Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 1806/2012 ECLI:CY:DD:2016:227 Generato dall'IA

Administrative court annuls tax decision due to lack of reasoning and failure to conduct proper inquiry.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 1806/2012
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court annulled the Municipal Council's decision to reduce professional tax liability, ruling it invalid due to a lack of reasoning and failure to conduct a proper inquiry. The applicants argued the decision was arbitrary and inconsistent with other officials' actions, while the administration failed to provide a reasoned justification or record of the decision-making process. The court held that without a proper record and reasoned explanation, the administrative act cannot withstand judicial review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ν. 86(I)/1999; Ν. 218(I)/2012: Administrative decisions must be reasoned and supported by a proper record of the inquiry; failure to provide these renders the act voidable.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative law lack of reasoning proper inquiry judicial review professional tax municipal council administrative act riduzione delle tasse

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Ν. 86(I)/1999
Ν. 86(I)/1999 - Ο περί Κοινοτήτων Νόμος του 1999
Ν. 218(I)/2012
Ν. 218(I)/2012 - Ο περί Κοινοτήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2012

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Dome Invest. Ltd ν. Συμβ. Βελτ. Αν. Νάπας κ.ά. (1989) 3 ΑΑΔ 741
Dome Invest. Ltd ν. Συμβ. Βελτ. Αν. Νάπας κ.ά. (1989) 3 ΑΑΔ 741
Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Λιοπετρίου (2001) 4 ΑΑΔ 1187
Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Λιοπετρίου (2001) 4 ΑΑΔ 1187
ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1171/2010
ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1171/2010, 11/4/2013
ECLI:CY:DD:2016:227
Administrative court annuls tax decision due to lack of reasoning and failure to conduct proper inquiry.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Dome Invest. Ltd ν. Συμβ. Βελτ. Αν. Νάπας κ.ά. (1989) 3 ΑΑΔ 741

Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Λιοπετρίου (2001) 4 ΑΑΔ 1187

ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1171/2010, 11/4/2013

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 218(I)/2012 - Ο περί Κοινοτήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2012

Ν. 86(I)/1999 - Ο περί Κοινοτήτων Νόμος του 1999

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:227

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 1806/2012)

29 Ιουλίου, 2016

[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤO ΑΡΘΡO 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ

Αιτητές,

ν.

1. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

2. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ (ΜΕΣΩ ΕΠΑΡΧΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ)

Φ/ΔΙ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Καθ’ ων η αίτηση.

Α. Κ. Χατζηϊωάννου & Σια, για τους αιτητές.

Μαρία Κοτσώνη (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους καθ’ ων η αίτηση.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Οι αιτητές προσβάλλουν τη νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, που τους κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερομηνίας 20/8/2012 και με την οποία απέρριψαν την ένσταση τους κατά της επιβολής σε αυτούς φόρου κοινοτικών υπηρεσιών και φόρου επαγγέλματος, από το Κοινοτικό Συμβούλιο Λιοπετρίου.

Σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας, οι αιτητές απέσυραν το μέρος της προσφυγής που αφορά την επιβολή φόρου κοινοτικών υπηρεσιών και έτσι η προσφυγή παραμένει σε σχέση με την επιβολή επαγγελματικής φορολογίας.

Οι αιτητές διατηρούν εγκατεστημένα, μη επανδρωμένα τηλεφωνικά κέντρα και σταθμούς βάσης κινητής τηλεφωνίας, σε τεμάχιο που κατέχεται από αυτούς, εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Λιοπετρίου. Στις 14/5/2012 (κυανούν 6), οι καθ’ ων η αίτηση επέβαλαν επαγγελματική φορολογία στους αιτητές, ΑΤΗΚ, για το έτος 2012, ύψους €690 ευρώ.

Οι αιτητές καταχώρησαν για το έτος 2012, έγγραφη ένσταση ημερομηνίας 5/6/2012, προς την Υπουργό Εσωτερικών, η οποία διαβιβάστηκε για εξέταση στον Έπαρχο Αμμοχώστου, στον οποίο εκχωρήθηκαν εξουσίες από την Υπουργό Εσωτερικών, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 106(3) των περί Κοινοτήτων Νόμων 1999 έως 2011 (Ν. 86(Ι)/1999). Προς τούτο ενημερώθηκαν σχετικά οι αιτητές, με επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ημερομηνίας 13/6/2012.

Στις 20/8/2012 ο Αν. Έπαρχος, Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου, πληροφόρησε τους αιτητές ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο Λιοπετρίου, αποφάσισε την μείωση της φορολογίας επαγγέλματος από €690 σε €300, απόφαση με την οποία το Γραφείο Επάρχου συμφώνησε. Αυτή την απόφαση προσβάλλουν οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή.

Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους αιτητές, ισχυρίζονται ότι η επίδικη πράξη λήφθηκε καθ’ υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσιών, ότι είναι αναιτιολόγητη και/ή προϊόν ελλιπούς ή ανύπαρκτης έρευνας και είναι αντίθετη με άλλες αποφάσεις του Υπουργού Εσωτερικών.

Ειδικότερα οι αιτητές, με παραπομπή σε σχετικές αποφάσεις Επάρχων άλλων Επαρχιακών Διοικήσεων, στις οποίες έγιναν αποδεκτές οι ενστάσεις των αιτητών για επιβολή διαφόρων τελών για επαγγελματική άδεια και διαγράφηκαν τα τέλη, προβάλλουν τη θέση ότι δεν είναι επιτρεπτό για την Διοίκηση να λαμβάνει διαφορετικές αποφάσεις για τα ίδια ή παρόμοια γεγονότα.

Ισχυρίζονται επίσης ότι, μη επανδρωμένο τηλεφωνικό κέντρο, σημαίνει κέντρο που δεν παρέχει υπηρεσία ή/και το απαραίτητο προσωπικό και επομένως δεν έπρεπε να επιβληθεί στους αιτητές επαγγελματική φορολογία.

Περαιτέρω προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι, δεν φαίνεται πώς οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν στην απόρριψη της ένστασης των αιτητών και δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε έρευνα αναφορικά με τα γεγονότα, αλλά ούτε και παρέχεται οποιαδήποτε αιτιολογία, πέραν της εσφαλμένης διαπίστωσης εξουσίας για επιβολή επαγγελματικού φόρου και της πλήρους ανυπαρξίας αιτιολογίας για το ύψος της φορολογίας.

Η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, αντιτείνει ότι στο άρθρο 85 Α του σχετικού Νόμου (Ν. 86(Ι)/1999), γίνεται αναφορά σε οικοδομή ή χώρο καλυμμένο ή ακάλυπτο, εντός των οποίων ασκείται οποιαδήποτε επιχείρηση, επάγγελμα κλπ. Κατά την συνήγορο, οι αιτητές δεν αμφισβητούν ότι το τηλεφωνικό κέντρο είναι οικοδομή. Ο ισχυρισμός τους είναι ότι, επειδή δεν είναι επανδρωμένο το κέντρο, δεν παρέχεται από αυτό υπηρεσία. Δεν υπάρχει όμως, οποιαδήποτε αναφορά ή προϋπόθεση στο Νόμο, για την ύπαρξη επανδρωμένου υποστατικού. Λαμβάνοντας υπόψη τα σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, εύλογα κρίθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση ότι οι αιτητές ασκούσαν κερδοφόρα επιχείρηση και κατ’ επέκταση, είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός των αιτητών για υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσίας.

Σε σχέση με το θέμα της αιτιολογίας, οι καθ’ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι αιτητές δεν είχαν αμφισβητήσει την ίδια μείωση που έτυχαν το 2011 και είχαν στην ένσταση του 2012, επικαλεστεί αυτή τη μείωση. Σε κάθε όμως περίπτωση, η μείωση της φορολογίας θεωρείται λογική και η απόφαση ελήφθη μετά από δέουσα έρευνα.

Τέλος σε σχέση με την παραπομπή των αιτητών σε αποφάσεις άλλων Επάρχων, ισχυρίζονται ότι οι αποφάσεις αυτές, όπως και η προσβαλλόμενη, δεν αποδίδονται στον Υπουργό Εσωτερικών και εν πάση περιπτώσει, αν η επιβολή φορολογίας επαγγέλματος επιτρέπεται από το Νόμο και δικαιολογείται με βάση τα πραγματικά της περιστατικά, τότε νομίμως επιβάλλεται.

Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων και κρίνω ότι προέχει η εξέταση του ισχυρισμού, που αφορά την αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης.

Η επιβολή επαγγελματικού φόρου ορίζεται στις διατάξεις των άρθρων 85, 85 Α και 86 του περί Κοινοτήτων Νόμου (Ν. 86(Ι)/1999), ο οποίος ίσχυε μέχρι τον ουσιώδη χρόνο (δηλαδή πριν την τροποποίηση που επήλθε με το Ν. 218(Ι)/2012που δημοσιεύθηκε στις 28/12/2012).

Παρατίθενται τα σχετικά άρθρα του Νόμου, όπως αυτά ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνο (14/5/2012 επιβολή φορολογίας και 20/8/2012 έκδοση προσβαλλόμενης απόφασης).

85. – (1) Κάθε πρόσωπο το οποίο διεξάγει, εξασκεί ή ενασκεί με κέρδος μέσα στα όρια του Συμβουλίου οποιαδήποτε επιχείρηση, επιτήδευμα, εργασία ή επάγγελμα οφείλει να εξασφαλίζει άδεια σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου:

Νοείται ότι –

(α) Κανένα πρόσωπο δεν απαιτείται να εξασφαλίζει πέρα από μια άδεια μέσα στα όρια του ιδίου Συμβουλίου κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε περιόδου.

(β) κανένα πρόσωπο που εξασφαλίζει άδεια μέσα στα όρια οποιουδήποτε Συμβουλίου δεν υποχρεούται να εξασφαλίζει και άλλη άδεια μέσα στα όρια άλλου Συμβουλίου, εκτός αν έχει μόνιμο τόπο εργασίας μέσα σ’ αυτά ή παραμένει μέσα σ’ αυτά για σκοπούς διεξαγωγής επιχειρήσεως, επιτηδεύματος, εργασίας ή επαγγέλματος για οποιοδήποτε χρόνο για περίοδο που υπερβαίνει τις δεκαπέντε μέρες.

85 A. – (1) Κάθε πρόσωπο το οποίο διατηρεί μέσα στα όρια οποιασδήποτε κοινότητας οποιαδήποτε οικοδομή ή χώρο καλυμμένο ή ακάλυπτο, εντός των οποίων ασκείται οποιαδήποτε επιχείρηση, βιοτεχνία, εμπόριο, επάγγελμα ή επιτήδευμα, οφείλει να εξασφαλίσει προηγουμένως σχετική άδεια από το Συμβούλιο της εν λόγω κοινότητας.

(2) Η δυνάμει του εδαφίου (1) χορηγούμενη άδεια υπόκειται σε τέτοιους όρους και προϋποθέσεις ως το Συμβούλιο θεωρεί σκόπιμο να επιβάλει και αναγράψει επί της άδειας.

(3) Για την έκδοση της εν λόγω άδειας καταβάλλονται από τον αιτητή τα νενομισμένα τέλη, τα οποία το Συμβούλιο θέλει καθορίσει για το σκοπό αυτό με κανονισμούς εκδιδόμενους δυνάμει του άρθρου 116 του βασικού νόμου:

Νοείται ότι οι κανονισμοί δυνάμει του άρθρου 116 μπορούν να προβλέπουν εξαιρέσεις ή απαλλαγές από την υποχρέωση καταβολής τελών για την έκδοση άδειας σχετικά με την άσκηση ορισμένων ειδών επιχειρήσεων, βιοτεχνιών, βιομηχανιών, επαγγελμάτων, επιτηδευμάτων ή εμπορίου.

86. – (1) Οποιοδήποτε πρόσωπο επιθυμεί να ασκεί με κέρδος οποιαδήποτε επιχείρηση, επιτήδευμα, εργασία ή επάγγελμα μέσα στα όρια της κοινότητας υποβάλλει αίτηση στο Συμβούλιο, για να του χορηγηθεί η σχετική άδεια και το Συμβούλιο καθορίζει τα καταβλητέα δικαιώματα για την έκδοση της άδειας αυτής τα οποία δεν υπερβαίνουν τα δικαιώματα που εκτίθενται στον Τέταρτο Πίνακα.

(2) Όταν καταβληθούν στο Συμβούλιο τα καθορισμένα δικαιώματα, το Συμβούλιο μεριμνά όπως το όνομα του αιτητή καταχωριστεί σε μητρώο που τηρείται για το σκοπό αυτό (καλούμενο μητρώο επαγγελματικών αδειών) και εκδίδει στον αιτητή την άδεια».

Η προσβαλλόμενη απόφαση, περιέχεται στο κυανούν 8 του διοικητικού φακέλου. Ο Αν. Έπαρχος, Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου σε επιστολή του ημερομηνίας 20/8/2012, πληροφορεί τους αιτητές τα εξής:

«Επιβολή φορολογίας

από το Κοινοτικό Συμβούλιο Λιοπετρίου

Αναφέρομαι στην προς εσάς σχετική με το πιο πάνω θέμα επιστολή του Γενικού Διευθυντή Υπουργείου Εσωτερικών, με αρ. φακ. 13.36.5.2 και ημερομηνία 13.6.2012, αντίγραφο της οποίας μου κοινοποιήθηκε και σας πληροφορώ ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο Λιοπετρίου αποφάσισε την μείωση της φορολογίας επαγγέλματος, που έχει επιβληθεί στην Α.ΤΗ.Κ., από €690 σε €300, απόφαση με την οποία το Γραφείο μου συμφωνεί».

Έχω διεξέλθει τον διοικητικό φάκελο και δεν έχω εντοπίσει την πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Λιοπετρίου, απόφαση με την οποία ο Έπαρχος, όπως αναφέρει, συμφώνησε. Έχω εντοπίσει στον διοικητικό φάκελο (κυανούν 7), την εξής αναφορά:

«Σημ. (57): Η ένσταση της Α.ΤΗ.Κ για φορολογία Κ.Υ. και Επαγγέλματος ύψους €650 και €690 αντίστοιχα (Κ. 148) έχει εξεταστεί από το Κ. Σ. Λιοπετρίου όπου αποφάσισαν μείωση της φορολογίας επαγγέλματος σε €300 (Κ. 147).

2. Ενόψει των ανωτέρω θεωρώ λογική την μείωση της φορολογίας επαγγέλματος και πιστεύω πως θα πρέπει να μειωθεί και η φορολογία Κ.Υ. από €650 σε €200 ως η απόφαση του Γραφείο μας το 2011 (Κ. 146)».

Και πάλι όμως, από την πιο πάνω σημείωση, δεν προκύπτει οτιδήποτε το διαφωτιστικό και δεν αποκαλύπτεται αν διερευνήθηκαν τα όσα οι αιτητές επικαλέστηκαν στην ένσταση τους που αφορούσε την επαγγελματική φορολογία του 2012, την οποία επίσης σημειώνω ότι δεν έχω εντοπίσει στον διοικητικό φάκελο.

Δεν έχει επίσης τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου, που να παρέχει τα διαφωτιστικά εκείνα στοιχεία που οδήγησαν τους καθ’ ων η αίτηση στην επιβολή της φορολογίας, πλην από την διατύπωση της ύπαρξης εξουσίας για επιβολή τέτοιου φόρου, αλλά και της μείωσης του φόρου, μείωση την οποία ο Έπαρχος απλώς χαρακτήρισε ως «λογική».

Συνεπώς, σε πλήρη συμφωνία με την απόφαση της έντιμης Δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου κας Παναγή, στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Επάρχου Πάφου δια του Υπουργού Εσωτερικών, υπόθεση αρ. 1171/2010, ημερομηνίας 11/4/2013, που αφορούσε μεταξύ άλλων, επιβολή επαγγελματικής φορολογίας για το έτος 2009 στην ΑΤΗΚ, κρίνω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από την απόφαση, με την οποία συμφωνώ απόλυτα.

«Η αιτιολογία είναι πρωτογενής υποχρέωση της διοίκησης προς τον διοικούμενο και αποτελεί τον κεντρικό άξονα της χρηστής διοίκησης. Έχει νομολογηθεί ότι η φύση της αιτιολογίας που απαιτείται είναι πάντοτε θέμα βαθμού που εξαρτάται από τη φύση της συγκεκριμένης υπόθεσης και συναρτάται προς αυτή.

…………………………………………………………………………………......

Σε ό, τι αφορά δε τον φόρο άσκησης επαγγέλματος, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητών ότι, πέραν από τη διατύπωση της ύπαρξης της εξουσίας για την επιβολή τέτοιου φόρου, ούτε σε αυτή την περίπτωση φαίνεται να διερευνήθηκαν δεόντως οι ισχυρισμοί που έθεσαν οι αιτητές με την ένστασή τους στον Έπαρχο, η απόφαση του οποίου, εν ολίγοις, είναι αναιτιολόγητη.

Διεξήλθα προσεκτικά και τους διοικητικούς φακέλους που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, όπως και το υπόλοιπο υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, αλλά ούτε αυτοί ήταν διαφωτιστικοί. Η σχετική με τις επιβληθείσες φορολογίες έκθεση, προφανώς επιθεωρητή της Κοινότητας, η οποία υπάρχει σε ένα από τους διοικητικούς φακέλους, αναφορικά με το παραδεκτό της ένστασης των αιτητών, δεν πληροί με κανένα τρόπο τα κενά που παρατηρούνται.

Για τους πιο πάνω λόγους, η προσβαλλόμενη απόφαση κρίνεται ως αναιτιολόγητη. H πιο πάνω κατάληξή μου καθιστά περιττή την ενασχόληση μου με το κατά πόσο η απόφαση της διοίκησης λήφθηκε καθ' υπέρβαση εξουσίας, λόγος που ερείδεται, ουσιαστικά, στη διαγραφή της φορολογίας επαγγέλματος για μη επανδρωμένα κτίρια ή σταθμούς από άλλους Επάρχους άλλων Επαρχιών, οι οποίοι ενήργησαν με βάση την ίδια εκχώρηση εξουσιών από τον Υπουργό Εσωτερικών».

Επίσης δεν προκύπτει από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ή από τον διοικητικό φάκελο, η τήρηση πρακτικού και η καταγραφή των ουσιωδών στοιχείων που συνέβαλαν στη λήψη της απόφασης. Επομένως, τυγχάνουν εφαρμογής τα νομολογηθέντα στην υπόθεση ΑΗΚ v. Κοινοτικό Συμβούλιο Λιοπετρίου (2001) 4 Α. Α. Δ 1187, τα οποία υιοθετώ πλήρως και σχετικό απόσπασμα των οποίων παρατίθεται:

«Δεν υπάρχει πρακτικό λήψης της απόφασης του Συμβουλίου για την επιβολή των αναφερθέντων. Ούτε αυτή η ειδοποίηση ημερομηνίας 1.6.2000 με την οποία κοινοποιήθηκε στην ΑΗΚ η επίδικη απόφαση. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει ο "κατάλογος φορολογιών του χρόνου 2000" ο οποίος περιέχει καταχωρήσεις φορολογουμένων με την επιβληθείσα φορολογία. Η ΑΗΚ εμφανίζει οφειλή για "Κοινοτικές Υπηρεσίες" ύψους £180 και για "Φόρο Επαγγέλματος" ύψους £200.

Ο διοικητικός φάκελος κατατέθηκε στο δικαστήριο. Από τη μελέτη του δεν διαπίστωσα οτιδήποτε που να έχει σχέση με την επίδικη απόφαση. Προβάλλεται εκτός από τον αναφερθέντα λόγο ακύρωσης πως δεν διεξήχθηκε δέουσα έρευνα και η επίδικη απόφαση δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Η παράλειψη της Διοίκησης να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα στοιχεία που συνθέτουν την απόφαση καθιστά αναπόφευκτη την ακύρωση της πράξης. Το ίδιο θέμα απασχόλησε το Δικαστή Νικολάου στην υπόθεση Α.Η.Κ. ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Λιοπετρίου, Υπόθ. Αρ. 1077/99 κ.ά., ημερ. 14.3.01, η απόφαση του οποίου με βρίσκει σύμφωνο και την υιοθετώ.

Η τήρηση πρακτικών και η καταγραφή των ουσιωδών στοιχείων που συνέβαλαν στη λήψη της διοικητικής απόφασης αποτελούν υποχρέωση της Διοίκησης που επιβάλλουν οι κανόνες της χρηστής διοίκησης. Χωρίς αυτά η άσκηση δικαστικού ελέγχου είναι αδύνατη. (Βλ. Dome Investments Ltd v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας κ.ά. (1989) 3 Α.Α.Δ. 741)».

Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή επιτυγχάνει. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται με €1300 έξοδα, πλέον Φ.Π.Α, υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.

Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο