Administrative Court dismisses request for witness testimony as it cannot alter facts already in the administrative file.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court rejected the Cypriot Olympic Committee's request to add witness testimony regarding its role in football match ticketing. The court held that the administrative file already contained sufficient evidence to determine the legality of the Municipality of Strovolou's tax collection decision. Consequently, the court ruled that introducing new testimony would violate the principle that judicial review must be based solely on the material before the administrative body.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 146 of the Constitution; The Administrative Court cannot admit witness testimony that alters, modifies, or changes the content of the facts considered by the administrative organ when making a decision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ζαβρός ν. Δημοκρατίας (1989) 3 ΑΑΔ 106
Πανεπιστήμιο Κύπρου ν. Κωνσταντίνου κ.α. (1994) 3 ΑΑΔ 145
Ρούσος Νίκος ν. Πάνου Σ. Ιωαννίδη και Άλλων (1999) 3 ΑΑΔ 549
Ράφτη Μάρω και Άλλη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2003) 3 ΑΑΔ 335
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:347
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 125/2012)
27 Οκτωβρίου, 2016
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
Αιτητή,
-και-
ΔΗΜΟΥ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ
ΚΑΙ/Η ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ
ΚΑΙ/Η ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ
Καθ’ ων η αίτηση.
Μ. Δαμιανού (κα), για Χριστοφίδης, Σαμψών & Σία, για τον αιτητή.
Γ. Λεοντίου Δ.Ε.Π.Ε, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Αίτηση ημερομηνίας 27/2/2015
για Προσαγωγή Μαρτυρίας
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι η απόφαση του Δήμου Στροβόλου με ημερομηνία έκδοσης την 20/12/2011, η οποία περιέχεται στην επιστολή που κοινοποιήθηκε στον αιτητή με ημερομηνία 29/12/2011 και ελήφθη την 2/1/2012, με την οποία οι καθ’ ων η αίτηση ορίζουν και/ή επιβάλλουν και/ή ζητούν να εισπράξουν από τον αιτητή φορολογία και/ή δημοτικό τέλος θεάματος για τον ποδοσφαιρικό αγώνα ΑΠΟΕΛ – ΑΕΚ, που διεξήχθη στο Στάδιο ΓΣΠ στις 19/12/2011 και/ή επιβάλλουν και ζητούν να εισπράξουν από τον αιτητή φορολογία και/ή δημοτικό τέλος θεάματος.
Μετά την συμπλήρωση των γραπτών αγορεύσεων σε σχέση με προδικαστικά ζητήματα που εγέρθηκαν στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση, ο αιτητής κατεχώρησε την παρούσα αίτηση, αξιώνοντας την προσαγωγή μαρτυρίας προς υποστήριξη της θέσης και των ισχυρισμών του ότι:
«α) Ο Αιτητής δε διοργανώνει αγώνες.
β) Ο Αιτητής δε διοργανώνει ποδοσφαιρικούς αγώνες.
γ) Ο Αιτητής ούτε εκδίδει ούτε πωλεί εισιτήρια εισόδου.
δ) Ο Αιτητής ουδέποτε είσπραξε και ουδέποτε εισπράττει φόρο θεάματος για λογαριασμό των καθ’ ων η αίτηση και ουδεμία ανάμιξη έχει στην είσπραξη φόρου θεάματος. Σχετικά με το τέλος θεάματος ουδεμία υποχρέωση έχει ο Αιτητής έναντι των καθ’ ων η αίτηση και ουδεμία σχέση, συμβατική ή άλλη, συνδέει τον Αιτητή με τους καθ’ ων η αίτηση.
ε) Ο Αιτητής απλώς ορίζει τις τιμές των εισιτηρίων εισόδου στους αθλητικούς χώρους».
Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του κ. Μιχαήλ Μιτσίδη, Διοικητικού Λειτουργού Α΄ του αιτητή, που συνοδεύει την αίτηση, οι καθ’ ων η αίτηση στην ένσταση τους στην προσφυγή, κάνουν αναφορά σε διάφορα γεγονότα και θέτουν ως δεδομένα διάφορους ισχυρισμούς και εκδοχές, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να υπάρχει διάσταση μεταξύ των διαδίκων ως προς τα γεγονότα της προσφυγής. Παρόλο που ο αιτητής, κατά τον ενόρκως δηλούντα, έχει επισυνάψει στην προσφυγή του διάφορα παραρτήματα προς υποστήριξη και επιβεβαίωση των θέσεων του, λόγω της αμφισβήτησης που εγείρεται από τους καθ’ ων η αίτηση, προκύπτει η ανάγκη προσαγωγής μαρτυρίας των κ.κ:
(α) Βάσου Κουτσούντα, Λογιστή, Προϊστάμενου Τμήματος Οικονομικής Διαχείρισης του αιτητή, σε σχέση με την έκδοση τιμολογίων και αποδείξεων είσπραξης τέλους θεάματος,
(β) Ανθούλη Μυλωνά, Διευθυντή της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ), σε σχέση με την αποκλειστική αρμοδιότητα της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου να διοργανώνει, επιβλέπει και εποπτεύει ποδοσφαιρικούς αγώνες παγκυπρίως, συμπεριλαμβανομένων και αυτών στο Γ.Σ.Π και
(γ) Φοίβου Κωνσταντινίδη, Γενικού Διευθυντή του Γ.Σ.Π, σε σχέση με τη διαδικασία διεξαγωγής ποδοσφαιρικών αγώνων στο Γ.Σ.Π, έκδοσης και διάθεσης εισιτηρίων και διαδικασίας είσπραξης και καταβολής του τέλους θεάματος προς τους καθ’ ων η αίτηση.
Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών, η μαρτυρία που σκοπείται να προσκομιστεί, αποσκοπεί στο να καταφανεί πλήρως η πλάνη περί το νόμο, η πλάνη περί τα πράγματα, καθώς και η πάσχουσα απόφαση των καθ’ ων η αίτηση. Δεν θα επιχειρηθεί δε η καθ’ οιονδήποτε τρόπο τροποποίηση ή διαφοροποίηση των θέσεων που ήδη δόθηκαν στη προσφυγή, αλλά η προτεινόμενη μαρτυρία είναι απαραίτητη έτσι ώστε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση.
Στην αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίας, έφεραν ένσταση ο καθ’ ων η αίτηση, υποστηρίζοντας ότι ο αιτητής επιχειρεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου υλικό το οποίο δεν ήταν ενώπιον του διοικητικού οργάνου κατά τη λήψη της απόφασης και ούτε αποτελούσε μέρος του διοικητικού φακέλου στην βάση του οποίου εκδόθηκε η απόφαση το 2002.
Είναι δε άσχετη με την υπόθεση, γιατί δεν μπορεί να οδηγήσει στην ακύρωση της επίδικης διοικητικής πράξης που εκδόθηκε το 2002, με την οποία επιβάλλετο το τέλος θεάματος, ούτε και θα μπορούσε μετά από πάροδο δεκατριών ετών το Δικαστήριο να ακυρώσει την απόφαση του Δήμου στη βάση των ισχυρισμών που επικαλείται ο αιτητής με την Αίτηση του, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με καταστρατήγηση των προνοιών του Άρθρου 146. 3 του Συντάγματος, που θέτει 75 μέρες προθεσμία για προσφυγή εναντίον απόφασης την οποία έπρεπε ο αιτητής να προσβάλει κατά το έτος 2002 και δεν προσέβαλε.
Επιπρόσθετα, υποστηρίζουν ότι ο αιτητής επιχειρεί να εισάξει μαρτυρία που διαφοροποιεί, αλλοιώνει ή μεταβάλλει το περιεχόμενο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη κατά την έκδοση της απόφασης και εν πάση περιπτώσει ο αιτητής κωλύεται να εισάξει μαρτυρία για πράγματα που δεν ανέκυψαν μετά τη καταχώρηση της προσφυγής, αλλά αντίθετα ήταν καλά γνωστά στον αιτητή.
Η ένσταση των καθ’ ων η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Μιχάλη Αναστασιάδη, Οικονομικού Διευθυντή των καθ’ ων η αίτηση, ο οποίος έχει την εποπτεία και τον έλεγχο των οφειλών του αιτητή προς τους καθ’ ων η αίτηση που προέρχονται από την επιβολή φόρου θεάματος. Όπως υποστήριξε, ο Δήμος Στροβόλου με την διοικητική του απόφαση που εκδόθηκε το 2002 και κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 30/9/2002, αποφάσισε ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Δήμων Νόμου 111/85, ο φόρος θεάματος θα επιβάλλεται επί της συνολικής αξίας του εισιτηρίου εισόδου σε ποδοσφαιρικούς αγώνες στο στάδιο Γ.Σ.Π και ότι ο εν λόγω φόρος θα καταβληθεί δια της έκδοσης σχετικών χρεωστικών προς τον αιτητή.
Η πιο πάνω απόφαση, συνεχίζει, περιήλθε σε γνώση του αιτητή, αλλά δεν αμφισβητήθηκε. Η δε επονομαζόμενη ως προσβαλλόμενη απόφαση στην παρούσα προσφυγή, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο μια κατάσταση λογαριασμών/χρεωστικά δελτία οφειλόμενης φορολογίας, που εκδόθηκαν βάσει της ανωτέρω απόφασης του Δήμου του 2002 και έκτοτε και μέχρι το 2011, ο αιτητής έχει λάβει σωρεία τέτοιων χρεωστικών δελτίων.
Πρόσθετα, αναφέρει, ο αιτητής έχει άμεση ή έμμεση εμπλοκή σε αθλητικές δραστηριότητες, περιλαμβανομένων και ποδοσφαιρικών αγώνων, για τους οποίους εκδίδονται και πωλούνται στο όνομα ή/και υπό ή εκ μέρους του αιτητή στο κοινό, εισιτήρια εισόδου καθορισμένης αξίας - στην οποία περιλαμβάνεται και το τέλος θεάματος το οποίο επιβάλλεται από τους καθ’ ων η αίτηση σύμφωνα με το Νόμο – η οποία καταβάλλεται από το θεατή για να του επιτραπεί η είσοδος στον αγώνα.
Ο φόρος θεάματος, συνεχίζει, εισπράττεται από το θεατή από ή εκ μέρους του αιτητή για λογαριασμό του Δήμου Στροβόλου και το προϊόν των πωληθέντων εισιτηρίων, εκκαθαρίζεται από ή εκ μέρους του αιτητή σύμφωνα με τις οδηγίες του. Συνεπώς ο αιτητής είναι ο πραγματικός διοργανωτής ή/και εκείνος που έχει την επίβλεψη ή/και φροντίδα των ποδοσφαιρικών αγώνων, αυτός δε καθορίζει το ύψος των τιμών του εισιτηρίου και έχει τον κύριο ή/και αποκλειστικό λόγο και έλεγχο της κατανομής των ποσοστών από τις εισπράξεις στις ομοσπονδίες, αθλητικά σωματεία, χώρους όσον αφορά το τέλος θεάματος, το οποίο νόμιμα επιβάλλεται από τους καθ’ ων η αίτηση.
Αναφέρει επίσης ότι έχουν προηγηθεί άλλες προσφυγές του αιτητή εναντίον των καθ’ ων η αίτηση που είχαν, όπως και η εξεταζόμενη, ως αντικείμενο την είσπραξη τέλους θεάματος για ποδοσφαιρικές συναντήσεις στο Γ.Σ.Π χρονικών περιόδων, βάσει της απόφασης του 2002, οι οποίες και έχουν απορριφθεί στο προδικαστικό στάδιο.
Το θέμα προσαγωγής μαρτυρίας σε ακυρωτική διαδικασία έχει επανειλημμένα απασχολήσει το Δικαστήριο (βλ. Ράφτη κ.ά. ν. ΚΔ (2003) 3 Α.Α.Δ. 335, Ρούσος ν. Π.Σ. Ιωαννίδη κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ 549, Ζαβρός ν. Δημοκρατίας (1989) 3(Β) Α.Α.Δ. 106, Α.Ε. 125/14, Υπ. Συγκοινωνιών και Έργων κ.ά. ν. D. J. Karapatakis Sons Ltd Consortium, ημερομηνίας 13/7/2015).
Στην αναθεωρητική του δικαιοδοσία το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να ελέγχει την προσαγωγή μαρτυρίας σχετικής με τα γεγονότα που οι διάδικοι θέλουν να αποδείξουν. Μαρτυρία σχετική με τα επίδικα θέματα μπορεί να γίνει αποδεκτή σε όλα τα στάδια της δίκης, τόσο κατά την πρωτοβάθμια, όσο και κατά τη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία (βλ. Πανεπιστήμιο Κύπρου ν. Κωνσταντίνου κ.ά. (1994) 3 Α.Α.Δ. 145, 162).
Γνώμονας είναι πάντα η σχετικότητα της μαρτυρίας, έχοντας βέβαια πάντοτε κατά νου τον εξεταστικό χαρακτήρα της ακυρωτικής διαδικασίας. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι, λαμβανομένων βέβαια υπόψη των νομικών σημείων και των γεγονότων πάνω στα οποία βασίζεται η προσφυγή, τα γεγονότα τα οποία επιδιώκεται να αποδειχθούν είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα (βλ. Petrolina Ltd κ.ά. ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου, Υπόθ. Αρ. 223/2000 κ.ά., ημερ. 4/4/2002).
Στην παρούσα περίπτωση, επιχειρείται να αποδειχθεί από τον αιτητή ότι δεν διοργανώνει ποδοσφαιρικούς αγώνες και αγώνες γενικότερα, ότι δεν εκδίδει ούτε πωλεί εισιτήρια εισόδου, αλλά απλώς ορίζει τις τιμές των εισιτηρίων και ότι ουδέποτε είσπραξε φόρο θεάματος για λογαριασμό των καθ’ ων η αίτηση, δεν έχει δε καμία ανάμιξη στην είσπραξη φόρου θεάματος. Τα πιο πάνω, κατά τον αιτητή σκοπόν έχουν να καταδείξουν ότι τα διάφορα γεγονότα που οι καθ’ ων η αίτηση θέτουν ως δεδομένα, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και το διοικητικό όργανο τελεί υπό πλάνη.
Όπως έχει αναφερθεί, η παρούσα αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίας κατεχωρήθη μετά τη συμπλήρωση των γραπτών αγορεύσεων σε σχέση με προδικαστικά ζητήματα, που ηγέρθηκαν στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση. Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου (πρακτικό ημερομηνίας 7/11/2012), οι συνήγοροι και των δύο πλευρών συμφώνησαν όπως εκδικαστούν πρώτα τα προδικαστικά ζητήματα που αφορούν το έννομο συμφέρον, το εκπρόθεσμο και τον χαρακτήρα της προσβαλλόμενης πράξης ως επιβεβαιωτικής.
Αναδεικνύεται ως βασική διαφορά των δύο πλευρών, το κατά πόσο η προσβαλλόμενη με την προσφυγή απόφαση των καθ’ ων η αίτηση, είναι επιβεβαιωτική της προγενέστερης εκδοθείσας και κοινοποιηθείσας στον αιτητή απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 30/9/2002, η οποία ουδέποτε προσεβλήθη με εμπρόθεσμη προσφυγή, με τις επακόλουθες βεβαίως συνέπειές της.
Το υλικό στη βάση του οποίου θα αποφασιστεί η νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση σε σχέση με τις πιο πάνω εγειρόμενες προδικαστικές ενστάσεις, συναρτάται βεβαίως με το καθεστώς των πραγμάτων που είχε ενώπιον του το διοικητικό όργανο κατά τη λήψη της απόφασης και το οποίο περιέχεται στον διοικητικό φάκελο.
Συνεπώς τα εγειρόμενα με την παρούσα αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίας ζητήματα, κατατάσσονται σε εκείνα τα οποία αποφασίζονται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο των σχετικών φακέλων και τυχόν αποδοχή της μαρτυρίας, δυνατό να διαφοροποιήσει, αλλοίωσει ή μεταβάλει το περιεχόμενο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη, πορεία που σύμφωνα με τη νομολογία, έχει αποδοκιμαστεί.
Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση της Ολομέλειας (κατά πλειοψηφία) του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην Α.Ε 125/14, Κ. Δ. μέσω Υπ. Συγκοινωνιών & Έργων ν. D. J. Karapatakis Sons Ltd Consortium, ημερομηνίας 13/7/2015:
«Υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή μαρτυρία η οποία διαφοροποιεί, αλλοιώνει ή μεταβάλλει το περιεχόμενο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη προς ενίσχυση του κύρους της (προσβαλλόμενης) απόφασης, το οποίο συναρτάται με το καθεστώς των πραγμάτων που είχε ενώπιον του το διοικητικό όργανο κατά τη λήψη της απόφασης και ως εκ τούτου πηγή πληροφόρησης και υλικό για την οποιαδήποτε επιχειρηματολογία αποτελεί ο φάκελος και το υλικό (Ράφτη κ.α., ανωτέρω και Ρούσος ν. Ιωαννίδη κ.α. (1999) 3 Α.Α.Δ. 549). Σ΄ ό,τι δε αφορά τα στοιχεία που είχε ενώπιον του το διοικητικό όργανο έχει επισημανθεί πως όταν αυτά είναι ασαφή, η αποσαφήνισή τους δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο, αλλά στο διοικητικό όργανο καθότι δεν είναι επιτρεπτή η πρωτογενής κρίση στοιχείων από το Δικαστήριο όταν αυτά δεν είχαν τεθεί ενώπιον του διοικητικού οργάνου. Περαιτέρω έχει επισημανθεί πως όταν εγείρεται θέμα ελλιπούς έρευνας και πλάνης περί τα πράγματα, τα ζητήματα αυτά πρέπει αποκλειστικά να αποφασίζονται με βάση το περιεχόμενο των σχετικών φακέλων και αποδοχή μαρτυρίας για τα ζητήματα αυτά δυνατό να διαφοροποιήσει, αλλοιώσει ή μεταβάλει το περιεχόμενο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη και τέτοια πορεία δεν τυγχάνει της επιδοκιμασίας της νομολογίας (Σχίζα ν. Δημοκρατίας, Αρ. Υπόθ. 691/2002 η οποία παραπέμπει στη Ρούσος, ανωτέρω)».
Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται.
Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της προσφυγής.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο