Σε αυτήν επισυνάφθηκαν, ως Παραρτήματα, κατά χρονολογική σειρά αναφερόμενα, τα εξής έγγραφα: 1. Επιστολή της Γενικής Διευθύντριας του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού (εφεξής η «Διευθύντρια») ημερομηνίας 12.12.2011 προς το Δήμαρχο του καθ’ ου η αίτηση, με την οποία ζητούσε από τον καθ’ ου η αίτηση να υποδείξει τα τέσσερα (4) μέλη του δημοτικού συμβουλίου, τα οποία θα μετέχουν στη Σχολική Εφορεία Μέσα Γειτονιάς, κατ’ εφαρμογή, ως αναφέρει η επιστολή, του άρθρου 4(2)(α) των περί Σχολικών Εφορειών Νόμων του 1997 έως 2011, 2. επιστολή του Αναπληρωτή Δημοτικού Γραμματέα του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 23.1.2012 προς τη Διευθύντρια, με την οποία ο καθ’ ου η αίτηση πληροφορούσε, αναφορικά με το ποιους εκ των μελών του όρισε στην Σχολική Εφορεία Μέσα Γειτονιάς και στους οποίους συμπεριλαμβανόταν και ο αιτητής και 3. επιστολή του Δημάρχου του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 1.11.2016 προς τη Διευθύντρια, με την οποία κοινοποιείτο σε αυτή (αλλά και στη Σχολική Εφορεία Μέσα Γειτονιάς, στον αιτητή και στον κ. Κωνσταντίνου, αντικαταστάτη του αιτητή στην εν λόγω Σχολική Εφορεία) η επίδικη απόφαση.

Όσον αφορά τα πρακτικά της συνεδρίασης του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 26.10.2016, κατά την οποία, κατ’ ισχυρισμό, λήφθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο ευπαίδευτος συνήγορος προσκόμισε ανυπόγραφο φωτοαντίγραφο αυτών, δηλώνοντας, ότι τα εν λόγω πρακτικά δεν είναι επικυρωμένα, ούτε αναμένεται η επικύρωση τους, ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών σε λίγες μέρες και, συγκεκριμένα, στις 18.12.2016. Τα εν λόγω έγγραφα καταχωρήθηκαν στο Δικαστήριο. Δεν καταχωρήθηκε, ως διοικητικός φάκελος, οτιδήποτε πέραν των προαναφερομένων εγγράφων.

Ήδη από αυτό το στάδιο, είναι ασφαλές να ειπωθεί, ότι η παρούσα προσφυγή δεν μπορεί παρά να έχει επιτυχή κατάληξη, αφού:

1. Στους περί Δήμων Νόμους, Ν. 111/1985, ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί, εκεί άρθρο 50, αναφέρεται, ότι, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«50. Τα πρακτικά τωv συvεδριάσεωv τoυ συμβoυλίoυ και εκάστης επιτρoπής αυτoύ υπoγράφovται υπό τoυ πρoέδρoυ, αvτιπρoέδρoυ ή τoυ πρoεδρεύovτoς αυτώv συμβoύλoυ και ευθύς ως υπoγραφoύv γίvovται απoδεκτά ως μαρτυρία άvευ περαιτέρω απoδείξεως…»

Στην προαναφερθείσα νομοθεσία, εκεί άρθρο 48, αναφέρεται και ότι, πάλιν με δικές υπογραμμίσεις:

«48. Εκτός εάv και μέχρις ότoυ άλλως απoδειχθή, εκάστη συvεδρίασις συμβoυλίoυ ή επιτρoπής αυτoύ διά τας εργασίας της oπoίας έχoυv τηρηθή πρακτικά θεωρείται ως δεόvτως συγκληθείσα και λαβoύσα χώραv, και πάvτα τα πρόσωπα τα oπoία παρέστησαv εις αυτήv θεωρoύvται ως διαθέτovτα τα vόμιμα πρoσόvτα συμβoύλoυ, oσάκις δε πρόκειται περί εργασίας oιασδήπoτε επιτρoπής η τoιαύτη επιτρoπή θεωρείται ως δεόvτως συσταθείσα και έχoυσα εξoυσίαv vα επιληφθή τoυ θέματoς τo oπoίov κατεχωρήθη εις τα πρακτικά.»

2. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου επικυρωμένα πρακτικά της συνεδρίασης του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 26.10.2016, ενώ, ως δηλώθηκε ενώπιον μου από την πλευρά του καθ’ ου η αίτηση, δεν έλαβε χώρα τέτοια επικύρωση. Και αυτό, παρόλο που από την ημερομηνία της εν λόγω συνεδρίασης έχουν παρέλθει πέραν των έξι βδομάδων και, ως προαναφέρθηκε, δεν αναμένεται η επικύρωση τους, ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών στις 18.12.2016.

3. Συνεπώς, με βάση τα πιο πάνω, τα κατατεθέντα μη επικυρωμένα έγγραφα των πρακτικών της συνεδρίασης του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 26.10.2016 δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά ως μαρτυρία ενώπιον μου, άνευ περαιτέρω αποδείξεως.

4. Χωρίς όμως το (επικυρωμένο) πρακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης ή το διοικητικό φάκελο της υπόθεσης, ως σχετικά ανέφερα και στην ενδιάμεση απόφαση μου ημερομηνίας 6.12.2016, το Δικαστήριο δεν μπορεί να διαγνώσει με βεβαιότητα και ασφάλεια, ως προς τα ουσιώδη γεγονότα, αν ο καθ’ ου η αίτηση συνεδρίασε, αν συνεδρίασε υπό νόμιμη σύνθεση, αν εκλήθησαν δεόντως όλα τα μέλη του να παραστούν σε αυτή, αν όντως λήφθηκε απόφαση, ως η προσβαλλόμενη και ποιο ήταν το ορθό και ακριβές περιεχόμενο της ληφθείσας απόφασης, ποια ήταν, όντως, η δικαιοδοτική βάση, την οποία επικαλέστηκε η πλευρά του καθ' ου η αίτηση για την απόφαση της, ποια είναι η αιτιολογία της επίδικης απόφασης, αν υπάρχει τέτοια, αν η απόφαση λήφθηκε κατ' επίκληση τέτοιων ισχυρισμών, τα οποία θα επέβαλαν την προηγούμενη ακρόαση του αιτητή πριν την λήψη της απόφασης κ.α..

Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να διαγνώσει με ασφάλεια, ασκώντας τον αναθεωρητικό έλεγχο του, (ούτε) αν το καθ’ ου η αίτηση αρμοδίως έλαβε (αν έλαβε) την επίδικη απόφαση.

Στη Σάββα ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1990) 3 Α.Α.Δ. 801, αναφέρεται ότι τα πρακτικά μιας συνεδρίας αντικατοπτρίζουν την πραγματική εικόνα του περιεχομένου της, όταν αυτά επικυρωθούν από ένα Συμβούλιο και υπογραφούν από το πρόσωπο που είναι εξουσιοδοτημένο για το σκοπό αυτό. Στη δε Ioannou ν. Water Board Limassol (1984) 3 C.L.R. 728, σε σχέση με το ίδιο ζήτημα, αναφέρθηκε ότι τα πρακτικά πρέπει να μιλούν για τα μέλη του συλλογικού οργάνου και όχι τα μέλη του συλλογικού οργάνου για τα πρακτικά.

Το ζήτημα των πρακτικών ρυθμίζεται, επίσης, από το Άρθρο 24 του Ν. 158(Ι)/99, το οποίο, μεταξύ άλλων, προβλέπει ότι:

«24. - (1) Πρέπει να τηρούνται λεπτομερή πρακτικά των συνεδριάσεων των συλλογικών οργάνων, στα οποία να διατυπώνονται με σαφήνεια οι αποφάσεις που λαμβάνονται. Η τήρηση άρτιων πρακτικών είναι υποχρέωση κάθε οργάνου που ασκεί διοικητική λειτουργία.»

Είναι σαφές, από τα πιο πάνω, ότι η σύνταξη και επικύρωση των επίδικων πρακτικών είναι ευθύνη του καθ’ ου η αίτηση, καθώς και, σύμφωνα με πάγια πλέον νομολογία επί του θέματος (βλ. σχετικές αναφορές και παραπομπές στο βιβλίο του Ν. Χρ. Χαραλάμπους «Εγχειρίδιο Κυπριακού Διοικητικού Δικαίου» Τρίτη έκδοση, 2016, σελ. 38, 39 και 189), η προσκόμιση τους στο Δικαστήριο.

Συνεπώς, η προσφυγή επιτυγχάνει για τον πιο πάνω λόγο.

Ακόμη, όμως, και αν κρινόταν ανωτέρω διαφορετικά, δηλαδή, ότι τα κατατιθέμενα μη επικυρωμένα έγγραφα συνιστούν επαρκή και νόμιμη μαρτυρία ως πρακτικά της επίδικης συνεδρίασης του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 26.10.2016, πάλιν η παρούσα προσφυγή δεν θα μπορούσε, παρά να επιτύχει, για άλλο λόγο αυτή τη φορά.

Και, συγκεκριμένα , διότι στα εν λόγω μη επικυρωμένα «πρακτικά», καταγράφονται ως απόντες μέλη ο αιτητής και κάποιος Φίλιππος Κωνσταντινίδης. Όσον αφορά τον αιτητή, προκύπτει μέσα από τα εν λόγω «πρακτικά», ότι ειδοποιήθηκε για την εν λόγω συνεδρίαση, αφού ο ίδιος με επιστολή του (ως φαίνεται να δηλώνει στα «πρακτικά» ο Δήμαρχος του καθ’ ου η αίτηση), η οποία, εν πάση περιπτώσει, δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο, ζήτησε την αναβολή της εξέτασης του ζητήματος του, λόγω κωλύματος του να παραστεί.

Από πουθενά, όμως, από τα ενώπιον μου έγγραφα και «πρακτικά» δεν προκύπτει ο κ. Κωνσταντινίδης να έχει ειδοποιηθεί να παραστεί στη συνεδρίαση και ποιος ο λόγος της απουσίας του. Το γεγονός αυτό, οδηγεί σε ακύρωση την επίδικη απόφαση, λόγω κακής σύνθεσης του καθ’ ου η αίτηση, ως πάρα πολλές φορές σε όμοιες περιπτώσεις έχει αναφερθεί στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ.

ενδεικτικά Αναστασίου ν. Ε.Τ.Ε.Κ. (2003) 3 ΑΑΔ 616; Sigma Radio TV Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (2009) 3 ΑΑΔ 30; Sigma Radio TV Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, Υπόθεση 1140/03, απόφαση ημερομηνίας 10.2.2006). Σημειώνω, ότι κατά πάγια νομολογία επί του θέματος, θέμα σύνθεσης του αποφασίζοντος οργάνου εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο.

Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου, θεωρώ ορθό, αφού η υπόθεση είχε ορισθεί προς ακρόαση, ειδικά για το κατά πόσον ο καθ’ ου η αίτηση είχε αρμοδιότητα να λάβει την επίδικη απόφαση (θέμα για το οποίο, απαιτείται, ως προανέφερα, η σαφήνεια περί των επίδικων γεγονότων μέσω του επικυρωμένου πρακτικού της συνεδρίας στην οποία λήφθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, το οποίο δεν υπάρχει, ως προαναφέρθηκε ανωτέρω), να υπάρχει η θέση του Δικαστηρίου, κατά πόσον ο καθ’ ου η αίτηση είχε την αρμοδιότητα να λάβει τέτοιου είδους απόφαση, ως η εδώ προσβαλλόμενη, με βάση, έστω, τις τοποθετήσεις των πλευρών ενώπιον μου.

Σύμφωνα με το άρθρο 17 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν. 158 (Ι)/1999, ως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα:

«17.-(1) Το διοικητικό όργανο που εκδίδει μια πράξη πρέπει να είναι αρμόδιο καθ' ύλην κατά τόπο και κατά χρόνο.

(2) Η αρμοδιότητα ενός διοικητικού οργάνου καθορίζεται από το Σύνταγμα ή από το νόμο ή από κανονιστική ή διοικητική πράξη που εκδίδεται κατ' εξουσιοδότηση νόμου.

(3) Η παρανομία μιας πράξης που έχει εκδοθεί από αναρμόδιο όργανο δε θεραπεύεται, έστω και αν την πράξη αυτή εγκρίνει μεταγενέστερα το αρμόδιο όργανο.

(4) Όταν ο νόμος αναθέτει την άσκηση μιας εξουσίας σε ένα όργανο, το όργανο αυτό δεν μπορεί να μεταβιβάσει ολικά ή μερικά την εξουσία του αυτή σε άλλο όργανο, χωρίς να υπάρχει ρητή διάταξη του νόμου που να το επιτρέπει.

(5) ………………………………………………………………

(6) Η διοικητική αρμοδιότητα πρέπει να ασκείται από το όργανο στο οποίο έχει ανατεθεί από το νόμο.

(7) …………………………………………………………………….

(8) …………………………………………………………………… »

Η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση, στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 7.11.2016 στην παρούσα προσφυγή (supra), υποστήριξε, μέσω ένορκης δήλωσης του Δημάρχου του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 17.11.2016, τη θέση, ότι τέτοια δυνατότητα του δινόταν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 45 των περί Δήμων Νόμων, Ν. 111/1985, ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί. Επ’ αυτού, ζητήθηκε και λήφθηκε και σχετική γνωμάτευση από τους νομικούς συμβούλους του καθ’ ου η αίτηση (και εδώ δικηγόρους του), η οποία συμπεριλαμβάνεται στα ενώπιον μου έγγραφα ήδη από τα έγγραφα-τεκμήρια της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 7.11.2016 και αναφέρεται και στα επίδικα «πρακτικά» του καθ’ ου η αίτηση ως «επισυναπτόμενη» και η οποία, βέβαια, δεν είναι δεσμευτικού χαρακτήρα (απλή γνωμάτευση). Η κατάληξη της εν λόγω γνωμάτευσης ήταν ως εξής, όσον αφορά το ζήτημα, κατά πόσον η Σχολική Εφορεία αποτελεί «επιτροπή» εν τη εννοία του άρθρου 45 του προαναφερθέντος νόμου (πάντα με δικές μου υπογραμμίσεις):

«…Συνοψίζοντας τα ως άνω, είναι θέση μας ότι με βάση των Περί Δήμων Νόμο 111/95 άρθρο 45, το Δημοτικό Συμβούλιο μπορεί να προβαίνει σε διορισμό, παύση και αντικατάσταση των μελών του που διορίζει σε διάφορες επιτροπές. Παρόλα αυτά, όμως, όσον αφορά τη Σχολική Εφορεία της οποίας η σύσταση και λειτουργία διέπεται από το Ν108(Ι)/97 και στην οποία συμμετέχουν και πρόσωπα τα οποία έχουν άμεσα εκλεγεί από τους δημότες, κατόπιν εκλογών, και τα οποία ακολούθως εκλέγουν για τον καταρτισμό τους σε σώμα τους αξιωματούχους αυτής, οποιαδήποτε ενέργεια για αντικατάσταση διορισμένου μέλους το οποίο έχει εκλεγεί και λαμβάνει θέση αξιωματούχου ενδέχεται να μην είναι η πρέπουσα αφού θα δημιουργήσει θέματα όσον αφορά την εύρυθμη λειτουργία της Σχολικής Εφορείας. Παύση ή αντικατάσταση οποιουδήποτε διοριζόμενου μέλους στη Σχολική Εφορεία θα μπορούσε να γίνει σε περίπτωση διάπραξης ποινικού αδικήματος ή καταδίκης του.

Επίσης, θα πρέπει να επισημάνω ότι ο Ν108(1)/97 στο άρθρο 2 αναφέρει ότι:

“σχολική εφορεία” ή “εφορεία” σημαίνει σώμα προσώπων που εκλέγεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου για την άσκηση των αρμοδιοτήτων που καθορίζονται από τον παρόντα Νόμο.

Συνεπώς, τίθεται εύλογα το ερώτημα αν η Σχολική Εφορεία αποτελεί επιτροπή στα πλαίσια των επιτροπών του Δημοτικού Συμβουλίου ή όχι. Η θέση μας είναι πως δεν αποτελεί τέτοια επιτροπή..»

Η πιο πάνω κατάληξη (υπογραμμισμένο κείμενο) του ευπαίδευτου νομικού συμβούλου και δικηγόρου του καθ’ ου η αίτηση είναι ορθή.

Το άρθρο 45 των περί Δήμων Νόμων, Ν. 111/1985, ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί, έχει ως ακολούθως, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«Άλλαι Επιτρoπαί

45.-(1) Τo συμβoύλιov δύvαται, από καιρoύ εις καιρόv, vα διoρίζη εκ τωv μελώv τoυ συμβoυλίoυ ή εξ άλλωv πρoσώπωv τoιαύτας άλλας επιτρoπάς είτε ειδικάς είτε γεvικάς και συvισταμέvας εκ τoιoύτoυ αριθμoύ πρoσώπωv ως τo συμβoύλιov ήθελε θεωρήσει πρoσήκovτα, δι' oιovδήπoτε σκoπόv, o oπoίoς κατά τηv γvώμηv τoυ συμβoυλίoυ θα ετύγχαvε καλυτέρας ρυθμίσεως ή διαχειρίσεως διά μιας επιτρoπής:

Νoείται ότι κατά τov διoρισμόv τωv τoιoύτωv επιτρoπώv θα επιλέγωvται, κατά τo δυvατόv, σύμβoυλoι αvήκovτες εις όλα τα αυτoτελή κόμματα, συvασπισμoύς κoμμάτωv, συvδυασμoύς αvεξαρτήτωv και αvεξάρτητoι κατ' αvαλoγίαv, εφ' όσov τoύτo είvαι δυvατόv, πρoς τηv αριθμητικήv αυτώv αvτιπρoσώπευσιv εις τo συμβoύλιov.

(2) Τo συμβoύλιov δύvαται, τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ εδαφίoυ (1), από καιρoύ εις καιρόv, vα μετατρέπη τηv σύvθεσιv oιασδήπoτε τoιαύτης επιτρoπής, vα παύη υφιστάμεvα και vα διoρίζη vέα μέλη και vα πληρoί χηρευoύσας θέσεις εις αυτήv.

(3) Αι πράξεις και εργασίαι oιασδήπoτε τoιαύτης επιτρoπής υπoβάλλovται εις τo συμβoύλιov δι' έγκρισιv.

(4) Απαρτίαv δι' εκάστηv τoιαύτηv επιτρoπήv απoτελεί τo ήμισυ τoυ αριθμoύ τωv μελώv αυτής πλέov εvός.

(5) Εκάστης τoιαύτης επιτρoπής πρoεδρεύει μέλoς της διαχειριστικής επιτρoπής oριζόμεvov υπό τoυ συμβoυλίoυ:

Νoείται ότι o δήμαρχoς δύvαται vα παρίσταται κατά τας συvεδριάσεις oιασδήπoτε τoιαύτης επιτρoπής και, εάv παρίσταται, πρoεδρεύει και θεωρείται μέλoς αυτής.»

Το δε άρθρο 44 (1) των περί Δήμων Νόμων, Ν. 111/1985, ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί, έχει ως ακολούθως, πάλιν με δικές μου υπογραμμίσεις:

«Διαχειριστική Επιτρoπή

44-(1) Το συμβούλιο διορίζει από τα μέλη του διαχειριστική επιτροπή, στην οποία απαραίτητα συμμετέχουν λόγω της θέσης τους ο δήμαρχος και ο αντιδήμαρχος και επιπρόσθετος αριθμός μελών που δεν είναι μικρότερος του ενός τρίτου και μεγαλύτερος του ενός δευτέρου του συνολικού αριθμού των υπόλοιπων συμβούλων, για την εκτέλεση των αναφερόμενων καθηκόντων στο άρθρο 47 του παρόντος Νόμου και τέτοιων επιπρόσθετων καθηκόντων τα οποία ήθελον, από καιρού εις καιρόν, ανατεθεί στη διαχειριστική επιτροπή από το συμβούλιο. Σε περίπτωση που το ένα τρίτο ή και το ένα δεύτερο του συνολικού αριθμού των υπόλοιπων συμβούλων δεν είναι άρτιος αριθμός, για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου υπολογίζεται ο αμέσως επόμενος άρτιος αριθμός:……………………………………………………………………………………………………..………………………………………………………………………………………………………………………»

Βρίσκω, ότι η Σχολική Εφορεία δεν είναι τέτοια «επιτροπή» εν τη εννοία του άρθρου 45 (1) των περί Δήμων Νόμων, Ν. 111/1985, ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί, για σειρά λόγων, μεταξύ των οποίων:

-Η Σχολική Εφορεία συνίσταται, συγκροτείται και λειτουργεί στη βάση ξεχωριστού νόμου και, συγκεκριμένα, με βάση τους περί Σχολικών Εφορειών Νόμους του 1997 έως 2001, Ν. 108(I)/1997 (εφεξής ο «Νόμος»), ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί.

- Οι πρόνοιες του άρθρου 45 των περί Δήμων Νόμων, Ν. 111/1985, ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί, είναι ασύμβατες με τις πρόνοιες του Νόμου, αφού ο Νόμος, μεταξύ άλλων, καθορίζει την εκλογή 7 εκ των 11 μελών της Σχολικής Εφορείας και όχι τον διορισμό όλων από τον καθ’ ου η αίτηση, (ο οποίος ορίζει άλλα 4 από τα συνολικά 11 μέλη της Σχολικής Εφορείας), οι αξιωματούχοι της Σχολικής Εφορείας καθορίζονται με εκλογές εντός του σώματος της Σχολικής Εφορείας, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 45 των περί Δήμων Νόμων των επιτροπών προεδρεύει η διαχειριστική επιτροπή του καθ’ ου η αίτηση (και στην παρουσία του δημάρχου, ο δήμαρχος), ο αριθμός των μελών της Σχολικής Εφορείας είναι καθορισμένος, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 45 των περί Δήμων Νόμων, ο αριθμός εξαρτάται από την εκάστοτε βούληση του καθ’ ου η αίτηση κ.α..

Η Σχολική Εφορεία είναι (ανεξάρτητο) νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και όχι επιτροπή του καθ’ ου η αίτηση, για την οποία να ισχύουν και εφαρμόζονται τα οριζόμενα στο άρθρο 45 των περί Δήμων Νόμων.

Αναφορικά με τη νομική φύση της Σχολικής Εφορείας ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, είχα την ευκαιρία να τοποθετηθώ περί τούτου θετικά στην απόφαση μου ημερομηνίας 22.2.2016 στην Προσφυγή Αρ. 1944/2012 ΧΡΥΣΟΥΛΛΑ ΑΛΩΝΑΡΙΤΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΦΟΡΕΙΑ Β' ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΜΑΛΟΥΝΤΑ, στην οποία παραπέμπω για το θέμα. Συνεπώς, δεν παρεχόταν αρμοδιότητα στον καθ’ ου η αίτηση, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 45 των περί Δήμων Νόμων, Ν. 111/1985, ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί, να λάβει τέτοια απόφαση, ως η επίδικη.

Οι καθ’ ων η αίτηση πρότειναν, στην ένσταση τους, ότι, εν πάση περιπτώσει, η απόφαση τους επικυρώθηκε αργότερα από το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο ενημερώθηκε για την απόφαση του καθ’ ου η αίτηση, χωρίς να αντιδράσει, άρα την αποδέχθηκε. Δεν βλέπω πως αυτή η θέση μπορεί να αφορά στο θέμα της αρμοδιότητας του οργάνου που λαμβάνει κάποια απόφαση. Καταρχήν, δεν μου έχει υποδειχθεί να προβλέπεται κάπου τέτοια («σιωπηρή», μάλιστα) επικύρωση. Η επικύρωση μίας απόφασης ενός οργάνου από ένα άλλο όργανο δεν μεταφέρει την αποφασιστική αρμοδιότητα στους ώμους του τελευταίου, ούτε θεραπεύει τυχόν έλλειψη αρμοδιότητας του αποφασίζοντος οργάνου (βλ. άρθρο 17 του Ν.158(Ι)/1999, ανωτέρω).

Εγείρεται, πάντως, ένα ζήτημα, κατά πόσον ο καθ’ ου η αίτηση δύναται να λαμβάνει τέτοιες αποφάσεις, ως η εδώ επίδικη, κατ’ επίκληση του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, το οποίο στο εκεί άρθρο 19 ορίζει, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«Εξουσία διορισμού περιλαμβάνει και εξουσία παύσης, κλπ.

19. Όταν Νόμος παρέχει σε πρόσωπο ή δημόσια αρχή εξουσία να προβαίνει σε διορισμούς σε αξίωμα ή θέση η εξουσία θα ερμηνεύεται ότι περιλαμβάνει εξουσία για τερματισμό τέτοιου διορισμού και εξουσία να θέτει σε διαθεσιμότητα πρόσωπο που διορίστηκε και επαναδιορισμό ή αποκατάσταση αυτού, και επαναδιορισμό άλλου προσώπου προσωρινά στη θέση προσώπου που τέθηκε σε διαθεσιμότητα με τον τρόπο αυτό, και διορισμό άλλου προσώπου για την πλήρωση της θέσης που κενώθηκε στο αξίωμα ή θέση που προκύπτει από οποιαδήποτε άλλη αιτία:

Νοείται ότι όταν η εξουσία του προσώπου ή δημόσιας αρχής να προβαίνει σε τέτοιους διορισμούς μπορεί να ασκηθεί μόνον κατόπι συστάσεως ή υπόκειται σε έγκριση, συναίνεση ή συμφωνία κάποιου άλλου προσώπου ή αρχής η εξουσία τερματισμού ή διαθεσιμότητας, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, θα μπορεί να ασκηθεί μόνο κατόπι σύστασης ή υποκείμενης στην έγκριση, συναίνεση ή συμφωνία του άλλου εκείνου προσώπου ή αρχής.»

Το πιο πάνω ζήτημα, όμως, δεν συζητήθηκε, ούτε και προτάθηκε, από αυτή τη σκοπιά κατά την ακρόαση και ενόψει της απουσίας των τοποθετήσεων των διαδίκων περί της δυνατότητας εφαρμογής, εμβέλειας και τυχόν περιορισμούς της εν λόγω νομοθετικής πρόνοιας στην παρούσα περίπτωση, της σαφούς θέσης του καθ’ ου η αίτηση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε αποκλειστικά στην αντίληψη του καθ’ ου η αίτηση, ότι αρμοδιότητα προς λήψη απόφασης είχε με βάση το άρθρο 45 των περί Δήμων Νόμων, αλλά και της ήδη ανωτέρω ακυρωτικής κατάληξης μου για την παρούσα προσφυγή, λόγω ανυπαρξίας επικυρωμένων πρακτικών (ή ακόμα και στην περίπτωση που τα μη επικυρωμένα πρακτικά ήθελε θεωρηθούν επαρκής και νόμιμη μαρτυρία, λόγω κακής σύνθεσης του καθ’ ου η αίτηση) δεν κρίνω σκόπιμο να το αποφασίσω.

Η προσφυγή επιτυγχάνει λόγω ανυπαρξίας επικυρωμένου πρακτικού λήψης της επίδικης απόφασης, το οποίο καθιστά αδύνατο το δικαστικό έλεγχο της επίδικης απόφασης.

Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται για τον πιο πάνω λόγο.

Επιδικάζονται 800 Ευρώ έξοδα πλέον Φ.Π.Α. υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ’ ου η αίτηση, ποσό το οποίο τελικώς προκύπτει, μετά και την αφαίρεση ποσού εξόδων ύψους 600 ευρώ εναντίον του αιτητή και υπέρ του καθ’ ου η αίτηση σε σχέση με την ενδιάμεση αίτηση του αιτητή στην ως άνω προσφυγή ημερομηνίας 7.11.2016.

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο