Administrative Court annuls promotion decision due to unexamined merit and potential error by Public Service Commission.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court annulled the Public Service Commission's decision promoting another candidate over the plaintiff. The court found the Commission failed to assess the plaintiff's qualifications and allowed a potential error regarding the relevant scheme's requirements. Consequently, the promotion decision was revoked as it lacked a proper factual basis.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 146 of the Constitution; The administrative body's failure to examine the applicant's qualifications and the possibility of error regarding the relevant scheme's requirements renders the decision voidable.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Δημοκρατία ν. Μαυρομμάτη & άλλου (1991) 3 ΑΑΔ 543
Παπαϊωάννου & άλλοι (Αρ. 2) ν. Δημοκρατίας (1991) 3 ΑΑΔ 713
Κωνσταντίνου ν. Συμβ. Αμπελ. Προϊόντω (1992) 3 ΑΑΔ 228
Ι.Γ. Μακρή Κτηματική Λτδ ν. Δημοκρατίας (1994) 3 ΑΑΔ 56
Νικολαΐδης κ.α. ν. Μηνά κ.α. (1994) 3 ΑΑΔ 321
Kυπριακός Oργανισμός Tουρισμού ν. Λοΐζου Προδρόμου. (1995) 3 ΑΑΔ 128
Συμεωνίδου Xρυστάλλα και Άλλη ν. Kυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Eπιτροπής Δημόσιας Yπηρεσίας (1997) 3 ΑΑΔ 145
Δημοκρατία ν. Mιχάλη Mαυρονύχη (1998) 3 ΑΑΔ 903
Γιαγκουλλής Όθωνας ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1999) 3 ΑΑΔ 481
Κυπριακή Δημοκρατία ν. Mαρίας Μαυράκη (1999) 3 ΑΑΔ 817
Φραγκουλίδου Ελέγκω ν. Γιαννούλας Κορατζίτου Χριστοδούλου και Άλλων (2011) 3 ΑΑΔ 85
Kυρμίτσης Xρίστος ν. Δημοκρατίας (Διευθυντής Τελωνείων) και Άλλων (1993) 4 ΑΑΔ 1900
Στυλιανού Αλίκη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2009) 4 ΑΑΔ 377
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:235
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 291/2013)
3 Αυγούστου, 2016
[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΓΙΟΛΑΝΤΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ
Αιτήτρια,
-ΚΑΙ-
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Καθ’ ων η Αίτηση.
Χ. Μιχαηλίδου (κα), για Μ. ΗΛΙΑΔΗΣ & ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ Δ.Ε.Π.Ε, για τον Αιτητή.
Ε. Γαβριήλ (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α’, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η αίτηση.
Α. Κωνσταντίνου, δικηγόρος για Ενδιαφερόμενο Μέρος Ιουλία Αθανασίου
ΑΠΟΦΑΣΗ
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ: Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 4667 ημερομηνίας 18.1.2013, με την οποία το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Ιουλία Αθανασίου προάχθηκε από τις 15.12.2012 στη μόνιμη θέση Ανώτερου Λειτουργού Τύπου και Πληροφοριών αντί και/ ή στη θέση της αιτήτριας.
Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τα οποία δεν αμφισβητούνται από τους διαδίκους, έχουν ως ακολούθως:
Τα ουσιώδη γεγονότα έχουν ως ακολούθως:
Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών ζήτησε με επιστολή του ημερομηνίας 10.10.2012 από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (εφεξής η «Επιτροπή») όπως προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες προς πλήρωση μιας κενής μόνιμης θέσης Ανώτερου Λειτουργού Τύπου και Πληροφοριών (εφεξής η «επίδικη θέση»).
Επειδή η επίδικη θέση είναι θέση προαγωγής η Επιτροπή, σε συνεδρία της ημερομηνίας 18.10.2012, αποφάσισε να επιληφθεί του θέματος πλήρωσης της σε ημερομηνία που θα οριζόταν αργότερα και στη συνεδρία να καλείτο να παραστεί και η Διευθύντρια του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών (εφεξής η «Διευθύντρια»).
Η Επιτροπή επιλήφθηκε του θέματος πλήρωσης της επίδικης θέσης στη συνεδρία της ημερομηνίας 27.11.2012.
Κατά την εν λόγω συνεδρίαση, η Επιτροπή, καταρχήν, έκρινε προάξιμους έξι (6) πρόσωπα, μεταξύ αυτών και την αιτήτρια και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Η Επιτροπή έκρινε, επίσης, ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και ακόμη μία υποψήφια για τη θέση κατείχαν το πλεονέκτημα του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας. Όσον αφορά στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, κρίθηκε ότι κατείχε το πλεονέκτημα, λόγω της παρακολούθησης εξάμηνου σεμιναρίου στην Επικοινωνία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, υπό την εποπτεία του Πάντειου Πανεπιστημίου Αθηνών στη Λευκωσία.
Ακολούθως, στην ίδια συνεδρίαση της Επιτροπής, η Διευθύντρια προέβη σε σύσταση και σύστησε για την επίδικη θέση την αιτήτρια, για τους λόγους που επεξήγησε. Η Επιτροπή δεν υιοθέτησε τη σύσταση της Διευθύντριας υπέρ της αιτήτριας, κρίνοντας, ότι αυτή δεν συνάδει με τα στοιχεία των προσωπικών και υπηρεσιακών φακέλων των υποψηφίων, για τους λόγους που και αυτή με τη σειρά της. Αντί της συστηνόμενης από την Διευθύντρια αιτήτριας, η Επιτροπή επέλεξε, τελικά, για τους λόγους που αναφέρει, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο προς πλήρωση της επίδικης θέσης. Η εν λόγω προαγωγή δημοσιεύθηκε, ως προαναφέρθηκε, στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 18.1.2013.
Η πλευρά της αιτήτριας, δια των τότε ευπαίδευτων δικηγόρων της, προώθησε με τη γραπτή της αγόρευση, σειρά λόγων ακυρώσεως προς ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης, τους οποίους, περιληπτικά, παραθέτω αμέσως πιο κάτω:
1.1. Παρατηρείται έλλειψη δέουσας έρευνας και δέουσας αιτιολογίας, καθώς και πλάνη της απόφασης της Επιτροπής, αφού λανθασμένα δεν πίστωσε (και) την αιτήτρια με την κατοχή του πλεονεκτήματος του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας, το οποίο η αιτήτρια κατείχε με βάση εντατική μετεκπαίδευση στη «Δημοσιογραφία-Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης» την οποία η αιτήτρια έλαβε στο Κέντρο Επιμόρφωσης και Τελειοποίησης Δημοσιογράφων, στο Παρίσι, από τις 3.10.88-2.12.88. Η αιτήτρια παρακολούθησε την εν λόγω μετεκπαίδευση μετά από υποτροφία που της δόθηκε από τη Γαλλική Κυβέρνηση. Επί τούτου, η πλευρά της αιτήτριας, παραπέμπει σε σχετική, ως την εισηγείται, απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επικυρωμένη κατ’ έφεση και από απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε άλλη, κατά την θέση της, ακριβώς παρόμοια περίπτωση.
1.2. Παρατηρείται, επίσης, πλάνη, έλλειψη δέουσας έρευνας και δέουσας αιτιολογίας της απόφασης της Επιτροπής σε σχέση με την μη πίστωση του πλεονεκτήματος του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας στην αιτήτρια, αφού η Επιτροπή δεν φαίνεται να εξέτασε, κατά πόσο ο διδακτορικός τίτλος της αιτήτριας στην Εθνολογία και Προϊστορία με θέμα «το Κυπριακό χωριό Μουταγιάκα. Εγκατάσταση μιας κοινότητας ελληνοκυπρίων προσφύγων σε ένα εγκαταλελειμμένο τουρκικό χωριό. Οι σχέσεις του με τους ελληνικούς συνοικισμούς» αποτελούσε μεταπτυχιακό τίτλο στην Δημόσιες ή Διεθνείς Σχέσεις.
1.3. Παρατηρείται, τέλος, πλάνη, έλλειψη δέουσας έρευνας και δέουσας αιτιολογίας της απόφασης της Επιτροπής σε σχέση με την μη πίστωση του πλεονεκτήματος του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας στην αιτήτρια, διότι δεν αποδόθηκε καμία σημασία στο γεγονός, ότι η αιτήτρια κατείχε τρεις μετεκπαιδεύσεις στη Δημοσιογραφία και στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και στις Δημόσιες Σχέσεις.
2. Περαιτέρω η αιτήτρια, προωθεί ως λόγο ακύρωσης, την εκ μέρους της ισχυριζόμενη παραβίαση της αρχής της ισότητας και του ίσου μέτρου κρίσεως, καθώς και παραβίαση της χρηστής διοίκησης, εκ του ότι η μετεκπαίδευση, την οποία έλαβε η αιτήτρια στο Παρίσι από τις 3.10.88 μέχρι τις 2.12.88 (ανωτέρω) δεν αναγνωρίστηκε ως πλεονέκτημα, ενώ για άλλο πρόσωπο, το οποίο κατέλαβε παλαιότερα, το έτος 2008, την ίδια θέση, της πιστώθηκε το ίδιο προσόν ως πλεονέκτημα, μετά και από σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Επίσης, όσον αφορά την αναγνώριση του πλεονεκτήματος στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η αιτήτρια ισχυρίζεται, ότι η παρακολούθηση του σεμιναρίου, με το οποίο της αναγνωρίστηκε το πλεονέκτημα, ήταν καθ’ επιλογή του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών και η αιτήτρια ήταν στους «προνομιούχους», ως τους αποκαλεί, που επιλέγηκαν, ενώ η αιτήτρια όχι. Η δεν επιλογή για το ποιοι θα παρακολουθήσουν το εν λόγω σεμινάριο έγινε χωρίς οποιαδήποτε αξιοκρατικά κριτήρια. Η αιτήτρια ισχυρίζεται, βάση των προαναφερθέντων, ότι «..δεν είναι δυνατόν υπό τέτοιες συνθήκες να απονέμεται το πλεονέκτημα μόνο στους εκλεκτούς «μετεκπαιδευθέντες» κατ’ επιλογή στην Κύπρο, αλλά όχι στους κατέχοντες και 2-3 μεταπτυχιακούς ακαδημαϊκούς τίτλους και 2-3 μετεκπαιδεύσεις ως προβλέπεται στο σχέδιο υπηρεσίας….».
3. Η Επιτροπή ενήργησε κατά παράβαση των νομολογιακών αρχών αναφορικά με τη δυνατότητα παραγνώρισης της σύστασης της Διευθύντριας (που δόθηκε υπέρ της αιτήτριας, ως προαναφέρθηκε), αλλά και κατά πλάνη περί τα πράγματα και τις αρμοδιότητες της. Η Επιτροπή δεν έχει καταγράψει ως αιτιολογία για την απόκλιση της από τη σύσταση της Διευθύντριας, κανένα σημείο που να δεικνύει, ότι η σύσταση της Διευθύντριας είναι αντίθετη ή πεπλανημένη ως προς όσα στοιχεία περιέχονται στους φακέλους της αιτήτριας.
4. Παραγνωρίστηκε, ως ισχυρίζεται, περαιτέρω, η αιτήτρια η υπεροχή της έναντι του ενδιαφερόμενου προσώπου σε αρχαιότητα και πραγματική πείρα.
5. Παραγνωρίστηκε, επίσης, ως αναφέρει η αιτήτρια, η υπεροχή της έναντι του ενδιαφερόμενου προσώπου σε πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα, τα οποία της προσέδιδαν, κατά την αιτήτρια, έκδηλη υπεροχή σε προσόντα.
6. Εν τέλει, ενόψει των ανωτέρω αναφερομένων, η αιτήτρια ισχυρίζεται, ότι η αιτιολογία της τελικής απόφασης της Επιτροπής, ήταν ανεπαρκής και πεπλανημένη.
Η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζει, με την γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της, την νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, ισχυριζόμενη, ότι αυτή έχει ληφθεί νόμιμα και ορθά, μετά από δέουσα έρευνα και αιτιολογία και οι καθ’ ων η αίτηση σε ουδεμία πλάνη υπέπεσαν.
Σχολιάζοντας, σχετικά, όσον αφορά, καταρχήν, την δικαστική απόφαση, στην οποία παραπέμπει η αιτήτρια και με την οποία υποστηρίζει, ότι πιστώθηκε σε άλλη περίπτωση για το ίδιο προσόν το πλεονέκτημα σε πρόσωπο για την ίδια επίδικη θέση με βάση το ίδιο Σχέδιο Υπηρεσίας, η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση, προσκομίζοντας σχετικά έγγραφα, τονίζει, ότι δεν είναι η ίδια περίπτωση, διότι στην παρούσα η αιτήτρια είχε παρακολουθήσει το σεμινάριο «Δημοσιογραφία-Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης» την οποία η αιτήτρια έλαβε στο Κέντρο Επιμόρφωσης και Τελειοποίησης Δημοσιογράφων, στο Παρίσι, από τις 3.10.88-2.12.88, δηλαδή για διάστημα δύο μηνών, ενώ στην περίπτωση που επικαλείται το πρόσωπο, στο οποίο είχε πιστωθεί το πλεονέκτημα είχε παρακολουθήσει τρίμηνη σειρά μαθημάτων Δημοσιογραφίας στο Κέντρο Κατάρτισης και Επιμόρφωσης Δημοσιογράφων και Στελεχών Τύπου στο Παρίσι από την 1.10.1984 μέχρι τις 20.12.1984, δηλαδή για διάστημα τριών μηνών.
Διάστημα, το οποίο, κατά τους καθ’ ων η αίτηση είναι, εν πάση περιπτώσει, μικρότερο της εξάμηνης περιόδου που καθόρισε η Επιτροπή ως κριτήριο απόδοσης του πλεονεκτήματος, βάσει του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας. Επίσης, από τα προσκομισθέντα πιστοποιητικά των δύο περιπτώσεων, προκύπτει, ότι οι εν λόγω μετεκπαιδεύσεις πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικά εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Συνεπώς, κατά τους καθ’ ων η αίτηση, δεν τίθεται και θέμα παραβίασης του ίσου μέτρου κρίσης και της αρχής της χρηστής διοίκησης.
Συνεχίζοντας, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, επισημαίνει, ότι αφού η πλευρά της αιτήτριας υποστηρίζει, ότι η Επιτροπή δεν έδωσε ειδική αιτιολογία για την απόκλιση της από την σύσταση της Διευθύντριας υπέρ της αιτήτριας, εξάγεται το συμπέρασμα, ότι θεωρεί την εν λόγω σύσταση νόμιμη, παρ’ όλο που και στη σύσταση της η Διευθύντρια δεν πίστωσε την αιτήτρια με το πλεονέκτημα του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας.
Τοποθετούμενη, εν τέλει, συνοπτικά, για τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, ότι παραγνωρίστηκε η αρχαιότητα, αλλά και η πραγματική της πείρα από την Επιτροπή, αλλά και τα πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα της, τα οποία της έδιναν, κατά την αιτήτρια, έκδηλη υπεροχή, καθώς και ότι δεν δόθηκε η δέουσα αλλά ανεπαρκή και πεπλανημένη αιτιολογία από την Επιτροπή για την επιλογή της να επιλέξει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση απορρίπτει αυτές τις θέσεις με εκτενείς αναφορές στα επίδικα πρακτικά της Επιτροπής και με παραπομπές στη νομολογία. Τέλος, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση επισημαίνει στη γραπτή της αγόρευση τη νομολογία, ότι το Δικαστήριο, έστω και αν έχει διαφορετική γνώμη, δεν επεμβαίνει στην ερμηνεία που έχει δώσει η Επιτροπή στο Σχέδιο Υπηρεσίας ούτε στην επιλογή της, εφόσον η ερμηνεία που δόθηκε και η σχετική ερμηνεία είναι εύλογη, ζητώντας την απόρριψη της προσφυγής.
Με βάση τα πιο πάνω, η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση εισηγείται την απόρριψη της προσφυγής.
Αγόρευση καταχώρισε και ο ευπαίδευτος συνήγορος για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, υποστηρίζοντας και αυτός με τη σειρά του τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, προβαίνει, καταρχήν, σε σύγκριση μεταξύ των διαδίκων όσον αφορά στις ετήσιες εκθέσεις και την εκεί βαθμολογία τους, τα προσόντα τους, συμπεριλαμβανομένου και του πλεονεκτήματος του ενδιαφερόμενου προσώπου, της σύστασης της Διευθύντριας, καθώς και της αρχαιότητας τους.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό της αιτήτριας, ότι πεπλανημένα δεν πιστώθηκε στην αιτήτρια το πλεονέκτημα και ότι υπήρξε έλλειψη δέουσας έρευνας σχετικά με αυτό, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υποστηρίζει, ότι εύλογα κρίθηκε, ότι η αιτήτρια δεν μπορούσε να πιστωθεί με το πλεονέκτημα, διότι η Επιτροπή καθόρισε σε δύο προηγούμενες αποφάσεις της ημερομηνίας 5.7.1996 και 9.5.2003, οι οποίες, κατ’ εφαρμογή του τεκμηρίου της κανονικότητας και νομιμότητας, τεκμαίρεται, ότι βρίσκονταν ενώπιον της Επιτροπής, πέντε προϋποθέσεις για να αποδοθεί τέτοιο πλεονέκτημα, εκ των οποίων μόνο μία προϋπόθεση εξ’ αυτών κρίθηκε ως άκυρη από το Ανώτατο Δικαστήριο σε προηγούμενες διαδικασίες (σημ.
το κριτήριο η μετεκπαίδευση να καλύπτει 420 περίπου ώρες διδασκαλίας). Η εδώ αιτήτρια, όμως, δεν πληρούσε δύο εξ’ αυτών των προϋποθέσεων, δηλαδή αυτή της εκπαίδευσης διάρκειας τουλάχιστον έξι (6) μηνών σε πλήρη βάση και τέτοια εκπαίδευση να προέρχεται από αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό/ακαδημαϊκό ίδρυμα. Κατά τον ευπαίδευτο δικηγόρο για το ενδιαφερόμενο μέρος δεν απαιτείτο νέα έρευνα ούτε αιτιολογία εκ μέρους της Επιτροπής.
Δεν απαιτείται από τη νομολογία, ότι το διορίζον όργανο υποχρεούται, αν κρίνει, ότι ένας υποψήφιος δεν κατέχει το πλεονέκτημα, να το καταγράφει στο Πρακτικό και να το αιτιολογήσει. Εξ’ άλλου σύμφωνα με τη νομολογία, η αιτιολογία μπορεί να συμπληρωθεί ή και να αναπληρωθεί με βάση τα στοιχεία των φακέλων.
Ούτε όμως, και με την συνολική προσμέτρηση των υπολοίπων εκπαιδεύσεων της αιτήτριας συμποσούνται συνολικά έξι (6) μήνες, ως η προαναφερόμενη προϋπόθεση για αναγνώριση του πλεονεκτήματος του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας. Εξάλλου, και πάλιν, όμως, τέτοια αθροιστική προσμέτρηση των μετεκπαιδεύσεων δεν είναι δυνατή, αφού η εν λόγω προϋπόθεση απαιτεί μετεκπαίδευση τουλάχιστον έξι μηνών σε «πλήρη βάση».
Το Δικαστήριο, συνεχίζει ο ευπαίδευτος συνήγορος για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεν επεμβαίνει στην ερμηνεία που δόθηκε από την Επιτροπή, εάν αυτή ήταν εύλογη και, στην περίπτωση, ήταν. Επίσης, ο παραλληλισμός της μετεκπαίδευσης της αιτήτριας με προηγούμενη πίστωση σε άλλο πρόσωπο του πλεονεκτήματος με βάση τη δική του μετεκπαίδευση, είναι λανθασμένος, ως περαιτέρω υποστηρίζει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, για τους λόγους που ανέφερε και η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση και διότι η εν λόγω απόφαση, η οποία ήταν διαφορετική από την παρούσα περίπτωση, δεν συνιστά δεδικασμένο μεταξύ των εδώ διαδίκων.
Περαιτέρω, η πλευρά του ενδιαφερόμενου προσώπου θίγει και θέμα ταυτόχρονης αποδοκιμασίας και επιδοκιμασίας από την πλευρά της αιτήτριας, με το σκεπτικό, ότι όπως η Επιτροπή ερεύνησε το πλεονέκτημα του ενδιαφερόμενου προσώπου, ερεύνησε και τη κατοχή ή μη του πλεονεκτήματος από την αιτήτρια και τους άλλους υποψηφίους. Θέμα ταυτόχρονης αποδοκιμασίας και επιδοκιμασίας θέτει η πλευρά του ενδιαφερομένου προσώπου και σε σχέση με τη σύσταση της Διευθύντριας, θεωρώντας, ότι ενώ αφενός η πλευρά της αιτήτριας θεωρεί, ότι η απόκλιση από αυτή είναι πεπλανημένη, διότι η σύσταση ήταν νόμιμη, ενώ ούτε η Διευθύντρια πίστωσε την αιτήτρια με το πλεονέκτημα, αφετέρου η αιτήτρια ζητεί την ακύρωση της επίδικης πράξης για αυτό το λόγο (της μη πίστωσης του πλεονεκτήματος).
Όσον αφορά τον ισχυρισμό της αιτήτριας περί παραβίασης του ίσου μέτρου κρίσεως και της χρηστής διοίκησης, επειδή δεν δόθηκε και σε αυτή η δυνατότητα να παρακολουθήσει και εκείνη το εξάμηνο σεμινάριο του Πάντειου Πανεπιστημίου, το Δικαστήριο, κατά την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεν εξετάζει τέτοιο ισχυρισμό, αλλά εξετάζει αν ήταν εύλογα επιτρεπτή ή νόμιμη η απόφαση του διορίζοντος οργάνου να λάβει υπόψη και να αξιολογήσει ένα προσόν που πράγματι κατέχει ένας υποψήφιος. Τέτοιο παράπονο η αιτήτρια θα μπορούσε να το εγείρει ενώπιον του Δικαστηρίου όταν προέκυψε. Εξάλλου, τέτοιο ισχυρισμό δεν τον έθεσε η αιτήτρια και σε προηγούμενες προσφυγές της και δεν επιτρέπεται σε ένα διάδικο να εγείρει ένα θέμα όποτε το ανακαλύπτει ή όποτε το επιθυμεί.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό της αιτήτριας, ότι παραγνωρίστηκε η υπέρ της σύσταση της Διευθύντριας χωρίς ειδική αιτιολογία, η πλευρά του ενδιαφερόμενου προσώπου απορρίπτει τον εν λόγω ισχυρισμό, υποστηρίζοντας, ότι η αιτιολογία που έδωσε προς τούτο η Επιτροπή, την οποία παραθέτει στην αγόρευση του το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, είναι καθ’ όλα νόμιμη, έγκυρη, εύλογα επιτρεπτή και σύμφωνη με τη νομολογία. Η εν λόγω σύσταση της Διευθύντριας υπέρ της αιτήτριας συγκρουόταν, όντως, με τα στοιχεία των φακέλων και ιδιαίτερα στο θέμα του πλεονεκτήματος που κατείχε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ενώ η αιτήτρια όχι, με την αρχαιότητα της αιτήτριας να παίζει μηδαμινό ρόλο, αφού αυτή οφειλόταν στην ημερομηνία γέννησης και με οριακή διαφορά στη μεταξύ τους σύγκριση στα επιπρόσθετα μη απαιτούμενα προσόντα, τα οποία δεν μπορούν να προσδώσουν υπεροχή ή έκδηλη υπεροχή στην αιτήτρια έναντι του ενδιαφερομένου προσώπου.
Συνακόλουθα στα πιο πάνω, ο ευπαίδευτος συνήγορος για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ισχυρίζεται, ότι δεν παραγνωρίστηκε ούτε και η αρχαιότητα και πείρα της αιτήτριας, αφού το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπερείχε σε προσόντα λόγω του πλεονεκτήματος. Ούτε τα πρόσθετα ακαδημαϊκά της προσόντα διαφοροποιούν το σκηνικό, ακριβώς λόγω του πλεονεκτήματος του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας, το οποίο είχε μόνο το ενδιαφερόμενο πρόσωπο.
Εν τέλει, η πλευρά του ενδιαφερόμενου προσώπου υποστηρίζει, ότι η επίδικη απόφαση δεν είναι αναιτιολόγητη, αφού υπάρχει σαφής και ρητή αιτιολογία, η οποία καταγράφεται στα επίδικα πρακτικά της Επιτροπής, ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπερέχει της αιτήτριας σε προσόντα, λόγω του πλεονεκτήματος και γι’ αυτό επελέγη. Εξάλλου, η αιτήτρια όφειλε, για να πετύχει στην προσφυγή της να αποδείξει έκδηλη υπεροχή ένατι του ενδιαφερόμενου προσώπου, καθήκον στο οποίο απέτυχε.
Με βάση τα προαναφερόμενα, ο ευπαίδευτος συνήγορος για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, εισηγείται και αυτός με την σειρά του την απόρριψη της παρούσας προσφυγής.
Στην γραπτή απάντηση της η αιτήτρια, επέμενε, κατ’ ουσία, στους ισχυρισμούς και λόγους ακυρότητας, τους οποίους έθεσε με την γραπτή αγόρευση της (ανωτέρω), απορρίπτοντας τα όσα αναφέρουν οι καθ’ ων η αίτηση και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, παραπέμποντας και αυτή σε σχετική νομολογία.
Προέχει, καταρχήν, η εξέταση του ισχυρισμού της αιτήτριας περί έλλειψης δέουσας έρευνας ή/και πλάνης της Επιτροπής σε σχέση με την κατοχή ή μη από αυτή του πλεονεκτήματος του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας,
Προσέγγισα το θέμα, με βάση τα ενώπιον μου έγγραφα, συμπεριλαμβανομένου και του περιεχομένου των φακέλων των διαδίκων.
Φρονώ, ότι η αιτήτρια ορθώς παραπονείται, επί του σημείου αυτού. Η απουσία οποιασδήποτε ερμηνείας των όρων της πρόνοιας του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας σχετικά με το πλεονέκτημα και καταγραφής τέτοιας από την Επιτροπή στα πρακτικά, είναι εμφανής. Ούτε καταγράφεται στα επίδικα πρακτικά οποιαδήποτε επίκληση από την Επιτροπή προηγούμενων αποφάσεων της (ημερομηνιών 5.7.1996 και 9.5.2003, ως πληροφορεί ο ευπαίδευτος συνήγορος για το ενδιαφερόμενο μέρος) ή παραπομπή σε τέτοιες σχετικές με το θέμα του πλεονεκτήματος που προβλέπεται στο οικείο Σχέδιο Υπηρεσίας και πως αυτό ερμηνεύεται, καθώς και ποιες προϋποθέσεις για την κατοχή του έχουν τεθεί και αν υιοθετούνται, στην ολότητα τους, και σε αυτή την περίπτωση.
Ούτε τα ενώπιον μου έγγραφα προδίδουν τέτοιες αποφάσεις να ήταν και να λήφθηκαν υπόψη και, με βεβαιότητα, δεν μπορεί, κατά την ταπεινή μου άποψη, να θεωρείται, ότι οποιαδήποτε τυχόν σχετική απόφαση λήφθηκε σε προηγούμενες διαδικασίες (ειδικά, όταν αυτές δεν προσκομίστηκαν, αλλά και δεν αναφέρθηκε στο ενώπιον μου υλικό ή προκύπτει με οποιοδήποτε τρόπο, ότι ρητώς αυτές αποφασίστηκε να εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις θέσεων, όπως της εδώ επίδικης που να διέπονται από το ίδιο Σχέδιο Υπηρεσίας), τυγχάνει εφαρμογής και στην παρούσα περίπτωση, καλυπτόμενη τέτοια θεώρηση υπό την αρχή του τεκμηρίου της νομιμότητας και κανονικότητας.
Ούτε, βέβαια, καταγράφεται οποιαδήποτε αντιστοίχηση και υπαγωγή των όποιων εκ των προσόντων της αιτήτριας υπό τέτοιες προϋποθέσεις σε σχέση με την αναγνώριση ή μη του προβλεπόμενου πλεονεκτήματος και ούτε εντοπίζεται απόφαση της Επιτροπής, γιατί αυτά τα προσόντα δεν πληρούν την προϋπόθεση κατοχής του πλεονεκτήματος (και) από την αιτήτρια.
Είναι, βέβαια, ορθό, ότι με βάση την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η ερμηνεία και εφαρμογή των σχεδίων υπηρεσίας ανάγεται στην εξουσία του διορίζοντος οργάνου. Το Δικαστήριο δεν ασκεί πρωτογενή έλεγχο, προβαίνοντας σε δική του ερμηνεία και ευρήματα σε σχέση με την κατοχή ή όχι των προσόντων εκ μέρους των υποψηφίων.
Η εξουσία, όμως, αυτή του διοικητικού οργάνου δεν είναι απόλυτη. Ελέγχεται από το Δικαστήριο ως προς τη νομιμότητα της απόφασης, αλλά και το ευλόγως επιτρεπτό της δοθείσας ερμηνείας. Στην παρούσα περίπτωση, όμως, εν απουσία τέτοιας ερμηνείας, η οποία δεν αναπληρώνεται και από το διοικητικό φάκελο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν μπορεί να ασκήσει τον αναθεωρητικό του έλεγχο.
Και, βέβαια, τα όσα αναλυτικά και ενδιαφέροντα αναφέρονται από τους καθ’ ων η αίτηση, αλλά ιδιαίτερα από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του ενδιαφερόμενου προσώπου στις αγορεύσεις τους, σε σχέση με το θέμα των προσόντων της αιτήτριας ως προς το γιατί, κατά την άποψη τους, αυτά δεν πληρούν την πρόνοια περί του πλεονεκτήματος που προβλέπεται το οικείο Σχέδιο Υπηρεσίας δεν δύνανται, κατά πάγια νομολογία επί του θέματος, να αναπληρώσουν την παρατηρούμενη έλλειψη καταγραφής, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί και δικαστικώς, ακριβώς τέτοιας ή παρόμοιου είδους, πλαισίου και εμβέλειας νοητικής διενέργειας και ελέγχου του θέματος από την Επιτροπή στα πρακτικά της.
Το θέμα κατοχής του πλεονεκτήματος (σε αντιδιαστολή, θα πρόσθετα, με τα πρόσθετα μη προβλεπόμενα προσόντα, η εμβέλεια των οποίων είναι, κατά κανόνα και υπό την αίρεση βέβαια των δεδομένων έκαστης περίπτωσης, πιο περιορισμένη) είναι, ενόψει της αποφασιστικής του σημασίας για την απόφαση επιλογής της Επιτροπής, στοιχείο, η πιθανολόγηση πλάνης περί του οποίου, οδηγεί σε ακύρωση την ληφθείσα απόφαση.
Στην παρούσα περίπτωση, με ανυπαρξία ερμηνείας στα πρακτικά (ή ρητής επίκλησης ή παραπομπής στα πρακτικά σε τέτοια, με βάση προηγούμενες αποφάσεις σε άλλες διαδικασίες ή γενικού περιεχομένου) της όντως χρήζουσας ερμηνείας πρόνοιας περί του πλεονεκτήματος, καθώς και ελέγχου και καταγραφής στα πρακτικά, γιατί η αιτήτρια δεν κατέχει ή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι κατέχει το πλεονέκτημα με βάση το σύνολο ή έκαστο των προσόντων της (τα οποία διεξήλθα προσεκτικά) φρονώ, ότι τέτοια πλάνη έχει επαρκώς πιθανολογηθεί, όσον αφορά την Επιτροπή, επηρεάζουσα, στη συνέχεια, και την σύσταση της Διευθύντριας, η οποία κατά τη σύσταση της, έστω θετική για άλλους λόγους, προς την αιτήτρια, εκκίνησε από το σημείο, ότι η αιτήτρια δεν κατέχει το πλεονέκτημα.
Και, βέβαια, στο σημείο αυτό, θα συμφωνήσω, ότι σαφώς η αιτήτρια διατηρεί το έννομο της συμφέρον να προσβάλλει και την σύσταση της Διευθύντριας ως προς το σημείο, αφού εάν τυχόν της πιστωθεί το πλεονέκτημα, τότε η όποια απόφαση της Επιτροπής, αν τέτοια ληφθεί, σε σχέση με το αν πρέπει να συνυπολογιστεί η σύσταση της Διευθύντριας ή μη, θα πρέπει να ληφθεί επί διαφορετικών δεδομένων από ότι τώρα.
Παραπέμπω, ως σχετική με τα προαναφερόμενα, στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Στυλιανού Αλίκη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, (2009) 4 Α.Α.Δ. 377, στην οποία λέχθηκαν και τα ακόλουθα, με δικές μου υπογραμμίσεις:
«ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ.: Mε την παρούσα προσφυγή, η αιτήτρια αιτείται «Δήλωσης και/ή Απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι η απόφαση των καθ' ων η αίτηση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας αρ. 4224 την 26/10/2007, αρ. γνωστοποίησης 6622, σύμφωνα με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος κα Γιανούλα Κορατζίδου-Χριστοδούλου, προήχθη στην μόνιμη θέση Λειτουργού Τύπου και Πληροφοριών Α, Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, από 1/10/2007, αντί και/ή στη θέση της αιτήτριας, είναι άκυρη και/ή χωρίς κανένα νόμιμο αποτέλεσμα».
Η αιτήτρια και το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν υποψήφιες για προαγωγή, στην επίδικη θέση.
Σύμφωνα με την παράγραφο 3(5) του Σχεδίου Υπηρεσίας της επίδικης θέσης :
«5. Μετεκπαίδευση σε θέματα Δημοσιογραφίας, Δημοσίων Σχέσεων, Διεθνών Σχέσεων ή Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας θα αποτελεί πλεονέκτημα»
H Ε.Δ.Υ. έκρινε ότι μόνο μία υποψήφια κατείχε το πλεονέκτημα, ενώ η αιτήτρια και το Ε.Μ. κρίθηκαν από την Ε.Δ.Υ. ότι δεν κατείχαν το πλεονέκτημα.
Στο πρακτικό της συνεδρίας της Ε.Δ.Υ., ημερομηνίας 18/9/2007, σε σχέση με το πλεονέκτημα της παραγράφου 3(5) του Σχεδίου υπηρεσίας, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω:
«Στη συνέχεια, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, αφού έλαβε υπόψη τις πρόνοιες του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας αναφορικά με το πλεονέκτημα ήτοι μετεκπαίδευση σε θέματα Δημοσιογραφίας, Δημοσίων Σχέσεων, Διεθνών Σχέσεων ή Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, αποφάσισε ότι n υποψήφια με αύξοντα αριθμό 19. Χριστοδούλου Ερμούλα η οποία έχει παρακολουθήσει εξάμηνο ταχύρυθμο επιμορφωτικό σεμινάριο στην επικοινωνία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης υπό την εποπτεία του Παντείου Πανεπιστημίου, κατέχει το προβλεπόμενο υπό του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας πλεονέκτημα.»
Η αιτήτρια ισχυρίζεται πλάνη περί τα πράγματα, αναφορικά με τα προσόντα της και πλημμελή έρευνα απο την Ε.Δ.Υ.. Βασική εισήγηση της αιτήτριας είναι ότι δεν διερευνήθηκε κατά πόσο και τα δικά της προσόντα συνιστούσαν πλεονέκτημα. Υποβάλλει συναφώς ότι κατείχε το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας με δύο τρόπους , τόσο με το μεταπτυχιακό της τίτλο MSc in European Studies όσο και με την Μετεκπαίδευση της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή από 16/10/95 -29/2/96.
Λέγει συναφώς ότι το μεταπτυχιακό της MSc (Econ) European Studies από το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του London School of Economics and Political Science, University of London (1993-1994) καλύπτει την πιο πάνω πρόνοια του Σχεδίου Υπηρεσίας για το πλεονέκτημα, αφού πρόκειται όχι μόνο για μετεκπαίδευση αλλά για μεταπτυχιακό τίτλο στις Διεθνείς Σχέσεις. Υποδεικνύει ότι είχε ενημερώσει την Ε.Δ.Υ., με επιστολή της ημερομηνίας 30/3/2006, ότι το Μεταπτυχιακό της υπαγόταν στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου επισυνάπτοντας και ενημερωτική αναφορά του ίδιου του πανεπιστημίου. Η Ε.Δ.Υ., διατείνεται η αιτήτρια, όφειλε να είχε εκτιμήσει το μεταπτυχιακό προσόν της ως πλεονέκτημα και αν όχι, να είχε αιτιολογήσει γιατί δεν καλύπτεται από τη σχετική πρόνοια του επίδικου σχεδίου υπηρεσίας.
Ταυτόσημη επιχειρηματολογία αναπτύσσει σε σχέση και με την Μετεκπαίδευση της στη Γενική Διεύθυνση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από 16/10/95 -29/2/96.
Το πρόγραμμα εκπαίδευσης της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σύμφωνα και πάλι με την εισήγηση της αιτήτριας, θα έπρεπε να είχε θεωρηθεί «Μετεκπαίδευση» σε θέματα Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων αφού, καθώς επιχειρηματολογεί, η εκπαίδευσή της διήρκεσε πάνω από 4 μήνες και έγινε σε Επίτροπο της Γενικής Διεύθυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με θέματα που αφορούσαν στην εξειδικευμένη λειτουργία των θεσμικών οργάνων και της δημόσιας πολιτικής της………………………………………………………..
……………………………………………………………Το ζήτημα των προσόντων της αιτήτριας σε συνάρτηση με το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας της επίδικης θέσης και το οποίο προώθησε με εκτενή συζήτηση στην αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας, προηγείται των άλλων, τεθέντων με την προσφυγή, ζητημάτων.
Με βάση την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η ερμηνεία και εφαρμογή των σχεδίων υπηρεσίας ανάγεται στην εξουσία του διορίζοντος οργάνου. Η εξουσία όμως αυτή δεν είναι απόλυτη. Ελέγχεται από το Δικαστήριο ως προς τη νομιμότητα της απόφασης.
Στην προκείμενη περίπτωση, διαπιστώνω ότι η Ε.Δ.Υ. δεν περιέλαβε στην κρίση της οποιαδήποτε ανάλυση των στοιχείων εκείνων επί των οποίων βασίσθηκε για να θεωρήσει ότι η αιτήτρια δεν κατείχε το πλεονέκτημα, τη στιγμή μάλιστα που προηγήθηκε και επιστολή της αιτήτριας προς την Ε.Δ.Υ. ημερ. 30.3.2006, οτι το μεταπτυχιακό της υπαγόταν στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων.
Η σχετική αναφορά στα πρακτικά της Ε.Δ.Υ. ότι, «αφού έλαβε υπόψη τις πρόνοιες του οικείου σχεδίου υπηρεσίας αναφορικά με το πλεονέκτημα, ήτοι μετεκπαίδευση σε θέματα Δημοσιογραφίας, Δημοσίων Σχέσεων, Διεθνών Σχέσεων ή Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας», αποφάσισε ότι μόνο μία υποψήφια είχε το πλεονέκτημα, δεν παρέχει, κατά την κρίση μου, επαρκή και αιτιολογημένη εξήγηση για την κατάληξη της Ε.Δ.Υ. ως προς τη μη κατοχή του πλεονεκτήματος από την αιτήτρια.
Η Ε.Δ.Υ. δεν φαίνεται να προσδιόρισε το περιεχόμενο του όρου μετεκπαίδευση» στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας σε συνάρτηση π.χ. με το επίπεδο , τη διάρκεια και την ευρύτητα των τομέων που καλύπτει, με αποτέλεσμα να μην παρέχεται οποιαδήποτε εξήγηση για την κατάληξη της ότι η αιτήτρια δεν κατείχε το πλεονέκτημα.
Η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας εισηγήθηκε, στη βάση διαφόρων στοιχείων που παρέθεσε σε σχέση με το μεταπτυχιακό τίτλο που κατείχε η αιτήτρια καθώς και σε σχέση με τα καθήκοντα και τις ευθύνες που είχε στη διάρκεια της μετεκπαίδευσής της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οτι η κατάληξη της Ε.Δ.Υ. δεν ήταν δικαιολογημένη. Δεν είναι ωστόσο έργο του Δικαστηρίου να σταθμίσει τα όποια στοιχεία η αιτήτρια παρέθεσε ή απέστειλε στην Ε.Δ.Υ. αναφορικά με το πεδίο ευρύτητας τόσο του μεταπτυχιακού της τίτλου όσο και της μετεκπαίδευσης της σε συνάρτηση με τις πρόνοιες του σχεδίου υπηρεσίας για το πλεονέκτημα, με σκοπό να διαμορφώσει, πρωτογενώς, άποψη και να την αιτιολογήσει. Αυτό είναι έργο της Ε.Δ.Υ.
Η Ε.Δ.Υ. είχε καθήκον, στην προκείμενη περίπτωση, να αναφερθεί στα στοιχεία επί των οποίων στήριξε την κατάληξή της σε σχέση με το πλεονέκτημα και την περίπτωση της αιτήτριας. Όφειλε δηλαδή η Ε.Δ.Υ. να είχε κάνει αναφορά στην μετεκπαίδευση και στο μεταπτυχιακό τίτλο της αιτήτριας και να αποφανθεί κατά πόσο αυτά ενέπιπταν ή όχι στα πλαίσια της αναφοράς της παραγράφου 3(5) του σχεδίου υπηρεσίας, δίδοντας και τους λόγους της απόφασής της έτσι ώστε η σχετική ερμηνεία της να μπορεί να ελεγχθεί και δικαστικά.
Η απουσία οποιασδήποτε εξήγησης ή αιτιολογίας αναφορικά με την κρίση της Ε.Δ.Υ. ως προς το θέμα των προσόντων της αιτήτριας, σε συνάρτηση με το πλεονέκτημα, καθιστά αδύνατο το δικαστικό έλεγχο αφού είναι αδύνατο να ελεγχθεί το κατά πόσο η κρίση αυτή ήταν εύλογα επιτρεπτή.
Επομένως η επίδικη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί. Ενόψει της κατάληξής μου αυτής, δεν θεωρώ σκόπιμο να ασχοληθώ με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, οι οποίοι αφορούν κυρίως στη σύγκριση των πρόσθετων προσόντων της με εκείνα του Ε.Μ..
Υπό τις περιστάσεις, η προσφυγή πετυχαίνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. Έξοδα €1.200, συν Φ.Π.Α., υπέρ της αιτήτριας και εις βάρος των καθ' ων η αίτηση. Καμιά άλλη διαταγή για έξοδα…»
Στην, επίσης, σχετική με τα προαναφερθέντα απόφαση του Εφετείου του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ελέγκω Φραγκουλίδου και Γιαννούλλας Κορατζίτου Χριστοδούλου, Ταμάρας Τζιερετζιάν Κάρουλα και Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2011) 3 Α.Α.Δ. 85 λέχθηκαν και τα εξής, με δικές μου, πάντα, υπογραμμίσεις:
«ΑΡΤΕΜΗΣ, Π.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Κραμβής.
ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ.: Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ) αποφάσισε την προαγωγή της κας Φραγκουλίδου στη θέση Λειτουργού Τύπου και Πληροφοριών Α στο Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. Οι εφεσίβλητες οι οποίες ήταν και αυτές υποψήφιες για προαγωγή στην ίδια θέση, άσκησαν προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο και η προαγωγή ακυρώθηκε. Η κα Φραγκουλίδου, επιδιώκει τον παραμερισμό της πρωτόδικης απόφασης. Κατά την ακρόαση της έφεσης, η ΕΔΥ εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο, πλην όμως η αντιδικία περιορίστηκε μόνο μεταξύ της εφεσείουσας και των εφεσιβλήτων Γιανούλας Κορατζίτου Χριστοδούλου και Ταμάρας Τζιερετζιάν Κάρουλλα.
Η εφεσείουσα εισηγείται ότι εσφαλμένα κρίθηκε πρωτοδίκως ότι η σύσταση του Διευθυντή είναι πεπλανημένη όπου, σύμφωνα με την εκκαλούμενη απόφαση, διαπιστώθηκε πως με βάση τα στοιχεία των φακέλων δεν προέκυπτε έστω έκδηλη υπεροχή της Φραγκουλίδου (εφεσείουσας) έναντι των αιτητριών (εφεσιβλήτων). Λέγει επίσης η εφεσείουσα ότι εσφαλμένα κρίθηκε πρωτόδικα ότι η υπεροχή της αιτήτριας Χριστοδούλου ήταν πολύ σημαντική και ότι δεν εδικαιολογείτο η παραγνώριση της έστω και αν αυτή αναγόταν στην ημερομηνία γέννησης της και ότι δήθεν η χαρακτηρισθείσα από το Διευθυντή οριακή υπεροχή του ενδιαφερόμενου προσώπου σε αξία ούτε καν συνιστούσε οριακή υπεροχή διότι αναφερόταν σε ένα μόνο στοιχείο απομακρυσμένου έτους. Τέλος, η εφεσείουσα υποβάλλει ότι εσφαλμένα κρίθηκε πρωτοδίκως ότι η ΕΔΥ δεν διερεύνησε δεόντως κατά πόσο η τρίμηνη μετεκπαίδευσή της κας Κάρουλλα στη Δημοσιογραφία στο Διεθνές Κέντρο Δημοσιογραφίας στο Παρίσι συνιστούσε πλεονέκτημα…………………………………..
…………………………………………………………………………………Ορθή είναι επίσης η επισήμανση του συναδέλφου μας που εκδίκασε την προσφυγή ότι τόσο ο Διευθυντής όσο και η ΕΔΥ αναγνώρισαν ότι η εφεσείουσα και οι εφεσίβλητες κατέχουν πρόσθετα προσόντα σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης. Ωστόσο, αυτό που προκύπτει είναι ότι δεν έγινε οποιαδήποτε σύγκριση των πρόσθετων προσόντων προκειμένου να διαπιστωθεί ποια από τις υποψήφιες που εδώ ενδιαφέρει κατείχε τα πλέον σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης.
Ο ισχυρισμός της εφεσείουσας ότι εσφαλμένα κρίθηκε πρωτοδίκως ότι η ΕΔΥ δεν διερεύνησε δεόντως κατά πόσο η τρίμηνη εκπαίδευση της Τζιερετζιάν στη Δημοσιογραφία στο Διεθνές Κέντρο Δημοσιογραφίας στο Παρίσι συνιστούσε πλεονέκτημα είναι κατά τη γνώμη μας αβάσιμος. Συνάγεται από το πρακτικό ότι η ΕΔΥ έκρινε ότι το πρόσθετο προσόν της Τζιερετζιάν δεν προσμετρούσε ως πλεονέκτημα χωρίς να εξηγούνται οι λόγοι που η ΕΔΥ οδηγήθηκε σ' αυτό το συμπέρασμα.
Ορθά επομένως αναφέρεται στην πρωτόδικη απόφαση ότι η αναφορά του σχεδίου υπηρεσίας σε «μετεκπαίδευση» ήταν αρκετά γενική ώστε να καλύπτει ενδεχομένως και την μετεκπαίδευση της Τζιερετζιάν η οποία, καθώς φαίνεται, ήταν σε ένα από τα αναφερόμενα θέματα. Η ΕΔΥ δεν προσδιόρισε το περιεχόμενο του όρου «μετεκπαίδευση» σε συνάρτηση με επίπεδο και διάρκεια και ως εκ τούτου όφειλε να απευθυνθεί στη μετεκπαίδευση της αιτήτριας για να αποφανθεί κατά πόσο αυτή ενέπιπτε στα πλαίσια της αναφοράς του σχεδίου υπηρεσίας, δίδοντας και τους λόγους της ώστε η ερμηνεία της να μπορούσε να ελέγχετο δικαστικώς.
Για τους πιο πάνω λόγους, η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα, πλέον ΦΠΑ αν υπάρχει, υπέρ των εφεσιβλήτων. Τα έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα….»
Τέλος, παραπέμπω στην απόφαση ημερομηνίας 13.6.2016 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 279/2012 κ.α. Γεώργιος Αργύρη και Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, στην οποία επισημάνθηκαν και τα εξής, και πάλιν με δικές μου υπογραμμίσεις και στην οποία τίθενται αναλυτικά οι σχετικές νομολογιακές αρχές περί του θέματος, οι οποίες εφαρμόστηκαν από το Δικαστήριο στην παρούσα εξέταση του ζητήματος (ανωτέρω):
«ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ.: Mε τις πιο πάνω προσφυγές που συνεκδικάστηκαν λόγω κοινού πραγματικού και νομικού υποβάθρου, οι αιτητές Γεώργιος Αργύρη (Υπόθεση Αρ. 279/2012), Λούκας Συμεωνίδης (Υπόθεση Αρ. 324/2012) και Ανθέμιδα Παπασολομώντος (Υπόθεση Αρ. 325/2012) αμφισβητούν τη νομιμότητα της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ), με την οποία ο Ιωάννης Σιεκκερής (Ε/Μ) προήχθη στη μόνιμη θέση Ανώτερου Λειτουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας, Υπηρεσίες Εμπορίου και Βιομηχανίας, από 15.12.2011. ………………………………………………………………………………………………
………………..Πρόκειται για Θέση Προαγωγής στην Κλίμακα Α13 (επεκτεινόμενη κατά δύο προσαυξήσεις), της οποίας τα απαιτούμενα προσόντα καθορίζονται στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας ως ακολούθως:
«(1) Τριετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Λειτουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας Α΄ ή/και στις προηγούμενες θέσεις Λειτουργού Εμπορίου Α΄/Λειτουργού Βιομηχανίας Α΄/Λειτουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας Α΄/Λειτουργού Υπηρεσιών Εμπορίου και Βιομηχανίας Α΄.
(2) Ακεραιότητα χαρακτήρα, οργανωτική και διοικητική ικανότητα, πρωτοβουλία, υπευθυνότητα και ευθυκρισία.
(3) Μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλος, διάρκειας ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους, σε θέμα σχετικό με τα αρμοδιότητες του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού θα αποτελεί πλεονέκτημα».
Κατά τη συνεδρία της 23.11.2011, η οποία ήταν και η αποφασιστική, η ΕΔΥ, αφού μελέτησε τον κατάλογο αρχαιότητας, καθόρισε τους προάξιμους υποψηφίους οι οποίοι κατείχαν τα απαιτούμενα προσόντα του σχεδίου υπηρεσίας.
Στη συνέχεια, εξέτασε το ζήτημα του προβλεπόμενου στην παράγραφο (3) των απαιτούμενων προσόντων, πλεονεκτήματος, σημειώνοντας τα ακόλουθα:
«Το Υπουργείο Εμπορίου έχει την ευθύνη για τη χάραξη και εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής πάνω σε θέματα που σχετίζονται με το εμπόριο, τη βιομηχανία, τον τουρισμό και την προστασία του καταναλωτή. Έχοντας μελετήσει ένα προς ένα τα προσόντα των υποψηφίων, η Επιτροπή έκρινε ότι ουδείς υποψήφιος διαθέτει το πλεονέκτημα, καθότι ουδείς διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλο σχετικό με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου»…………………………………………………………………………………………………….
……………………….……………..O αιτητής Γ. Αργύρης εισηγείται ότι, τόσο η σύσταση, όσο και η επίδικη απόφαση, είναι αναιτιολόγητες και αποτέλεσμα έλλειψης δέουσας έρευνας και πλάνης περί τα πράγματα. Προβάλλει, συγκεκριμένα, ότι η επιλογή του Ε/Μ αντί αυτού, δεν έχει υπό τις περιστάσεις αρκούντως αιτιολογηθεί, καθότι ήταν ισοδύναμος του Ε/Μ στη βαθμολογημένη αξία, υπερείχε αυτού σε προσόντα λόγω του μεταπτυχιακού του τίτλου ΜSc Economics, το οποίο κακώς και αναιτιολόγητα δεν προσμέτρησε ως πλεονέκτημα, ούτε αξιολογήθηκε στο ορθό πλαίσιο, εφόσον δεν του δόθηκε η αναμενόμενη βαρύτητα, ως σχετικό πρόσθετο προσόν και, επιπρόσθετα, υπερτερούσε απέναντί του σε αρχαιότητα, λόγω του διορισμού του στη θέση του Λειτουργού Εμπορίου.
Οι αιτητές Λ. Συμεωνίδης και Α. Παπασολομώντος επικαλούνται τα πρόσθετα προσόντα τους, Μaster of Arts in Economic Development (University of Leicester 1986) και Master of Science in Agricultural Economics (Reading University 1988), αντίστοιχα, και εισηγούνται ότι ήταν απόλυτα σχετικά με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης, αλλά και τις αρμοδιότητες του Υπουργείου. Συνεπώς, η θεώρηση, τόσο της Διευθύντριας, όσο και της ΕΔΥ, ότι τα συγκεκριμένα προσόντα δεν ικανοποιούσαν την προϋπόθεση του πλεονεκτήματος του σχεδίου υπηρεσίας, δεν ήταν εύλογη και λήφθηκε χωρίς οποιαδήποτε έρευνα και ειδική αιτιολογία, κάτω από συνθήκες πλάνης και καθ' υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειάς τους…………………..
……………………………………………..Υποστηρίζοντας, περαιτέρω, την άποψη ότι τα μεταπτυχιακά τους ήταν σχετικά με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου και ότι θα έπρεπε, ως εκ τούτου, να κριθούν ως κατέχοντες το πλεονέκτημα, αντιπαραβάλλουν τις πρόνοιες των καθηκόντων και ευθυνών των σχεδίων υπηρεσίας της επίδικης θέσης με τις αντίστοιχες των θέσεων του Λειτουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας Α΄ και Λειτουργού Εμπορίου οι οποίες, κατά την άποψή τους, περιλαμβάνουν ενασχόληση με οικονομικά θέματα. Επισημαίνουν, παράλληλα, ότι, εφόσον τα καθήκοντα της επίδικης θέσης είναι έννοια στενότερη των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου, η καταγεγραμμένη κρίση της ΕΔΥ ότι ο εν λόγω τίτλος ήταν μεν σχετικός με τα καθήκοντα της θέσης, όχι όμως και με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου, είναι αντιφατική και στερείται λογικού ερείσματος.
Οι αιτητές δεν παραλείπουν να στρέψουν την προσοχή του Δικαστηρίου και προς τη καθιερωμένη νομολογιακή αρχή ότι η πιθανολόγηση και μόνο του ισχυρισμού περί εμφιλοχώρησης πλάνης στη διεργασία λήψης της επίδικης απόφασης, είναι αρκετή για να ακυρωθεί αυτή και να επανεξεταστεί το ζήτημα από το αρμόδιο όργανο (Κωνσταντίνου v. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων (1992) 3 ΑΑΔ 228).
Από την άλλη, η πλευρά των καθ' ων η αίτηση και του ενδιαφερόμενου μέρους, υποστηρίζει ότι ο τρόπος αξιολόγησης των υποψηφίων και των προσόντων τους, όπως και η έκταση της αναγκαίας έρευνας, επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του διορίζοντος οργάνου και, εν προκειμένω, της ΕΔΥ. Επισημαίνουν ότι η κρίση της ΕΔΥ ότι τα διπλώματα των αιτητών δεν συνιστούσαν πλεονέκτημα, έχει αιτιολογηθεί επαρκώς, ότι δεν απαιτείτο, υπό τις περιστάσεις, ειδική αιτιολογία και ότι αυτά λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν ως πρόσθετα προσόντα. Προσθέτουν ότι η σύγκριση των σχεδίων υπηρεσίας που επιχειρήθηκε από τους αιτητές δεν είναι βοηθητική γιατί αφορά κατώτερες θέσεις, με διαφορετικά καθήκοντα και ευθύνες, και ότι η παρούσα υπόθεση θα πρέπει να κριθεί με βάση τα δικά της δεδομένα. Καταλήγουν δε ότι η σύσταση περιέχει εμπεριστατωμένη αιτιολογία με την οποία εξηγούνται οι λόγοι της προτίμησης της Διευθύντριας.
…………………………………………………………………………………………………………………………
…………………Τέλος, οι καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκαν ότι η επίδικη απόφαση καλύπτεται από το τεκμήριο της κανονικότητας, το οποίο δεν έχει ανατραπεί και ότι οι αιτητές δεν απέδειξαν το απαραίτητο στοιχείο της έκδηλης υπεροχής τους, ως απαραίτητη προϋπόθεση δικαστικής επέμβασης.
Όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, η ερμηνεία των σχεδίων υπηρεσίας, ανάγεται κατά πρώτο λόγο στο διορίζον όργανο και διορθωτικά στο Δικαστήριο, εφόσον η ερμηνεία η οποία παρέχεται εκφεύγει των λογικών ορίων ερμηνείας των σχετικών διατάξεων του σχεδίου υπηρεσίας (βλ. Δημοκρατία v. Μαυρονύχη (1998) 3 ΑΑΔ 903). Μέσα στα πιο πάνω πλαίσια το αρμόδιο όργανο έχει καθήκον να προβαίνει στην αναγκαία έρευνα για την εξακρίβωση των πραγματικών γεγονότων. Οι προεκτάσεις της έρευνας είναι στενά συνδεδεμένες με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το κριτήριο κατά πόσο έχει διεξαχθεί μια πλήρης έρυνα προϋποθέτει τη συλλογή και διερεύνηση όλων εκείνων των στοιχείων που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν το υπόβαθρο για ασφαλή συμπεράσματα (βλ. Νικολαίδης κ.ά. v. Μηνά και Άλλων (1994) 3 ΑΑΔ 321). Όταν η ερμηνεία που δίδεται σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι λογικά εφικτή, ή το διορίζον όργανο υπερβαίνει τα ακραία όρια που καθορίζει το σχέδιο υπηρεσίας, ερμηνεύοντας τις πρόνοιές του με τρόπο αντινομικό προς την ορολογία του, τότε παρέχεται δικαστική ευχέρεια για παρέμβαση (βλ. ΚΟΤ v. Προδρόμου (1995) 3 ΑΑΔ 128).
Στην παρούσα περίπτωση, το σχέδιο υπηρεσίας καθόριζε ως προσόν-πλεονέκτημα, μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλο, διάρκειας ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους, «σε θέμα σχετικό με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού». Η ερμηνεία που αποδόθηκε από την ΕΔΥ στην πιο πάνω πρόνοια εξαντλείται στο συνοπτικό σχόλιο που σημειώθηκε στα πρακτικά της, όπως αυτό αναφέρθηκε πιο πάνω. Σύμφωνα με την κρίση της, την οποία ουσιαστικά ενσωμάτωσε και η Διευθύντρια στη σύστασή της, ουδείς υποψήφιος διέθετε το πλεονέκτημα, καθότι ουδείς διέθετε μεταπτυχιακό προσόν σχετικά με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου, οι οποίες, όπως σκιαγραφήθηκαν από την ίδια, αφορούν «θέματα που σχετίζονται με το εμπόριο, τη βιομηχανία, τον τουρισμό και την προστασία του καταναλωτή».
Στη συνέχεια της διαδικασίας, η ΕΔΥ, αναφερόμενη ρητά στον αιτητή Αργύρη σημείωσε ότι το μεταπτυχιακό του «αν και είναι σχετικό με τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης . δεν θεωρείται σχετικό με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου Εμπορίου». Αναφερόμενη στη συνέχεια στους υπόλοιπους μη επιλεγέντες υποψηφίους, σημείωσε ότι οι περισσότεροι από αυτούς «διαθέτουν μεταπτυχιακά ή/και άλλα διπλώματα, ορισμένα από τα οποία είναι σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης», τα οποία όμως δεν συνιστούσαν πλεονέκτημα, βάσει του σχεδίου υπηρεσίας, δεδομένου ότι «δεν είναι σε θέματα σχετικά με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου».
Τα μεταπτυχιακά διπλώματα των αιτητών, όπως αναφέρεται πιο πάνω, αφορούσαν το αντικείμενο των Οικονομικών. Η ΕΔΥ αρκέστηκε στη γενικόλογη απόφαση ότι αυτά δεν σχετίζονταν με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου, αφήνοντας να νοηθεί ότι δεν είχαν σχέση με τους τέσσερις τομείς στους οποίους, κατά την ίδια, εξαντλείται το πεδίο «χάραξης και εφαρμογής της κυβερνητικής πολιτικής» του συγκεκριμένου Υπουργείου. Χωρίς, όμως, καμία διευκρίνιση, έστω και πάνω στη βάση της πιο πάνω αόριστης διατύπωσης.
Είναι προφανές ότι το ζήτημα του περιεχομένου των μεταπτυχιακών τίτλων των αιτητών δεν φαίνεται να έχει διερευνηθεί στην αναγκαία έκταση. Τι περιλάμβανε η διδακτέα ύλη, ποια επί μέρους θέματα είχαν καλυφθεί μέσα στα πλαίσια του προγράμματος σπουδών που οδήγησε στην απόκτησή τους και κατά πόσον αυτά παρείχαν κάποια εξειδίκευση σε συγκεκριμένο κλάδο, η οποία θα μπορούσε να συσχετισθεί με το ζητούμενο. Αυτά ήταν θέματα που θα έπρεπε να εξεταστούν από το αρμόδιο όργανο και όχι να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου για εξαγωγή πρωτογενών συμπερασμάτων.
Δεν είναι έργο του Δικαστηρίου η έρευνα και αξιολόγηση των στοιχείων του φακέλου για να κρίνει αν η απόφαση του διοικητικού οργάνου είναι, παρά την αόριστη ή ελλιπή αιτιολογία, λογικά εφικτή (βλ. Ι.Γ. Μακρή Κτηματική Λτδ. v. Δημοκρατίας (1994) 3 ΑΑΔ 56). Η διαπίστωση της ουσιώδους πραγματικής κατάστασης για τους σκοπούς της ερμηνείας του σχεδίου υπηρεσίας και εφαρμογής του στα συγκεκριμένα δεδομένα εναπόκειται στη διοίκηση, της οποίας αποτελεί πρωταρχικό καθήκον (βλ. Συμεωνίδου κ.ά. v. Δημοκρατίας (1997) 3 ΑΑΔ 145).
Με βάση το υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να ελεγχθεί η επάρκεια της έρευνας της Διευθύντριας και της ΕΔΥ, ούτε και η ορθότητα των συναφών συμπερασμάτων τους. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γιαγκουλής v. Δημοκρατίας (1999) 3 ΑΑΔ 481:
«Η Ε.Δ.Υ. εδώ είχε καθήκον να διερευνήσει το θέμα και να μην το παρακάμψει λέγοντας ότι λήφθηκαν υπόψη επίσης τα προσόντα των υποψηφίων. Αυτό δεν ήταν αρκετό. Ο εφεσείων κατείχε δύο μεταπτυχιακά. Δεν εξέτασε η Ε.Δ.Υ. - σ' αυτήν ανήκει η αρμοδιότητα και όχι στο Δικαστήριο - αν τα στοιχεία αυτά μπορούσαν να συσχετισθούν με τα καθήκοντα ή τις ευθύνες της θέσης. Οπόταν υπήρχε πιθανότητα μεταβολής της γενικής εικόνας. Αν στο ερώτημα η απάντηση ήταν καταφατική θα διαμορφωνόταν ίσως ευνοϊκότερη κατάσταση για τον εφεσείοντα που κρίθηκε ότι ήταν, στον τομέα αυτό σε ίση περίπου μοίρα με το ενδιαφερόμενο μέρος. Η αρχή της διαφάνειας επέβαλλε έρευνα η οποία δεν έγινε. Η επίδικη πράξη είναι για το λόγο αυτό, τρωτή.»
Το κενό που εντοπίζεται φαίνεται να οδήγησε και στο αντιφατικό συμπέρασμα που διατυπώθηκε στα πρακτικά, ότι τα διπλώματα των αιτητών ήταν μεν σχετικά με τα καθήκοντα και της ευθύνες της υπό πλήρωση θέσης, όμως δεν σχετίζονταν με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου.
Δεδομένου, όμως, ότι, σύμφωνα με την παράγραφο (α) των καθηκόντων και ευθυνών του σχεδίου υπηρεσίας της επίδικης θέσης, ο κάτοχος της είναι «υπεύθυνος για τον προγραμματισμό, την οργάνωση, τη διοίκηση, το συντονισμό, την εποπτεία και ανάπτυξη ενός ή περισσότερων κλάδων εργασίας των Υπηρεσιών Εμπορίου και Βιομηχανίας, του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού», το εύρημα ότι ένα προσόν που σχετίζεται με τα πιο πάνω, δεν είναι σχετικό με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου παρέμεινε ατεκμηρίωτο και, ως τέτοιο, δεν μπορεί να θεωρηθεί εύλογα επιτρεπτό.
Χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση και καταγεγραμμένες διαπιστώσεις επί του περιεχομένου των πρόσθετων προσόντων των αιτητών, το ενδεχόμενο να ενήργησε υπό το καθεστώς πλάνης η ΕΔΥ, αναφορικά με την κατοχή του πλεονεκτήματος, καθίσταται, εν προκειμένω, ορατό.
Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Δημοκρατία v. Όλγας Μαυρομμάτη και Άλλου (1991) 3 ΑΑΔ 543, ακόμη και η υπόνοια πως η πλάνη λειτούργησε σε βάρος των αιτητών είναι αρκετή για να ακυρωθεί η πράξη. Η ύπαρξη πλάνης ανατρέπει και το βάθρο της αιτιολογίας, ως στηριζόμενης πάνω σε ανυπόστατα πραγματικά περιστατικά (βλ. Κυρμίτσης v. Δημοκρατίας κ.ά. (1993) 4 ΑΑΔ 1900).
Υπό τις περιστάσεις, το τεκμήριο κανονικότητας της επίδικης απόφασης έχει καμφθεί. Στο σύγγραμμα του Στασινόπουλου, «Δίκαιον των Διοικητικών Πράξεων» (1951), σελ. 304 και 305 το θέμα τίθεται ως εξής:
«Ούτως η νομολογία δημιουργεί τεκμήριον κατά της πλάνης, ήτοι τεκμήριον υπέρ της ορθής εξακριβώσεως των πραγματικών περιστατικών. Το τεκμήριον όμως τούτο είναι ιδιόρρυθμον, διότι κάμπτεται αφ' ης στιγμής η χαρακτηριστική εις το συζητητικόν σύστημα δραστηριότης του διαδίκου κατορθώσει να καταστήσει πιθανήν την πλάνην, ήτοι να δημιουργήσει παρά τω δικαστή απλώς αμφιβολίας περί της ορθότητος της διαπιστώσεως του πραγματικού εκ μέρους της Διοικήσεως».
Τέλος, το επιχείρημα των καθ' ων η αίτηση ότι οι αιτητές δεν απέδειξαν έκδηλη υπεροχή δεν ευσταθεί. Το θέμα δεν έχει τεθεί πάνω σε αυτή τη βάση, αλλά ως θέμα πλάνης της ΕΔΥ αναφορικά με τη σύγκριση των υποψηφίων ως προς τα προσόντα τους και ως θέμα αιτιολόγησης της σύστασης και της αντίστοιχης κρίσης της ΕΔΥ. Όταν διαπιστώνεται ζήτημα πάσχουσας αιτιολογίας και πλάνης στην απόφαση του διοικητικού οργάνου δεν εφαρμόζεται η αρχή της απόδειξης έκδηλης υπεροχής από τον αιτητή (βλ. Παπαϊωάννου & άλλοι (Αρ.2) v. Δημοκρατίας (1991) 3 ΑΑΔ 713, Δημοκρατία v. Mαυράκη (1999) 3 ΑΑΔ 817).
Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, οι προσφυγές θα πρέπει να επιτύχουν, χωρίς να είναι απαραίτητη η εξέταση οποιοδήποτε άλλου νομικού επιχειρήματος.
Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η επίδικη πράξη ακυρώνεται.»
Για τον λόγο που έχει προαναφερθεί ανωτέρω, δηλαδή της έλλειψης δέουσας έρευνας από την Επιτροπή αναφορικά με το αν η αιτήτρια, με βάση τα προσόντα της, κατέχει το πλεονέκτημα του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας και της πιθανολόγησης πλάνης περί τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται.
Η εξέταση άλλων λόγων ακυρώσεως, ενόψει του ως άνω αποτελέσματος, παρέλκει.
Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα 1300 Ευρώ υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο