Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 746/2013 ECLI:CY:DD:2016:233 Generato dall'IA

Administrative Court dismisses appeal as time-barred due to statutory presumption of mail receipt without proof of non-receipt.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 746/2013
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the applicant's appeal as time-barred, ruling that the statutory presumption of mail receipt applies when no evidence of non-receipt is presented. The applicant challenged decisions regarding her employment change request and deportation, arguing she did not receive the notification letter sent on May 8, 2012. The court held that the law does not mandate registered mail and, absent any testimony or proof of the letter's failure to arrive, the presumption of delivery stands valid.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 2 of the Interpretation of Laws Law Chapter 1; The statutory presumption of mail delivery applies where the letter was sent to the declared address and not returned, requiring the applicant to prove non-receipt to rebut the presumption.

Parole chiave

Generato dall'IA
presumption of mail receipt statutory time limits administrative appeal admissibility deportation notification burden of proof non-receipt indennità di dislocazione e di espatrio disoccupazione dei lavoratori migranti assunzione di un'attività lucrativa

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 2 of the Interpretation of Laws Law Chapter 1

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Katsiantonis v. Frantzeskou (1981) 1 CLR 566
Theodorou v. The Abbot of Kykko Monastery (1965) 1 C.L.R. 9
Theodorou v. The Abbot of Kykko Monastery (1965) 1 C.L.R. 9, Πιττάκα ν.
Pittaka v. G & V Chatzidemos Ltd (2004) 1 AAΔ 1895
Busy Bodys Wine Bar & Restaurant Limited and Others v. Commissioner of Value Added Tax (1999) 2 AAΔ 516
ECLI:CY:AD:2014:D438
Supreme Court quashes marriage annulment ruling, holding hierarchical appeal was time-barred and invalid.
ECLI:CY:DD:2016:233
Administrative Court dismisses appeal as time-barred due to statutory presumption of mail receipt without proof of non-receipt.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

KATSIANTONIS ν. FRANTZESKOU (1981) 1 CLR 566

Πιττάκα Χριστόδουλος ν. Γ. & Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ. (2004) 1 ΑΑΔ 1895

Busy Bodys Wine Bar & Restaurant Limited και Άλλοι ν. Eφόρου Φόρου Προστιθέμενης Aξίας (1999) 2 ΑΑΔ 516

Θεμιστοκλέους Θεανώ και Άλλη ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2007) 3 ΑΑΔ 415

LILIEN KHISHIGJARGAL ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ, Υπόθεση Αρ. 144/2010, 12 Μαρτίου 2012

ΑΝΤΡΕΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ κ.α. ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΑΙ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ κ.α., Υπόθεση Αρ. 607/2012, 27/6/2014, ECLI:CY:AD:2014:D438

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:233

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 746/2013)

29 Ιουλίου, 2016

[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

HOAI THI LE

Αιτήτρια,

ν.

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ

ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Καθ’ ων η αίτηση.

Νικολέττα Χαραλαμπίδου (κα), για ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ ΔΕΠΕ, για την Αιτήτρια.

Γιάννα Χατζηχάννα (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους Καθ’ ων η αίτηση.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Η αιτήτρια με την προσφυγή της, προσβάλλει τη νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, η οποία εκδόθηκε κατά ή περί τις 8/5/2012 και για την οποία η αιτήτρια ενημερώθηκε μέσω της οργάνωσης που την εκπροσωπούσε, κατά ή περί τις 28/3/2013, ότι απορρίπτεται το αίτημα της για αλλαγή εργοδότη.

Προσβάλλει επίσης τη νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, με την οποία καλείται να εγκαταλείψει την Δημοκρατία, καθώς και την απόφαση των καθ’ ων η αίτηση για τοποθέτηση των στοιχείων της στον κατάλογο απαγορευμένων μεταναστών/αναζητουμένων προσώπων.

Τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι σε συντομία τα ακόλουθα:

Η αιτήτρια η οποία κατάγεται από το Βιετνάμ, εξασφάλισε άδεια προσωρινής παραμονής μέχρι τις 13/1/2015 για να εργαστεί ως οικιακή εργαζόμενη σε Κύπρια εργοδότρια συνταξιούχο. Στις 11/1/2012 και 12/1/2012, αιτήτρια και εργοδότρια υπέβαλαν αντίστοιχα παράπονα, τα οποία εξετάστηκαν αρχικά από το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Ακολούθησε εξέταση στις 2/5/2012 της περίπτωσης από την αρμόδια Επιτροπή Εξέτασης Εργατικών Διαφορών, η οποία εισηγήθηκε όπως η αιτήτρια κληθεί να αναχωρήσει για την χώρα της. Στη συνέχεια, η Διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, αποφάσισε να ακυρώσει την άδεια παραμονής της αιτήτριας και την κάλεσε να αναχωρήσει για την χώρα της. Προς τούτο, εστάλη προς την αιτήτρια επιστολή ημερομηνίας 8/5/2012. Λόγω μη ανταπόκρισης της αιτήτριας, η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης στις 7/6/2012 καταχώρησε τα στοιχεία της στον κατάλογο αναζητουμένων προσώπων.

Στις 6/2/2013, η μη κυβερνητική οργάνωση ΚΙΣΑ (Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό), απέστειλε επιστολή, εκ μέρους της αιτήτριας, στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, με αίτημα όπως τύχει ενημέρωσης η αιτήτρια για την έκβαση της υπόθεσης της. Στις 20/3/2013, η ΚΙΣΑ ενημερώθηκε σχετικά, με παραπομπή στη σχετική επιστολή ημερομηνίας 8/5/2012.

Η ευπαίδευτη συνήγορος για την αιτήτρια προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακύρωσης.

i. Η προδικαστική ένσταση που οι καθ’ ων η αίτηση ήγειραν, περί εκπρόθεσμης προσφυγής επειδή η προσβαλλόμενη πράξη ημερομηνίας 20/3/2013 είναι βεβαιωτική της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 8/5/2012, είναι αβάσιμη καθότι η εκδοθείσα στις 8/5/2012 πράξη, περιήλθε σε γνώση της αιτήτριας στις 28/3/2013 και από πουθενά δεν φαίνεται ότι η επιστολή ημερομηνίας 8/5/2012 με τη χειρόγραφη σημείωση «Sent by post 8/5», πράγματι αποστάληκε με ταχυδρομείο. Το βάρος δε απόδειξης ότι η επιστολή ταχυδρομήθηκε, είναι στους καθ’ ων η αίτηση, αφού η απλή μονογραφή του λειτουργού ότι ταχυδρομήθηκε, δεν συνιστά απόδειξη. Η απουσία δε οποιασδήποτε απόδειξης ταχυδρομείου ή οποιασδήποτε μαρτυρίας εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, καθιστά αβάσιμη την προδικαστική ένσταση.

ii. Οι καθ’ ων η αίτηση παραβίασαν τον περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμο (κεφ. 105), επειδή εξέδωσαν απόφαση επιστροφής εναντίον της αιτήτριας, η οποία βρισκόταν νόμιμα στη Δημοκρατία, για λόγους άλλους από δημόσια τάξη και δημόσια ασφάλεια.

iii. Εφόσον η αιτήτρια δικαιώθηκε από το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων ως προς το παράπονο της, είχε δικαίωμα αλλαγής εργοδότη μέχρι να συμπληρώσει τα τέσσερα χρόνια μέγιστης παραμονής. Αυτή η ενέργεια των καθ’ ων η αίτηση παραβιάζει τους περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμούς, τη Στρατηγική Απασχόλησης, την Εγκύκλιο καθώς και την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 16/2/2000.

iv. Η Επιτροπή Εξέτασης Εργατικών Διαφορών και η Διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, παραβίασαν όλες τις πολιτικές, εγκυκλίους, κατευθυντήριες γραμμές και εγχειρίδια με την εισήγηση/απόφαση τους κατά τρόπο αντιφατικό.

v. Η εισηγητική έκθεση του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα στο οποίο καταλήγει και το οποίο είναι ευνοϊκό για την αιτήτρια, είναι ελλιπής, προϊόν μη δέουσας έρευνας και δεν συνάδει με τις κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζονται στο εγχειρίδιο και οι οποίες παρατίθενται σε εκθέσεις της Επιτρόπου Διοικήσεως.

vi. Παραβιάστηκαν από τους καθ’ ων η αίτηση, οι αρχές της καλής πίστης και η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη με αυθαιρεσία και κατάχρηση εξουσίας, αφού παρά το γεγονός ότι η αιτήτρια δικαιώθηκε σε σχέση με τους ισχυρισμούς της, τελικά η διοίκηση ενήργησε αντιφατικά και καταχρηστικά.

vii. Παραβιάστηκαν κατά την λήψη της απόφασης επιστροφής, όλες οι διατάξεις του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου και της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ, αναφορικά με τον τύπο και το περιεχόμενο της εν λόγω απόφασης.

Η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση αντιτείνει τα εξής:

i. Σε σχέση με την προδικαστική ένσταση, υποστηρίζει ότι έχει ήδη κριθεί από το Δικαστήριο και αποτελεί δεδικασμένο κατά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης στην υπόθεση HOAI THI LE V. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, μέσω Διευθύντριας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, ημερομηνίας 11/6/2014, ότι η επιστολή ημερομηνίας 8/5/2012 στάληκε ταχυδρομικώς στην δηλωθείσα διεύθυνση της αιτήτριας. Η πιο πάνω θέση, υποστηρίζεται επίσης από τον διοικητικό φάκελο και από τη χειρόγραφη σημείωση στην εν λόγω επιστολή.

Συνεπώς η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 20/3/2013 είναι βεβαιωτική της προηγούμενης απόφασης ημερομηνίας 8/5/2012, της οποίας η αιτήτρια έτυχε ενημέρωσης.

ii. Επί της ουσία των ισχυρισμών της αιτήτριας, προβάλλεται ότι οι αναφορές της συνηγόρου της αιτήτριας που αφορούν είτε τη σύμβαση μισθωτού-εργοδότη, είτε τις διάφορες εγκυκλίους, δεν μπορούν να θεωρηθούν εκτελεστές πράξεις υποκείμενες στον έλεγχο του Δικαστηρίου και, είτε είναι πράξεις ιδιωτικού δικαίου είτε ανάγονται στην εσωτερική λειτουργία της διοίκησης.

iii. Η Διευθύντρια Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, έχει αποφασιστική αρμοδιότητα να αποφασίζει πότε ένας αλλοδαπός είναι παράνομος και οι συμβουλευτικές γνώμες και Σχέδια, Εγκύκλιοι κ.λ.π, αν και αξιολογούνται από τη Διευθύντρια, δεν την δεσμεύουν. Η εξουσία της ερείδεται στην προκείμενη περίπτωση στο άρθρο 6(Ι)(κ) του Κεφ. 105(14). Η εγκατάλειψη από την αιτήτρια της οικίας της εργοδότριας της, χωρίς οποιαδήποτε ενημέρωση και το γεγονός ότι προτού τοποθετηθεί στη λίστα των αναζητουμένων προσώπων, σκοπίμως και δολίως κρυβόταν έτσι ώστε να μην εντοπιστεί από την Αστυνομία, συνιστούν πράξεις που επηρεάζουν δυσμενώς τη δημόσια τάξη και ασφάλεια.

iv. Η αιτήτρια επιδοκιμάζει και αποδοκιμάζει ταυτόχρονα την διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής Εξέτασης Εργατικών Διαφορών.

v. Οι καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε δέουσα και επαρκή έρευνα και η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης είναι πλήρης.

vi. Ο ισχυρισμός περί κατάχρησης εξουσίας, δεν έχει στοιχειοθετηθεί από την αιτήτρια, η οποία φέρει και το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού.

vii. Κανένα δικαίωμα της αιτήτριας δεν έχει παραβιαστεί, αφού η αιτήτρια επικοινωνούσε με την εργοδότρια της και συμπλήρωσε τα διάφορα έντυπα για παράπονα σε γλώσσα κατανοητή σε αυτήν (Ελληνικά/Αγγλικά). Εξάλλου σύμφωνα με τη νομολογία, ο Νόμος δεν υποχρεώνει τη διοίκηση να αποστέλλει επιστολές στην μητρική γλώσσα του αλλοδαπού.

viii. Με το δεδομένο ότι, η διακριτική ευχέρεια των καθ’ ων η αίτηση με θέματα εισόδου, παραμονής και εργασίας αλλοδαπών είναι ευρεία, οι ενέργειες των καθ’ ων η αίτηση είναι εντός των πλαισίων της διακριτικής τους ευχέρειας.

Έχω μελετήσει τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων και των δύο πλευρών και έχω διεξέλθει τον σχετικό διοικητικό φάκελο. Προέχει κατά τη γνώμη μου η εξέταση της προβαλλόμενης από τους καθ’ ων η αίτηση προδικαστικής ένστασης, περί εκπροθέσμου της προσφυγής, επειδή η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 20/3/2013, είναι βεβαιωτική της προηγούμενης απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 8/5/2012, της οποίας η αιτήτρια έτυχε ενημέρωσης.

Κατά συνέπεια, θα πρέπει καταρχήν να εξεταστεί αν ευσταθεί ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι η επιστολή ημερομηνίας 8/5/2012, ουδέποτε περιήλθε σε γνώση της, αφού κατά τον ισχυρισμό της, από πουθενά δεν φαίνεται ότι πράγματι αποστάληκε με το ταχυδρομείο.

Από την έρευνα μου στον διοικητικό φάκελο, διαπίστωσα την ύπαρξη επιστολής ημερομηνίας 8/5/2012 (ερυθρό 57), υπογεγραμμένη από τον λειτουργό του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης κ. «Α. Χριστοδούλου για Διευθύντρια», απευθυνόμενη στην αιτήτρια, στην «οδό Αρσινόης 10, 1010, Λευκωσία». Στην εν λόγω επιστολή υπάρχει στο πάνω μέρος δεξιά η σημείωση «Sent by Post», με μονογραφή και ημερομηνία «8/5».

Η πιο πάνω διεύθυνση, είναι η ίδια την οποία η αιτήτρια δήλωσε στο έντυπο παραπόνου που υπέβαλε στις 12/1/2012 (ερυθρό 54). Έχω επίσης διαπιστώσει ότι στις 7/6/2012 (ερυθρό 61), η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, καταχώρησε τα στοιχεία της αιτήτριας στον κατάλογο αναζητουμένων προσώπων, σημειώνοντας ότι, η αλλοδαπή παραμένει στην Κύπρο παράνομα σε άγνωστη διεύθυνση και έπρεπε να γίνουν έρευνες για εντοπισμό της.

Η αιτήτρια δηλαδή, ένα περίπου μήνα μετά την συγγραφή της επιστολής ημερομηνίας 8/5/2012, είχε ήδη αλλάξει διεύθυνση διαμονής, αφού χαρακτηρίστηκε από την Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης ως αγνώστου διαμονής χωρίς να ενημερώσει τις αρχές, όπως είχε υποχρέωση για την οποιαδήποτε αλλαγή διαμονής της. Η υποχρέωση αυτή, προνοείται στον Κανονισμό 36 (ε) και (στ) των περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών του 1972 μέχρι 2013 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΡΙΤΟΝ, Δ.Π 242/72, ως αυτοί τροποποιήθηκαν), σύμφωνα με τις πρόνοιες του οποίου:

«36-(1) Πας αλλοδαπός δέον όπως –

(α) ……………………………………………………………………

(ε) εάν πρόκειται να αλλάξη την διαμονήν αυτού, εφοδιάζη τον λειτουργόν καταγραφής της επαρχίας καταγραφής εν η τότε διαμένει με λεπτομερείας αναφορικώς προς την ημερομηνίαν καθ’ ην η διαμονή του πρόκειται να αλλαγή και αναφορικώς προς τον σκοπούμενον τόπον διαμονής αυτού.

(στ) αμα τη επιτεύξει αλλαγής διαμονής από μίαν επαρχίαν καταγραφής εις ετέραν, τότε εντός 5 ημερών από της αφίξεως αυτού εις την επαρχίαν καταγραφής εις ην μετακινείται, πληροφορή τον λειτουργόν καταγραφής της εν λόγω επαρχίας περί της αφίξεως του δια προσαγωγής του πιστοποιητικού εγγραφής αυτού εις τον υπεύθυνον αξιωματικόν του πλησιέστερου αστυνομικού σταθμού δι’ αναγραφήν εν αυτώ της νέας αυτού διευθύνσεως».

…………………………………………………………………………….

Σχετικές επίσης είναι και οι αποφάσεις LILIEN KHISHIG JARGAL – v. Κυπριακής Δημοκρατίας, προσφυγή αρ. 144/2010, ημερομηνίας 12/3/2012, ΑΝΤΡΕΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ κ.ά v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:D438, υπόθεση αρ. 607/2012, ημερομηνίας 27/6/2014.

Συνεπώς η συμπεριφορά αυτή της αιτήτριας, η απόκρυψη δηλαδή σημαντικών στοιχείων που όφειλε εκ του Νόμου να δηλώσει, κάθε άλλο παρά καλόπιστη συμπεριφορά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.

Ανεξαρτήτως όμως αυτού, αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι, στην επιστολή ημερομηνίας 8/5/2012 υπάρχει σημείωση μονογραφημένη, ότι αυτή έχει σταλεί με ταχυδρομείο. Δεν έχει επίσης τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την αιτήτρια αμφισβήτηση σε σχέση με τη σωστή διεύθυνση και τη μη επιστροφή της επιστολής.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με τη νομολογία μας (Βλ. Θεανώ Θεμιστοκλέους κ.ά v. Κυπριακής Δημοκρατίας (2007) 3 Α.Α.Δ 415, Katsiantonis v. Frantzeskou (1981) 1 A.A.Δ 566), η πρόνοια στο άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 για «επίδοση με ταχυδρομείο», δεν επιβάλλει γενική υποχρέωση να είναι ασφαλισμένες οι επιστολές και δεδομένης της μη αμφισβήτησης της αιτήτριας για την ορθότητα της διεύθυνσης και τη μη επιστροφή της επιστολής, κατά τη κρίση μου η σημείωση στην εν λόγω επιστολή, ότι αυτή στάληκε στις 8/5/2012 με ταχυδρομείο, τεκμηριώνει ότι η επιστολή ταχυδρομήθηκε. Εξάλλου η αιτήτρια δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία που να ανατρέπει το τεκμήριο της λήψης της επιστολής.

Απόλυτα σχετικό επί του θέματος είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Θεανώ Θεμιστοκλέους (ανωτέρω).

«Αλλά είναι και χωρίς δυσκολία που προκύπτει πως η σχετική πρόνοια του άρθρου 2 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1, «επίδοση με ταχυδρομείο», δεν επιβάλλει γενική υποχρέωση να είναι ασφαλισμένες οι επιστολές στις οποίες αναφέρεται. (Bλ. συναφώς Κatsiantonis v. Frantzeskou (1981) 1 Α.Α.Δ. 566). Ενώ, παράλληλα, καμιά άλλη νομοθετική πρόνοια δεν προτάθηκε ως επιβάλλουσα τέτοια υποχρέωση. Και η εισήγηση των εφεσιβλήτων πως δεν υπάρχει τέτοια, παρέμεινε αναπάντητη. Από την άλλη, ενώ πράγματι το τεκμήριο λήψης, ενόψει της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας και της νομολογίας (βλ. Theodorou v. The Abbot of Kykko Monastery (1965) 1 C.L.R. 9, Πιττάκα ν. Γ & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ (2004) 1 Α.Α.Δ 1895) προϋποθέτει ταχυδρόμηση στην ορθή διεύθυνση και μη επιστροφή, όπως ήδη σημειώσαμε, εδώ κάθε άλλο παρά διατυπώθηκε αμφισβήτηση επί αυτών, ενόψει της οποίας, ως προς εγειρόμενο επίδικο θέμα πλέον, οι εφεσίβλητοι θα είχαν βάρος να αποσείσουν με εν τέλει κριτή το Δικαστήριο, αναλόγως με τους χειρισμούς, το υλικό του φακέλου και την όποια μαρτυρία θα επέτρεπε να προσαχθεί. (Βλ. Θεοφάνης Χατζηγιάννη κ.?. ν. Υπουργικού Συμβουλίου κ.?., Προσφυγή A?. 846/01, ημερομηνίας 30.5.03 και συναφώς Βusy Bodys Wine Bar & Rest. Ltd v. Eφόρου Φ.Π.Α. (1999) 2 Α.Α.Δ. 516). Ούτε και επιχειρήθηκε ανατροπή του τεκμηρίου με την προσαγωγή μαρτυρίας ως προς τη μη λήψη της επιστολής (βλ. Katsiantonis v. Frantzeskou (ανωτέρω). Ορθώς, λοιπόν, ο συνάδελφός μας χαρακτήρισε τον ισχυρισμό ως ατεκμηρίωτο».

Συνεπώς, θεωρείται κατά τεκμήριο ότι η επιστολή ημερομηνίας 8/5/2012 είχε φθάσει στον προορισμό της, εφόσον εστάλη στη διεύθυνση που η αιτήτρια είχε δηλώσει και δεν επεστράφη. Κατ’ επέκταση η αιτήτρια έλαβε γνώση του περιεχομένου της εν λόγω επιστολής, δηλαδή την απόρριψη του αιτήματος της εντός εύλογου χρόνου από την ταχυδρόμηση της. Επομένως ή κατά πολύ αργότερο (9 μήνες), καταχωρισθείσα προσφυγή της αιτήτριας, είναι εκπρόθεσμη.

Η προδικαστική ένσταση των καθ’ ων η αίτηση γίνεται αποδεκτή.

Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, με €800 έξοδα εναντίον της αιτήτριας και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.

Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο