Administrative court dismisses appeal as inadmissible due to failure to meet statutory time limits for challenging salary scale review requests.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court dismissed the applicant's appeal as inadmissible because it was filed outside the statutory time limits. The applicant sought a salary scale review in 2005 and 2013, arguing the municipality's silence violated constitutional rights, while the municipality contended the claims were time-barred. The court held that since the initial request was not made under the specific reference procedure of Article 36 of Law 158(I)/1999, the three-month period for treating silence as refusal had already expired, rendering the 2013 appeal untimely.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 29 of the Constitution; Article 36 of Law 158(I)/1999: A citizen's right to refer to administrative authorities does not apply to requests submitted as a prerequisite for other laws, and silence is treated as refusal only if the request falls under the specific three-month reference procedure of Article 36 of Law 158(I)/1999.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
REPUBLIC ν. NISSIOTOU (1985) 3 CLR 1335
Δημοτική Επ. Αγ. Δομετίου ν. Χριστοφόρου κ.α. (1994) 3 ΑΑΔ 434
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:355
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 2796/2013
31 Οκτωβρίου 2016
[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]
Αναφορικά με τα άρθρα 146, 28 και 29 του Συντάγματος
Μεταξύ
ΕΛΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΤΣΙΗΣΣΙΟΥ
Αιτήτριας
ΚΑΙ
ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ
Καθ’ ου η Αίτηση
………………………….
Για αιτήτρια: κ. Σ. Αγγελίδης για Ανδρέας Σ. Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε.
Για καθ’ ου η αίτηση: κ. Α. Κεφάλας.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή της η αιτήτρια ζητά την ακόλουθη θεραπεία:
«Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η παράλειψη του καθ’ ου η αίτηση να εξετάσει κατά το άρθρο 29 του Συντάγματος και τα Άρθρα 33-36 του Νόμου 158(Ι)/99 το υποβληθέν αίτημα της αιτήτριας ημερομηνίας 14.12.12 και 28.2.2013 για αναβάθμιση της κλίμακας μισθοδοσίας της στη θέση Δημοτικού Ταμία του Δήμου Παραλιμνίου από την κλίμακα Α10 στην προσωπική κλίμακα Α9-Α11-Α12, και/ή να ικανοποιήσει το αίτημα τούτο, είναι άκυρη, παράνομη, επιφέρει άνιση μεταχείριση εις βάρος της Αιτήτριας και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος και πως ότι παραλήφθηκε να διαταχθεί να γίνει.»
Λόγω του ότι ο καθ’ ου η αίτηση δεν κατέθεσε διοικητικό φάκελο κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, τα γεγονότα αντλούνται από την ένσταση του καθ’ ου η αίτηση.
Η αιτήτρια υπηρετεί στη θέση δημοτικού ταμία στον καθ’ ου η αίτηση από το 2003 στην κλίμακα Α10. Με επιστολές της ημερομηνίας 22.9.2005, 14.12.2012 και 28.2.2013 η αιτήτρια ζήτησε από τον καθ’ ου η αίτηση αναβάθμιση της θέσης της.
Η αιτήτρια προβάλλει τα ακόλουθα επιχειρήματα:
- Ο καθ’ ου η αίτηση διά της άρνησής του να εξετάσει το αίτημα της αιτήτριας, παραβιάζει το Άρθρο 29 του Συντάγματος και τα άρθρα 35 και 36 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμο, Ν. 158(Ι)/99(στο εξής ο «Νόμος»).
- Η παράλειψη του καθ’ ου η αίτηση παραβιάζει την αρχή της καλής πίστης και ισοδυναμεί με άνιση μεταχείριση.
Ο καθ’ ου η αίτηση εγείρει σειρά από προδικαστικές ενστάσεις των οποίων η εξέταση προέχει. Οι προδικαστικές ενστάσεις αφορούν το εκπρόθεσμο της προσφυγής, την έλλειψη εννόμου συμφέροντος και την προσβολή μη εκτελεστής πράξης.
Ο καθ’ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι το αρχικό αίτημα της αιτήτριας υποβλήθηκε στις 22.9.2005 και επομένως η άρνηση του καθ’ ου η αίτηση να το εξετάσει, θα έπρεπε να προσβληθεί εντός της προθεσμίας των 75 ημερών από την έλευση του χρόνου για απάντηση που προνοείται στο άρθρο 36 του Νόμου.
Η αιτήτρια, προς απάντηση, αντιτείνει ότι η παρούσα προσφυγή προσβάλλει παράλειψη του καθ’ ου η αίτηση να εξετάσει το αίτημα της αιτήτριας, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 29 του Συντάγματος, και επειδή η παράλειψη είναι συνεχής δεν υπάρχει προθεσμία άσκησης προσφυγής.
Όπως αποφασίστηκε από τη νομολογία, το Άρθρο 29 του Συντάγματος διασφαλίζει το δικαίωμα των πολιτών να αναφέρονται στις διοικητικές αρχές και δεν αφορά αιτήσεις που υποβάλλει ο διοικούμενος ως προϋπόθεση σχετικών νόμων (Δημοτική Επιτροπή Αγ. Δομετίου ν. Χριστόφορος Χριστοφόρου κ.ά. (1994) 3 Α.Α.Δ. 434, Τατσιάνα Ζαβάτσκαγα ν. Υπουργείου Εσωτερικών, Υπόθεση Αρ. 1608/2015, 7.6.2016).
Πρόσθετα, ως έχει αποφασιστεί από τη νομολογία, δεν μπορεί να προσβληθεί μέσω του Άρθρου 29 του Συντάγματος η παράλειψη απάντησης αν το αίτημα δεν θα οδηγήσει σε έκδοση εκτελεστής διοικητικής πράξης (Charilaos Xenophontos v. Republic 2 R.S.C.C. 89, Republic v. Nissiotou (1985) 3 C.L.R. 1335).
Το εν λόγω δικαίωμα αναφοράς κωδικοποιήθηκε στον Νόμο μέσω των προνοιών που περιλαμβάνονται στο Μέρος VI αυτού. Το άρθρο 36 του Νόμου προνοεί ότι:
«Μετά την πάροδο τριών μηνών από την ημέρα της υποβολής της αναφοράς ο ενδιαφερόμενος δικαιούται να θεωρήσει την παράλειψη της αρμόδιας αρχής να του απαντήσει άρνηση της να ικανοποιήσει την αναφορά του και να προσβάλει ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου την παράλειψη αυτή ως άρνηση ικανοποίησης της αναφοράς του. Στην περίπτωση αυτή ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί ταυτόχρονα να προσβάλει, με βάση το Άρθρο 29 του Συντάγματος, την παράλειψη απάντησης, εκτός εάν από την παράλειψη έχει υποστεί βλάβη.»
Ενώπιον του δικαστηρίου, δεν έχει τεθεί οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι το αίτημα της αιτήτριας υποβλήθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες κάποιας νομοθεσίας. Αντιθέτως, η αιτήτρια προωθεί το επιχείρημα ότι το αίτημά της όφειλε να είχε εξεταστεί κάτω από τις διατάξεις του Άρθρου 29 του Συντάγματος. Πρόκειται, δηλαδή, για δικαίωμα αναφοράς το οποίο, ως προνοείται στο άρθρο 36 του Νόμου, σε περίπτωση παράλειψης της διοίκησης να απαντήσει εντός τριών μηνών, αντιμετωπίζεται ως άρνηση και προσβάλλεται με προσφυγή εντός, βεβαίως, της προθεσμίας που προνοεί το Άρθρο 146 του Συντάγματος δηλαδή, 75 ημερών.
Στην παρούσα υπόθεση, ορθά υποδεικνύει ο καθ’ ου η αίτηση ότι η αιτήτρια υπέβαλε το αρχικό της αίτημα στις 22.9.2005 και συνεπώς η άσκηση προσφυγής το 2013 την καθιστά, με βάση όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, εκπρόθεσμη.
Εν πάση περιπτώσει, όμως, και αν ακόμα θεωρήσουμε ότι με την επιστολή μέσω των δικηγόρων της ημερομηνίας 14.12.2012 - η οποία παραλήφθηκε από τον καθ’ ου η αίτηση στις 18.12.2012 - η αιτήτρια έθεσε υπόψη του καθ’ ου η αίτηση νέα στοιχεία για να εξετάσει το αίτημά της, και πάλι η προσφυγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα. Αυτό επειδή η πάροδος των τριών μηνών ολοκληρώθηκε στις 18.3.2013 και η προθεσμία των 75 ημερών την 1.6.2013 η οποία λόγω του ότι ήταν μη εργάσιμη μέρα (Σάββατο) μεταφέρεται στις 3.6.2013. Η προσφυγή ασκήθηκε στις 4.6.2013 και είναι συνεπώς απαράδεκτη.
Λόγω της κατάληξης μου πιο πάνω, δεν υφίσταται λόγος εξέτασης των υπόλοιπων προδικαστικών ενστάσεων.
Για τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η προσφυγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα και απορρίπτεται ως απαράδεκτη με €1400 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (αν εφαρμόζεται) υπέρ του καθ’ ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας.
Ε. Μιχαήλ,
Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο