Court dismisses legal aid request for asylum applicant whose administrative appeal lacks merit and no prima facie case exists.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court dismissed Hayat Umer's request for free legal aid regarding his asylum application appeal. The applicant failed to demonstrate a prima facie case of persecution based on race, religion, nationality, or political opinion, and the court found no merit in the evidence submitted. Consequently, the court determined that the necessary probability of a successful appeal did not exist under the law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAΝ. 165(I)/2002, Άρθρο 146 Συντάγματος: The Administrative Court may grant free legal aid only when the applicant can establish a prima facie case that warrants a positive judicial decision in the administrative appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 131(I)/2015 - Ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμος του 2015
Ν. 165(I)/2002 - Ο περί Νομικής Αρωγής Νόμος του 2002
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:268
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Αίτηση Νομικής Αρωγής Αρ. 18/2016)
6 Σεπτεμβρίου, 2016
[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤOΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΑΡ. 1) ΤΟΥ 2003
Ο ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟΣ (Ν. 165(Ι)/2002)
ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΡΟΧΗ ΔΩΡΕΑΝ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ
ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ:
HAYAT UMER
Ο αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως.
Β. Καρλεττίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους καθ' ων η αίτηση.
Umair Ziad, μεταφραστής, για να μεταφράζει πιστά από την Urdu στα αγγλικά και αντίστροφα.
Α. Χριστοδούλου (κα), μεταφράστρια, για να μεταφράζει πιστά από την Ελληνική στην Αγγλική και αντίστροφα.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.: Ο αιτητής είναι ενήλικας από το Πακιστάν και Μουσουλμάνος στο θρήσκευμα.
Στις 25.4.2016 ο αιτητής υπέβαλε αίτηση στην Υπηρεσία Ασύλου για χορήγηση σε αυτόν διεθνούς προστασίας, ισχυριζόμενος, ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του στις 16.2.2016 και εισήλθε στην Κυπριακή Δημοκρατία στις 9.4.2016 παράνομα.
Την 1.6.2016 ο αιτητής υποβλήθηκε σε συνέντευξη από Λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Ετοιμάστηκε από τον Λειτουργό έκθεση-εισήγηση ημερομηνίας 9.6.2016, για το αίτημα του αιτητή, προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος την ίδια ημέρα αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης. Περί της εν λόγω αποφάσεως και της αιτιολογίας αυτής, ενημερώθηκε ο αιτητής με επιστολή της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 10.6.2016, η οποία του δόθηκε μέσω της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης στα Αστυνομικά Κρατητήρια Μενόγειας.
Στις 15.6.2016 ο αιτητής καταχώρισε Διοικητική Προσφυγή στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων.
Στις 29.6.2016 ετοιμάστηκε έκθεση δεκαπέντε (15) συνολικά σελίδων από Λειτουργό προς την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, η οποία, για τους λόγους που εκεί αναλυτικά καταγράφονται, κατέληξε στην ακόλουθη εισήγηση:
«ΕΙΣΗΓΗΣΗ
Η προσεκτική μελέτη του πραγματικού υλικού που περισυνέλεξε και ορθά έλαβε υπόψη η Υπηρεσία Ασύλου, υπαγόμενη στο σχετικό νομικό θεσμικό πλαίσιο που ορθά αναφέρθηκε και καταγράφεται από την Υπηρεσία Ασύλου, ορθά την οδήγησε στην αιτιολογημένη απόφαση που κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα.
Οι λόγοι της διοικητικής προσφυγής είναι ανυπόστατοι και ανατρέπονται με τα όσα εκτίθενται ανωτέρω.
Εύκολα καταδεικνύεται ότι τα πραγματικά περιστατικά της υπό κρίση προσφυγής δεν στοιχειοθετούν και δεν στηρίζουν τις υπό των περί Προσφύγων Νόμων 2000-2014 και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, αναγκαίες προϋποθέσεις για αναγνώριση του καθεστώτος του Πρόσφυγα που προβλέπεται στα άρθρα 3-3Δ του Νόμου. Ο προσφεύγων δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων.
Επίσης δεν απέδειξε ότι μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας ως προβλέπεται στο άρθρο 19 του προαναφερθέντος Νόμου. Ο προσφεύγων δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο ότι θα υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως καθορίζεται στο άρθρο 19 (2).
Με βάση τα πιο πάνω, εισηγούμαι όπως η διοικητική προσφυγή απορριφθεί και η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου επικυρωθεί.».
Στις 30.6.2016 η Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων κατέληξε στην δεκατεσσάρων (14) σελίδων απόφαση της, ουσιαστικά υιοθετώντας το περιεχόμενο και την κατάληξη της προαναφερθείσας έκθεσης του Λειτουργού της αναφορικά με την Διοικητική Προσφυγή του αιτητή, να απορρίψει την Διοικητική Προσφυγή του αιτητή.
Με επιστολή ημερομηνίας 30.6.2016, η οποία δόθηκε στον αιτητή την 1.7.2016 και την ανάγνωση, κατανόηση και παραλαβή αυτής ο αιτητής προσυπέγραψε, κοινοποιήθηκε σε αυτόν η κατάληξη της Διοικητικής Προσφυγής του και τα μέτρα θεραπείας που είχε στη διάθεση του έναντι αυτής.
Στις 26.7.2016 καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο η παρούσα αίτηση για παροχή Νομικής Αρωγής Αρ. 18/2016 για καταχώριση προσφυγής, με βάση το άρθρο 146 του Συντάγματος, στο Δικαστήριο εναντίον της προαναφερόμενης απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων ημερομηνίας 30.6.2016.
Σχετική προσφυγή δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Νομικής Αρωγής Νόμου του 2002, Ν.165(Ι)/02 (εφεξής ο «Νόμος»), ως έχει τροποποιηθεί μέχρι τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης, παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε αιτητή αναφορικά με τις διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 4, 5, 6, 6Α, 6Β και 6Γ του Νόμου.
Η εξεταζόμενη σχετική νομοθετική βάση για το εδώ υπό την παρούσα αίτηση αίτημα είναι το άρθρο 6Β (2) του Νόμου, το οποίο έχει ως ακολούθως, με δικές μου υπογραμμίσεις:
«6Β.
(1) Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου και του άρθρου 8-
(α) οι όροι «Αναθεωρητική Αρχή», «ασυνόδευτος ανήλικος», «εκπρόσωπος», «Προϊστάμενος» και «πρόσφυγας» έχουν την έννοια που αποδίδεται σ' αυτούς σύμφωνα με τους περί Προσφύγων Νόμους του 2000 μέχρι 2009.
(β) ο όρος «αιτητής διεθνούς προστασίας» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο «αιτητής» σύμφωνα με τους περί Προσφύγων Νόμους του 2000 μέχρι 2009.
(2) Παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε αιτητή διεθνούς προστασίας, ο οποίος ασκεί προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος-
(α) κατά δυσμενούς απόφασης του Προϊσταμένου επί της αίτησης διεθνούς προστασίας του εν λόγω αιτητή, την οποία απόφαση ο Προϊστάμενος έλαβε δυνάμει του άρθρου 5, 11Β, 12Δ, 13, 16Α ή 16Β των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 μέχρι 2009, ή
(β) κατά δυσμενούς απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής επί διοικητικής προσφυγής την οποία ο αιτητής διεθνούς προστασίας άσκησε ενώπιόν της σύμφωνα με τους περί Προσφύγων Νόμους του 2000 μέχρι 2009 και η οποία διοικητική προσφυγή αφορούσε δυσμενή απόφαση την οποία ο Προϊστάμενος έλαβε δυνάμει του άρθρου 5, 11Β, 12Δ, 13, 16Α ή 16Β των εν λόγω Νόμων,
υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
(αα) η δωρεάν νομική αρωγή αφορά μόνο την πρωτοβάθμια εκδίκαση της προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος και όχι την εκδίκαση έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά της δικαστικής απόφασης η οποία εκδίδεται στα πλαίσια της εν λόγω πρωτοβάθμιας εκδίκασης, ούτε άλλο ένδικο μέσο· και
(ββ) είναι πιθανό να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση στα πλαίσια της εν λόγω πρωτοβάθμιας εκδίκασης της προσφυγής.»
Όσον αφορά την προσέγγιση του Δικαστηρίου προς διάγνωση, αν πληρούνται οι προϋποθέσεις ευόδωσης του αιτήματος, η παραχθείσα από το Ανώτατο Δικαστήριο νομολογία περί του θέματος (στα πλαίσια, βέβαια, των αρμοδιοτήτων που παρείχε το άρθρο 146 του Συντάγματος στο Ανώτατο Δικαστήριο πριν την συνταγματική του τροποποίηση) είναι αρκετά πλούσια και διαφωτιστική.
Ενδεικτικά στην απόφαση (ex tempore) ημερομηνίας 23/12/2013 στην Αίτηση Αρ. 31/2013 SINGH KHUSHWANT του Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Λιάτσου, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«… Κατ' ακολουθία του άρθρου 6Β(2) του Νόμου, παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε αιτητή ασύλου, ο οποίος ασκεί προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, μεταξύ άλλων, κατά δυσμενούς απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων επί διοικητικής προσφυγής, την οποία ο αιτητής ασύλου άσκησε ενώπιόν της, και η οποία προσφυγή αφορούσε δυσμενή απόφαση.
Πρέπει να συνυπάρχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το πιο πάνω άρθρο του Νόμου, προκειμένου να γίνει αποδεκτό αίτημα για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής, μεταξύ των οποίων, η πιθανότητα να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας εκδίκασης της προσφυγής. Όπως νομολογιακά έχει αποφασιστεί, ο Νόμος δίνει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποφασίσει, κατά πόσον «είναι πιθανό να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση». Είναι, επίσης, πάγια γραμμή της Νομολογίας, ότι ο Αιτητής δεν πρέπει να στερείται, χωρίς επαρκή λόγο, του δικαιώματός του να ακουστεί η προσφυγή του από το Ανώτατο Δικαστήριο, έχοντας τη βοήθεια συνηγόρου. Από την άλλη, όμως, δεν είναι επιτρεπτή η παροχή νομικής αρωγής ανεξέλεγκτα, με συνακόλουθο την σπατάλη δημοσίου χρήματος με την καταχώρηση προσφυγών, οι οποίες δεν έχουν πιθανότητα επιτυχίας.
Το όλο ζήτημα, στην προσπάθεια του Δικαστηρίου να καταλήξει στη βασιμότητα αιτήματος παροχής νομικής αρωγής, εξετάζεται στη βάση του υλικού που τίθεται ενώπιόν του. Στην προκειμένη περίπτωση, εφόσον, βεβαίως, δεν έχει καταχωρηθεί ακόμη προσφυγή, θα πρέπει να εξεταστεί στη βάση της ίδιας της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερομηνίας 31/10/2013, η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου και, έχοντας πάντα κατά νου τις νομικές αρχές που καλύπτουν το ζήτημα και τις τοποθετήσεις των δύο πλευρών.
Παρεμβάλλω ότι είναι βασική αρχή πως το Δικαστήριο, εξετάζοντας αιτήσεις αυτής της μορφής και ασκώντας την ευρεία διακριτική του εξουσία, δεν προβαίνει σε οριστικά συμπεράσματα ως προς το αποτέλεσμα της ίδιας της προσφυγής, αλλά παραμένει στην πιθανολόγηση έκδοσης θετικής απόφασης. Η λέξη «πιθανό» που χρησιμοποιείται στην υποπαράγραφο (ββ) του άρθρου 6Β του Νόμου, αντικρίζεται σε αποκλειστική συνάρτηση προς τα διαλαμβανόμενα στο διοικητικό δίκαιο και υπό το φως του αντικειμένου μιας προσφυγής, η εξέταση της οποίας δεν οδηγεί σε απόφαση επί της ουσίας, αλλά αναθεωρείται μόνο η διοικητική πράξη, σύμφωνα με τις αρχές του διοικητικού δικαίου, χωρίς να εκτείνεται στην υποκατάσταση της διοικητικής απόφασης.
Όπως έχει τονιστεί στην Υπόθεση Αρ. Αίτησης Νομικής Αρωγής 12/2010, Μοhammad Ismail ημερομηνίας 13/5/2010: «με άλλα λόγια, για να είναι ´πιθανó να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση´ θα πρέπει από μια πρώτη θεώρηση της προσφυγής, με αναφορά στα γεγονότα και το νομικό υπόβαθρό της, να διαφαίνεται η ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων εκ των λόγων για τους οποίους το Αναθεωρητικό Δικαστήριο δικαιούται να ακυρώσει διοικητική πράξη.» Τελικό, λοιπόν, κριτήριο είναι η πιθανότητα έκδοσης θετικής δικαστικής απόφασης και, κατά την εξέταση μιας τέτοιας πιθανότητας, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει για την οριστική τύχη της προσφυγής, αλλά, όπως είναι καθήκον του, σταθμίζει τα ενώπιόν του στοιχεία, προκειμένου να κρίνει κατά πόσον οι απαραίτητες προϋποθέσεις του Νόμου ικανοποιούνται, για να συνεκτιμήσει την πιθανότητα έκδοσης θετικής δικαστικής απόφασης στην αναμενόμενη να καταχωρηθεί προσφυγή.».
Κατ' εφαρμογή των αρχών εξέτασης του θέματος που προαναφέρθηκαν και ενόψει ότι δεν έχει καταχωρηθεί ακόμη προσφυγή του αιτητή στο Δικαστήριο, προέβηκα, καταρχήν, σε εξέταση του θέματος, με βάση το υλικό που τέθηκε, έπειτα από οδηγίες μου, ενώπιον μου από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση (οι οποίοι ενίστανται στο αίτημα και υποστηρίζουν την απόρριψη του) με σχετική Έκθεση Γεγονότων, συνοδευόμενη από τα σχετικά έγγραφα, συμπεριλαμβανομένης και της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων ημερομηνίας 30.6.2016.
Κατά την ακρόαση της υπόθεσης στις 31.8.2016, έδωσα, επίσης, με διευκρινιστικές μου ερωτήσεις προς τον αιτητή μέσω μεταφραστών, κάθε ευκαιρία να τοποθετηθεί επί του παραπόνου του σε σχέση με την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, την οποία επιθυμεί δια χορήγησης σε αυτόν δωρεάν νομικής αρωγής να προσβάλει, καθώς και επί των λόγων ακυρώσεως αυτής που προτίθεται να προβάλει στην προσφυγή που επιθυμεί να καταχωρήσει στο Δικαστήριο. Ο αιτητής ανέφερε, ότι «Πραγματικά χρειάζομαι τη Νομική Αρωγή, δεν κατάγομαι από οικογένεια εύπορη. Θα ήθελα να αναφέρω, ότι πριν μεταφραστούν τα έγγραφα σε μένα (σημ. εννοεί την Έκθεση Γεγονότων και τα επισυνημμένα έγγραφα αυτής) δεν γνώριζα ότι έπρεπε να καταθέσω συγκεκριμένα έγγραφα. Μετά την μετάφραση ζήτησα από την οικογένεια μου να μου στείλουν τα συγκεκριμένα έγγραφα. Μπορώ να τα καταθέσω σήμερα στο Δικαστήριο».
Η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση έφερε ένσταση επί της κατάθεσης των εν λόγω εγγράφων, στα οποία αναφέρεται ο αιτητής, επέτρεψα, όμως, την καταχώριση των εν λόγω εγγράφων, αφού άκουσα τα δύο μέρη, σημειώνοντας και την θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου για τους καθ’ ων η αίτηση, ότι αναφορικά με τον ισχυρισμό του αιτητή, ότι δεν του επιτράπηκε να προσκομίσει έγγραφα (σημ. από την Υπηρεσία Ασύλου), αυτός ο ισχυρισμός του δεν προβλήθηκε ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, οπότε δεν αποτέλεσε ούτε αντικείμενο εξέτασης από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων.
Συνεχίζοντας, ο αιτητής ζήτησε, επίσης, να αφεθεί ελεύθερος, υπέδειξα, όμως, στον αιτητή, ότι το εν λόγω αίτημα του δεν μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο της παρούσης διαδικασίας και δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου.
Επανέλαβε, εν τέλει, ότι χρειάζεται την Νομική Αρωγή.
Έχοντας μελετήσει προσεκτικά όλα τα ενώπιον μου έγγραφα, βρίσκω ότι το αίτημα του αιτητή για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής για καταχώριση προσφυγής στο Δικαστήριο δεν μπορεί να ευοδωθεί.
Από τα έγγραφα, την διαδικασία και την απόφαση τόσο της Υπηρεσίας Ασύλου και της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, όπως και τις σχετικές εκθέσεις-εισηγήσεις που προηγήθηκαν αυτών και λήφθηκαν υπόψη, δεν φαίνεται να προκύπτει οτιδήποτε το οποίο να δίνει λαβή στο ότι «είναι πιθανό να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση» στην παρούσα περίπτωση. Ο ισχυρισμός του αιτητή, ότι δεν του δόθηκε επαρκής ενημέρωση για να προσκομίσει έγγραφα βοηθητικά για την υπόθεση του, δεν τεκμηριώνεται από το ενώπιον μου υλικό. Αντίθετα, στον αιτητή, φαίνεται να είχε δοθεί κάθε δυνατότητα να παραθέσει στην Υπηρεσία Ασύλου και στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων τους λόγους προς υποστήριξη του αιτήματος του για χορήγηση σε αυτόν διεθνούς προστασίας.
Περαιτέρω δε, ως προκύπτει τόσο από την εκτενή απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, αλλά και την αναλυτική έκθεση της Λειτουργού της εν λόγω Αρχής, η Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων κατέληξε σε εύρημα σοβαρής αναξιοπιστίας του αιτητή όσον αφορά τους ισχυρισμούς του για τους λόγους που εγκατέλειψε την χώρα του και όσον αφορά τους λόγους που επικαλείται για παροχή σε αυτόν διεθνούς προστασίας, υποπίπτοντας σε σειρά αντιφάσεων, οι οποίες καταγράφονται συγκεκριμένα στην απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων.
Όπως έχει αναφερθεί και στην Αίτηση Αρ. 31/2013 SINGH KHUSHWANT (supra), με δικές μου υπογραμμίσεις:
«Οι προβαλλόμενες αυτές θέσεις θα πρέπει, βεβαίως να εξεταστούν υπό το πρίσμα των αρχών που διέπουν τα εν λόγω ζητήματα, όπως κατ' επανάληψη τέθηκαν νομολογιακά από το Ανώτατο Δικαστήριο. Καταρχάς - και πάντα ως πρώτη θεώρηση − προκύπτει από τα ίδια τα γεγονότα, όπως εντοπίζονται από το όλο υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι η Αρμόδια Αρχή διερεύνησε την κάθε δυνατή πτυχή της υπόθεσης, και δεν εντοπίζονται οποιεσδήποτε παραβιάσεις των διαδικασιών.
Περαιτέρω, όπως είναι νομολογιακά καθιερωμένο, όταν αιτητής κρίνεται ως αναξιόπιστος, δεν υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω διερεύνησης. Το Δικαστήριο, όπως ήδη λέχθηκε, δεν προβαίνει σε επανεκτίμηση των γεγονότων, ούτε και υποκαθιστά τη δική του κρίση για αυτήν της Διοίκησης, αλλά περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης (Αanan Latif v.
Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, 2006 3 ΑΑΔ 533). Σε τελική ανάλυση, δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να επανεκτιμήσει τα γεγονότα, και να υποκαταστήσει το έργο της Διοίκησης, εκτός εάν, βεβαίως, η κατάληξη είναι προφανώς εσφαλμένη. Στα πλαίσια της εκ πρώτης όψεως διερεύνησης στην υπό κρίση περίπτωση, κάτι τέτοιο δεν διαπιστώνεται.
Όπως έχει, επίσης, νομολογηθεί, το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσον έχει τηρηθεί η διαδικασία στα πλαίσια της διερεύνησης της Αναθεωρητικής Αρχής και δεν επεμβαίνει σε θέματα εκτίμησης των γεγονότων. Υπό κρίση είναι πάντα η νομιμότητα της απόφασης και η διαπίστωση του κατά πόσον το διοικητικό όργανο ενήργησε εντός των πλαισίων της διακριτικής του ευχέρειας.».
Εξέτασα και τα κατατεθέντα από τον αιτητή κατά την διάρκεια της ακρόασης έγγραφα, τα οποία σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 1 έως 9 και αυτά, σε συνάρτηση και αντιπαραβολή με τους λόγους που κρίθηκε απορριπτέο το αίτημα του αιτητή από τους καθ’ ων η αίτηση, στα πλαίσια εξέτασης, κατά πόσον αυτά δύνανται να πιθανολογήσουν επιτυχία του αιτητή σε τυχόν προσφυγή του.
Αυτό έπραξα, έχοντας υπόψη και τα αναφερόμενα στο άρθρο 11 (2) και (3) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμου του 2015 (N. 131(I)/2015) περί της αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου σε
τέτοιες υποθέσεις, το οποίο έχει ως εξής, με δικές μου υπογραμμίσεις:
«11.
(1)…………………………
(2) Τηρουμένων των διατάξεων του Άρθρου 146 του Συντάγματος, για σκοπούς ενάσκησης της δικαιοδοσίας του Διοικητικού Δικαστηρίου επί απόφασης αφορώσης σε διαδικασίες διεθνούς προστασίας ή επί απόφασης ή πράξης αφορώσης σε φορολογική διαφορά, το Διοικητικό Δικαστήριο προβαίνει σε έλεγχο της νομιμότητας και ορθότητας της εν λόγω απόφασης ή πράξης επικυρώνοντας αυτήν, εν όλω ή εν μέρει, ή ακυρώνοντας και τροποποιώντας αυτήν, εν όλω η εν μέρει:
Νοείται ότι, η ως άνω δικαιοδοσία του Διοικητικού Δικαστηρίου προκειμένου για απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο (α) ή (β) του ορισμού του όρου “απόφαση αφορώσα σε διαδικασίες διεθνούς προστασίας”, δύναται να ασκηθεί μόνο στην περίπτωση κατά την οποία τέτοια απόφαση εκδόθηκε -
(α)κατόπιν αίτησης η οποία υποβλήθηκε στην αρμόδια διοικητική αρχή μετά την 20η Ιουλίου 2015, ή
(β)με πρωτοβουλία της αρμόδιας διοικητικής αρχής, μετά την 20η Ιουλίου 2015.
(3) Προκειμένου περί προσφυγής κατά απόφασης αφορώσης σε διαδικασίες διεθνούς προστασίας, το Διοικητικό Δικαστήριο -
(α)λαμβάνει υπόψη και γεγονότα σχετικά, τα οποία δεν λήφθηκαν υπόψη κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης και τα οποία είχαν επισυμβεί σε χρόνο προγενέστερο ή μεταγενέστερο αυτής, και
(β)δύναται να διατάξει διοικητική αρχή όπως απαντήσει σε υποβαλλόμενο από το δικαστήριο ερώτημα σχετικό προς το εξεταζόμενο επίδικο θέμα εντός ταχθείσας προθεσμίας.»
Δεν έχω, όμως, εντοπίσει από τα Τεκμήρια 1-9, σε μια πρώτη εξέταση τους, ούτε, εξάλλου, μου έχει επεξηγηθεί από τον αιτητή, πως αυτά δύνανται να ανατρέπουν την ορθότητα της κρίσης και αξιολόγησης των καθ’ ων η αίτηση στα όσα ο αιτητής ανέφερε στη συνέντευξη του στην Υπηρεσία Ασύλου και τα οποία διεξήλθα προσεκτικά.
Βρίσκω, συνεπώς, με βάση τα προαναφερόμενα, ότι δεν τεκμηριώνεται η απαιτούμενη εκ του νόμου πιθανότητα έκδοσης θετικής δικαστικής απόφασης υπέρ του αιτητή σε προσφυγή, ως αυτή για την οποία επιδιώκει την παροχή σε αυτόν δωρεάν νομικής αρωγής, ως οι σχετικές πρόνοιες του Νόμου και η νομολογία επιτάσσουν.
Διευκρινίζω, βεβαίως, ότι το εν λόγω εύρημα μου αποτελεί πρώτη εκτίμηση, και εξέταση εκ πρώτης όψεως του όλου θέματος, όπως είναι και η υποχρέωση του Δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο, και στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας ως η παρούσα.
Υπό το φως των νομικών αρχών που διέπουν το όλο ζήτημα και των γεγονότων της παρούσης περιπτώσεως, δεν υπάρχει περιθώριο επιτυχίας της παρούσας αίτησης, η οποία και απορρίπτεται, χωρίς καμία διαταγή για έξοδα.
Τα έξοδα των μεταφραστών να καταβληθούν από τη Δημοκρατία.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο