Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 1554/2012 ECLI:CY:DD:2016:208 Generato dall'IA

Administrative Court dismisses promotion request lacking legal basis and standing under Public Service Law.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 1554/2012
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the applicant's request for retrospective promotion to the rank of Colonel, ruling the claim inadmissible due to lack of legal standing. The applicant sought an exception to standard promotion rules based on seniority, but the court found no statutory provision authorizing such 'extra-numbered' promotions. Consequently, the court held that the applicant lacked a legally recognized interest protected by law, as the requested action had no basis in the Public Service Law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 28 and 146 of the Constitution; The applicant lacks standing to challenge an administrative decision if the requested action is not authorized by law and does not constitute a legally protected interest.

Parole chiave

Generato dall'IA
standing to sue legal interest public service law retrospective promotion administrative admissibility difetto di legittimazione del ministero pubblico diffida dell'istituzione paese di reclutamento tradizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Articles 28 and 146 of the Constitution
Public Service Law, Chapter 1/1990

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Kωνσταντίνου Bάσος και Άλλοι ν. Δήμου Πάφου (1998) 3 ΑΑΔ 707

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:208

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση Αρ. 1554/2012

18 Ιουλίου 2016

[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

Αναφορικά με τα άρθρα 28 και 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΙΔΗ

Αιτητή

ΚΑΙ

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ

2. ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΑΜΥΝΑΣ

Καθ’ ων η Αίτηση

………………………….

Για αιτητή: κ. Χ. Χριστούδιας.

Για καθ’ ων η αίτηση: κ. Κ. Σταυρινός για Γενικό Εισαγγελέα.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή του ο αιτητής στρέφεται κατά της νομιμότητας της απόφασης του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 10.8.2012 με την οποία απέρριψε την αίτησή του να προαχθεί αναδρομικά από το 2005 στο βαθμό του ταξίαρχου.

Ο αιτητής υπηρετεί στην Εθνική Φρουρά και από τις 31.12.2001 κατέχει το βαθμό του συνταγματάρχη. Μετά από μία σειρά διαδικασιών που ακυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο και επανεξετάστηκαν, ο αιτητής κατέληξε σύμφωνα με απόφαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Κρίσεων να περιλαμβάνεται στους πίνακες συνταγματάρχη του σώματος δικαστικού του στρατού Ξηράς που κρίθηκε προακτέος κατ’ εκλογή για τα έτη 2006 - 2009 οι οποίοι κυρώθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο.

Ο καθ’ ου η αίτηση 1 με απόφασή του ημερομηνίας 28.3.2012 ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται από τον οικείο νόμο, προήγαγε τον αιτητή στο βαθμό του ταξίαρχου από 31.12.2009. Ο αιτητής ενημερώθηκε με επιστολή ημερομηνίας 10.4.2012 με τη σημείωση ότι η απόφαση αυτή δεν επηρεάζει την ημερομηνία αφυπηρέτησής του, δηλαδή την 1.1.2010.

Με επιστολή του ημερομηνίας 9.5.2012 ο αιτητής ζήτησε να προαχθεί στον βαθμό του ταξίαρχου αναδρομικά από το 2005 επικαλούμενος υπεροχή του σε αρχαιότητα. Με επιστολή τους ημερομηνίας 10.8.2012 οι καθ’ ων η αίτηση ενημέρωσαν τον αιτητή ότι το αίτημά του δεν μπορεί να ικανοποιηθεί αφού με βάση τους κανονισμούς, τυχόν υπάρχουσες θέσεις κατανέμονται με βάση τις ανάγκες τις υπηρεσίας κατά κλάδο και όχι με βάση την αρχαιότητα. Αυτή είναι και η προσβαλλόμενη απόφαση.

Οι καθ’ ων η αίτηση εγείρουν προδικαστική ένσταση η εξέταση της οποίας έχει προτεραιότητα. Ανεπίτρεπτα και κατά παράβαση των διατάξεων του Κανονισμού 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου, αυτή εγείρεται στη γραπτή αγόρευση και όχι στην ένσταση εντούτοις, επειδή αφορά θέμα που εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο μπορεί να εξεταστεί.

Ισχυρίζονται, λοιπόν, οι καθ’ ων η αίτηση ότι ο αιτητής δεν έχει το απαιτούμενο έννομο συμφέρον αφού σύμφωνα με τις διατάξεις του οικείου νόμου δεν υπάρχει δυνατότητα υπεράριθμων προαγωγών.

Σύμφωνα με το σύγγραμμα του Επαμ. Σπηλιωτόπουλου «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Τόμος ΙΙ, 15η έκδοση, σελ.88:

«Το έννομο συμφέρον αφορά κάθε νομική ή πραγματική κατάσταση που αναγνωρίζεται από το δίκαιο, από την οποία ο αιτών, βάσει ενός ειδικού δεσμού, αντλεί ωφέλεια, η οποία θίγεται αμέσως ή εμμέσως από την προσβαλλόμενη πράξη ή παράλειψη.»

Ο Π. Δ. Δαγτόγλου στο σύγγραμμά του «Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο, 2α έκδοση, παρ.537 αναφέρει τα εξής:

«Έννομο είναι το συμφέρον που όχι μόνο δεν αντίκειται στο δίκαιο, αλλά και αναγνωρίζεται από αυτό ως άξιο έννομης προστασίας […]. Έννομο συμφέρον είναι βέβαια πάντοτε το δικαίωμα που παρέχει ο Νόμος.»

Ο Μ. Α. Δένδιας κινείται στις ίδιες γραμμές αναφέροντας στο σύγγραμμά του «Διοικητικόν Δίκαιον – Διοικητική Δικαιοσύνη», Τόμος Γ, σελ. 276 ότι το συμφέρον για να είναι έννομο «πρέπει να αναγνωρίζεται τούτο υπό του Νόμου. Εφ’ όσον δεν αναγνωρίζεται ως νομίμως υπάρχον» δεν θεωρείται έννομο.

Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν και στην κυπριακή νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, Βάσος Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Δήμου Πάφου (1998) 3 Α.Α.Δ. 707).

Είναι γεγονός ότι πουθενά στον οικείο νόμο και κανονισμούς, δεν περιλαμβάνεται πρόνοια για δυνατότητα υπεράριθμων προαγωγών. Η αντιπαραβολή που εισηγούνται οι καθ’ ων η αίτηση με το άρθρο 43 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, Ν.1/90, το οποίο ρητώς προνοεί για τη δυνατότητα υπεράριθμων διορισμών θέλοντας να καταλήξουν ότι εάν ο νομοθέτης είχε πρόθεση να προνοήσει για τέτοια διαδικασία θα έπρεπε να την προνοήσει ρητώς στη σχετική νομοθεσία, με βρίσκει σύμφωνη.

Ο αιτητής με την επιστολή του ημερομηνίας 9.5.2012, η οποία οδήγησε στην προσβαλλόμενη απόφαση, ουσιαστικά ζήτησε από τους καθ’ ων η αίτηση να προβούν σε μία ενέργεια η οποία δεν προνοείται πουθενά στον νόμο, δεν έχει νομικό έρεισμα. Το συμφέρον για να είναι έννομο θα πρέπει να αναγνωρίζεται από το δίκαιο ως άξιο έννομης προστασίας.

Υπό το πρίσμα των πιο πάνω, η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη με €1.400 έξοδα υπέρ των καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

Ε. Μιχαήλ,

Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο