Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 1885/2012 ECLI:CY:DD:2016:394 Generato dall'IA

Administrative court dismisses appeal against teacher selection rejection citing lack of merit and procedural flaws.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 1885/2012
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed Elena Sophokleous's appeal against her rejection from the 2012-2013 training institute list. The court found her arguments regarding lack of merit and procedural unfairness lacked substance, noting her previous employment did not guarantee future selection. Consequently, the court ruled the rejection was justified by her missing required qualifications and dismissed the procedural challenge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 146 of the Constitution; Article 146 of the Constitution establishes that the Administrative Court has jurisdiction to review administrative acts for unreasonableness, and such jurisdiction applies even when the act originates from a private entity if the review concerns public law principles.

Parole chiave

Generato dall'IA
Administrative Court jurisdiction Teacher selection procedure Lack of merit appeal Constitutional review scope Qualification requirements cessazione delle prestazioni licenziamento amministrativo licenziamento del pubblico dipendente

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Λύρας Γεώργιος (1998) 1 ΑΑΔ 478

Σφηκουρής Mίκης και άλλοι ν. Kυπριακής Δημοκρατίας μέσω Eπιτροπής Δημόσιας Yπηρεσίας. (1995) 3 ΑΑΔ 327

Χρυσοστόμου Ελένη και Άλλοι ν. Αικατερίνης Δημητρίου Κωνσταντινίδου και Άλλων (1999) 3 ΑΑΔ 13

Eπιστημονικό Tεχνικό Eπιμελητήριο Kύπρου v.Γεωργίας Oρφανίδου και Άλλων (2000) 3 ΑΑΔ 524

Παντελή Παντελής Αντωνίου ν. Δημοκρατίας (1994) 4 ΑΑΔ 1020

Γεωργίου Δαυίδ ν. Δημοκρατίας (1994) 4 ΑΑΔ 1127

Μιχάλη Τσιάρλιστον ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, Υπόθεση αρ. 43/96, 15 Μαΐου, 1998

Μιχάλη Τσιάρλιστον ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ. 133/97, 3.6.98

Αγαθοκλή Κατσονούρη κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 469/98., 6 Σεπτεμβρίου, 1999

Χατζηδημητρίου Χριστίνα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2002) 4 ΑΑΔ 326

Ξενοφώντος Μάριος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2006) 4 ΑΑΔ 283

ΕΛΕΝΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπoθεση Αρ. 733/2009, 16/10/2013

ΣΤΑΛΑ ΚΙΟΥΠΗ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ κ.α., ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1534/2012, 10/3/2016, ECLI:CY:AD:2016:D148

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 98(I)/2003 - Ο περί Εργοδοτουμένων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμος του 2003

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:394

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 1885/2012)

25 Νοεμβρίου 2016

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΕΛΕΝΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ,

Αιτήτρια,

ΚΑΙ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ,

Καθ΄ ων η Αίτηση.

Σ. Βασιλείου, για την Αιτήτρια

Μ. Κυπριανού (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.: Με την υπό εξέταση προσφυγή, προσβάλλεται ως άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος η «απόφαση των καθ’ ων η αίτηση, ημερομηνίας 10.9.2012, και της οποίας η αιτήτρια έλαβε γνώση την 10.9.2012, με την οποία οι καθ’ ων η αίτηση δεν περιέλαβαν την αιτήτρια στον κατάλογο των υποψηφίων εκπαιδευτικών για απασχόληση στα Κρατικά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης και/ή δεν επέλεξαν την αιτήτρια για απασχόληση στα Κρατικά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης για την σχολική χρονιά 2012-2013».

Η αιτήτρια απασχολήθηκε στα Κρατικά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης (Κ.Ι.Ε.), στην επαρχία Πάφου, από το έτος 2007 μέχρι και το έτος 2012, διδάσκοντας το μάθημα των Αγγλικών. Με επιστολή ημερομηνίας 27.5.2011, το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, στο πλαίσιο εξέτασης αίτησης της αιτήτριας για απασχόλησή της στα Κ.Ι.Ε. για τη σχολική χρονιά 2011-2012, ενημέρωσε αυτήν ότι το όνομά της «θα περιλαμβάνεται στους καταλόγους των υποψηφίων για απασχόληση μόνο για το σχολικό έτος 2011-2012», ενώ προκειμένου η αιτήτρια να είχε το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση με σκοπό να περιληφθεί στους καταλόγους των υποψηφίων για απασχόληση κατά τα επόμενα σχολικά έτη, θα έπρεπε, μέχρι τον Φεβρουάριο του 2012, να είχε εξασφαλίσει αριθμό στους Πίνακες Διοριστέων της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ή Πιστοποιητικό Ισοτιμίας και Αντιστοιχίας του βασικού της πτυχίου από το Κυπριακό Συμβούλιο Αναγνώρισης Τίτλων Σπουδών (ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ.), στην Ειδικότητα για την οποία ενδιαφερόταν να διδάξει στα Κ.Ι.Ε..

Ακολούθησε, στις 15.6.2012, σχετική προκήρυξη, με την οποία το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού ανακοίνωνε τη δυνατότητα υποβολής αιτήσεων μόνο από αδιόριστους εκπαιδευτικούς, για να διδάξουν για τη σχολική χρονιά 2012-2013 στα Κ.Ι.Ε. σε συγκεκριμένα θέματα, μεταξύ των οποίων και ξένες γλώσσες, περιλαμβανομένων των Αγγλικών.

Σύμφωνα με την εν λόγω Ανακοίνωση, οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί θα έπρεπε να κατέχουν πρώτο (βασικό) πτυχίο των Κρατικών Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων Κύπρου και Ελλάδας, στην ειδικότητα για την οποία ενδιαφέρονταν να διδάξουν στα Κ.Ι.Ε. ή να κατέχουν Πιστοποιητικό Ισοτιμίας και Αντιστοιχίας του βασικού (πρώτου) τους πτυχίου από το ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ.

στην ειδικότητα για την οποία ενδιαφέρονταν να διδάξουν στα Κ.Ι.Ε. ή να κατέχουν αριθμό στον Πίνακα Διοριστέων (κλίμακα Α8-Α10) της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας στην ειδικότητα για την οποία υπέβαλλαν την αίτησή τους. Η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για πρόσληψη στα Κ.Ι.Ε. για τη σχολική χρονιά 2012-2013, με ταυτόχρονη, δια μέσου επιστολής των δικηγόρων της, επιφύλαξη όλων των νομίμων δικαιωμάτων της, όπως αυτά προέκυπταν από την εφαρμογή του περί Εργοδοτούμενων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμου του 2003 (Ν.98(Ι)/2003), δυνάμει του οποίου η αιτήτρια, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, είχε συμπληρώσει την προβλεπόμενη από το Νόμο περίοδο εργοδότησής της και, ως εκ τούτου, αυτή θεωρούνταν πλέον ως εργοδοτούμενη αορίστου χρόνου.

Θα πρέπει στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι η αίτηση της αιτήτριας για πρόσληψη στα Κ.Ι.Ε. για τη σχολική χρονιά 2012-2013 δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο, ούτε και υπάρχει στον οικείο διοικητικό φάκελο. Μάλιστα, ενόψει αυτής της διαπίστωσης υπό του Δικαστηρίου τούτου κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, η παρούσα υπόθεση ορίστηκε για συμπληρωματικές διευκρινίσεις, προκειμένου να εντοπιστεί η εν λόγω αίτηση και να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου.

Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν έγινε εφικτό, αφού και κατά το στάδιο των συμπληρωματικών διευκρινίσεων, τόσο ο συνήγορος για την αιτήτρια όσο και η συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση δήλωσαν πως η εν λόγω αίτηση δεν κατέστη δυνατό να ανευρεθεί. Μάλιστα, η κα Κυπριανού προσκόμισε στο Δικαστήριο αντίγραφο σχετικής επιστολής της Προϊσταμένης Κ.Ι.Ε., ημερομηνίας 16.11.2016, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο, στην οποία αναγράφεται ότι δεν κατέστη δυνατόν να ανευρεθεί η αίτηση της αιτήτριας.

Εν πάση περιπτώσει, η υποβολή της εν λόγω αίτησης δεν αμφισβητείται από την πλευρά των καθ’ ων η αίτηση. Από το σύνολο δε των γεγονότων και εγγράφων που έχουν τεθεί ενώπιον μου, όπως π.χ. η προαναφερθείσα επιστολή των δικηγόρων της αιτήτριας όπου γινόταν ρητή αναφορά στην υποβολή της αίτησης της αιτήτριας, με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της, φαίνεται ότι όντως η αιτήτρια υπέβαλε την εν λόγω αίτηση και, συνεπώς, θα προχωρήσω στην εξέταση της παρούσας υπόθεσης, έχοντας αυτό ως δεδομένο.

Στις 23.7.2012, οι καθ’ ων η αίτηση ανακοίνωσαν την ανάρτηση, στην ιστοσελίδα τους, της σειράς κατάταξης των ενδιαφερομένων για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. για τη σχολική χρονιά 2012-2013, με την αιτήτρια να μην περιλαμβάνεται στον σχετικό πίνακα κατάταξης. Η τελευταία αντέδρασε και, στις 26.7.2012, υπέβαλε ένσταση κατά της μη συμπερίληψής της στον σχετικό κατάλογο, ζητώντας ταυτόχρονα την ανανέωση της εργοδότησής της στα Κ.Ι.Ε. για τη σχολική χρονιά 2012-2013.

Τελικά, στις 10.9.2012, οι καθ’ ων η αίτηση ανακοίνωσαν τους νέους καταλόγους υποψηφίων εκπαιδευτικών για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε., όπως αυτοί είχαν διαμορφωθεί μετά από την εξέταση των υποβληθεισών ενστάσεων. Το όνομα της αιτήτριας δεν περιλαμβανόταν στον κατάλογο ενδιαφερομένων για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε., στο μάθημα των Αγγλικών, για τη σχολική χρονιά 2012-2013, όπως αυτός ετοιμάστηκε από τους καθ’ ων η αίτηση.

Επισημαίνεται ότι από τον Οκτώβριο του 2012, δυνάμει προηγούμενης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, συστάθηκε το Ίδρυμα Διαχείρισης Απογευματινών και Βραδινών Επιμορφωτικών Προγραμμάτων (ΙΔΑΒΕΠ), με βάση τον περί Σωματείων και Ιδρυμάτων Νόμο του 1972, το οποίο, σύμφωνα με την Ιδρυτική του Πράξη, «αποτελεί φορέα, μέσω του οποίου προωθείται στην Κύπρο η διαχείριση των Απογευματινών και Βραδινών Επιμορφωτικών Προγραμμάτων και η διαχείριση της εργοδότησης των ατόμων που απασχολούνται σε αυτά». Το δε Διοικητικό Συμβούλιο που διοικεί το εν λόγω Ίδρυμα, καθορίζει τους όρους εργοδότησης ή απασχόλησης σε μόνιμη ή έκτακτη βάση των απασχολούμενων στα Κ.Ι.Ε., στα βραδινά μαθήματα των Τεχνικών Σχολών, στα Ολοήμερα και στα Επιμορφωτικά Κέντρα. Σύμφωνα δε με τους καθ’ ων η αίτηση, οι προσλήψεις για τη σχολική χρονιά 2012-2013, έγιναν από το ΙΔΑΒΕΠ.

Νομικοί Ισχυρισμοί

Στην εμπροσθοφυλακή των επιχειρημάτων της, η αιτήτρια προβάλλει ότι οι καθ’ ων η αίτηση όφειλαν, κατά την προκήρυξη των επίδικων θέσεων, να λάβουν υπόψη τους τα προηγούμενα, συνεχόμενα έτη «που η αιτήτρια διεκδικούσε και καταλάμβανε την επίδικη θέση, θεωρούμενη από τους καθ’ ων η αίτηση ως προσοντούχα».

Οι καθ’ ων η αίτηση, συνεχίζει ο συνήγορος της αιτήτριας, είχαν υποχρέωση να προκηρύξουν τη θέση με τέτοιο τρόπο, ώστε να διασφαλίζεται η αρχή της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης όλων των υποψηφίων, περιλαμβανομένης και της αιτήτριας, η οποία καταλάμβανε για πολλά χρόνια την επίδικη θέση, με ακριβώς τα ίδια καθήκοντα και τα ίδια προσόντα ως αυτά που απαιτούνταν για την ακαδημαϊκή χρονιά 2012-2013, και ουδέποτε οι καθ’ ων η αίτηση θεώρησαν ότι η αιτήτρια δεν ήταν προσοντούχος για να διδάξει στα Κ.Ι.Ε..

Όλα αυτά, σύμφωνα με την αιτήτρια, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τα καθήκοντα της επίδικης θέσης παραμένουν τα ίδια με αυτά που προβλέπονταν στα προηγούμενα έτη, δημιουργούν «αμάχητο τεκμήριο» ότι η αιτήτρια κατέχει τα απαιτούμενα προσόντα να διδάξει στα Κ.Ι.Ε. και καθιστούν την προσβαλλόμενη απόφαση παράνομη και ακυρωτέα.

Παράνομος, σύμφωνα πάντα με την αιτήτρια, ήταν και ο επίδικος όρος της προκήρυξης της επίδικης θέσης για την σχολική χρονιά 2012-2013, ως παραβιάζων την αρχή της ισότητας, χωρίς πάντως να εξειδικεύεται περαιτέρω και/ή επαρκώς ο εν λόγω ισχυρισμός, καθώς και «σειρά αρχών του διοικητικού δικαίου».

Επιπρόσθετα, με εκτενή αναφορά στην ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ελένη Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 733/2009, ημερ. 16.10.2013, όπου αιτήτρια ήταν η ίδια με αυτήν της υπό εξέταση προσφυγής, ο συνήγορος της αιτήτριας ισχυρίζεται ότι η άρνηση της Διοίκησης να εγγράψει την αιτήτρια στον πίνακα διοριστέων της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας έχει ήδη κριθεί παράνομη και ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Συνακόλουθα, υπό το φως των κριθέντων στην πιο πάνω απόφαση, παράνομη θα πρέπει να κριθεί και η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή διοικητική πράξη. Εγείρει περαιτέρω η αιτήτρια ζήτημα μη δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση αναφορικά με το πτυχίο της, καθώς και άλλες ουσιαστικές πτυχές της υπόθεσης, που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, και σε προγενέστερες αποφάσεις και ενέργειες της Διοίκησης σε σχέση με την απασχόλησή της.

Περαιτέρω, και παρόλο που δεν ηγέρθη τέτοιο ζήτημα από τους καθ’ ων η αίτηση, ο κ. Βασιλείου προβάλλει ότι, το γεγονός πως η αίτηση της αιτήτριας απορρίφθηκε επειδή κρίθηκε ότι αυτή δεν κατείχε τα απαιτούμενα προσόντα, ουδόλως αποστερεί από την αιτήτρια το έννομό της συμφέρον να προσβάλει την επίδικη απόφαση. Συναφώς, με αναφορά σε σχετική νομολογία, η πλευρά της αιτήτριας επισημαίνει ότι, από τη στιγμή που αμφισβητείται η εκτίμηση της Διοίκησης αναφορικά με την υπό του υποψηφίου κατοχή των απαιτούμενων προσόντων, το ζήτημα αυτό καθίσταται επίδικο θέμα και ο αιτητής που κρίθηκε ότι δεν είναι προσοντούχος, έχει έννομο συμφέρον να προσβάλει την εν λόγω κρίση.

Τέλος, η αιτήτρια εγείρει θέμα πάσχουσας διαδικασίας εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, η οποία απέληξε στην προσβαλλόμενη απόφαση. Όπως χαρακτηριστικά προβάλλει η πλευρά της αιτήτριας, ακολουθήθηκε μια «πολύ χαλαρή διαδικασία, χωρίς να τηρούνται λεπτομερή πρακτικά και σημειώματα στα οποία θα καταγράφονταν με λεπτομέρεια οι εργασίες, οι συλλογισμοί, η αιτιολογία και η έρευνα του οργάνου που ανέλαβε τη διεξαγωγή και ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας που οδήγησε στην προσβαλλόμενη απόφαση», με αποτέλεσμα να παραβιάζεται σειρά αρχών του διοικητικού δικαίου, ήτοι της αιτιολογίας των διοικητικών πράξεων, της δέουσας έρευνας, της διαφάνειας, της αρχής της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης.

Από την πλευρά τους, οι καθ’ ων η αίτηση αντιτείνουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη, λήφθηκε δε ορθά και νόμιμα, μετά από διενέργεια της δέουσας έρευνας και κατ’ ορθή ενάσκηση της διακριτικής τους εξουσίας. Η αιτήτρια, σύμφωνα με την συνήγορο των καθ’ ων η αίτηση, δεν κατείχε τα προβλεπόμενα στην Ανακοίνωση για υποβολή αίτησης ενδιαφέροντος προσόντα και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να γίνει δεκτό το αίτημά της. Ήταν δε ενήμερη η αιτήτρια για το θέμα της απαιτούμενης ισοτιμίας και αντιστοιχίας του πτυχίου της από το ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ. και όφειλε η ίδια να προβεί στις δέουσες ενέργειες. Συνεπώς, καταλήγει, ουδεμία παραβίαση των αρχών του διοικητικού δικαίου υπήρξε κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επιπρόσθετα, οι καθ’ ων η αίτηση εγείρουν με την ένστασή τους, και αναπτύσσουν περαιτέρω με την γραπτή τους αγόρευση, προδικαστική ένσταση, ισχυριζόμενοι ότι η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, καθότι εκφεύγει του αναθεωρητικού ελέγχου που διενεργείται με βάση το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Συγκεκριμένα, οι καθ’ ων η αίτηση προβάλλουν ότι οι προσλήψεις εκπαιδευτικών για τη σχολική χρονιά 2012-2013 έγιναν από το ΙΔΑΒΕΠ, το οποίο αποτελεί φορέα ιδιωτικού δικαίου που συστάθηκε δυνάμει του περί Σωματείων και Ιδρυμάτων Νόμου. Όμως, συνεχίζει η κα Κυπριανού, για να μπορεί να προσβληθεί δια προσφυγής μια πράξη, θα πρέπει να ανήκει στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου και στην παρούσα περίπτωση το εν λόγω Ίδρυμα, ως φορέας ιδιωτικού δικαίου, δεν αποτελεί διοικητικό όργανο, η υπ’ αυτού δε εκδοθείσα πράξη δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη δυνάμενη να προσβληθεί με προσφυγή, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο Άρθρο 146.1 του Συντάγματος. Γίνεται συναφώς αναφορά σε ημεδαπή νομολογία.

Εκ διαμέτρου αντίθετη επί του θέματος αυτού είναι η θέση της αιτήτριας, η οποία, με εκτενή αναφορά σε νομολογία, ισχυρίζεται ότι στερείται ερείσματος και λογικής η εν λόγω προδικαστική ένσταση, δεδομένου ότι τόσο η επίδικη προκήρυξη, η αποδοχή και εξέταση των αιτήσεων των ενδιαφερομένων, όσο και η κατάρτιση του αρχικού πίνακα επιτυχόντων, η αποδοχή ενστάσεων και η κατάρτιση του τελικού πίνακα έγιναν αποκλειστικά από τους καθ’ ων η αίτηση. Περαιτέρω, συνεχίζει ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας, ασφαλώς και η προσβαλλόμενη απόφαση εξυπηρετεί δημόσιο συμφέρον και εντάσσεται στο δημόσιο δίκαιο, δυνάμενη ωσαύτως να προσβληθεί με προσφυγή.

Η κατάληξη

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων, είτε υπέρ είτε κατά της νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης.

Προέχει, ως θέμα λογικής προτεραιότητας, η εξέταση της προδικαστικής ένστασης των καθ’ ων η αίτηση.

Ισχυρίζονται λοιπόν οι καθ’ ων η αίτηση ότι προσβαλλόμενη πράξη δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη εν τη εννοία του Άρθρου 146 του Συντάγματος, δυνάμενη να προσβληθεί με προσφυγή, αφού δεν εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου, αλλά του ιδιωτικού δικαίου, δεδομένου ότι το ΙΔΑΒΕΠ, το οποίο διενήργησε τις προσλήψεις για τη σχολική χρονιά 2012-2013 στα Κ.Ι.Ε., αποτελεί φορέα ιδιωτικού δικαίου. Σύμφωνα με την κα Κυπριανού, το εν λόγω Ίδρυμα δεν αποτελεί διοικητικό όργανο που εκδίδει εκτελεστή διοικητική πράξη σύμφωνα με το προαναφερθέν Άρθρο 146. Κατά συνέπεια, εισηγείται την απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης και μη εμπίπτουσας στον αναθεωρητικό έλεγχο του Δικαστηρίου τούτου.

Εν πρώτοις, θα πρέπει να επισημανθεί ότι αυτό που προσβάλλεται με την υπό εξέταση προσφυγή δεν είναι οι, αντί της αιτήτριας, προσλήψεις άλλων ενδιαφερομένων εκπαιδευτικών για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. για τη σχολική χρονιά 2012-2013, αλλά η μη συμπερίληψη της αιτήτριας στον σχετικό κατάλογο και η, συνακόλουθη, μη επιλογή αυτής για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. για τη σχολική χρονιά 2012-2013.

Και αν οι σχετικές προσλήψεις έγιναν από το ΙΔΑΒΕΠ, κάτι βέβαια που δεν προκύπτει με σαφήνεια από τα ενώπιον μου στοιχεία, δε χωρεί αμφιβολία ότι όλη η προηγηθείσα διαδικασία, περιλαμβανομένης και της κατάρτισης του τελικού καταλόγου των υποψηφίων, έγινε από τους καθ’ ων η αίτηση, ήτοι το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Συναφώς, σημειώνω ότι η επίδικη Ανακοίνωση, ημερομηνίας 10.9.2012, την οποία προσβάλλει η αιτήτρια (βλ. παράρτημα 12 στην αίτηση ακυρώσεως), εξεδόθη από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και αναφέρει αυτολεξεί τα εξής:

«Τα Κρατικά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης/Φορέας (υπό σύσταση Ίδρυμα Διαχείρισης Απογευματινών και Βραδινών Προγραμμάτων) ανακοινώνουν τους ΝΕΟΥΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥΣ των υποψηφίων εκπαιδευτικών για απασχόληση στα ΚΙΕ, όπως αυτοί έχουν διαμορφωθεί μετά από την εξέταση των ενστάσεων. […] Οι ΤΕΛΙΚΟΙ ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ θα ανακοινωθούν μετά τις κληρώσεις, την Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012».

Η αιτήτρια δεν περιλαμβανόταν στον ως άνω αναφερόμενο κατάλογο.

Συνεπώς, με βάση τα πιο πάνω, το πρώτο θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το κατά πόσον η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση να μην συμπεριλάβουν την αιτήτρια στον σχετικό κατάλογο αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη.

Έχει κατ’ επανάληψη νομολογηθεί ότι ο καταρτισμός του Πίνακα Διοριστέων (εν προκειμένω, του καταλόγου υποψηφίων εκπαιδευτικών για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε.) δεν είναι πράξη προπαρασκευαστική της ίδιας σύνθετης διοικητικής ενέργειας, αλλά αποτελεί αυτοτελή εκτελεστή διοικητική πράξη και, επομένως, αν δεν προσβληθεί εμπρόθεσμα, δεν μπορεί να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως σε προσφυγή που προσβάλλει την πράξη διορισμού (στην παρούσα υπόθεση, την απόφαση μη επιλογής της αιτήτριας). Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην Μάριος Ξενοφώντος ν. Δημοκρατίας (2006) 4 Α.Α.Δ. 283-

«Κρίθηκε κατ' επανάληψη ότι ο καταρτισμός του Πίνακα Διοριστέων αποτελεί αυτοτελή εκτελεστή διοικητική πράξη και, επομένως, αν δεν προσβληθεί εμπρόθεσμα δεν μπορεί να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως σε προσφυγή που προσβάλλει την πράξη διορισμού όσο και αν ο εν λόγω διορισμός διενεργείται από υποψήφιους που περιλαμβάνονται στους πίνακες. Η εγγραφή στον πίνακα διοριστέων έχει διαχρονική αξία καθότι συνιστά προϋπόθεση διορισμού. Συναφώς η απόρριψη αίτησης για εγγραφή στον πίνακα διοριστέων διατηρεί την αυτοτέλειά της με αποτέλεσμα να καθίσταται παραδεκτή η προσβολή της απόρριψης εκείνης ανεξάρτητα από το αν έγιναν διορισμοί».

Άμεσα σχετικές με το υπό συζήτηση θέμα και οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις Τσιάρλιστον v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 43/96, ημερ. 15.5.1998, Τσιάρλιστον v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 133/97, ημερ. 3.6.1998, Νεοφύτου κ.ά. v. Δημοκρατίας, Υποθ. Aρ. 900/96, ημερ. 29.4.1998, Παπαδόπουλου v. Δημοκρατίας, Υποθ. Aρ. 963/97, ημερ. 30.10.1998 και Κοτσονούρη κ.ά. v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 469/98, ημερ. 6.9.1999.

Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγω ότι και εν προκειμένω, ορθώς προσβάλλεται ως αυτοτελής εκτελεστή διοικητική πράξη η απόφαση μη συμπερίληψης της αιτήτριας στον σχετικό κατάλογο. Η εν λόγω πράξη, σύμφωνα και με την προεκτεθείσα νομολογία, συνδέεται άρρηκτα με την τελική πράξη επιλογής των υποψηφίων για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. και μη επιλογής της αιτήτριας, καθότι συνιστά προϋπόθεση αυτής.

Των πιο πάνω λεχθέντων, και με δεδομένο ότι η απόφαση μη συμπερίληψης της αιτήτριας στον σχετικό κατάλογο αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, εκδοθείσα υπό του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον ορθώς οι καθ’ ων η αίτηση δεν συμπεριέλαβαν αυτήν στον εν λόγω κατάλογο υποψηφίων εκπαιδευτικών για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. για τη σχολική χρονιά 2012-2013.

Συναφώς, και παρόλο που δεν τέθηκε εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας έθιξε με την αγόρευσή του το ζήτημα του κατά πόσον έχει η αιτήτρια το απαιτούμενο έννομο συμφέρον να προσβάλει την επίδικη απόφαση, δεδομένου ότι το αίτημά της απορρίφθηκε και αυτή δεν συμπεριλήφθηκε στον τελικό κατάλογο επιλεγέντων, επειδή κρίθηκε ότι δεν κατείχε τα απαιτούμενα προσόντα. Ωστόσο, σύμφωνα με την πάγια νομολογία επί του θέματος, το εν λόγω ζήτημα μπορεί να εξεταστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ακόμη και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, εφόσον άνευ εννόμου συμφέροντος δεν είναι δυνατόν να προωθείται αίτηση ακυρώσεως (βλ. Ανδρέας Παρασκευάς, ανωτέρω, Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας (2002) 4 Α.Α.Δ. 326 και Σφηκουρής κ.α. ν. Δημοκρατίας (1995) 3 Α.Α.Δ. 327).

Έχει κατ΄επανάληψη νομολογηθεί ότι ο αιτητής νομιμοποιείται και δεν στερείται του απαραίτητου εννόμου συμφέροντος να προσβάλει μια διοικητική απόφαση, εφόσον η εκτίμηση της Διοίκησης αναφορικά με τα προσόντα αμφισβητείται, κατά τρόπο που αυτή καθίσταται επίδικο θέμα της προσφυγής, όπως συμβαίνει εν προκειμένω (βλ. Στάλα Κιούπη κ.α. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:D148, Υποθ. Αρ. 1534/2012, ημερ. 10.3.2016, Παντελή v. Δημοκρατίας (1994) 4 Α.Α.Δ. 1020, Γεωργίου v. Δημοκρατίας (1994) 4 Α.Α.Δ. 1127, Χρυσοστόμου κ.ά v. Κωνσταντινίδου κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 13 και ΕΤΕΚ ν. Ορφανίδου και άλλων (2000) 3 Α.Α.Δ 524).

Ωσαύτως, και στην υπό εξέταση υπόθεση, αποτελεί βασικό επίδικο ζήτημα το κατά πόσον η αιτήτρια ήταν προσοντούχος, σύμφωνα με τα υπό της σχετικής Ανακοίνωσης, ημερομηνίας 15.6.2012, προβλεπόμενα.

Συνακόλουθα, έχει η αιτήτρια το απαιτούμενο έννομο συμφέρον να προσβάλει την επίδικη πράξη, εγείροντας ισχυρισμούς που αφορούν και/ή συνδέονται με την κρίση της ως μη προσοντούχου και, κατ΄ επέκταση, με την μη συμπερίληψή της στον σχετικό κατάλογο. Επιπρόσθετα, κατά πάγια και διαχρονικά θεμελιωμένη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος, η αιτήτρια νομιμοποιείται να εγείρει μόνο ισχυρισμούς αναφορικά με τον αποκλεισμό της ιδίας από την περαιτέρω διαδικασία επιλογής για την επίδικη θέση. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ με παρόμοιο ζήτημα, στο πλαίσιο εξέτασης των προσφυγών αρ. 5946/2013 και 5781/2013[1], όπου η κατάληξή μου ήταν η ίδια.

Σύμφωνα λοιπόν με την υπό εξέταση Ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού (βλ. παράρτημα 8 στην αίτηση ακυρώσεως), οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί θα έπρεπε να κατέχουν πρώτο (βασικό) πτυχίο των Κρατικών Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων Κύπρου και Ελλάδας, στην ειδικότητα για την οποία ενδιαφέρονταν να διδάξουν στα Κ.Ι.Ε. ή να κατέχουν Πιστοποιητικό Ισοτιμίας και Αντιστοιχίας του βασικού (πρώτου) τους πτυχίου από το ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ. στην ειδικότητα για την οποία ενδιαφέρονταν να διδάξουν στα Κ.Ι.Ε. ή να κατέχουν αριθμό στον Πίνακα Διοριστέων (κλίμακα Α8-Α10) της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας στην ειδικότητα για την οποία υπέβαλλαν την αίτησή τους.

Μάλιστα, όπως έχω προαναφέρει, οι καθ’ ων η αίτηση ήδη από 27.5.2011, με σχετική επιστολή τους προς την αιτήτρια ενημέρωναν αυτήν ότι για να εδικαιούτο να υποβάλει αίτηση με σκοπό να περιληφθεί στους καταλόγους των υποψηφίων για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. μετά το πέρας του σχολικού έτους 2011-2012, «θα πρέπει μέχρι το Φεβρουάριο 2012 να έχετε εξασφαλίσει αριθμό στους Πίνακες Διοριστέων της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ή Πιστοποιητικό Ισοτιμίας και Αντιστοιχίας του βασικού σας πτυχίου από το ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ. στην Ειδικότητα για την οποία ενδιαφέρεστε να διδάξετε στα Κρατικά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης, όπως ακριβώς αυτή θα δηλωθεί στο έντυπο αίτησης».

Ωστόσο, από το σύνολο των ενώπιον μου στοιχείων προκύπτει ότι η αιτήτρια δεν πληρούσε κανένα από τα, τιθέμενα διαζευκτικά, απαιτούμενα στην προαναφερθείσα Ανακοίνωση προσόντα. Ούτε και προσκόμισε η αιτήτρια οποιοδήποτε έγγραφο προς απόδειξη του αντιθέτου. Η αιτήτρια είναι κάτοχος του τίτλου “Bachelor of Science”, το οποίο της απονεμήθηκε από το Empire State College, State University of New York των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, καθώς και μεταπτυχιακού διπλώματος “Master of Arts in English Language Teaching” που εξασφάλισε από το Nottingham University του Ηνωμένου Βασιλείου. Περαιτέρω, δεν φαίνεται να κατέχει οποιοδήποτε Πιστοποιητικό Ισοτιμίας και Αντιστοιχίας του βασικού (πρώτου) της πτυχίου από το ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ. στην ειδικότητα για την οποία ενδιαφέρεται να διδάξει στα Κ.Ι.Ε., ούτε και να κατέχει οποιοδήποτε αριθμό στον Πίνακα Διοριστέων.

Ούτε και έχει τεκμηριώσει επαρκώς η αιτήτρια τον ισχυρισμό της ότι ήταν προσοντούχα και εδικαιούτο να περιληφθεί στον σχετικό κατάλογο, παρόλο που, σύμφωνα και με τη θεωρία της κατανομής του βάρους απόδειξης, αυτή όφειλε να αποδείξει τον εν λόγω ισχυρισμό, δεδομένου ότι ο κάθε διάδικος αποδεικνύει τους ισχυρισμούς που ο ίδιος επικαλείται (βλ. Σκουρής «Το Βάρος Αποδείξεως στη Διοικητική Δίκη» (1981), σελ. 20 επ.) και ενόψει βεβαίως του τεκμηρίου της νομιμότητας ή κανονικότητας που συντρέχει υπέρ κάθε διοικητικής πράξης (βλ. Ierides v. Republic (1979) 3 C.L.R. 165, απόφαση Ολομέλειας). Θα μπορούσε, συναφώς, η αιτήτρια, εφόσον θεωρούσε ότι κατείχε τα υπό της ως άνω αναφερόμενης Ανακοίνωσης προσόντα, να προβεί στο κατάλληλο δικονομικό διάβημα, προκειμένου να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου την κατάλληλη μαρτυρία προς απόδειξη των ισχυρισμών της, κάτι όμως που δεν έπραξε.

Περαιτέρω, κρίνω ότι η υπό της αιτήτριας επίκληση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή αρ. 733/2009, ανωτέρω, ουδόλως ενισχύει τους ισχυρισμούς της. Σε εκείνη την υπόθεση, το Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση της Διοίκησης να απορρίψει την αίτηση της αιτήτριας για εγγραφή της στον πίνακα διοριστέων καθηγητών Αγγλικής, καθότι έκρινε ότι «οι καθ’ ων η αίτηση δεν προέβηκαν στη δέουσα έρευνα ως προς το θέμα της αναγνώρισης του πτυχίου της αιτήτριας από το Υπουργείο Παιδείας.

Δηλαδή, δεν εξέτασαν εάν η εργοδότησή της στα κρατικά ινστιτούτα ήταν αποτέλεσμα αναγνώρισης του πτυχίου της από το Υπουργείο Παιδείας. Περιορίστηκαν σε μια απλή αναφορά, χωρίς αυτή να ήταν αποτέλεσμα έρευνας και συγκεκριμένα, περιορίστηκαν στην αναφορά ότι το Υπουργείο Παιδείας δεν αναγνωρίζει το εν λόγω δίπλωμα».

Επισημαίνεται συναφώς ότι και σε εκείνην την υπόθεση τέθηκε ζήτημα αναγνώρισης, μέσω σχετικού πιστοποιητικού του ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ., του πτυχίου της αιτήτριας ως τίτλου ισότιμου και αντίστοιχου προς πτυχίο πανεπιστημιακού επιπέδου στον κλάδο/ειδίκευση Αγγλικής γλώσσας. Ούτε σε εκείνη την περίπτωση η αιτήτρια προσκόμισε το σχετικό πιστοποιητικό, ενώ το Δικαστήριο απέρριψε σχετικό λόγο ακύρωσης που είχε εγείρει η αιτήτρια, αναφέροντας ότι από τα ενώπιον του στοιχεία προέκυπτε ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν είχαν αναγνωρίσει τίτλο σπουδών όμοιο με τον τίτλο που κατείχε η αιτήτρια.

Το γεγονός δε ότι η συγκεκριμένη προσφυγή πέτυχε λόγω της διαπίστωσης του Δικαστηρίου περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας, επειδή δεν εξέτασε η Διοίκηση εάν η εργοδότηση της αιτήτριας στα κρατικά ινστιτούτα ήταν αποτέλεσμα αναγνώρισης του πτυχίου της από το Υπουργείο Παιδείας, ασφαλώς και δεν σημαίνει ούτε ότι το πτυχίο της αιτήτριας είναι αναγνωρισμένο και, εν πάση περιπτώσει αναγνωρισμένο σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην προαναφερθείσα Ανακοίνωση, ούτε βεβαίως ότι η αιτήτρια κατέχει αριθμό και/ή είναι εγγεγραμμένη στον οικείο Πίνακα Διοριστέων, ως επίσης προβλέπεται στην εν λόγω Ανακοίνωση.

Περαιτέρω, στην πιο πάνω υπόθεση, ως ήδη ελέχθη, κρίθηκε ότι δεν είχε διενεργηθεί η δέουσα έρευνα από τη Διοίκηση αναφορικά με το κατά πόσον η εργοδότηση της αιτήτριας στα κρατικά ινστιτούτα ήταν αποτέλεσμα αναγνώρισης του πτυχίου της από το Υπουργείο Παιδείας και περιορίστηκε στην αναφορά ότι το Υπουργείο Παιδείας δεν αναγνωρίζει το εν λόγω δίπλωμα. Ωστόσο, από τα ενώπιον μου στοιχεία και δη τα στοιχεία του οικείου διοικητικού φακέλου, προκύπτει ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην υπό εξέταση υπόθεση, αφού οι καθ’ ων η αίτηση σαφώς και γνώριζαν ότι η αιτήτρια είχε εργαστεί στα Κ.Ι.Ε. στο παρελθόν, ωστόσο αυτό δεν αναιρούσε το αναντίλεκτο γεγονός ότι για το σχολικό έτος 2012-2013 αυτή δεν πληρούσε τα υπό της προαναφερθείσας Ανακοίνωσης απαιτούμενα προσόντα. Η δε επιστολή των καθ’ ων η αίτηση προς την αιτήτρια, ημερομηνίας 27.5.2011, στην οποία έχει γίνει κατ’ επανάληψη αναφορά πιο πάνω, καταδεικνύει του λόγου το αληθές. Γενικότερα, δεν διακρίνω οτιδήποτε που να μπορεί να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση στην παρούσα υπόθεση. Κατά συνέπεια, κρίνω ότι ούτε ο συγκριμένος ισχυρισμός ευσταθεί και, συνακόλουθα, απορρίπτεται.

Επιπρόσθετα, κρίνω αβάσιμους και απορριπτέους τους ισχυρισμούς περί Ανακοίνωσης και/ή όρων της προκήρυξης της επίδικης θέσης που παραβιάζουν την αρχή της ισότητας. Πέραν του ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν εξειδικεύονται περαιτέρω και/ή επαρκώς, δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε στους όρους της εν λόγω Ανακοίνωσης που να συνηγορεί υπέρ του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Η εν λόγω Ανακοίνωση αφορούσε το σχολικό έτος 2012-2013 και απευθυνόταν σε όλους τους ενδιαφερόμενους. Μάλιστα, επαναλαμβάνω, ήδη από τον Μάιο του 2011 οι καθ’ ων η αίτηση έστειλαν επιστολές όχι μόνο στην αιτήτρια, αλλά σε όλους όσοι είχαν υποβάλει αίτηση για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. και δεν πληρούσαν τα απαιτούμενα, για το έτος 2012-2013 και μετά, προσόντα, όπως μεριμνήσουν να εξασφαλίσουν εγκαίρως τα απαιτούμενα προσόντα.

Εξίσου αβάσιμοι είναι και οι ισχυρισμοί περί δημιουργίας «αμάχητου τεκμηρίου» ότι η αιτήτρια κατείχε τα προσόντα για να διδάξει στα Κ.Ι.Ε., δεδομένου ότι τα προηγούμενα (πριν από το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013) έτη αυτή «υπέβαλλε αιτήσεις, οι οποίες εγκρίνονταν και καταλάμβανε την επίδικη θέση, με ακριβώς τα ίδια προσόντα ως ήταν και για την ακαδημαϊκή χρονιά 2012-2013».

Ενόψει των όσων έχουν ήδη λεχθεί ανωτέρω αναφορικά με τα προσόντα της αιτήτριας, είναι πρόδηλο ότι αυτός ο ισχυρισμός στερείται ερείσματος. Αρκεί να επαναλάβω στο σημείο αυτό ότι η αιτήτρια δεν πληροί κανένα από τα υπό της Ανακοίνωσης, ημερομηνίας 15.6.2012, απαιτούμενα προσόντα και ουδέποτε προέβη σε οποιοδήποτε διάβημα, προς απόδειξη των ισχυρισμών της ότι αυτή ήταν προσοντούχα.

Ούτε βεβαίως και έχει καταδειχθεί στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης ότι και κατά τα προηγούμενα έτη τα απαιτούμενα προσόντα για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. ήσαν τα ίδια με αυτά που προβλέπονταν στην εν λόγω Ανακοίνωση. Θα πρέπει επίσης στο σημείο αυτό, και σε σχέση με τον συγκεκριμένο ισχυρισμό, να παρατηρήσω την αντίφαση στην επιχειρηματολογία του συνηγόρου της αιτήτριας, ο οποίος αφενός ισχυρίζεται ότι και κατά τα περασμένα σχολικά έτη η αιτήτρια απασχολούνταν στα Κ.Ι.Ε.

«με ακριβώς τα ίδια προσόντα ως ήταν και για την ακαδημαϊκή χρονιά 2012-2013» και στη συνέχεια της αγόρευσής του προβάλλει ότι οι επίδικοι όροι της Ανακοίνωσης, οι οποίοι διαφοροποιούνταν σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, παραβιάζουν «σειρά αρχών του διοικητικού δικαίου».

Ας σημειωθεί επίσης ότι, σύμφωνα και με τα όσα προκύπτουν από τον οικείο διοικητικό φάκελο, και δεν αμφισβητούνται από την πλευρά της αιτήτριας, κατά τα προηγούμενα χρόνια, η πρόσληψη της αιτήτριας για απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. γινόταν τηλεφωνικά από τον εκάστοτε διευθύνοντα του Κ.Ι.Ε. όπου θα απασχολούνταν η αιτήτρια και η απασχόληση διεκόπτετο Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρι, χωρίς να έχει ποτέ η αιτήτρια υπογράψει κάποια σύμβαση για την απασχόλησή της αυτή. Όπως προκύπτει δε από σχετικές εγκυκλίους επιστολές για τις αμοιβές των διδασκόντων στα Κ.Ι.Ε. κατά τις περιόδους που απασχολούνταν και η αιτήτρια, ο μισθός που καταβαλλόταν δεν ήταν σταθερός αλλά οι διδάσκοντες πληρώνονταν ανά σαρανταπεντάλεπτο, όταν το μάθημα γινόταν, και αναλόγως του επιπέδου που αυτοί δίδασκαν.

Επιπρόσθετα, ως είναι γνωστό, οι ανάγκες των Κ.Ι.Ε. δεν είναι σταθερές και η απασχόληση στα εν λόγω Ινστιτούτα απαιτεί την ύπαρξη συγκεκριμένης ανάγκης που θα πρέπει να καλυφθεί. Αυτό αποτελεί, κατά την άποψή μου, τον λόγο που η απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. είναι κάθε φορά για συγκεκριμένο και/ή ορισμένο χρόνο, ο οποίος στη συνέχεια διακόπτεται.

Είναι δε η φύση και η διάρκεια των εκάστοτε αναγκών που προσδίδουν την ιδιαιτερότητα της απασχόλησης στα Ινστιτούτα αυτά και, συνακόλουθα, μπορεί να δικαιολογήσει την ορισμένη χρονική διάρκεια της εν λόγω απασχόλησης. Συναφώς, όπως ορθά παρατηρούν και οι καθ’ ων η αίτηση, η απασχόληση στα Κ.Ι.Ε. για μια σχολική χρονιά δεν προϋποθέτει τη συνέχιση της απασχόλησης σε αυτά και για την επόμενη χρονιά.

Αυτό, σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί αμέσως πιο πάνω, είναι καθόλα λογικό. Είναι δε κάτω από αυτό το πρίσμα που θα πρέπει να ιδωθεί και η θέση που προβάλλει η αιτήτρια ότι απασχολούνταν στα Κ.Ι.Ε. για πολλά χρόνια και συγκεκριμένα από τα έτη 2007 μέχρι 2012. Το συγκεκριμένο γεγονός δεν αμφισβητείται, ωστόσο, με βάση τα όσα έχουν λεχθεί αμέσως ανωτέρω, δεν σημαίνει ότι λόγω αυτού του γεγονότος θα έπρεπε η αιτήτρια, άνευ ετέρου, να απασχοληθεί και για την περίοδο 2012-2013.

Είναι δε σαφές ότι σε αυτές τις περιπτώσεις δεν υφίσταται διαδοχή εργοδοτήσεων, δεδομένου ότι μεσολαβεί κάθε φορά διακοπή και καταβολή ανεργιακού επιδόματος, ως επίσης και υποβολή νέας αίτησης που εξετάζεται με βάση τις εκάστοτε ανάγκες των Κ.Ι.Ε., και πάλιν βέβαια για καθορισμένη διάρκεια.

Τα πιο πάνω προσθέτουν στην κατάληξη περί ελλείψεως ερείσματος της επιχειρηματολογίας της αιτήτριας αναφορικά με το ότι αυτή ήταν προσοντούχα για να απασχοληθεί στα Κ.Ι.Ε. και κατά το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013.

Τέλος, λαμβανομένων υπόψη και όλων όσων έχουν εκτεθεί ανωτέρω, κρίνω ότι στερούνται ερείσματος και οι ισχυρισμοί της αιτήτριας περί πάσχουσας διαδικασίας εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, η οποία παραβιάζει τις βασικές αρχές του διοικητικού δικαίου. Αρκεί να επαναλάβω στο σημείο αυτό ότι το αναντίλεκτο γεγονός της μη κατοχής των απαιτούμενων, σύμφωνα με την προαναφερθείσα Ανακοίνωση, προσόντων από την αιτήτρια δεν άφηνε οποιαδήποτε εναλλακτική, πέραν της απόρριψης της αίτησης της αιτήτριας για συμπερίληψή της στον σχετικό κατάλογο απασχολούμενων στα Κ.Ι.Ε. για την ακαδημαϊκή χρονιά 2012-2013, σφραγίζοντας ωσαύτως και την τύχη της παρούσας προσφυγής.

Με αυτή τη διαπίστωση, παρέλκει βεβαίως η εξέταση της προδικαστικής ένστασης περί προσβαλλόμενης πράξης που, ως πράξη προερχόμενη από φορέα ιδιωτικού δικαίου, σύμφωνα πάντα με τους καθ’ ων η αίτηση, δεν εμπίπτει στον δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος αναθεωρητικό έλεγχο του Δικαστηρίου τούτου.

Ενόψει των πιο πάνω, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €1.400 έξοδα εναντίον της αιτήτριας και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.

[1] Ηλέκτρα Φωτιάδου ν. Θ.Ο.Κ., Υποθ. Αρ. 5946/2013, ημερ. 1.7.2016 και Στέλλα Λυσσάνδρου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 5781/2013, ημερ. 13.5.2016.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο