Administrative court dismisses appeal as inadmissible because the applicant attacks only the condition clause, not the registration decision itself.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court dismissed the applicant's appeal against a decision imposing a condition on his insurance agent registration certificate. The applicant argued the condition violated his rights, but the court found he failed to clearly distinguish between the registration decision and the separate act of imposing the condition. Consequently, the court ruled the appeal was inadmissible because the condition was an integral part of the registration act and could not be challenged independently.
Regesto Legislator
Generato dall'IAN. 158(I)/1999; N. 35(I)/2002: Where a condition imposed on an administrative act is an integral and inseparable part of that act, an applicant cannot challenge the condition as a separate legal act; the appeal must target the original administrative decision itself.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
RAZIS & ANOTHER ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 45
Δημοκρατία ν. Γεώργιου Mατθαίου (1990) 3 ΑΑΔ 2452
Kυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας (2000) 3 ΑΑΔ 345
Κυπρ. Διυλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας (Αρ. 1) (1997) 4 ΑΑΔ 753
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999
Ν. 35(I)/2002 - Ο περί της Ασκήσεως Ασφαλιστικών Εργασιών και Άλλων Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2002
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:202
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 512/2014)
8 Ιουλίου 2016
[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΥΔΗΣ
Αιτητής,
και
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ
1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
2. ΕΦΟΡΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
Καθ΄ ων η Αίτηση.
Α. Κατσουρίδης, για τον Αιτητή
Δ. Καλλίγερος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α’, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.: Με την υπό εξέταση προσφυγή, ο αιτητής προσβάλλει ως παράνομη, νομικά εσφαλμένη και εξ’ υπαρχής άκυρη την απόφαση των καθ’ ων η αίτηση, ημερομηνίας 13.2.2014, δια της οποίας τοποθετήθηκε όρος επί του πιστοποιητικού εγγραφής ασφαλιστικού διαμεσολαβητή που εκδόθηκε στις 13.2.2014, σύμφωνα με τον οποίο ο αιτητής οφείλει να τηρεί την μεταξύ αυτού και της εταιρείας CNP ASFALISTIKI LTD συναφθείσα συμφωνία, ημερομηνίας 30.9.2013.
Η μελέτη των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, αποκαλύπτει τα εξής:
Ο αιτητής ήταν υπάλληλος στην εταιρεία CNP ASFALISTIKI LTD και στις 30.9.2013, τερμάτισε την εργοδότησή του, αποδεχόμενος το σχέδιο εθελούσιας εξόδου που πρότεινε η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία. Στις 4.11.2013, υπέβαλε αίτηση στην Έφορο Ασφαλίσεων (στο εξής «η Έφορος») επί του καθορισμένου εντύπου, για να εγγραφεί ως ασφαλιστικός πράκτορας για λογαριασμό της εταιρείας Trust International Insurance Co (Cyprus) Ltd. Ο Γενικός Διευθυντής της εταιρείας CNP ASFALISTIKI LTD, στις 23.1.2014, απέστειλε προς την Έφορο επιστολή, με την οποία ενημέρωνε ότι κατείχαν πληροφορίες πως ο αιτητής είχε αρχίσει συνεργασία με άλλη ασφαλιστική εταιρεία Γενικού Κλάδου και ότι προέβαινε σε ενέργειες, οι οποίες, σύμφωνα με την εν λόγω εταιρεία, παραβίαζαν κατάφωρα τη συμφωνία που είχε υπογράφει με το σχέδιο εθελούσιας αποχώρησής του από την CNP ASFALISTIKI LTD. Η τελευταία, στις 4.2.2014, υπέβαλε στην Έφορο επιστολή, επισυνάπτοντας σε αυτήν τη συμφωνία που είχε συνάψει με τον αιτητή.
Η Έφορος, στις 13.2.2014, προέβη σε εγγραφή του αιτητή ως ασφαλιστικού πράκτορα για λογαριασμό της εταιρείας Trust International Insurance Co (Cyprus) Ltd, εκδίδοντας επ’ ονόματί του το Πιστοποιητικό Εγγραφής με αριθμό 3113 ημερομηνίας 13.2.2014. Επιπρόσθετα, στο εν λόγω Πιστοποιητικό τοποθετήθηκε συγκεκριμένος όρος όπως ο αιτητής «τηρεί τη συμφωνία ημερομηνίας 30/9/2013 μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας CNP ASFALISTIKI LTD».
Ο αιτητής αντέδρασε στον υπό των καθ’ ων η αίτηση τεθέντα όρο και με επιστολή του δικηγόρου του, ημερομηνίας 4.3.2014, κάλεσε την Έφορο όπως το αργότερο μέχρι 15.4.2014, αφαιρέσει τον εν λόγω όρο από το πιστοποιητικό εγγραφής. Εις απάντηση, η Έφορος, στις 22.4.2014 απέστειλε επιστολή προς τον δικηγόρο του αιτητή, με την οποία διαφωνούσε με τις θέσεις του. Στην εν λόγω επιστολή, εκφράζεται επίσης η θέση της Εφόρου ότι, τυχόν παρακίνηση των ασφαλισμένων της CNP ASFALISTIKI LTD από τον αιτητή να τερματίσουν τα συμβόλαιά τους με την εν λόγω εταιρεία, χωρίς τη θέλησή τους, πιθανό να μην είναι προς το συμφέρον των ιδίων και ότι με την επιβολή του συγκεκριμένου όρου που τέθηκε στο πιστοποιητικό εγγραφής του αιτητή, το μόνο που ζήτησαν από αυτόν ήταν να σέβεται και να τηρεί τις δεσμεύσεις του.
Λόγοι ακύρωσης
Ο αιτητής εγείρει ζήτημα νομικής πλάνης της Διοίκησης και εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου και δη των άρθρων 53, 171, 172 και 176 του περί της Ασκήσεως Ασφαλιστικών Εργασιών και Άλλων Συναφών Θεμάτων Νόμου του 2002 (Ν.35(Ι)/2002). Υποβάλλει συναφώς ο αιτητής ότι η Έφορος δεν είναι ο αρμόδιος θεσμός για να αποφασίζει ποιες συμβάσεις και ρήτρες επί συμβάσεων μπορούν να αποβούν προς το συμφέρον ή όχι μιας αγοράς και της συνακόλουθης ομάδας καταναλωτών που την απαρτίζουν. Είναι λοιπόν αμφίβολο, συνεχίζει, τόσο το δικαίωμα της Εφόρου να επιβάλει τον υπό της πρόνοιας του άρθρου 176(2) του Νόμου 35(Ι)/2002 (στο εξής «ο Νόμος») προβλεπόμενο όρο, όσο και το κατά πόσο ο επίδικος όρος πράγματι προστατεύει τα συμφέροντα των ασφαλισμένων και της ασφαλιστικής αγοράς εν γένει ή μιας συγκεκριμένης ασφαλιστικής εταιρείας.
Επιπρόσθετα, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι δεν διενεργήθηκε η δέουσα έρευνα εκ μέρους της Διοίκησης, καθότι δεν λήφθηκαν υπόψη «ουσιώδη στοιχεία που θα μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στην ουσιαστική εκτίμηση της Διοίκησης». Στα πλαίσια της χρηστής διοίκησης και του κράτους δικαίου, προσθέτει ο αιτητής, θα έπρεπε τουλάχιστον η Έφορος, πριν από την έκδοση του πιστοποιητικού και την ενσωμάτωση επ’ αυτού του περιοριστικού όρου να ακούσει τους ισχυρισμούς του αιτητή.
Εγείρει τέλος ο αιτητής τον ισχυρισμό περί ανεπαρκούς αιτιολογίας της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999 (Ν.158(Ι)/1999).
Οι καθ’ ων η αίτηση αντιτείνουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ορθά, νόμιμα και σύμφωνα με τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, κατόπιν δέουσας έρευνας και κατ’ ορθή ενάσκηση της διακριτικής τους εξουσίας, είναι δε επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη και ουδεμία πλάνη εμφιλοχώρησε κατά τη λήψη αυτής.
Εγείρει περαιτέρω ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, με τη γραπτή του αγόρευση, προδικαστική ένσταση περί του παραδεκτού της παρούσας προσφυγής, εφόσον αυτή στρέφεται κατά και/ή προσβάλλει μόνο τον προαναφερθέντα επίδικο όρο του εκδοθέντος πιστοποιητικού, κατά παράβαση της σχετικής νομολογίας επί του θέματος, στην οποία και αναφέρεται.
Η κατάληξη
Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων, είτε κατά είτε υπέρ της νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης.
Λόγω της φύσης του ζητήματος του παραδεκτού της παρούσας προσφυγής, όπως αυτό εγείρεται με την προδικαστική ένσταση, και της σπουδαιότητας που αυτό ενέχει, θα εξεταστεί αμέσως πιο κάτω, κατά προτεραιότητα. Το εν λόγω θέμα, παρόλο που δεν τέθηκε στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση, αποτελεί ζήτημα δημοσίας τάξης και, ως τέτοιο, εξετάζεται και πρέπει να εξετάζεται από το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα (βλ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου (1990) 3 Α.Α.Δ. 2452, Eleni Vrahimi and Another ν. The Republic (Attorney-General) 4 R.S.C.C. 121, 123 και Razis and Another v. Republic (1982) 3 C.L.R. 45).
Σύμφωνα λοιπόν με τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης, όπως αυτά περιέχονται στον οικείο διοικητικό φάκελο και στα παραρτήματα της ένστασης, στο υπό της Εφόρου εκδοθέν Πιστοποιητικό Εγγραφής με αριθμό 3113 και ημερομηνία 13.2.2014, με το οποίο ενεγράφη ο αιτητής ως ασφαλιστικός πράκτορας για λογαριασμό της εταιρείας Trust International Insurance Co (Cyprus) Ltd (στο εξής «το Πιστοποιητικό»), αναγραφόταν ότι το εν λόγω Πιστοποιητικό εκδόθηκε με βάση το άρθρο 176(2) του Νόμου «υπό τον όρο ο κ. Νικόλαος Καρύδης να τηρεί τη συμφωνία ημερομηνίας 30/9/2013 μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας CNP ASFALISTIKI LTD» (παράρτημα 6 στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση).
Όπως αναφέρουν και οι καθ’ ων η αίτηση στην ένστασή τους και όπως προκύπτει από την προαναφερθείσα συμφωνία της 30.9.2013 (παράρτημα 5 στην ένσταση), στις παραγράφους 8 και 9 της εν λόγω συμφωνίας προβλέπονται τα εξής:
«8. Σε περίπτωση ανάληψης άλλης εργασίας ο υπάλληλος υποχρεούται να ειδοποιήσει αμέσως την εταιρεία.
9. Νοείται ότι ο υπάλληλος με την υπογραφή της παρούσας συμφωνίας αναλαμβάνει ότι δεν θα προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια άμεση ή έμμεση είτε απευθείας είτε μέσω τρίτου προσώπου που θα έχει ως αποτέλεσμα τον τερματισμό οποιουδήποτε ασφαλιστήριου και/ή τη μεταφορά του σε άλλο νομικό ή φυσικό πρόσωπο περιλαμβανομένης ανταγωνιστικής εταιρείας. Επιπλέον, ο υπάλληλος αναλαμβάνει ρητά την υποχρέωση όπως μη παροτρύνει άμεσα ή έμμεσα ή με οποιοδήποτε τρόπου επικοινωνήσει με υφιστάμενο πελάτη της εταιρείας με τρόπο που δυνατόν να προκαλέσει τον τερματισμό οποιουδήποτε ασφαλιστήριου και/ή τη μεταφορά του σε άλλο νομικό ή φυσικό πρόσωπο περιλαμβανομένης ανταγωνιστικής εταιρείας».
Στο δε προαναφερθέν άρθρο 176(2) του Νόμου, δυνάμει του οποίου η Έφορος έκρινε ορθό, όπως τοποθετήσει τον όρο όπως «ο κ. Νικόλαος Καρύδης να τηρεί τη συμφωνία ημερομηνίας 30/9/2013 μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας CNP ASFALISTIKI LTD», προβλέπονται τα εξής:
«Στο πιστοποιητικό εγγραφής, ο Έφορος δύναται να διαλάβει όρους, τους οποίους κρίνει αναγκαίους προς διασφάλιση των συμφερόντων των ασφαλισμένων και της ασφαλιστικής αγοράς εν γένει».
Εν πρώτοις, επισημαίνεται ότι η υπό των καθ’ ων η αίτηση πράξη και/ή απόφαση έκδοσης του Πιστοποιητικού, ημερομηνίας 13.2.2014, στην οποία βέβαια περιεχόταν και ο επίδικος όρος, δεν είναι διαιρετή, ήτοι δεν θα μπορούσε ο εν λόγω όρος να αποκοπεί από τον κορμό της πράξης, δεδομένου ότι ο όρος αυτός αποτέλεσε προϋπόθεση για την έκδοση του συγκεκριμένου Πιστοποιητικού (βλ. Κυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας (Σαν Πολεοδομικής Αρχής) (Αρ. 1) (1997) 4 Α.Α.Δ. 753, όπου κρίθηκε παρόμοιο ζήτημα). Επ΄ αυτού, το λεκτικό του υπό αναφορά Πιστοποιητικού, είναι ξεκάθαρο, ούτως ώστε να μην επιδέχεται πολλαπλής ερμηνείας. Όπως ρητά αναγράφεται, το Πιστοποιητικό αυτό εκδόθηκε «υπό τον όρο ο κ. Νικόλαος Καρύδης να τηρεί τη συμφωνία ημερομηνίας 30/9/2013 μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας CNP ASFALISTIKI LTD». Αποτελούσε, επομένως, ο συγκεκριμένος όρος αναπόσπαστο μέρος της έκδοσης του Πιστοποιητικού.
Περαιτέρω, δεν με βρίσκει σύμφωνο ο ισχυρισμός του αιτητή ότι αυτό που προσβάλλει είναι την απόφαση έκδοσης του υπό αναφορά Πιστοποιητικού και όχι αυτοτελώς την απόφαση να τεθεί ο συγκεκριμένος όρος.
Εν πρώτοις, από το ίδιο το λεκτικό της ίδιας της περιεχόμενης στην παράγραφο Α της αιτήσεως ακυρώσεως αιτούμενης θεραπείας, προκύπτει ότι ο αιτητής προσβάλλει την απόφαση των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 13.2.2014 «δια της οποίας τοποθετείται όρος επί του Πιστοποιητικού», ημερομηνίας 13.2.2014. Αυτό, κατά την αντίληψή μου, δεν μπορεί να σημαίνει τίποτε άλλο παρά ότι προσβάλλεται αυτοτελώς η απόφαση επιβολής του συγκεκριμένου όρου στο Πιστοποιητικό. Αν ο αιτητής επεδίωκε και/ή ήθελε όντως να στραφεί κατά της απόφασης έκδοσης του υπό αναφορά Πιστοποιητικού, ως διατείνεται, θα έπρεπε να το θέσει με σαφήνεια στο προαναφερθέν αιτητικό της προσφυγής του, ούτως ώστε να καθίσταται ευκρινώς ότι προσβάλλεται η απόφαση έκδοσης του Πιστοποιητικού, στην οποία περιέχεται και ο εν λόγω όρος. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Αντιθέτως, ο ίδιος ο αιτητής, στο υπό αναφορά αιτητικό Α της αίτησης ακυρώσεως διαχωρίζει τις δυο πράξεις, περιγράφοντας τες ξεχωριστά και αναφέροντας για κάθε μια από αυτές την ημερομηνία έκδοσής τους, προκειμένου να τις περιγράψει: δηλαδή, αρχικά περιγράφει την απόφαση των καθ’ ων η αίτηση, ημερομηνίας 13.2.2014, δια της οποίας τοποθετείται ο επίδικος όρος, και στην συνέχεια το Πιστοποιητικό, επί του οποίου τέθηκε ο όρος, ημερομηνίας 13.2.2014.
Επιπρόσθετα, η κατάληξη ότι με την προσφυγή του ο αιτητής προσβάλλει αυτοτελώς την απόφαση επιβολής του συγκεκριμένου όρου στο Πιστοποιητικό και όχι την απόφαση έκδοσης του εν λόγω Πιστοποιητικού, ενισχύεται και από το γεγονός ότι το σύνολο της επιχειρηματολογίας του, ως αυτή εκτίθεται στην γραπτή αγόρευσή του, στρέφεται και της ορθότητας και νομιμότητας της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση να θέσουν τον συγκεκριμένο όρο στο Πιστοποιητικό καθώς και στην επ’ αυτού του θέματος ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων του Νόμου από τους καθ’ ων.
Ενόψει των πιο πάνω, και υπό το φως της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος (βλ. Κυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας, Κυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας (Σαν Πολεοδομικής Αρχής), Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 2422 και 2423 (2000) 3 Α.Α.Δ. 345), καταλήγω ότι απαραδέκτως ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται μόνο κατά και/ή προσβάλλει αυτοτελώς την απόφαση επιβολής του συγκεκριμένου όρου (όπως αυτός «τηρεί τη συμφωνία ημερομηνίας 30/9/2013 μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας CNP ASFALISTIKI LTD») επί του Πιστοποιητικού, δεδομένης και της προαναφερθείσας διαπίστωσης ότι ο συγκεκριμένος όρος αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της έκδοσης του Πιστοποιητικού και δεν θα μπορούσε να αποκοπεί από τον κορμό της πράξης (έκδοσης του Πιστοποιητικού), εφόσον αυτός αποτέλεσε προϋπόθεση για την έκδοση του συγκεκριμένου Πιστοποιητικού.
Με αυτή τη διαπίστωση, παρέλκει η εξέταση άλλων ζητημάτων που έχουν εγερθεί στην παρούσα προσφυγή.
Κατά συνέπεια, η προσφυγή απορρίπτεται με €1200 έξοδα υπέρ των καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο