Court allows applicant to challenge a public service promotion decision violating binding precedent and good administration principles.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court allowed the applicant's appeal against a promotion decision that was issued in violation of a binding judicial precedent. The defendant argued that the promotion followed standard procedures, but the court found the administration failed to consider the retroactive effect of prior annulment decisions regarding the same positions. Consequently, the court ruled that the promotion decision was invalid because it disregarded established legal facts and violated the principles of good administration and legitimate expectation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 28 and 146 of the Constitution; An administrative act issued in violation of a binding judicial precedent is void, and the administration must consider the retroactive effect of such decisions when re-examining similar cases to uphold the principles of good administration and legitimate expectation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
PIERIS ν. REPUBLIC (1983) 3 CLR 1054
GAVA ν. REPUBLIC (1984) 3 CLR 1391
Παρτασίδου Δώρα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2008) 3 ΑΑΔ 413
ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΟΝΑΡΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υποθέσεις Αρ. 113/2011 και 212/2011, 14/9/2012
ΡΕΒΕΚΚΑ ΚΟΚΚΙΝΟΦΤΑ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1950/2012, 4/4/2014, ECLI:CY:AD:2014:D243
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:429
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 1258/2014)
30 Δεκεμβρίου, 2016
[Μ. ΚΑΛΛΙΓΕΡΟΥ, ΠΔΔ.]
Αναφορικά με τα άρθρα 28 και 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
Ρεβέκκα Κοκκινόφτα
Αιτήτρια,
-και-
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω
Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
Καθ’ ων η αίτηση.
………………………….
Άντης Μ. Κωνσταντίνου, για την αιτήτρια
Έλενα Παπαγεωργίου (κα), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση
Ξένια Ευγενίου (κα), για Α. Σ. Αγγελίδης δ.ε.π.ε., για το ενδιαφερόμενο μέρος
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Μ. ΚΑΛΛΙΓΕΡΟΥ, ΠΔΔ.: Η αιτήτρια επιδιώκει με την προσφυγή της την έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου, ότι η πράξη ή/και απόφαση των καθ’ ων η αίτηση που δημοσιεύθηκε στης Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, αρ. 4792, στις 22/8/2014 (αρ. γνωστοποίησης 382), με την οποία προήχθη το ενδιαφερόμενο μέρος Δώρα Ζήνωνος-Παρτασίδου στη μόνιμη θέση Ανώτερου Χημικού, Γενικό Χημείο του Κράτους, αναδρομικά από 15/12/2010, αντί της αιτήτριας, είναι άκυρη και στερημένη οποιοδήποτε έννομου αποτελέσματος.
Στις 15/12/2010 πληρώθηκαν τρεις θέσεις Ανώτερου Χημικού, Γενικό Χημείο του Κράτους, σε τρεις ξεχωριστές διαδικασίες. Η μία εξ αυτών, ήταν η επίδικη στην παρούσα προσφυγή. Η θέση Ανώτερου Χημικού είναι θέση προαγωγής, Κλίμακα Α13 (ii). Σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσία της θέσης, τα απαιτούμενα προσόντα, είναι τα ακόλουθα:
«(1) (α) Τριετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Χημικού 1ης Τάξεως
ή
(β) Οκταετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Χημικού.
(2) Ακεραιότητα χαρακτήρα, διοικητική και οργανωτική ικανότητα, υπευθυνότητα, πρωτοβουλία και ευθικρισία.
(3) Μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλος διάρκειας ενός έτους τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους στη Χημεία ή Κλάδο της Μικροβιολογίας ή κλάδο της, Βιολογία ή κλάδο της, αποτελεί πλεονέκτημα, νοουμένου, φυσικά, ότι αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε για διορισμό του υποψηφίου στη θέση Χημικού 2ης Τάξεως ή στη θέση Χημικού.»
Κατά τον ουσιώδη χρόνο, το 2010, την επίδικη θέση κατέλαβε με προαγωγή η κα Μηλίτσα Χατζηγεωργίου, από 15/12/2010. Πριν προχωρήσω να καταγράψω το ιστορικό των επανεξετάσεων που ακολούθησαν την ακύρωση αυτού του διορισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο, που ενδιαφέρει στην παρούσα υπόθεση, θα πρέπει να αναφέρω ότι την δεύτερη εκ των τριών θέσεων, σε ξεχωριστή διαδικασία, που ολοκληρώθηκε και αυτή την ίδια μέρα, κατέλαβε τότε με προαγωγή της το ίδιο ενδιαφερόμενο μέρος εδώ Δώρα Ζήνωνος-Παρτασίδου. Η εξέλιξη και αυτής της διαδικασίας θα εξηγηθεί κατωτέρω, αφού έχει σχέση με τα επίδικα θέματα.
Μετά την προαγωγή της κας Μηλίτσας Χατζηγεωργίου, ως ανέφερα ανωτέρω, από 15/12/2010, καταχωρήθηκαν εναντίον της προαγωγής της οι προσφυγές αρ. 112/2011 και 221/2011 οι οποίες συνεκδικάστηκαν. Η μία εκ των αιτητριών ήταν η εδώ αιτήτρια Ρεβέκκα Κοκκινόφτα. Ειδικότερα αιτήτρια στην υπόθεση αρ. 112/2011 ήταν η Κατερίνα Κονάρη και αιτήτριες στην υπόθεση αρ. 221/2011 ήταν οι αιτήτριες Ρεβέκκα Κοκκινόφτα και Ελένη Δημητρίου.
Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση της ΕΔΥ, με απόφαση ημερομηνίας 18/5/2012 (υπ. αρ. 112/2011 κ.α. Κατερίνα Κονάρη και Άλλη ν. Δημοκρατίας 18/5/2012). Ο λόγος ακυρώσεως αφορούσε το αναιτιολόγητο της πίστωσης στο Ε/Μ (εκεί) του πλεονεκτήματος του σχεδίου υπηρεσίας του μεταπτυχιακού τίτλου, που μάλιστα δεν χρησιμοποιήθηκε κατά τον διορισμό, αφού η κα Μηλίτσα Χατζηγεωργίου (Ε/Μ τότε) κατείχε μόνον ένα τίτλο 5ετούς διάρκειας, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ως απαραίτητο προσόν στον διορισμό.
Διεφάνη από το Δικαστήριο ορατή η πιθανότητα πλάνης. Κατά την επανεξέταση, μετά την πιο πάνω ακυρωτική απόφαση, η ΕΔΥ προήξε εκ νέου την Μηλίτσα Χατζηγεωργίου στην επίδικη θέση, αιτιολογώντας ότι ο 5ετούς διάρκειας τίτλος είχε το 2009 αναγνωριστεί από το ΚΥΣΑΤΣ και ως μεταπτυχιακός τίτλος επιπέδου master και εξ αυτής της ισοτιμίας δικαιολογείτο, κατά την απόφαση της ΕΔΥ, η πίστωση για πρώτη φορά από τον διορισμό του πλεονεκτήματος της θέσης προαγωγής.
Εναντίον της απόφασης αυτής της ΕΔΥ, καταχωρήθηκε εκ νέου προσφυγή, η υπ’ αρ. 1262/2012 από τρεις ανθυποψήφιες του εν λόγω Ε/Μ (εκεί) Μηλίτσας Χατζηγεωργίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε για δεύτερη φορά την προαγωγή της Μηλίτσας Χατζηγεωργίου (υπόθ. αρ. 1262/2012 Ρεβέκκα Κοκκινόφτα και Άλλες ν. Δημοκρατίας, ημερ. 4/4/2014) λόγω πλάνης της ΕΔΥ ως προς τις απαιτήσεις του σχεδίου υπηρεσίας, αλλά και της νομολογίας και του δεδικασμένου που δημιουργήθηκε από την πρώτη ακυρωτική απόφαση.
Κρίθηκε πως ο ένας και μοναδικός τίτλος της Μηλίτσας Χατζηγεωργίου έστω κι αν αναγνωρίστηκε ως τίτλος ισότιμος και με πτυχίο πανεπιστημίου, αλλά και ως μεταπτυχιακός τίτλος επιπέδου master, δεν μπορούσε να προσμετρηθεί δύο φορές. Δεν μπορούσε δηλαδή να προσμετρηθεί και ως ο τίτλος που της πιστώθηκε ως απαραίτητο προσόν κατά τον διορισμό της, αλλά και ως πλεονέκτημα στην προαγωγή, με δεδομένη την ρητή προϋπόθεση στο σχέδιο υπηρεσίας της θέσης Ανώτερου Χημικού, ότι το μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλος που θα προσέδιδε πλεονέκτημα στον υποψήφιο για προαγωγή «δεν χρησιμοποιήθηκε για διορισμό του υποψηφίου στη θέση Χημικού 2ης Τάξης ή στη θέση Χημικού».
Κατά την επίδικη στην παρούσα προσφυγή επανεξέταση, η ΕΔΥ συμμορφούμενη με το δεδικασμένο της πιο πάνω ακυρωτικής απόφασης, ως προς το ότι η σύγκριση των υποψηφίων έπρεπε να γίνει με δεδομένο ότι η Μηλίτσα Χατζηγεωργίου δεν κατείχε το πλεονέκτημα και ότι η συστηθείσα από την Διευθύντρια του Γενικού Χημείου ήταν η μία εκ των αιτητριών Κατερίνα Κονάρη, αποφάσισε να προάξει στην επίδικη θέση την Δώρα Παρτασίδου-Ζήνωνος, Ε/Μ στην παρούσα προσφυγή. Η αιτήτρια Ρεβέκκα Κοκκινόφτα καταχώρισε την ενώπιόν μου προσφυγή επικαλούμενη λόγους ακυρώσεως, ως ακολούθως:
(α) Κατά παράβαση του δεδικασμένου και ενεργώντας πεπλανημένα, η ΕΔΥ πίστωσε στο Ε/Μ Δώρα Παρτασίδου-Ζήνωνος το πλεονέκτημα, ενώ μάλιστα στην «πρώτη επανεξέταση» συμμορφώθηκε με την ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις συνεκδικασμένες προσφυγές 113/2011 και 212/2011, ημερομηνίας 14/9/2012.
(β) Αν η ΕΔΥ δεν πίστωνε το Ε/Μ με το πλεονέκτημα, η αιτήτρια θα υπερείχε σαφώς σε πλεονέκτημα και δύο μεταπτυχιακά προσόντα επιπρόσθετα.
(γ) Η ΕΔΥ δεν έδωσε συγκεκριμένη βαρύτητα στα μεταπτυχιακά προσόντα της αιτήτριας και του Ε/Μ, κατά παράβαση της νομολογίας.
Απαντώντας στους ισχυρισμούς της αιτήτριας, το Ε/Μ υποστήριξε ότι εσφαλμένα γινόταν λόγος εκ μέρους της αιτήτριας για την ύπαρξη δεδικασμένου και συμμόρφωση της ΕΔΥ στην επανεξέταση, αφού η επίδικη διαδικασία ήταν άλλη από εκείνην της πλήρωσης ίδιας θέσης η οποία οδήγησε στις ακυρωτικές αποφάσεις στις προσφ. 113/2011 και 212/2011, που η αιτήτρια επικαλέστηκε. Μάλιστα ο δικηγόρος του Ε/Μ επισύναψε στη γραπτή αγόρευση για το Ε/Μ επιστολή-απάντηση της ΕΔΥ προς τη Νομική Υπηρεσία, αντίγραφο της οποίας του παραχωρήθηκε μετά από αίτημά του, ότι η έκθεση γεγονότων που είχε σταλεί σε σχέση με την παρούσα υπόθεση για την ετοιμασία της Ένστασης, εσφαλμένα έκανε αναφορά στην ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή 1950/2012, με την οποία ακυρώθηκε για δεύτερη φορά η προαγωγή του Ε/Μ Δώρα Παρτασίδου-Ζήνωνος από 15/12/2010 στην ίδια θέση Ανώτερου Τεχνικού.
Προέχει η εξέταση του λόγου ακυρώσεως περί παραβίασης του δεδικασμένου της ακυρωτικής απόφασης στις συνεκδικαζόμενες προσφυγές αρ. 113/2011 και 212/2011 Κατερίνα Κονάρη και Άλλες ν. Δημοκρατίας ημερομηνίας 14/9/2012.
Όπως έχω αναφέρει ανωτέρω, το 2010 (15/12/2010), η μία εκ των τριών θέσεων Ανώτερου Χημικού πληρώθηκε με προαγωγή του εδώ Ε/Μ. Επρόκειτο για διαδικασία παράλληλη με την παρούσα. Ανθυποψήφιες του Ε/Μ καταχώρισαν προσφυγή. Μεταξύ αυτών η αιτήτρια στην παρούσα υπόθεση ενώπιόν μου Ρεβέκκα Κοκκινόφτα (αιτήτρια στην προσφ. Αρ. 212/2011). Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι πεπλανημένα η ΕΔΥ πίστωσε τότε το πλεονέκτημα στο Ε/Μ, με δεδομένη την απαίτηση του σχεδίου υπηρεσίας (ίδιου σχεδίου υπηρεσίας βεβαίως με της παρούσας υπόθεσης), ότι ο μεταπτυχιακός τίτλος που θα πιστωνόταν με πλεονέκτημα δεν θα έπρεπε να είχε προσμετρηθεί στον διορισμό του υποψηφίου. Στο σημείο αυτό, η παράθεση του ακόλουθου αποσπάσματος κατωτέρω από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις εν λόγω συνεκδικασμένες προσφυγές 113/2011 και 212/2011 Κατερίνα Κονάρη και Άλλες ν. Δημοκρατίας, ημερ. 14/9/2012, επιβάλλεται για σκοπούς ακριβούς αντίληψης του ακυρωτικού δεδικασμένου που δημιουργήθηκε με την απόφαση, (με τις υπογραμμίσεις και τονισμούς που προστέθηκαν σήμερα):
«Βασική εισήγηση των Αιτητριών είναι ότι πεπλανημένα η ΕΔΥ επίστωσε το ΕΜ με το πλεονέκτημα. Και τούτο διότι το σχέδιο υπηρεσίας προβλέπει ότι το μεταπτυχιακό αποτελεί πλεονέκτημα μόνο «νοουμένου, φυσικά, ότι αυτό δε χρησιμοποιήθηκε για διορισμό του υποψηφίου στη θέση Χημικού 2ας Τάξεως». Το εν λόγω μεταπτυχιακό του ΕΜ, εισηγούνται οι Αιτήτριες, ήδη χρησιμοποιήθηκε για το διορισμό της στη θέση Χημικού 2ας Τάξεως, λαμβανόμενο υπ΄όψη ως πλεονέκτημα και πρόσθετο προσόν, ώστε να μην μπορούσε να θεωρηθεί ως πλεονέκτημα.
Η Δημοκρατία και το ΕΜ εισηγούνται ότι το εν λόγω μεταπτυχιακό του ΕΜ δεν «χρησιμοποιήθηκε για διορισμό» του στη θέση Χημικού 2ας Τάξεως διότι στο διορισμό του στη θέση εκείνη είχε «χρησιμοποιηθεί» ως βασικό προσόν μόνο το πρώτο πτυχίο της και όχι το εν λόγω μεταπτυχιακό, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί ως πλεονέκτημα ή ως πρόσθετο προσόν.
Το θέμα αφορά την ερμηνεία του σχεδίου υπηρεσίας, κατά πόσο δηλαδή ο όρος «χρησιμοποιήθηκε για διορισμό» καλύπτει χρήση του μεταπτυχιακού από κάθε άποψη για σκοπούς διορισμού στην εν λόγω θέση Χημικού 2ας Τάξεως ή περιορίζεται στη χρήση του μόνο ως βασικού προσόντος για σκοπούς διορισμού σε αυτή.
Φρονώ ότι η εισήγηση των Αιτητριών είναι ορθή. Οι όροι «χρησιμοποιήθηκε για διορισμό» είναι οι ίδιοι αρκετά ευρείς ώστε, ως θέμα γραμματικής ερμηνείας, να καλύπτουν κάθε χρήση του μεταπτυχιακού. Εξ άλλου, όπως ευστόχως παρατηρούν οι Αιτήτριες, το εν λόγω σχέδιο υπηρεσίας διαφέρει ως προς τούτο από το προηγούμενο, το οποίο καθιστούσε ως πλεονέκτημα μεταπτυχιακό «που δεν αποτελεί απαραίτητο προσόν για διορισμό στη θέση Χημικού 2ης Τάξης», ώστε το υφιστάμενο σχέδιο να μην περιορίζει τη χρήση του μεταπτυχιακού σε χρήση ως απαραίτητο ή βασικό προσόν.»
Διαφαίνεται εναργώς από το πιο πάνω απόσπασμα, με ποιό τρόπο ερμηνεύτηκε το σχέδιο υπηρεσία σε ισχύ τότε και μάλιστα με αναφορές και στο προηγούμενο σχέδιο υπηρεσία (που ίσχυε πριν το 2010), ώστε να επισημανθεί η διαφορά στις δύο απαιτήσεις του κανονιστικού νομοθέτη, πριν και μετά την τροποποίηση, ότι δηλαδή δεν επιτρέπει να πιστωθεί ως πλεονέκτημα μεταπτυχιακός τίτλος που χρησιμοποιήθηκε κατά τον διορισμό του Ε/Μ κατά οποιοδήποτε τρόπο, είτε ως απαραίτητο προσόν είτε ως πλεονέκτημα, προβλεπόμενο στο σχέδιο υπηρεσίας της θέσης διορισμού Χημικός 2ης Τάξης.
Συμφωνώ με το ευπαίδευτο δικηγόρο της αιτήτριας, ότι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι δεσμευτική έναντι πάντων, ανεξάρτητα αν εφεσιβλήθηκε από το Ε/Μ με την Α.Ε.201/2012, η οποία ακόμα εκκρεμεί. Το σημαντικότερο όλων και έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ως γεγονός που δεικνύει την στάση της ΕΔΥ, είναι ότι η ΕΔΥ (αντίθετα με το Ε/Μ), επέλεξε να συμμορφωθεί με την ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και να μην αμφισβητήσει την ορθότητά της με την καταχώριση αναθεωρητικής έφεσης. Επανεξετάζοντας μετά την ακυρωτική απόφαση ανωτέρω, η ΕΔΥ πίστωσε το πλεονέκτημα μόνο στην αιτήτρια (εδώ) Ρεβέκκα Κοκκινόφτα, της οποίας το μεταπτυχιακό αποκτήθηκε μετά τον διορισμό της και όχι στο Ε/Μ. Περαιτέρω το σχετικό απόσπασμα από την ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ECLI:CY:AD:2014:D243, υπόθ. αρ. 1950/2012 Ρεβέκκα Κοκκινόφτα και Άλλες ν. Δημοκρατίας ημερ. 4/4/2014 (προσφυγή κατά της 2ης αυτής επανεξέτασης και επαναπροαγωγής του Ε/Μ που ακολούθησε):
«……………………………………………………………………..
Τα ίδια ουσιαστικά ισχύουν και για την αιτήτρια Κοκκινόφτα. Παρά το γεγονός ότι αυτή υστερεί σε αρχαιότητα έναντι της Παρτασίδου και μάλιστα κατά 8 έτη, που ενδεχομένως να έκλινε την πλάστιγγα υπέρ του ενδιαφερομένου μέρους, η πλάνη της Ε.Δ.Υ. στο ζήτημα ήταν ότι κατά την αναδίπλωση του σκεπτικού της παρασιώπησε το πλεονέκτημα της Κοκκινόφτα υπό την έννοια ότι αν και το αποδέχθηκε στη σελ. 3 του πρακτικού, λέγοντας μάλιστα ότι ήταν η μόνη από τους υποψηφίους που το κατείχε, εξηγώντας ότι απέκτησε το διδακτορικό της μετά το διορισμό της ως Τεχνικός Χημείου 2ης Τάξης και άρα δεν χρησιμοποιήθηκε για το διορισμό της στην εν λόγω θέση, στη συνέχεια δεν το αποτίμησε, ούτε και το έθεσε προς σύγκριση με το ενδιαφερόμενο μέρος ώστε να δώσει ειδική πειστική αιτιολογία για την επιλογή της Παρτασίδου που δεν είχε το πλεονέκτημα. Η κατοχή του Diplom Ingenieur από το ενδιαφερόμενο μέρος κρίθηκε, υπενθυμίζεται, ως πρόσθετο ακαδημαϊκό προσόν σχετικό μα τα καθήκοντα της θέσης και όχι ως πλεονέκτημα.
………………………………………………………………………………………………………………………………………………
Παρά λοιπόν τη μνεία του πλεονεκτήματος της Κοκκινόφτα, στη συνέχεια δεν υπήρξε σύγκριση με το πρόσθετο προσόν της Παρτασίδου ώστε να αποφασίσει η Ε.Δ.Υ. αναλόγως ασκώντας τη διακριτική της ευχέρεια συσταθμίζοντας τις δύο υποψήφιες. Ενώ η Ε.Δ.Υ. προβαίνει στο σκεπτικό της σε ιδιαίτερη καταγραφή των συγκριτικών στοιχείων μεταξύ του ενδιαφερομένου μέρους και της Κονάρη, της Κοντογιώργη, της Προκοπίου, της Αναστάση, της Χριστοδουλίδου (οι τέσσερεις τελευταίες όχι αιτήτριας στην υπό κρίση προσφυγή) και της Δημητρίου, δεν το έπραξε σε σχέση με την Κοκκινόφτα. Αυτό αποτελεί λάθος διότι το Δικαστήριο στερείται τώρα του αναγκαίου πραγματικού υπόβαθρου ώστε να προβεί σε αναθεωρητικό έλεγχο. Η Κοκκινόφτα είχε αύξοντα αριθμό 14. Η μόνη άλλη αναφορά της Ε.Δ.Υ., πέραν από την πίστωση του πλεονεκτήματος στη σελ. 3, βρίσκεται στην τελευταία σελίδα, στην προτελευταία παράγραφο, όπου αναφέρθηκε ότι η Κοκκινόφτα (όχι ονομαστικά, αλλά με αριθμό), διαθέτει «επιπρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα τα οποία είναι σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης, αν και δεν απαιτούνται από το οικείο Σχέδιο Υπηρεσίας, ούτε αποτελούν, βάσει τούτου, πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν και, ως εκ τούτου, απέδωσε σ΄ αυτά τη δέουσα βαρύτητα ...».
……………………………………………………………………..…………………………………………………………………………..
Το πλεονέκτημα δεν έχει το ίδιο «ειδικό» βάρος όπως ένα πρόσθετο προσόν. Το πλεονέκτημα το οποίο απορρέει από το ίδιο το Σχέδιο Υπηρεσίας δίδει, όπως ήδη καταγράφηκε προηγουμένως, προβάδισμα στον κάτοχο του. Και, επομένως, η παράκαμψη έναντι υποψηφίου που δεν το κατέχει χωρίς ειδική αιτιολογία αποτελεί πλάνη. Ιδιαιτέρως διότι στην υπό κρίση περίπτωση, η Ε.Δ.Υ. ενεργώντας ορθά με βάση το δεδικασμένο δεν είχε πιστώσει την Παρτασίδου με τρίτο πτυχίο, όπως απορρέει από την τελεσίδικη στο θέμα απόφαση της Ολομέλειας στην Παρτασίδου ν. Δημοκρατίας (2008) 3 Α.Α.Δ. 413, με αναφορά στο δεδικασμένο που απέρρεε από τις αποφάσεις στις προσφυγές υπ΄ αρ. 438/90 και 534/90.
Έπεται ότι η Ε.Δ.Υ. όφειλε να συγκρίνει το πλεονέκτημα και τα πρόσθετα προσόντα της Κοκκινόφτα, με το πρόσθετο προσόν της Παρτασίδου, σε συνάρτηση με την αρχαιότητα και την αξία. Απέτυχε στην ορθή συνεκτίμηση των στοιχείων, εφόσον στην ουσία δεν έλαβε υπόψη της το πλεονέκτημα της Κοκκινόφτα.
Η κατάληξη είναι ότι η προσφυγή αποτυγχάνει όσον αφορά την αιτήτρια αρ. 2. Ελένη Δημητρίου, με έξοδα εναντίον της κατά το ένα τρίτο, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, αλλά επιτυγχάνει όσον αφορά τις αιτήτριες αρ. 1 και 3, Ρεβέκκα Κοκκινόφτα και Κατερίνα Κονάρη, με έξοδα υπέρ τους, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Η προσβαλλόμενη πράξη και η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους Δώρας Ζήνωνος-Παρτασίδου ακυρώνεται έναντι των αιτητριών Ρ. Κοκκινόφτα και Κ. Κονάρη.»
Η υποχρέωση της ΕΔΥ δεν ήταν μόνο να συμμορφωθεί με το δεδικασμένο που απέρρεε από τις αποφάσεις που έπλητταν τη νομιμότητα της συγκεκριμένης απόφασης που ακύρωνε την Μηλίτσα Χατζηγεωργίου, αλλά να λάβει υπόψη το δεδικασμένο που αφορούσε τους ίδιους ακριβώς διαδίκους ως της παρούσας, με το οποίο μάλιστα η ίδια η ΕΔΥ στη συγκεκριμένη ξεχωριστή διαδικασία συμμορφώθηκε.
Δεν έχω καμία αμφιβολία στο μυαλό μου, ότι η ΕΔΥ έσφαλε στο καθήκον της να λειτουργήσει σύννομα. Αναμφίβολα το δεδικασμένο που δημιουργήθηκε, κατά πρώτον ως προς την ερμηνεία του ίδιου σχεδίου υπηρεσίας, της θέσης Ανώτερου Χημικού, καθώς και κατά δεύτερον ότι το ίδιο Ε/Μ στην ακυρωτική απόφαση με εδώ (Παρτασίδου) δεν κατείχε το πλεονέκτημα διότι το πρόσθετο προσόν της ήδη χρησιμοποιήθηκε ως πλεονέκτημα στον διορισμό της στη θέση Χημικού 2ης Τάξης, ειδικότερα η τελευταία αυτή αιτιολογία που διαμόρφωνε το πλαίσιο των προσόντων του Ε/Μ για τη θέση αυτή προαγωγής, δέσμευε την ΕΔΥ, όχι μόνο στην επανεξέταση της συγκεκριμένης διαδικασίας προαγωγής, αλλά και σε κάθε διαδικασία προαγωγής, με τα δεδομένα των προσόντων της αιτήτριας να μην έχουν αλλάξει και το ίδιο σχέδιο υπηρεσίας να παραμείνει σε ισχύ.
Αξίζει να αναφέρω ότι η απόφασή μου εδράζεται στα συγκεκριμένα δεδομένα που έχω ήδη περιγράψει. Επρόκειτο για δικαστική ακυρωτική απόφαση με την ίδια αιτήτρια Ρεβέκκα Κοκκινόφτα, όπως και εδώ, τους ίδιους καθ’ ων η αίτηση, δηλαδή την ΕΔΥ, το ίδιο σχέδιο υπηρεσίας (Σ.Υ. 10/2010) της ίδιας θέσης, (Ανώτερου Χημικού,) απόφαση προαγωγής από την ίδια ημερομηνία (15/12/2010), όπως και εδώ και με τα ίδια προσόντα του ίδιου Ε/Μ (Δώρας Παρτασίδου-Ζήνωνος) με αναφορά στα δεδομένα που αφορούσαν τον αρχικό
διορισμό του Ε/Μ στη θέση Χημικού 2ης Τάξης, που εννοείται αφορούσε και τις δύο διαδικασίες.
Η νομολογία είναι πάγια και σαφής. Η διοίκηση δεσμεύεται από τις κρίσεις του Δικαστηρίου και δεν είναι ελεύθερη να έχει αντίθετη άποψη (βλ. Πιερής ν. Δημοκρατίας (1983) 3 Α.Α.Δ. 1054, Γαβά ν. Δημοκρατίας (1984) 3 Α.Α.Δ. 1391, Χαρής ν. Δημοκρατίας (Απόφαση της Ολομέλειας στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 699 ημερ. 27 Ιανουαρίου, 1989)). Επίσης όπως αναφέρεται στο βιβλίο του Νίκου Χρ. Χαραλάμπους «Η Δράση και ο Έλεγχος της Δημόσιας Διοίκησης», σελ. 377: «Στην περίπτωση που η διοίκηση προβαίνει σε έκδοση διοικητικής πράξης αντίθετης με τα κριθέντα στην απόφαση του δικαστηρίου, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να προσφύγει πάλι στο Δικαστήριο, αυτή τη φορά κατά της πράξης που εκδόθηκε κατά παράβαση του δεδικασμένου. Κατά της πράξης αυτής μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο όχι μόνο αυτός που διετέλεσε διάδικος, αλλά και ο τρίτος που έχει έννομο συμφέρον.
(Αλέκος Σιάμπου ν. Δημοκρατίας (Απόφαση στην Προσφυγή Αρ. 624/92 ημερ./ 15 Ιουνίου, 1993). Π.Δ. Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, γΙΙ, σελ. 152).
Στην προκειμένη περίπτωση μάλιστα, το δεδικασμένο ως προς τα λειτουργικά ευρήματα του Δικαστηρίου δεν το επικαλείται τρίτος με έννομο συμφέρον, αλλά η ίδια αιτήτρια που πέτυχε την ακύρωση της προαγωγής του Ε/Μ.
Καταλήγω, ότι η ΕΔΥ παραβίασε το δεδικασμένο της ακυρωτικής απόφασης «Κονάρη» στην οποία έγινε εκτενής λόγος ανωτέρω. Η επανεξέταση έπρεπε να είχε γίνει με τα δεδομένα του ουσιώδους χρόνου, όπως αυτά καθορίστηκαν με όλες τις σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ειδικότερα της ακυρωτικές, για τους υποψήφιους για προαγωγή, των οποίων ακυρωτικών αποφάσεων η αναδρομικότητα αναγόταν πριν ή κατά τον ουσιώδη χρόνο της επίδικης διαδικασίας που επανεξεταζόταν. Ας υπενθυμίσω ότι μέρος των πραγματικών δεδομένων, είναι και το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων των υποψηφίων ενώπιον της ΕΔΥ κατά την επανεξέταση, σε ότι αφορά βέβαια τα στοιχεία που ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο. Οι ακυρωτικές αποφάσεις του Ανωτάτου
Δικαστηρίου με αναδρομική πάντοτε ισχύ στον ουσιώδη χρόνο της διοικητικής απόφασης, αποτελούν μέρος των πραγματικών και νομικών δεδομένων ενώπιον της ΕΔΥ και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Επαναλαμβάνω εδώ, ότι ο ουσιώδης χρόνος λήψης και των δύο διοικητικών αποφάσεων ήταν η ίδια
ημερομηνία και η προαγωγή άρχιζε επίσης από την ίδια ημερομηνία.
Ανεξάρτητα από την κατάληξή μου ανωτέρω, ακόμα και αν αυτή ήταν διαφορετική, στο ακυρωτικό αποτέλεσμα θα κατέληγα και για έναν πρόσθετο λόγο, σχετικό με τη στάση της διοίκησης τον οποίο επικαλέστηκε επίσης ο δικηγόρος της αιτήτριας. Η ΕΔΥ επέλεξε να συμμορφωθεί με την ακυρωτική δικαστική απόφαση στην επανεξέταση της επίδικης τότε διαδικασίας και να μην καταχωρίσει έφεση. Η αλλαγή της στάσης της αυτής, σε μία παράλληλη διαδικασία με τους ίδιους διαδίκους (την παρούσα), εκφεύγει των άκρων ορίων της διακριτικής της ευχέρειας, διότι ως παντελώς αναιτιολόγητη – ενώ χρειάζεται ειδική αιτιολογία για την αλλαγή στάσης της διοίκησης – κρίνω πως παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοίκησης και την εξ αυτής απορρέουσα αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου.
Μετά την κατάληξή μου αυτή δεν θα υπεισέλθω σε άλλους λόγους ακυρώσεως, που αφορούν την σύγκριση των διαδίκων και την κατ’ ισχυρισμό υπεροχή της αιτήτριας έναντι του Ε/Μ, κάτι που αφήνεται στην εξουσία της ΕΔΥ να αποφασίσει, κατά την επανεξέταση.
Για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω η προσφυγή επιτυγχάνει. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με €1400.- έξοδα, πλέον ΦΠΑ αν υπάρχει, υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.
Μ. Καλλιγέρου, ΠΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο