Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 1204/2012 ECLI:CY:DD:2016:377 Generato dall'IA

Administrative Court dismissed appeal against promotion decision, upholding public service commission's discretion.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 1204/2012
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the applicant's appeal against a promotion decision made by the Public Service Commission. The applicant argued for promotion based on seniority and claimed bias, but the court found the commission's selection of other candidates based on scheme advantages and professional qualifications was lawful. The court ruled that the applicant failed to prove error or bias, affirming the commission's reasonable discretion in weighing factors beyond seniority.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 146 of the Constitution; The Public Service Commission's decision on promotion is valid if based on reasonable discretion and relevant criteria, absent proven error or bias.

Parole chiave

Generato dall'IA
Public Service Commission Promotion Discretion Seniority vs Qualifications Bias Burden of Proof Administrative Review Standard progetto già elaborato difetto di legittimazione dell'associazione procedura di cooperazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146 of the Constitution
Law 1/1990 - Public Service Law

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Iakovidis Michael v. Public Service Commission (1997) 3 AAΔ 28
Vrachimis I. Vrachimis v. Republic of Cyprus (2006) 3 AAΔ 102
Tryfonos Ellin and Others v. Republic of Cyprus (2010) 3 AAΔ 377
Vrachimis I. Vrachimis v. Republic of Cyprus (2001) 4 AAΔ 502
Parouti Elena v. Republic of Cyprus (2011) 3 AAΔ 99
ECLI:CY:DD:2016:377
Administrative Court dismissed appeal against promotion decision, upholding public service commission's discretion.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ιωάννου & άλλοι ν. Δημοκρατίας (1993) 3 ΑΑΔ 390

Iακωβίδης Mιχαήλ ν. Eπιτροπής Δημόσιας Yπηρεσίας (1997) 3 ΑΑΔ 28

Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλη ν. Βραχίμη Χατζηχάννα και Άλλων (2004) 3 ΑΑΔ 267

Κυπριακή Δημοκρατία ν. Κωστάκη Ιακώβου και Άλλης (2005) 3 ΑΑΔ 35

Xατζηνέστωρος Λέλλα και Άλλη ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2006) 3 ΑΑΔ 102

Κυπριακή Δημοκρατία ν. Βραχίμη Ι. Χατζηχάννα και Άλλων (2010) 3 ΑΑΔ 324

Τρύφωνος Έλλη και Άλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 377

Παρούτη Ελένη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2011) 3 ΑΑΔ 99

Χατζηχάννας Βραχίμης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 3) (2013) 3 ΑΑΔ 546

Χατζηχάννας Βραχίμης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 3) (2001) 4 ΑΑΔ 502

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:377

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 1204/2012)

15 Νοεμβρίου, 2016

[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΒΡΑΧΙΜΗ Ι. ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑ

Αιτητής,

-και-

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Καθ’ ων η αίτηση.

Προσωπικά ο αιτητής

Ζ. Κυριακίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Ο αιτητής, προσβάλλει τη νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 1/6/2012 και με την οποία οι καθ’ ων η αίτηση προήγαγαν, μετά από επανεξέταση τους 1. Ελευθέριο Οικονομίδη, 2. Ανδρέα Σάββα, 3. Όλγα Μαυρομμάτη και 4. Ελένη Παρούτη στη μόνιμη θέση Πρώτου Διοικητικού Λειτουργού, Γενικό Διοικητικό Προσωπικό, Γενικές Κατηγορίες Προσωπικού, αναδρομικά από την 1/6/2000, αντί και/ή στη θέση του αιτητή.

Στις 17/12/2015, η προσφυγή απεσύρθη εναντίον της προαγωγής του Ε/Μ 1. Ελευθέριου Οικονομίδη και συνεπώς παραμένει σε σχέση με τα υπόλοιπα Ε/Μ.

Είναι πιστεύω απαραίτητο να προβώ σε μια ιστορική αναδρομή της διαδικασίας πλήρωσης των επιδίκων θέσεων , που άρχισε από το 2000.

Με την απόφαση Βρ. Χατζηχάννας v. Δημοκρατίας (2001) 4 (Α) ΑΑΔ 502 (προσφυγή αρ. 1093/2000), κρίθηκε ότι η σημείωση στο τότε Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης ότι, η θέση θα ήταν μόνο θέση προαγωγής μετά την έγκριση του Σχέδιου Υπηρεσίας, αναιρούσε τη φύση της προκήρυξης ως θέσης πρώτου διορισμού και προαγωγής και ο αποκλεισμός του αιτητή, κρίθηκε εξ’ αρχής παράνομος, με αποτέλεσμα την ακύρωση της προαγωγής των Λάμπρου Λάμπρου και Φίλιππου Φιλίππου.

Οι τότε αιτήτριες Ελένη Παρούτη και Όλγα Μαυρομμάτη, με τις προσφυγές υπ’ αρ. 1005/2000 και 1115/2000, αμφισβήτησαν με επιτυχή κατάληξη, τη νομιμότητα της προαγωγής μεταξύ άλλων, των Ελευθέριου Οικονομίδη και Ανδρέα Σάββα, των οποίων η προαγωγή ακυρώθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 8/11/2001.

Αμφότερες οι αποφάσεις εφεσιβλήθηκαν και με την απόφαση στην υπόθεση Δημοκρατία v. Χατζηχάννα κ.ά (2004) 3 ΑΑΔ 267 (Α.Ε 3277), κρίθηκε ότι η συγκεκριμένη σημείωση στο Σχέδιο Υπηρεσίας απέληγε σε ανισότητα μεταξύ αυτών που δικαιούνται σύμφωνα με το Νόμο να διεκδικήσουν τη θέση. Ακολούθησε δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των θέσεων και ακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 34 του σχετικού Νόμου (Ν. 1/90), για την πλήρωση θέσεων πρώτου διορισμού και προαγωγής.

Στις 28/3/2005, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (εφεξής “ΕΔΥ”), αφού έλαβε υπόψη τη σύσταση του Διευθυντή του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού και την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, επέλεξε ως καταλληλότερους τους Ανδρέα Σάββα, Ελευθέριο Οικονομίδη, Φίλιππο Φιλίππου και Λάμπρο Λάμπρου και τους επαναπροήγαγε από 1/6/2000.

Εναντίον των πιο πάνω προαγωγών, κατεχωρήθησαν προσφυγές οι οποίες αποπερατώθηκαν με την έκδοση της απόφασης στην υποθ. αρ. 741/2005, Βρ. Χατζηχάννα κ.ά v. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 13/6/2007, σύμφωνα με την οποία η απόφαση της ΕΔΥ ημερομηνίας 28/3/2005 κρίθηκε ακυρωτέα λόγω κακής συγκρότησης της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Η ορθότητα της πιο πάνω απόφασης αμφισβητήθηκε και το Εφετείο στην υπόθεση Δημοκρατίας v. Βραχίμη Χατζηχάννα, (2010) 3 ΑΑΔ 324, αποφάσισε ότι ορθά προήδρευσε της Συμβουλευτικής Επιτροπής ο Διευθυντής Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, θεωρώντας τη συγκρότηση νόμιμη, που είχε ως συνέπεια τον παραμερισμό της πρωτόδικης απόφασης επί του προκειμένου.

Ταυτόχρονα, απερρίφθη από το Εφετείο ο δεύτερος λόγος έφεσης της Δημοκρατίας που αφορούσε τον θανόντα Ανδρέα Σάββα και κρίθηκε ότι με το να μην διεξαχθεί συνέντευξη μόνο για το θανόντα, παραβιάστηκε το ενιαίο μέτρο κρίσης. Ακολούθησε η εξέταση της ουσίας των προσφυγών από το Εφετείο, το οποίο με απόφαση του (Δημοκρατία v. Βραχίμη Χατζηχάννα, (2011) 3 ΑΑΔ 99), έκρινε ως πάσχουσα τη σύνθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, επειδή η μη συμμετοχή του ενός εκ των μελών της, οφείλετο σε πλάνη ως προς τη δυνατότητα συμμετοχής του.

Ταυτόχρονα, το Εφετείο, σχολιάζοντας ισχυρισμό του αιτητή, ότι η συμπερίληψη στο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, της πείρας στο Γενικό Διοικητικό Προσωπικό ως πλήττουσας το δικαίωμα ίσης μεταχείρισης, παρέπεμψε στην υπόθεση Δημοκρατίας v. Ιακώβου κ.ά (2005) 3 ΑΑΔ 35, όπου είχε κριθεί ανάλογο ζήτημα.

Κατά την επανεξέταση, η ΕΔΥ αποφάσισε όπως το θέμα σταλεί στη Συμβουλευτική Επιτροπή και στις 6/3/2012 υπεβλήθη στην ΕΔΥ η έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής από τον Διευθυντή Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού. Συστήθηκαν δεκαπέντε υποψήφιοι, μεταξύ αυτών τόσο ο αιτητής όσο και τα Ε/Μ. Η ΕΔΥ, στην συνεδρία της με ημερομηνία 19/3/2012, μελέτησε την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής και αποφάσισε να καλέσει τον Διευθυντή του αρμόδιου Τμήματος να υποβάλει συστάσεις, όπως και έγινε στη συνεδρία της ΕΔΥ ημερομηνίας 2/5/2012, ο οποίος σύστησε για προαγωγή τα Ε/Μ, όχι όμως τον αιτητή. Τελικά η ΕΔΥ επέλεξε ως καταλληλότερα τα Ε/Μ και τους πρόσφερε προαγωγή στην επίδικη θέση αναδρομικά, από την 1/6/2000. Οι πιο πάνω προαγωγές δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 1/6/2012.

Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι:

α) Η συγκρότηση της Συμβουλευτικής Επιτροπής δεν είναι νόμιμη καθότι δεν συγκροτήθηκε με βάση το άρθρο 32 (1) (δ) (ii) του Ν. 1/90. Ειδικότερα προβάλλει ότι οι επίδικες θέσεις είναι μετονομασία των θέσεων Διευθυντή Διοίκησης και κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν υπήρχε κανείς στη θέση Διευθυντή Διοίκησης, Συνεπώς οι αμέσως κατώτερες θέσεις της θέσης Διευθυντή του Τμήματος, ήταν οι θέσεις Πρώτου Διοικητικού Λειτουργού και Πρόεδρος της έπρεπε να ήταν ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών, όπως ρητά απαιτεί ο Νόμος και όχι ο Διευθυντής του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού.

Επιπρόσθετα, ότι δεν υπήρχε λόγος να αντικατασταθεί ένα μέλος της, αφού μπορούσε νόμιμα να συνεχίσει με τα τέσσερα εναπομείναντα μέλη και ότι πουθενά δεν υπάρχει σαφής έγκριση του Υπουργού Οικονομικών για τα μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Τέλος, ότι δεν επέλεξε τα μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής ο Γενικός Διευθυντής, σε συνεννόηση με τον Προϊστάμενο του Τμήματος.

β) Η Συμβουλευτική Επιτροπή όφειλε να δώσει επαρκή, πλήρη και πειστική αιτιολογία για τις αξιολογήσεις της και να ετοιμάσει αιτιολογημένη έκθεση με άρτια πρακτικά. Δεν προκύπτει, όπως ισχυρίζεται ο αιτητής, τι μέτρησε υπέρ των Ε/Μ έτσι ώστε να αξιολογηθούν πιο ψηλά από τον αιτητή, ο οποίος, όπως αναφέρει, υπερέχει έκδηλα σε προσόντα και αρχαιότητα.

γ) Πεπλανημένη τόσο η έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής όσο και η απόφαση της ΕΔΥ, σε σχέση με τα νομολογημένα κριτήρια και ιδιαίτερα σε ότι αφορά τα προσόντα του αιτητη, στα οποία υπερέχει έκδηλα. Αγνοήθηκε επίσης το συγγραφικό έργο του αιτητή σε θέματα Δημόσιας Διοίκησης και Ανάπτυξης και γενικά τα στοιχεία αξίας των φακέλων, στα οποία όπως ισχυρίζεται, υπερέχει.

δ) Παραβίαση της Ίσης Μεταχείρισης, αφού δεν πιστώνεται ο αιτητής με το πλεονέκτημα της πείρας, ενώ αντίθετα, πιστώνονται τα Ε/Μ. Επίσης, ότι το Σχέδιο Υπηρεσίας είναι ultra vires του Νόμου και του Συντάγματος.

στ) Καμιά έρευνα και καμιά αιτιολογία στη σύσταση του Διευθυντή, η οποία είναι αντίθετη με τα στοιχεία των φακέλων, αφού ο αιτητής υπερτερεί έκδηλα σε προσόντα και συνδυασμό προσόντων, αρχαιότητα, πείρα και συγγραφικό έργο. Παράλειψη ρητής αναφοράς στα προσόντα του αιτητή, τα σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης.

ζ) Λόγω έκδηλης υπεροχής του αιτητή στα νομολογημένα κριτήρια των προσόντων και της αρχαιότητας, θα μπορούσε να παρακαμφθεί το πλεονέκτημα της πείρας.

Από την άλλη, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, αντιτείνει (με παραπομπή σε σχετική νομολογία), ότι με βάση το άρθρο 32 (1) (δ) (ii) του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου και του Προϋπολογισμού του 2000, ως Πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής, ορθά παρακάθησε ο Διευθυντής του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, αφού παρά το γεγονός ότι οι θέσεις Διευθυντή Διοικήσεως ήταν διπλοσταυρωμένες, δεν έπαυσαν να υπάρχουν σαν θέσεις, εφόσον δεν είχαν κενωθεί και ήταν σαν επίπεδο θέσεων, στην ιεραρχία του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού. Συνεπώς, οι πιο κάτω θέσεις υφίσταντο παράλληλα με τις θέσεις Πρώτου Διοικητικού Λειτουργού και ορθά ορίστηκε ως Πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής, ο Διευθυντής του Τμήματος και όχι ο Γενικός Διευθυντής του αρμόδιου Υπουργείου.

Αναφορικά με τους υπόλοιπους προβαλλόμενους από τον αιτητή ισχυρισμούς, η συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση προβάλλει ότι η έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής είναι πλήρως αιτιολογημένη και λήφθηκαν υπόψη όλα τα στοιχεία αξιολόγησης. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με την απόφαση της ΕΔΥ. Ο προβαλλόμενος δε ισχυρισμός του αιτητή περί αντισυνταγματικής πρόνοιας στο Σχέδιο Υπηρεσίας και ultra vires που αφορά το πλεονέκτημα της πείρας, δεν μπορεί να προβάλλεται στην παρούσα προσφυγή, αφού ο αιτητής είχε την ευκαιρία να τον προβάλει και να τον αναπτύξει στο παρελθόν και δεν το έπραξε. Τέλος δε, ότι όλα τα στοιχεία κρίσεως συνεκτιμήθηκαν και αιτιολογήθηκε δεόντως η επιλογή των Ε/Μ.

Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων σε συνάρτηση με το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου και έχω καταλήξει στα ακόλουθα:

Αρχίζοντας από τον ισχυρισμό του αιτητή περί πάσχουσας συγκρότησης της Συμβουλευτικής Επιτροπής, κρίνω ότι αυτός δεν ευσταθεί. Το θέμα έχει κριθεί στην απόφαση Δημοκρατία v. Βραχίμη Χατζηχάννα κ.ά (2010) 3 ΑΑΔ 324, με την οποία ανατράπηκε η πρωτόδικη απόφαση στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις αρ. 741/2005 κ.ά επί του συγκεκριμένου θέματος, ως ακολούθως.

«Στη Βραχίμης Ι. Χατζηχάννας ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) (2009) 3 Α.Α.Δ. 665, στην οποία η συνήγορος των εφεσειόντων μας παρέπεμψε, το ζήτημα της συγκρότησης της Συμβουλευτικής Επιτροπής τέθηκε και πάλι από τον εφεσίβλητο - αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 741/05, κατά τρόπο, όμως, γενικό και χωρίς αναφορά στο χρόνο που επήλθε η μετονομασία των θέσεων του Διευθυντή Διοικήσεως. Θεωρούμε ότι, καίτοι στην εν λόγω υπόθεση δεν αποφασίστηκε ευθέως το ζήτημα που εδώ εγείρεται, τα εκεί λεχθέντα είναι βοηθητικά για τους σκοπούς της παρούσας έφεσης.

Έχουμε εξετάσει τα όσα οι συνήγοροι ενώπιόν μας αλλά και με τις γραπτές αγορεύσεις τους εισηγήθηκαν. Με κάθε εκτίμηση προς τον αδελφό μας Δικαστή, δε συμμεριζόμαστε την κατάληξή του σε σχέση με τη συγκρότηση της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Θεωρούμε ότι ορθά αυτής προήδρευσε ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, αφού, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η θέση του Διευθυντή Διοικήσεως, η οποία δεν είχε καταργηθεί, ήταν η αμέσως ανώτερη της επίδικης. Η κατάργηση της εν λόγω θέσης, σύμφωνα με τον περί Προϋπολογισμού Νόμο του 2000, απόσπασμα του οποίου έχει ήδη παρατεθεί, θα επερχόταν με την κένωσή της, η οποία, όμως, τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε ακόμα επέλθει. Το γεγονός ότι οι θέσεις του Διευθυντή Διοικήσεως είχαν διπλοσταυρωθεί στον Προϋπολογισμό δεν οδηγούσε στην ταυτόχρονη κατάργησή τους, αλλά αυτή τελούσε υπό την αίρεση της κένωσής τους. Οι θέσεις υπήρχαν και οι κάτοχοί τους απολάμβαναν των δικαιωμάτων τους και εκτελούσαν τα καθήκοντα αυτών. Διαφορετική κατάληξη θα οδηγούσε στο παράδοξο να υπάρχουν κάτοχοι ανύπαρκτων θέσεων».

(η έμφαση προστέθηκε).

Επίσης σχετικά επί του θέματος είναι και τα νομολογηθέντα στην Βραχίμης Χατζηχάννας κ.ά, προσφυγή αρ. 1057/2009 κ.ά, ημερομηνίας 20/7/2012. Αλλά ούτε και ο ισχυρισμός του αιτητή ότι δεν υπήρχε λόγος να αντικατασταθεί το ένα μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής, αφού μπορούσε νόμιμα να συνεχίσει με τα εναπομέναντα μέλη ευσταθεί. Η νομολογία προκαθορίζει την αναγκαιότητα εξέτασης ενός θέματος από συλλογικό όργανο, όπως αυτό συγκροτείται νόμιμα (Στυλιανού κ.ά v. ΡΙΚ (2007) 3 ΑΑΔ, 308).

Δεν ευσταθεί επίσης ο ισχυρισμός του αιτητή, ότι πουθενά δεν υπάρχει σαφής έγκριση του Υπουργού Οικονομικών για τα μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Όπως αναφέρεται στα πρακτικά της συνεδρίας της Συμβουλευτικής Επιτροπής ημερομηνίας 20/12/2011, παράγραφος 4:

«Όπως σχετικά ενημερώθηκε με Σημείωμα και ο Υπουργός Οικονομικών (Παράρτημα 2), ο οποίος ενέκρινε τη σύσταση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, μετά τη νέα εξέλιξη, η Συμβουλευτική Επιτροπή, η οποία συστάθηκε, αρχικά, για σκοπούς επανεξέτασης της μίας θέσης, θα λάβει υπόψη της και τις άλλες τρεις (3) θέσεις που ακυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 3/2/2011, δηλαδή συνολικό αριθμό θέσεων τέσσερις (4).

Σημειώνεται ότι, επειδή πριν την πρώτη συνεδρία της Συμβουλευτικής Επιτροπής, τέθηκε σε ισχύ η προαφυπηρετική άδεια ενός από τα μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής, συγκεκριμένα της κας Σίτσας Αναστασίου – Μιχαήλ, κρίθηκε ορθότερο όπως διοριστεί νέο μέλος προς αντικατάστασή της. Ως εκ τούτου, με έγκριση του Υπουργού Οικονομικών, διορίστηκε η κα. Ιφιγένεια Πετροκώστα, Οικονομικός Διευθυντής (Παράρτημα 3)».

Αναφορικά με τον ισχυρισμό του αιτητή ότι το Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικης θέσης, λόγω της συμπερίληψης της “πείρας στο Γενικό Διοικητικό Προσωπικό”, η ύπαρξη της οποίας ανάγεται σε “πλεονέκτημα” πλήττει το δικαίωμα ίσης μεταχείρισης και είναι ultra vires, αναφέρεται ότι το θέμα έτυχε σχολιασμού στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Δημοκρατία v. Βραχίμη Χατζηχάννα, (2001) 3 ΑΑΔ 90, με παραπομπή στα νομολογηθέντα στην Δημοκρατία v. Ιακώβου κ.ά (2005) 3 ΑΑΔ 35, όπου παρόμοιος ισχυρισμός απερρίφθη. Το θέμα όμως έχει οριστικά επιλυθεί στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Bραχίμης Χατζηχάννας v. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 546, που αφορά θέση ίδια με την επίδικη και το θέμα τέθηκε ως εξής:

«Είναι καλά νομολογημένο ότι δεν υπάρχει κεκτημένο δικαίωμα στη μη τροποποίηση των σχεδίων υπηρεσίας - (βλ. Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1993) 3 Α.Α.Δ. 390). Τα σχέδια υπηρεσίας, τα οποία διατηρούν τα χαρακτηριστικά πράξης της διοίκησης, καταρτίζονται από το Υπουργικό Συμβούλιο και η ετοιμασία τους αποβλέπει στην ευόδωση του διοικητικού έργου των φορέων της εκτελεστικής λειτουργίας. Η εξουσία αυτή του Υπουργικού Συμβουλίου σχετίζεται με την εκτίμηση των λειτουργικών αναγκών της υπηρεσίας. Το τι θα περιλαμβάνει σχέδιο υπηρεσίας καθορίζεται από τους φορείς που είναι επιφορτισμένοι με το έργο του καταρτισμού του.

Το γεγονός ότι το Σχέδιο Υπηρεσίας, στην παρούσα, όπως ισχυρίζεται ο εφεσείων, άλλαξε και, κατά την αλλαγή του, δεν έγινε πρόβλεψη να μην αποκλεισθούν και να μη ζημιωθούν όσοι είχαν έννομο συμφέρον δε βλέπουμε πώς έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της χρηστής διοίκησης ή της ισότητας, λαμβάνοντας υπόψη όσα έχουμε αναφέρει πιο πάνω σε σχέση με τα σχέδια υπηρεσίας, αλλά και τη νομολογιακή αρχή πως ο διορισμός στη Δημόσια Υπηρεσία ούτε εξασφαλίζει ούτε κατοχυρώνει δικαίωμα για προαγωγή.

Σε συμφωνία με το πρωτόδικο Δικαστήριο δε διαπιστώνουμε το Σχέδιο Υπηρεσίας να έγινε εκτός του εξουσιοδοτικού πλαισίου του Νόμου και, εν πάση περιπτώσει, αυτό δε βρίσκεται σε αντίθεση με την αρχή της χρηστής διοίκησης ή της ισότητας».

(η έμφαση προστέθηκε).

Σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς του αιτητή που άπτονται της νομιμότητας της έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτροπής, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, η Συμβουλευτική Επιτροπή αφού έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον της στοιχεία, μεταξύ των οποίων τα προσόντα των υποψηφίων, περιλαμβανομένων και των πρόσθετων, σε σχέση με τα καθήκοντα και τις ευθύνες της θέσης, το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των φακέλων των ετήσιων υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων δημοσίων υπαλλήλων, τα υπόλοιπα στοιχεία των αιτήσεων τους καθώς και την κατοχή της “προτίμησης” και του “πλεονεκτήματος” των παραγράφων 3(2) και 3(6) αντίστοιχα του Σχέδιου Υπηρεσίας, προέβη σε έκθεση για όλους τους υποψήφιους και σύστησε δεκαπέντε υποψήφιους, μεταξύ αυτών ο αιτητής και τα Ε/Μ. Η Συμβουλευτική Επιτροπή σε σχέση με τον αιτητή αναφέρει τα ακόλουθα:

«15. XATZHXANNA Βραχίμης: «Πολύ Καλός»

Από 15.12.1990 κατέχει τη θέση Ανώτερου Λειτουργού Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού (Κλ. Α13) στο ΤΔΔΠρ. Για το έτος 1999 έχει αξιολογηθεί σε 6 σημεία ως Εξαίρετος και σε 2 σημεία ως Πολύ Ικανοποιητικά, για τα έτη 1995, 1997 και 1998 και έχει αξιολογηθεί σε 7 σημεία ως Εξαίρετος και σε 1 ως Πολύ Ικανοποιητικά ενώ για το έτος 1996 έχει αξιολογηθεί ως Εξαίρετος. Είναι κάτοχος πτυχίου Γεωπονίας καθώς και MSc in Agricultural Extension και Master of Public Administration. Κατέχει επίσης και άλλα προσόντα που αναφέρονται στην αίτησή του ή περιλαμβάνονται στο Προσωπικό του Φάκελο. Δεν διαθέτει ούτε το πλεονέκτημα ούτε και την προτίμηση που προβλέπονται από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης».

Θεωρώ ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή προέβη σε αξιολόγηση των υποψηφίων, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω αναφερθέντα στοιχεία, τα οποία καταγράφει και στη βάση των οποίων τελικά σύστησε και τον αιτητή. Παρόμοιοι ισχυρισμοί είχαν προβληθεί από τον αιτητή στην Βραχίμης Χατζηχάννας v. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 546 και απερρίφθησαν. (Εκεί βεβαίως λήφθηκαν υπόψη όχι μόνο τα στοιχεία αξιολόγησης, αλλά και η απόδοση των υποψηφίων στην προφορική συνέντευξη που είχε διεξαχθεί από τη Συμβουλευτική Επιτροπή, ενώ στην εξεταζόμενη και προς συμμόρφωση με το δεδικασμένο, όχι).

Σε σχέση με την ενώπιον της ΕΔΥ διαδικασία και όπως προκύπτει από τα πρακτικά, τα Ε/Μ είχαν αξιολογηθεί από τη Συμβουλευτική Επιτροπή ως “Εξαίρετα” (Ε/Μ Παρούτη και Σάββα) και “Σχεδόν Εξαίρετα” (Ε/Μ Μαυρομμάτη), διέθεταν το προβλεπόμενο από το Σχέδιο Υπηρεσίας πλεονέκτημα της παραγράφου 3(6) (“Μακρά και ευδόκιμη πείρα στο Γενικό Διοικητικό Προσωπικό τουλάχιστον δεκαπέντε ετών συνολικά θα αποτελεί πλεονέκτημα”), διέθεταν την προτίμηση της παραγράφου 3(2) του Σχεδίου Υπηρεσίας (δεκαετή ευδόκιμη πείρα εκτέλεσης διοικητικών καθηκόντων σε υπεύθυνη θέση “κατά προτίμηση στο Γενικό Διοικητικό Προσωπικό στη Δημόσια Υπηρεσία”) και διέθεταν τη σύσταση του Διευθυντή.

Συγκρινόμενα τα Ε/Μ με τον αιτητή ως προς τα νομολογηθέντα κριτήρια επιλογής, η ΕΔΥ αναφέρει ότι ο αιτητής υπερέχει έναντι των Ε/Μ σε αρχαιότητα, κατά έξι χρόνια και δύο μήνες στην παρούσα θέση, υπερέχουν όμως τα Ε/Μ σε αξία, αξιολογηθέντες ως καθόλα Εξαίρετοι κατά τα τελευταία πέντε προ του ουσιώδους χρόνου έτη, έναντι του αιτητή που αξιολογήθηκε με 35 εξαίρετα και 5 Πολύ Ικανοποιητικά. Υπερέχουν επίσης τα Ε/Μ, όπως η ΕΔΥ αναφέρει, σε προσόντα γιατί κατέχουν το προβλεπόμενο από το Σχέδιο Υπηρεσίας, πλεονέκτημα και προτίμηση.

Όπως επίσης προκύπτει από τα πρακτικά, γίνεται αναφορά στην κατοχή πρόσθετων προσόντων τόσο του αιτητή όσο και των Ε/Μ, τα οποία άλλα είναι άμεσα σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης και άλλα όχι, με τη διευκρίνιση ότι τα προσόντα αυτά, δεν προβλέπονται ως πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν.

Προσόντα δε τα οποία η ΕΔΥ δεν καταγράφει, τεκμαίρεται ότι αυτά λήφθηκαν υπόψη, αφού σε αυτά έχει αναφερθεί η Συμβουλευτική Επιτροπή στην έκθεση της (την οποία η ΕΔΥ υιοθέτησε), αλλά και περιέχονται στους φακέλους. Πανομοιότυποι ισχυρισμοί είχαν τεθεί από τον αιτητή στην Βραχίμης Χατζηχάννας v. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 546 (ανωτέρω), οι οποίοι απορρίφθηκαν. Μεταφέρεται το σχετικό απόσπασμα:

«Το πρωτόδικο Δικαστήριο διαπίστωσε, επίσης, ότι, στις Υπηρεσιακές Εκθέσεις των πέντε τελευταίων ετών, στις οποίες δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα, τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν ψηλότερη αξιολόγηση από τον εφεσείοντα. Σε όλα τα στοιχεία, αυτά είχαν αξιολογηθεί «Εξαίρετα» και, ταυτόχρονα, είχαν τη σύσταση του Διευθυντή, η οποία πρόσθετε στην αξία τους. Τρία δε ενδιαφερόμενα μέρη, οι Γεώργιος Αντωνιάδης, Ροδοθέα Ιωάννου και Χλόη Ιωάννου - Μιλικούρη, είχαν τόσο την προτίμηση όσο και το πλεονέκτημα των παραγράφων (2) και (6) των απαιτουμένων προσόντων του Σχεδίου Υπηρεσίας, ενώ ο εφεσείων δεν τα είχε. Σε ό,τι αφορά τα προσόντα του εφεσείοντα, αυτά, ανέφερε, ήταν καταγραμμένα στον Πίνακα που ετοίμασε η Συμβουλευτική Επιτροπή, λήφθηκαν υπόψη, όπως λήφθηκε και η αρχαιότητά του, για την οποία η Επιτροπή έκαμε ειδική αναφορά, με την παρατήρηση ότι αυτή, για σκοπούς πλήρωσης θέσεων Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής, αποτελεί στοιχείο περιορισμένης σημασίας.

………………………………………………………………………………

Περαιτέρω, εισηγείται, ο εφεσείων, ότι είναι εσφαλμένες οι διαπιστώσεις του πρωτόδικου Δικαστηρίου για το αιτιολογημένο της απόφασης της Συμβουλευτικής Επιτροπής και τη μη έλλειψη δέουσας έρευνας από αυτή, το μη πεπλανημένο της σύστασης του Διευθυντή, το ότι ο εφεσείων υστερούσε σε αξία και το ότι τα προσόντα του λήφθηκαν υπόψη. Είναι η θέση του ότι αυτός, καίτοι συστήθηκε ως προσοντούχος, συστήθηκε με χαμηλότερη βαθμολογία, παρά την έκδηλη υπεροχή του σε προσόντα, αρχαιότητα και, συνακόλουθα, πείρα. Εσφαλμένα, ισχυρίζεται, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή προέβη στην αξιολόγηση των υποψηφίων, λαμβάνοντας υπόψη της όλα τα σχετικά. Ο ίδιος, καίτοι υπερείχε στα πρόσθετα προσόντα που σχετίζονταν άμεσα με τα καθήκοντα της θέσης και τα οποία τον καθιστούσαν καταλληλότερο για την εκτέλεση των καθηκόντων της, η Συμβουλευτική Επιτροπή δεν έκαμε οποιαδήποτε αναφορά σ' αυτά.

Ο εφεσείων, εκτός από το ζήτημα της αρχαιότητάς του, στο οποίο θα αναφερθούμε πιο κάτω, δεν έχει δίκαιο. Τα προσόντα του ήταν καταγραμμένα στον Πίνακα που ετοιμάστηκε από τη Συμβουλευτική Επιτροπή και περιέχονταν όλα στους Προσωπικούς του Φακέλους, οι οποίοι ήταν ενώπιον της Επιτροπής και λήφθηκαν υπόψη. Η Επιτροπή δεν παρέλειψε να λάβει υπόψη της ότι ο εφεσείων διέθετε αρκετά ακαδημαϊκά προσόντα, ότι τα προσόντα νομικής που απέκτησε κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του - (Bachelor of Laws, Diploma of Higher Education in Law) - όπως και το Master of Public Administration ήταν σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης, δεν αποτελούσαν, όμως, πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν, σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας. Δεν παρέλειψε, επίσης, να λάβει υπόψη της και τα υπόλοιπα προσόντα του, τα οποία, όμως, σημείωσε, δεν ήταν άμεσα σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης. Ο εφεσείων δε διέθετε την προτίμηση και το πλεονέκτημα των παραγράφων (2) και (6) των απαιτουμένων προσόντων του Σχεδίου Υπηρεσίας, τα οποία διέθεταν τρία από τα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως δε διέθετε και τη σύσταση του Διευθυντή, την οποία διέθεταν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη».

(η έμφαση προστέθηκε).

(Σημειώνεται ότι στην πιο πάνω απόφαση, ο μόνος ισχυρισμός που είχε γίνει αποδεκτός και παραμερίστηκε η πρωτοδίκη απόφαση, ήταν αναφορικά με την αρχαιότητα του αιτητή που είχε καταγραφεί λανθασμένα στη Συμβουλευτική Επιτροπή και η ΕΔΥ υιοθετώντας τα πορίσματα της δεν σχολίασε οτιδήποτε, με αποτέλεσμα να μην μπορούσε να αποκλειστεί η εμφιλοχώρηση πλάνης, κάτι το οποίο δεν ισχύει στην εξεταζόμενη υπόθεση).

Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του αιτητή για προκατάληψη ή έχθρα από την πλευρά του Διευθυντή, έχει επανειλημμένα τονιστεί από τη νομολογία ότι, η έλλειψη αμεροληψίας πρέπει να αποδεικνύεται με επαρκή βεβαιότητα, είτε από γεγονότα που αναδύονται από τα σχετικά διοικητικά έγγραφα ή από ασφαλή συμπεράσματα που θα συναχθούν από την ύπαρξη τέτοιων γεγονότων. Η τεταμένη σχέση μεταξύ ενός ιεραρχικά ανώτερου και ενός κατώτερου υπαλλήλου, που βασίζεται σε αξιολόγηση ή κρίση για την απόδοση του τελευταίου και που δεν του είναι αρεστή, δεν θεμελιώνει προκατάληψη (βλ. Ιακωβίδη ν. Ε.Δ.Υ. (1997) 3 ΑΑΔ 28).

Συνεπώς δεν διαπιστώνεται οτιδήποτε μεμπτό στην επιλογή των Ε/Μ, αφού το σύνολο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη (βλ. Τρύφωνος κ.ά v. Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 377), ήταν υπέρ των Ε/Μ και εναπόκειτο στην ΕΔΥ να τα σταθμίσει αναλόγως, ασκώντας εύλογη διακριτική ευχέρεια, στην οποία το αναθεωρητικό Δικαστήριο δεν επεμβαίνει και ούτε υποκαθιστά την κρίση της διοίκησης.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, λήφθηκε υπόψη από την ΕΔΥ η κατοχή από τα Ε/Μ του πλεονεκτήματος του προβλεπόμενου από το Σχέδιο Υπηρεσίας, η κατοχή της προτίμησης του Σχέδιου Υπηρεσίας και της σύστασης του Διευθυντή, η οποία ήταν καθόλα νόμιμη και συνάδουσα με τα στοιχεία των φακέλων.

Η δε υπεροχή του ατιτητή σε αρχαιότητα, εύλογα παρεκάμφθη, λαμβανομένων υπόψη των πιο πάνω αναφερθέντων, αλλά και του γεγονότος ότι επρόκειτο για θέση ψηλά στην ιεραρχία και δεν θα μπορούσε η αρχαιότητα να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα επιλογής (βλ. Βαραχίμης Χατζηχάννας v. Δημοκρατίας (2006) 3 ΑΑΔ 102).

Στην βάση των πιο πάνω αναφερθέντων κρίνω ότι, ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι εμφιλοχώρησε πλάνη στον συλλογισμό του διοικητικού οργάνου και απέτυχε να αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι των Ε/Μ.

Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Επιδικάζονται €1200 έξοδα, σε βάρος του αιτητή και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.

Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο