Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 1009/2014 ECLI:CY:DD:2016:340 Generato dall'IA

Cyprus Administrative Court dismisses appeal against promotion decision due to lack of reasoning.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 1009/2014
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the applicant's appeal regarding the promotion of a specific official to a senior technical position. The applicant argued that the decision was arbitrary because the promoted official was younger and equally qualified, yet no superior qualities were documented. The court found the decision invalid because the appointing authority failed to provide any reasoning justifying the selection over the applicant.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 146 of the Constitution; Administrative decisions must be reasoned and cannot be based on unexplained preferences or arbitrary choices when candidates are equally qualified.

Parole chiave

Generato dall'IA
lack of reasoning administrative promotion constitutional review equal qualification arbitrary decision Cypriot Administrative Court public service revoca dell'opposizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:340

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (Υπόθεση Αρ. 1009/2014)

26 Οκτωβρίου 2016

[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΑΝΔΡΕΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

Αιτητή,

- ΚΑΙ-

ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ

Καθ’ ης η αίτηση.

Θ. Κουσπή (κα), για τον αιτητή.

Κ. Στιβαρού (κα), για ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε, για καθ’ ης η αίτηση.

Α. Κωνσταντίνου, για Ενδιαφερόμενο Μέρος

ΑΠΟΦΑΣΗ

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.: Με την παρούσα προσφυγή προσβαλλόταν αρχικά α) η προαγωγή του ενδιαφερομένου προσώπου Μιχαλάκη Κ. Λεβέντη, ύστερα από επανεξέταση, στη μόνιμη θέση Ανώτερου Τεχνίτη/Βοηθού Ανώτερου Τεχνικού Δικτύου (Εναέρια) στην Επιχειρησιακή Μονάδα Εξυπηρέτησης Πελατών- Γραφείο Περιφέρειας Λευκωσίας-Κερύνειας-Μόρφου αναδρομικά από 19.2010 αντί του αιτητή και β) η προαγωγή στην υπεράριθμη θέση Ανώτερου Τεχνίτη/Βοηθού Ανώτερου Τεχνικού Δικτύου (Εναέρια) στην Επιχειρησιακή Μονάδα Εξυπηρέτησης Πελατών- Γραφείο Περιφέρειας Λεμεσού του ενδιαφερόμενου προσώπου Ανδρέα Δαμασκηνού.

Με την γραπτή απάντηση της η συνήγορος για τον αιτητή απέσυρε την προσφυγή της έναντι του ενδιαφερόμενου προσώπου Ανδρέα Δαμασκηνού.

Συνεπώς, αντικείμενο εξέτασης όσον αφορά την νομιμότητα της παρέμεινε η απόφαση προαγωγής του ενδιαφερομένου προσώπου Μιχαλάκη Κ. Λεβέντη στην πιο πάνω περιγραφόμενη θέση.

Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν ως ακολούθως:

Με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.7.2012 στις συνεκδικασθείσες Προσφυγές Αρ. 1306/10 και 1437/10 ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ν. AΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ , οι οποίες καταχωρήθηκαν από το εδώ ενδιαφερόμενο μέρος και τον εδώ αιτητή αντίστοιχα, ακυρώθηκε η προαγωγή του Ανδρέα Δαμασκηνού στη θέση μόνιμη θέση Ανώτερου Τεχνίτη/Βοηθού Ανώτερου Τεχνικού Δικτύου (Εναέρια) στην Επιχειρησιακή Μονάδα Εξυπηρέτησης Πελατών- Γραφείο Περιφέρειας Λευκωσίας-Κερύνειας-Μόρφου.

Η καθ’ ης η αίτηση, επανεξετάζοντας το θέμα στη συνεδρίαση της ημερομηνίας 23.10.2012, αποφάσισε να παραπέμψει το όλο θέμα για επανεξέταση ενώπιον της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής της καθ’ ης η αίτηση για θέματα προσωπικού.

Η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή στη συνεδρίαση της ημερομηνίας 29.4.2014 αποφάσισε ομόφωνα να συστήσει στην καθ’ ης η αίτηση την αναδρομική προαγωγή του ενδιαφερομένου προσώπου στην επίδικη θέση.

Ακολούθησε η συνεδρίαση της καθ’ ης η αίτηση ημερομηνίας 8.7.2014, στην οποία αποφασίστηκε η αναδρομική προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους στην επίδικη θέση, η οποία αποτελεί και την (εναπομείνασα) επίδικη απόφαση στην παρούσα προσφυγή (ανωτέρω).

Σημειώνεται, ότι η σύσταση του Διευθυντή, τόσο ενώπιον της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής, όσο και ενώπιον της καθ’ ης η αίτηση δόθηκε υπέρ του ενδιαφερομένου προσώπου.

Η ευπαίδευτη συνήγορος για τον αιτητή, προωθεί με τη γραπτή της αγόρευση, μεταξύ άλλων λόγων ακυρώσεως, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη, αφενός σε σχέση με τη δοθείσα σύσταση του Διευθυντή όσο και με την εισήγηση της Συμβουλευτικής Υποεπιτροπής, που υιοθετήθηκαν από την καθ’ ης η αίτηση. Και αυτό, διότι σύμφωνα με νομολογία, στην οποία παραπέμπει η πλευρά του αιτητή, η εν λόγω σύσταση και εισήγηση, καθώς και η συνακόλουθη επίδικη απόφαση συγκρούονται με τα στοιχεία των φακέλων των εδώ διαδίκων. Τα οποία, κατά την πλευρά της αιτήτριας φανερώνουν, ότι ο αιτητής υπερτερούσε τον ενδιαφερομένου προσώπου στο κριτήριο της αρχαιότητας στην αμέσως προηγούμενη θέση κατά ένα (1) χρόνο και τρεις (3) μήνες, ενώ ισοβαθμούν στις υπηρεσιακές εκθέσεις των τελευταίων πέντε (5) χρόνων. Δεδομένου, κατά τον αιτητή, ότι στα κριτήρια, πέραν της αρχαιότητας, παρατηρείται ισοβαθμία μεταξύ των εδώ διαδίκων, έπρεπε να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην υπεροχή σε αρχαιότητα του αιτητή έναντι του ενδιαφερομένου προσώπου.

Η πλευρά της καθ’ ης η αίτηση απαντά στον πιο πάνω ισχυρισμό, δίνοντας έμφαση στο ότι το μόνο στοιχείο που υπερτερεί ο αιτητής έναντι του ενδιαφερομένου προσώπου είναι η αρχαιότητα κατά μόνο δεκαπέντε (15) μήνες, ενώ οι διάδικοι είναι ίσοι σε βαθμολογημένη αξία και προσόντα. Υποστηρίζοντας, ότι η σύσταση του Διευθυντή δεν απαιτείται να είναι αιτιολογημένη και ότι ο αιτητής δεν έχει αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενου προσώπου, η ευπαίδευτη συνήγορος για την καθ’ ης η αίτηση εισηγείται την απόρριψη του ως άνω ισχυρισμού.

Ο ευπαίδευτος συνήγορος για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, εισηγείται με την δική του αναλυτική γραπτή αγόρευση, ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπερέχει σε αξία του αιτητή, λόγω της υπέρ του σύστασης του Διευθυντή, της υπέρτερης πείρας του, αλλά και της υπεροχής του σε προσόντα. Εισηγείται, συναφώς προς τα πιο πάνω, ότι η αιτιολογία της σύστασης του Διευθυντή δύναται να συμπληρωθεί ή να αναπληρωθεί εξ’ ολοκλήρου από τα στοιχεία των φακέλων, με βάση και το άρθρο 29 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν. 158 (Ι)/99.

Με την γραπτή απάντηση της η πλευρά του αιτητή, απαντά, μεταξύ άλλων, στις θέσεις του ενδιαφερομένου προσώπου, ότι πουθενά από τα πρακτικά δεν φαίνεται η καθ’ ης η αίτηση να βάσισε την επίδικη επιλογή του ενδιαφερόμενου προσώπου στο ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο θεωρήθηκε υπέρτερος του αιτητή σε πείρα ή σε προσόντα.

Εξετάζοντας τα πιο πάνω, βρίσκω ότι ο πιο πάνω λόγος ακυρώσεως ευσταθεί.

Στην προαναφερόμενη απόφαση στις συνεκδικασθείσες Προσφυγές Αρ. 1306/10 και 1437/10 ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ν. AΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ λέχθηκαν και τα εξής, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«…….Η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή της Αρχής για Θέματα Προσωπικού άκουσε τη σύσταση του Γενικού Διευθυντή της Αρχής. Αυτή ήταν υπέρ του ενδιαφερομένου. Ο Γενικός Διευθυντής επέλεξε να καταγράψει είδος αιτιολογίας. Ανέφερε πως καταλήγοντας στη σύσταση του δεν παρέλειψε να λάβει υπόψη πως στο κριτήριο της αρχαιότητας ο ενδιαφερόμενος υστερούσε έναντι διαφόρων που ανέφερε και, πάντως, έναντι των αιτητών. Επίσης κατέγραψε πως στο κριτήριο της αξίας, όπως αυτή παρουσιάζεται στους υπηρεσιακούς φακέλους τα τελευταία πέντε χρόνια ο ενδιαφερόμενος είναι ισοδύναμος, μεταξύ άλλων, και με τους αιτητές. Εν τούτοις, εισηγήθηκε πως ο ενδιαφερόμενος ήταν ο καταλληλότερος.

Αυτή τη σύσταση την υιοθέτησε η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή, ουσιαστικά αναπαράγοντας την ως την αιτιολογία της δικής της επιλογής να συστήσει, ομόφωνα, τον ενδιαφερόμενο.

Ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου των καθ' ων η αίτηση ο Γενικός Διευθυντής δήλωσε πως υιοθετούσε τη σύσταση του και επανέλαβε όσα είχε αναφέρει προηγουμένως ενώπιον της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής. Το Διοικητικό Συμβούλιο, αφού αναφέρθηκε σε εμπεριστατωμένη μελέτη των προσωπικών φακέλων των υποψηφίων και σε συνυπολογισμό των συστάσεων και των απόψεων που προηγήθηκαν επέλεξε, κατά πλειοψηφία, τον ενδιαφερόμενο. Ως αιτιολογία επαναλαμβάνονται όσα συνέθεταν τη σύσταση του Διευθυντή. Δηλαδή κατέγραψε πως, καταλήγοντας στην απόφασή του, έλαβε υπόψη ότι οι αιτητές και άλλοι ήταν αρχαιότεροι του ενδιαφερομένου και πως, ως προς το κριτήριο της αξίας, ο ενδιαφερόμενος ήταν ισοδύναμος, μεταξύ άλλων, και με τους αιτητές.

Οι αιτητές ανέπτυξαν σε έκταση σειρά επιχειρημάτων κάτω από διάφορες ταξινομήσεις αλλά δεν μου φαίνεται πως εδώ δικαιολογείται να μακρηγορήσουμε. Είναι σωστή η θεμελιακή τους θέση πως δεν προκύπτει, σε τελική ανάλυση, ο λόγος για τον οποίο θεωρήθηκε ότι ο ενδιαφερόμενος ήταν ο καταλληλότερος. Κάτω από συνθήκες ισοδυναμίας ως προς την αξία και υπεροχής των αιτητών ως προς την αρχαιότητα, ανεξάρτητα και από τους περαιτέρω ισχυρισμούς για κάποια υπεροχή του στα προσόντα, δεν είναι κατανοητή η βάση της επιλογής του ενδιαφερομένου. Ασφαλώς, όπως ορθά εισηγούνται οι αιτητές, η σύσταση του Γενικού Διευθυντή συγκρουόταν προς τα στοιχεία του φακέλου και, εν πάση περιπτώσει, ελλείπει εντελώς η αιτιολογία από την αρχή μέχρι το τέλος, ειδικά δε από την προσβαλλόμενη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής.»

Η ίδια πλημμέλεια στην αιτιολογία της επιλογής, η οποία οδήγησε στην ως άνω προσβαλλόμενη απόφαση σε ακυρωτικό αποτέλεσμα, παρατηρείται και εδώ. Δεν γίνεται, μέσα από τα ενώπιον μου έγγραφα κατανοητή, η επιλογή του ενδιαφερόμενου προσώπου έναντι του αιτητή, ενόψει του ότι η καθ’ ης η αίτηση δεν έχει διαγνώσει και καταγράψει (ούτε ο Διευθυντής ή η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή στις δικές τους εισηγήσεις) οποιοδήποτε εύρημα περί υπεροχής του ενδιαφερόμενου προσώπου σε κάποιο στοιχείο κρίσεως, το οποίο να αντισταθμίζει την υπεροχή του αιτητή σε αρχαιότητα. Αντίθετα, η θέση της καθ’ ης η αίτηση είναι, ότι οι διάδικοι στα στοιχεία των ετήσιων αξιολογήσεων των διαδίκων, αλλά και στα προσόντα, ισοβαθμούν. Η υπεροχή που εισηγείται η πλευρά του ενδιαφερομένου προσώπου σε πείρα και προσόντα, ακόμα και αν υπήρχε τέτοια, δεν μπορεί να αποτελέσει πρωτογενή αξιολόγηση και πρωτογενές εύρημα του Δικαστηρίου, ούτε βέβαια μπορούν τα όσα αναφέρει η πλευρά του ενδιαφερομένου προσώπου στην γραπτή της αγόρευση, κατά πάγια νομολογία, να αναπληρώσουν την παντελή έλλειψη αιτιολογίας της επίδικη απόφασης. Ούτε τίθεται θέμα υπεροχής σε αξία του ενδιαφερόμενου προσώπου με προσμέτρηση της σύστασης του Διευθυντή, όταν αυτή καθ’ αυτή η εν λόγω σύσταση δεν αιτιολογεί νόμιμα και επαρκώς, γιατί δόθηκε υπέρ του ενδιαφερόμενου προσώπου.

Συνεπώς, η επίδικη απόφαση της καθ’ ης η αίτηση ακυρώνεται, ως αναιτιολόγητη, αλλά και βασιζόμενη σε εξίσου αναιτιολόγητες εισηγήσεις υπέρ του ενδιαφερόμενου προσώπου, τόσο της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής, αλλά και του συστήνοντα Διευθυντή.

Ενόψει του πιο πάνω αποτελέσματος, παρέλκει η εξέταση του λόγου ακυρώσεως σε σχέση με το κατά πόσο με την απόφαση στις συνεκδικασθείσες Προσφυγές Αρ. 1306/10 και 1437/10 ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ν. AΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ έχει παραχθεί και δεσμευτικό δεδικασμένο ως προς τα δεδομένα και τη σύγκριση των εδώ διαδίκων μεταξύ τους.

Επιδικάζονται έξοδα ύψους 1300 Ευρώ πλέον Φ.Π.Α. υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ’ ης η αίτηση.

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο