Administrative Court annuls decision for rejecting teacher registration due to lack of expert medical opinion.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court annulled the Education Service Commission's decision rejecting the applicant's registration for teachers with disabilities. The applicant argued the decision lacked proper reasoning and failed to conduct a necessary duty of care investigation. The court agreed, ruling that the Commission could not override the specialized medical committee's findings without specific justification.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 146 of the Constitution; Article 2 of the Persons with Disabilities Employment Law 2009: An administrative body must base its decisions on a duty of care investigation and cannot override specialized medical opinions without providing specific, reasoned justification.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
HADJIGAVRIEL ν. REPUBLIC (1986) 3 CLR 52
KRITIOTIS ν. M'TY OF PAPHOS AND OTHERS (1986) 3 CLR 322
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:144
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 262/2014)
6 Ιουνίου, 2016
[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΝΑΚΑΣ
Αιτητής,
-ΚΑΙ-
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Καθ’ ων η Αίτηση.
Χ. Καρύδης, για Α. ΠΑΤΣΑΛΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόροι για Αιτητή
Λ. Λάμπρου-Ουστά, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α’, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Δικηγόρο για Καθ’ ων η αίτηση
ΑΠΟΦΑΣΗ
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.Δ.Δ.: Με την παρούσα προσφυγή ο αιτητής προσβάλλει την νομιμότητα απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του για εγγραφή στους ειδικούς καταλόγους διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες (Φιλολογικών).
Τα ενώπιον μου έγγραφα αποκαλύπτουν, ότι το επίδικο θέμα έχει προϊστορία.
Συγκεκριμένα το Ανώτατο Δικαστήριο, με απόφαση του (τότε) Δικαστή Κραμβή ημερομηνίας 11.1.2013 στις Συνεκδικαζόμενες Προσφυγές Αρ. 1091/2011 και 1470/2011 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΝΑΚΑΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ακύρωσε προηγούμενη απόφαση των καθ’ ων η αίτηση να απορρίψουν αίτημα του και εδώ αιτητή για εγγραφή του στους ειδικούς καταλόγους διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες (Φιλολογικών), με το σκεπτικό, ότι ο αιτητής δεν ενέπιπτε στην έννοια του «ατόμου με αναπηρίες», όπως ο ορισμός αυτός ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του περί Πρόσληψης Ατόμων με Αναπηρίες στον Ευρύτερο Δημόσιο Τομέα (Ειδικές Διατάξεις) Νόμου του 2009, Ν.146(Ι)/09.
Είχε, συγκεκριμένα, αναφερθεί, μεταξύ άλλων, στην εν λόγω απόφαση (ανωτέρω), με δικές μου υπογραμμίσεις:
«…Οι ενστάσεις του αιτητή παραπέμφθηκαν από την ΕΕΥ στη Διευθύντρια του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με αναπηρίες προκειμένου να επαναξιολογήσουν τον αιτητή. Απεστάλη νέα έκθεση της Πολυθεματικής Επιτροπής ημερ. 31.5.11 στην οποία ο αιτητής κρίνεται αφενός ως «άτομο με αναπηρίες» και δικαιούχος εφαρμογής του Νόμου και αφετέρου άτομο νοητικά και σωματικά κατάλληλο για διορισμό στην θέση εκπαιδευτικού με τις εξής επεξηγήσεις:
«Παρουσίασε πιστοποιητικό που αναφέρει ότι έχει μέχρι και 2 grand mal κρίσεις τον μήνα»
«Νοητικά και σωματικά κατάλληλος για την θέση, αλλά εμπίπτει στον ορισμό λόγω συχνών κρίσεων.»
Ακολούθως η ΕΕΥ στη συνεδρία της ημερ. 3.6.11 εξετάζοντας τις ενστάσεις του αιτητή και παρά την έκθεση της Επιτροπής, κατέληξε σε απορριπτική απόφαση γιατί έκρινε ότι η φύση του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε (επιληψία) και οι συχνές κρίσεις που παθαίνει δεν τον καθιστούν κατάλληλο για την εκτέλεση των καθηκόντων της ειδικότητας του.
……………………………………………………………………….
Ο αιτητής ορθά θέτει θέμα ελλιπούς αιτιολογίας και δέουσας έρευνας καθώς και θέμα παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης. Η Πολυθεματική Επιτροπή που εξέτασε για δεύτερη φορά τον αιτητή, έχοντας ενώπιον της ιατρική γνωμάτευση από ιατροσυμβούλιο της Ελλάδας και επιπρόσθετα ιατρικά πιστοποιητικά προέβη σε κλινικές διαπιστώσεις και διαμόρφωσε την γνωμοδότηση της αρμοδίως δυνάμει των άρθρων 3, 5 και 6 του Νόμου.
Βέβαια η γνωμοδότηση δεν ήταν δεσμευτική προς το διορίζον όργανο αλλά ασφαλώς πολύ σημαντική και ξεκάθαρη ως προς τα συμπεράσματα της. Η ΕΕΥ, ως διορίζον όργανο όφειλε να δώσει ειδική αιτιολογία για να αποστεί. Η αιτιολογία που καταγράφηκε («ότι η φύση του προβλήματος υγείας (επιληψία) και οι συχνές κρίσεις δεν τον καθιστούν κατάλληλο για την εκτέλεση των καθηκόντων της ειδικότητας του») δεν είναι πειστική ως ειδική αιτιολογία παράκαμψης προηγούμενης γνωμοδότησης.Πέραν της γενικότητας της που κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται σε έλλειψη περαιτέρω έρευνας αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα της συχνότητας και της έντασης των επιληπτικών κρίσεων, το συμπέρασμα της ακαταλληλότητας του αιτητή να ασκήσει τα καθήκοντα φιλολόγου έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την απόφαση της ΕΕΥ να τον εντάξει στον πίνακα διοριστέων που μάλιστα δημοσιοποιήθηκε την ίδια ημερομηνία με την προσβαλλόμενη απόφαση.
Πρόκειται για ασυνεπή και αντιφατική συμπεριφορά της διοικήσεως που αναπόφευκτα οδηγεί σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.».
Η εδώ επίδικη απόφαση είναι το προϊόν επανεξέτασης του θέματος, μετά την πιο πάνω ακυρωτική απόφαση.
Συγκεκριμένα, οι καθ’ ων η αίτηση, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (εφεξής η «Επιτροπή»), αφού μελέτησε, ως αναφέρει, την εν λόγω ακυρωτική απόφαση προχώρησε σε επανεξέταση της αίτησης του αιτητή για εγγραφή στον ειδικό κατάλογο διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες (Φιλολογικών) και της ένστασης του ημερομηνίας 9.3.2011 για τη μη συμπερίληψη του ονόματος του στον εν λόγω κατάλογο, με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς του ουσιώδους χρόνου.
Στο πλαίσιο της επανεξέτασης, η Επιτροπή, με επιστολή της ημερομηνίας 29.4.2013, επικοινώνησε με την Διευθύντρια του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες, ζητώντας περισσότερες πληροφορίες σχετικά με 1) τη συχνότητα και σοβαρότητα των επιληπτικών κρίσεων του αιτητή, 2) τα επακόλουθα μιας επιληπτικής κρίσης και 3) την πιθανότητα εμφάνισης μιας επιληπτικής κρίσης κατά το χρονικό διάστημα που ο αιτητής θα βρίσκεται στην αίθουσα διδασκαλίας.
Η απάντηση, την οποία έλαβε η Επιτροπή με επιστολή της Διευθύντριας Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες ημερομηνίας 17.10.2013 έχει ως ακολούθως, με δικές μου υπογραμμίσεις:
«Έχω οδηγίες να αναφερθώ στις επιστολές σας με αριθμό φακέλου 11.10.002.002 και 11.10.003.002 και ημερομηνιών 29.4.13 και 25.7.13 σχετικά με το πιο πάνω θέμα και να σας ενημερώσω τα ακόλουθα:
Το Τμήμα, διενήργησε συνάντηση με Νευρολόγο, ο οποίος συμμετέχει στις Πολυθεματικές Επιτροπές για την υπό αναφορά Νομοθεσία, αφού κρίθηκε απαραίτητο για να απαντηθούν τα ερωτήματα που θέσατε στις σχετικές επιστολές. Από την εν λόγω συνάντηση προέκυψαν τα εξής:
(α) Με βάση ιατρικό πιστοποιητικό που κατέθεσε ο κ. Νάκας, παρουσιάζει επιληπτικές κρίσεις τύπου Grand Mal και πιο συγκεκριμένα 1-2 κρίσεις μηνιαίως (τα 2 σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά επισυνάπτονται).
(β) στο ερώτημα ποια τα πιθανά επακόλουθα μιας επιληπτικής κρίσης τύπου Grand Mal, ο Νευρολόγος διευκρίνισε ότι τέτοιες κρίσεις υπονοούν απώλεια συνείδησης και σπασμούς, οι οποίοι μπορούν να διαρκέσουν από λίγα δευτερόλεπτα μέχρι μερικά λεπτά. Επιπλέον διευκρίνισε ότι οι κρίσεις αυτές τερματίζονται συνήθως από μόνες τους, κατά μέσο όρο μετά από 2 λεπτά.
Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να παρουσιαστεί ακράτεια ούρων, δάγκωμα γλώσσας και πιθανοί τραυματισμοί λόγω πτώσης. Έτσι μπορεί κάποτε να υπάρχει ανάγκη παροχής πρώτων βοηθειών.
(γ) σχετικά με το ερώτημα που αφορά την πιθανότητα εμφάνισης μιας επιληπτικής κρίσης κατά το χρονικό διάστημα που ένα άτομο με κρίσεις τύπου Grand Mal βρίσκεται στην αίθουσα διδασκαλίας, ο Νευρολόγος διευκρίνισε ότι τέτοιες κρίσεις μπορεί να παρουσιαστούν οποιαδήποτε ώρα της μέρας και χωρίς προειδοποίηση.
(Ελίζα Γεωργιάδου)
για Διευθύντρια »
Η Επιτροπή, επανεξετάζοντας το θέμα στη συνεδρία της ημερομηνίας 5.12.2013 αποφάσισε να απορρίψει και πάλιν την αίτηση του αιτητή για εγγραφή στον ειδικό κατάλογο διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες (Φιλολογικών) με το ακόλουθο σκεπτικό:
«… Το Ανώτατο Δικαστήριο, με απόφαση του ημερομηνίας 11.1.2013, ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ημερομηνίας 3.6.2011, με την οποία απέρριψε την ένσταση του Νάκα ημερομηνίας 9.3.2011 για τη μη συμπερίληψη του ονόματος του στον ειδικό κατάλογο διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες (Φιλολογικών). Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν είχε γίνει η δέουσα, υπό τις περιστάσεις, έρευνα αναφορικά με το ζήτημα της συχνότητας και της έντασης των επιληπτικών κρίσεων του Νάκα και ότι η αιτιολογία που καταγράφηκε ως λόγος απόρριψης της αίτησης του δεν ήταν πειστική ως αιτιολογία παράκαμψης της γνωμοδότησης της Ειδικής Πολυθεματικής Επιτροπής.
Η Επιτροπή, αφού μελέτησε την πιο πάνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προχώρησε σε επανεξέταση της αίτησης του Νάκα για εγγραφή στον ειδικό κατάλογο διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες (Φιλολογικών), και της ένστασης του ημερομηνίας 9.3.2011 για μη συμπερίληψη του ονόματος του στον εν λόγω κατάλογο, με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς του ουσιώδους χρόνου.
Η Διευθύντρια του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες με επιστολή ημερομηνίας 17.10.2013 ενημέρωσε την Επιτροπή ότι ο αιτητής παρουσιάζει 1-2 σοβαρές κρίσεις μηνιαίως, ότι τέτοιες κρίσεις μπορούν να παρουσιαστούν οποιαδήποτε ώρα της μέρας, χωρίς προειδοποίηση, και ότι υπονοούν απώλεια συνείδησης και σπασμούς, με διάρκεια από λίγα δευτερόλεπτα μέχρι μερικά λεπτά. Στα πιθανά επακόλουθα αναφέρονται επίσης, ακράτεια ούρων, δάγκωμα γλώσσας και τραυματισμοί λόγω πτώσης, που δυνατόν να απαιτήσουν παροχή πρώτων βοηθειών.
Η Επιτροπή, αφού μελέτησε όλα τα ενώπιον της στοιχεία, αποφάσισε να απορρίψει την αίτηση του Νάκα για εγγραφή στον ειδικό κατάλογο διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες (Φιλολογικών), γιατί, λόγω της φύσης της αναπηρίας του, δεν κρίνεται κατάλληλος για την άσκηση των καθηκόντων της θέσης καθηγητή. Για τον ίδιο λόγο, η Επιτροπή αποφάσισε να απορρίψει την ένσταση του ημερομηνίας 9.3.2011 για τη μη συμπερίληψη του ονόματος του στον εν λόγω κατάλογο.
Επιπλέον, η Επιτροπή αποφάσισε να διατηρήσει το όνομα του αιτητή στον πίνακα διοριστέων καθηγητών Φιλολογικών, αφού αυτός κατέχει όλα τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης καθηγητή προσόντα για συμπερίληψη στον εν λόγω πίνακα. Η καταλληλότητα του για διορισμό από τον πίνακα διοριστέων καθηγητών Φιλολογικών θα εξεταστεί, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 28Γ(1)(γ) των περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων, όταν υπάρξει ανάγκη πλήρωσης κενών μόνιμων θέσεων πρώτου διορισμού και ο αιτητής έχει σειρά προτεραιότητας για διορισμό.»
Την πιο πάνω απόφαση, ως προαναφέρθηκε, προσβάλλει ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή.
Στο σημείο αυτό και πριν προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της προσφυγής, οφείλεται να εξεταστεί προδικαστική ένσταση, την οποία η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση προέβαλε με την γραπτή της αγόρευση και, συγκεκριμένα, ότι με την παρούσα προσφυγή (ενόψει και των όσων αναφέρει ο αιτητής στην δική του γραπτή του αγόρευση) δεν προσβάλλεται η τελευταία διοικητική απόφαση επί του θέματος ημερομηνίας 5.12.2013, αλλά προηγούμενη απόφαση των καθ’ ων η αίτηση, η οποία του κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερομηνίας 13.9.2013 και η οποία εκπροθέσμως, με την παρούσα, προσβάλλεται. Ακόμα, όμως, και αν ο αιτητής προσβάλλει την τελική διοικητική απόφαση επί του θέματος, κωλύεται να προωθεί λόγους ακύρωσης για θέματα, για τα οποία ενημερώθηκε ήδη με την επιστολή των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 13.9.2013.
Η πιο πάνω προδικαστική ένσταση, υπό όλες τις πτυχές που τίθεται και η οποία, βέβαια, σύμφωνα με πάγια νομολογία εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο (βλ. HadjiGavriel v. Republic (1986) 3(Α) C.L.R. 52), εξόφθαλμα δεν μπορεί να ευσταθήσει. Ο αιτητής, ως προκύπτει από την θεραπεία της προσφυγής του, σαφώς προσβάλλει την απόφαση που του κοινοποιήθηκε με επιστολή των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 6.12.2013 προς τους δικηγόρους του και αυτή είναι η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση, η οποία λήφθηκε στις 5.12.2013.
Ο αιτητής υποστηρίζει ότι έλαβε γνώση της απόφασης στις 10.12.2013 και, ελλείψει αντιλόγου υποστηριζόμενου δια επαρκούς αποδείξεως εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, η εν λόγω ημερομηνία λήψης γνώσης της απόφασης πρέπει να θεωρείται ως δεδομένη. Το βάρος απόδειξης ότι η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη το φέρει αυτός που προβάλλει τον ισχυρισμό αυτό, εδώ οι καθ’ ων η αίτηση (βλ.
Kritiotis v. Municipality of Paphos & others (1986) 3 C.L.R. 322, 346, Μαρκίδου ν. Κ.Ο.Τ. (1992) 4 (Στ) Α.Α.Δ. 4472, 4482). Περαιτέρω, η προσφυγή καταχωρήθηκε την 75η μέρα από την λήψη γνώσης αυτής (24.2.2014), δεδομένου ότι η προηγούμενη ημέρα (23.2.2014) ήταν εξαιρετέα (Κυριακή). Η δε (τελική) διοικητική απόφαση και το περιεχόμενο της είναι η εδώ υπό κρίση και δεν συνιστά κώλυμα έγερσης και προώθησης νομικών ισχυρισμών η ενημέρωση του αιτητή για το αιτιολογικό προηγούμενης απόφασης, όσο και αν αυτό συμπίπτει με αυτό της επίδικης, φτάνει, βέβαια, οι ισχυρισμοί που προωθούνται να αφορούν στο περιεχόμενο της εδώ προσβαλλόμενης απόφασης (ή προπαρασκευαστικών ή ενδιάμεσων πράξεων αυτής).
Επί της ουσίας, ο αιτητής, μέσω της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του, προώθησε ως λόγους ακυρώσεως της επίδικης απόφασης τους εξής: 1) έλλειψη επαρκούς και/ ή δέουσας έρευνας των καθ’ ων η αίτηση και πλημμελή άσκηση της διακριτικής τους ευχέρειας, 2) παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης, 3) έλλειψη αιτιολογίας και/ ή επαρκούς αιτιολογίας και 4) παραβίαση του δικαιώματος του αιτητή στην ισότητα ευκαιριών και μεταχείρισης μεταξύ των αναπήρων εργαζομένων και των άλλων εργαζομένων.
Ο αιτητής υποστηρίζει τους πιο πάνω λόγους ακυρότητας, επικαλούμενος γενικότητα και όχι εξατομίκευση της έρευνας και μη επαρκή αιτιολογία, υπό την έννοια, ότι η αναφορά στην παράγραφο β της επιστολής της Διευθύντριας ημερομηνίας 17.10.2013 (ανωτέρω) σε πιθανά επακόλουθα της αναπηρίας, από την οποία πάσχει και ο αιτητής, δεν ισχύουν όλα και στην περίπτωση του αιτητή (λ.χ.
τα συμπτώματα ακράτειας ούρων), ως προκύπτει από τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά τα οποία προσκόμισε ο αιτητής και της γνωματεύσεις ιατρών της Πολυθεματικής Επιτροπής. Περαιτέρω, ο αιτητής υποστηρίζει, ότι οι πιθανότητες ο αιτητής να πάθει κρίση εν ώρα μαθήματος είναι ελάχιστες. Εν συνεχεία, ο αιτητής διατείνεται, ότι οι καθ’ ων η αίτηση δεν έλαβαν υπόψη ιατρική βεβαίωση ημερομηνίας 31.7.2013, στην οποία αναφέρεται ότι ο αιτητής μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντα του ως καθηγητής-φιλόλογος, καθώς και ότι στο παρελθόν, σύμφωνα με σχετικό έγγραφο, ο αιτητής ήδη εργάστηκε σε Γυμνάσιο στην Ελλάδα ως ωρομίσθιος καθηγητής για έξι μήνες, αλλά και το γεγονός, ότι προσλήφθηκε με ιδιωτική σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου σε θέση «(ΠΕ) Αρχαιολόγων» στα πλαίσια προγράμματος κοινωφελούς χαρακτήρα.
Δεν έλαβαν, επίσης, υπόψη οι καθ’ ων η αίτηση, κατά τον αιτητή, το γεγονός ότι η σχετική νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας προνοεί, σε σχέση με μόνιμο διορισμό, δύο χρόνια δοκιμασία και ότι με έγγραφο του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός ημερομηνίας 12.9.2011 πιστοποιείται ότι η φύση της ασθένειας του και η κατάσταση του επιτρέπουν την από μέρους του άσκηση των καθηκόντων του καθηγητή-φιλόλογου.
Επικαλείται, επίσης, ο αιτητής αντίφαση στην απόφαση των καθ’ ων η αίτηση και ταυτόχρονα παραβίαση των αρχών χρηστής διοίκησης, πλάνης περί τα πράγματα και παραβίαση του δεδικασμένου, το οποίο παράχθηκε στις συνεκδικαζόμενες Προσφυγές 1091/2011 και 1470/2011 (supra), ενόψει του ότι οι καθ’ ων η αίτηση απέρριψαν την συμπερίληψη του αιτητή στους ειδικούς καταλόγους διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες (Φιλολογικών) ενώ ταυτόχρονα συμπεριέλαβαν τον αιτητή στον πίνακα διοριστέων εκπαιδευτικών χωρίς προβλήματα υγείας.
Τέλος, ο αιτητής επικαλείται παραβίαση του δικαιώματος του αιτητή στην παροχή ισότητας ευκαιριών και ίσης μεταχείρισης μεταξύ των αναπήρων εργαζομένων και των άλλων εργαζομένων, ως το δικαίωμα αυτό αυτό καταγράφεται στο προοίμιο του περί Πρόσληψης Ατόμων με Αναπηρίες στον Ευρύτερο Δημόσιο Τομέα (Ειδικές Διατάξεις) Νόμου, Ν. 146 (Ι)/2009, κατοχυρώνεται με το άρθρο 38 του Ν. 158 (Ι)/99, καθώς και ως αυτό προστατεύεται με το άρθρο 27 της Σύμβασης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες, την οποία η Δημοκρατία έχει προσυπογράψει στις 30.3.2007 και από την Σύμβαση Αρ. 159 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την Επαγγελματική Αποκατάσταση και Απασχόληση Αναπήρων Προσώπων, σύμβαση την οποία η Δημοκρατία έχει κυρώσει νομοθετικά.
Εξετάζοντας τα πιο πάνω, σημειώνεται, καταρχήν, ότι το δεσμευτικό δεδικασμένο της δικαστικής απόφασης στις Συνεκδικαζόμενες Προσφυγές Αρ. 1091/2011 και 1470/2011 (supra) αναλύεται ουσιαστικά στα ακόλουθα ευρήματα:
Πρώτον, η Πολυθεματική Επιτροπή, η οποία εξέτασε για δεύτερη φορά τον αιτητή, έχοντας ενώπιον της ιατρική γνωμάτευση από ιατροσυμβούλιο της Ελλάδας και επιπρόσθετα ιατρικά πιστοποιητικά α) προέβη σε κλινικές διαπιστώσεις και β) διαμόρφωσε την γνωμοδότηση της αρμοδίως με βάση τον Νόμο.
Δεύτερον, η γνωμοδότηση της Πολυθεματικής Επιτροπής δεν ήταν μεν δεσμευτική προς το διορίζον όργανο αλλά πολύ σημαντική και ξεκάθαρη ως προς τα συμπεράσματα της.
Τρίτον η Επιτροπή ως διορίζον όργανο όφειλε να δώσει ειδική αιτιολογία για να αποστεί.
Τέταρτον, η αιτιολογία που καταγράφηκε («ότι η φύση του προβλήματος υγείας (επιληψία) και οι συχνές κρίσεις δεν τον καθιστούν κατάλληλο για την εκτέλεση των καθηκόντων της ειδικότητας του») δεν είναι πειστική ως ειδική αιτιολογία παράκαμψης προηγούμενης γνωμοδότησης. Αυτή ήταν α) γενική και β) κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται σε έλλειψη περαιτέρω έρευνας αναφορικά με το (i) κρίσιμο ζήτημα της συχνότητας και (ii) της έντασης των επιληπτικών κρίσεων.
Πέμπτο, το συμπέρασμα της ακαταλληλότητας του αιτητή να ασκήσει τα καθήκοντα φιλολόγου έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την απόφαση της Επιτροπής να τον εντάξει στον πίνακα διοριστέων εκπαιδευτικών που, μάλιστα, δημοσιοποιήθηκε την ίδια ημερομηνία με την προσβαλλόμενη απόφαση. Πρόκειται για ασυνεπή και αντιφατική συμπεριφορά της διοικήσεως που αναπόφευκτα οδηγεί σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.
Ξεκινώντας από το πέμπτο σημείο του δεδικασμένου (ανωτέρω) θεωρώ, ότι οι καθ’ ων η αίτηση έχουν αντεπεξέλθει του καθήκοντος τους συμμόρφωσης με το δεδικασμένο, αφού ουσιαστικά η κρίση για την καταλληλότητα του αιτητή, σε σχέση με την απόφαση συμπερίληψης του στον κατάλογο διοριστέων εκπαιδευτικών, αφέθηκε να αποφασιστεί στο μέλλον και, προφανώς, υπό τις περιστάσεις του αιτητή, όσον αφορά την ασθένεια του, που θα ισχύουν κατά το μελλοντικό χρονικό σημείο που «….υπάρξει ανάγκη πλήρωσης κενών μόνιμων θέσεων πρώτου διορισμού και ο αιτητής έχει σειρά προτεραιότητας για διορισμό…» Συνεπώς, δεν έχουμε στο επίδικο χρονικό σημείο λήψης της εδώ προσβαλλόμενης απόφασης εύρημα των καθ’ ων η αίτηση, λόγω της συμπερίληψης του αιτητή στον κατάλογο διοριστέων, ότι είναι κατάλληλος για άσκηση των καθηκόντων της θέσης (εύρημα, το οποίο αν υφίστατο, θα ήταν, όντως, αντιφατικό με την ταυτόχρονη συμπερίληψη του αιτητή στον επίδικο κατάλογο διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες) αλλά ουσιαστικά απόφαση υπό την αίρεση διαπίστωσης της καταλληλότητας ή μη του αιτητή σε μελλοντικό στάδιο. Τονίζω, ότι η συμπερίληψη του στον κατάλογο διοριστέων εκπαιδευτικών δεν είναι η επίδικη απόφαση στην παρούσα περίπτωση, αλλά η μη συμπερίληψη του στον κατάλογο διοριστέων εκπαιδευτικών με αναπηρίες.
Όσον αφορά το πρώτο, δεύτερο και τρίτο σημείο του δεδικασμένου (ανωτέρω) δεν παρουσιάζεται οποιαδήποτε ανάγκη ειδικής ενασχόλησης του Δικαστηρίου, παρά μόνο για να τονιστεί ότι το Δικαστήριο στις Συνεκδικαζόμενες Προσφυγές Αρ. 1091/2011 και 1470/2011 (supra) υπέδειξε εμφαντικά α) τη σαφήνεια του ευρήματος της β) αρμόδιας Πολυθεματικής Επιτροπής ως γ) προϊόν κλινικών διαπιστώσεων μετά από εξέταση του αιτητή (μετά από δεύτερη, μάλιστα, εξέταση) και έχοντας υπόψη και τα πιστοποιητικά που προσκόμισε ο αιτητής, καταλήγοντας ότι δ) ο αιτητής ήταν κατάλληλος για ασκεί τα καθήκοντα του καθηγητή (Φιλολογικών).
Οι καθ’ ων η αίτηση είχαν, βέβαια, σύμφωνα με το παραχθέν δεδικασμένο στις Συνεκδικαζόμενες Προσφυγές Αρ. 1091/2011 και 1470/2011 (supra), την αποφασιστική αρμοδιότητα να αποφασίσουν για το θέμα. Υπό αυτό το δεδομένο, η προαναφερθείσα γνωμάτευση της Πολυθεματικής Επιτροπής δεν ήταν δεσμευτική για τους καθ’ ων η αίτηση, αλλά όπως επισήμανε και το Δικαστήριο στις προαναφερθείσες συνεκδικαζόμενες υποθέσεις, ήταν «…πολύ σημαντική και ξεκάθαρη ως προς τα συμπεράσματα της.».
Οι καθ’ ων η αίτηση επέλεξαν, κατά την επανεξέταση, να μην αποταθούν εκ νέου στην Πολυθεματική Επιτροπή με τα ερωτήματα τους (το ερώτημα, κατά πόσο οι καθ’ ων η αίτηση εδικαιούντο να αποταθούν σε άλλο εξειδικευμένο πρόσωπο ή σώμα για γνωμάτευση εκτός, πέραν και προς ανατροπή της γνωμάτευσης της Πολυθεματικής Επιτροπής δεν εγέρθει στην παρούσα περίπτωση από τον αιτητή και συνεπώς δεν θα εξετασθεί.
Βλ. και την απόφαση μου ημερομηνίας 21.3.2016 στην Προσφυγή Αρ. 5640/2013 ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΗΣ ΤΕΛΛΟ και ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, στην οποία το θέμα αφέθηκε, επίσης, ανοικτό, αφού εκεί δεν παρίστατο ανάγκη εξέτασης του, ως εκ του εκεί αποτελέσματος). Αντίθετα, οι καθ’ ων η αίτηση αποτάθηκαν με τα ερωτήματα τους αυτά μόνο στην Διευθύντρια του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες και αυτή, με τη σειρά της (βλ.
επιστολή της ημερομηνίας 17.10.2013, ανωτέρω), διενήργησε απλά και μόνο «…συνάντηση με Νευρολόγο, ο οποίος συμμετέχει στις Πολυθεματικές Επιτροπές για την υπό αναφορά Νομοθεσία..» προς απάντηση των ερωτημάτων- και μόνο- που της τέθηκαν.
Ο εν λόγω Νευρολόγος, όμως, δεν κατονομάζεται πουθενά, ενώ δεν φαίνεται μέσα από το διοικητικό φάκελο που έχει κατατεθεί (ούτε και από την επιστολή της Διευθύντριας του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες ημερομηνίας 17.10.2013 προκύπτει), να έχει συντάξει οποιαδήποτε γραπτή γνωμοδότηση για την περίπτωση του αιτητή, με καταληκτικό εύρημα περί μη καταλληλότητας του αιτητή να ασκεί τα καθήκοντα της θέσης καθηγητή (Φιλολογικών), πέραν από την απάντηση κάποιων γενικών ερωτήσεων για την πάθηση του αιτητή.
Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα του Καθηγητή Επαμεινώνδα Π Σπηλιωτοπούλου «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Τόμος 1, 14η Έκδοση 2011, εκεί σελ. 146 «Η γνωμοδότηση πρέπει να είναι έγγραφη και αιτιολογημένη και να στηρίζεται σε επίκαιρα στοιχεία (ΣΕ 3843/2006.)». Στην απουσία τέτοιας γνωμοδότησης, γραπτής και ενυπόγραφης, η οποία, μάλιστα, θεωρώ εκ των ων ουκ άνευ, ότι πρέπει όχι μόνο να τηρεί συγκεκριμένο αποδεκτό Πρωτόκολλο Αξιολόγησης (Το Πρωτόκολλο, σημειώνεται, που ακολουθεί η Πολυθεματική Επιτροπή έχει σχεδιαστεί με βάση τη Διεθνή Ταξινόμηση της Λειτουργικότητας, της Αναπηρίας και της Υγείας (ICF, International Classification of Functioning, Disability and Health) του Παγκόσμιου Οργανσιμού Υγείας) αλλά, για να γίνει σεβαστό και το παραχθέν δεδικασμένο, να αντιπαραβάλλεται με τα περί του αντιθέτου ευρήματα της Πολυθεματικής Επιτροπής, δεν μπορώ να αποδεχθώ, ότι οι καθ’ ων η αίτηση διεξήγαγαν την δέουσα έρευνα και αιτιολογία περί του ζητήματος της καταλληλότητας του αιτητή.
Μάλιστα, τονίζω ότι δεν προκύπτει να έγινε οποιαδήποτε νέα κλινική εξέταση του αιτητή. Ουσιαστικά, η Επιτροπή αποφάνθηκε, και πάλιν, περί μη καταλληλότητας του αιτητή να ασκεί τα καθήκοντα της θέσης καθηγητή (Φιλολογικών) όχι βασιζόμενη σε καταληκτικό εύρημα περί μη καταλληλότητας του αιτητή στη βάση κάποιας- ικανής προς απόδοση ειδικής αιτιολογίας για διαφοροποίηση από την γνωμοδότηση της (πολυμελούς) Πολυθεματικής Επιτροπής- εμπεριστατωμένης γνωμάτευσης εμπειρογνώμονα (συνταγμένης με επαρκείς προδιαγραφές, ως προαναφέρθηκε), αλλά ανάγοντας και πάλιν εαυτόν σε εξειδικευμένο περί τέτοιων ιατρικών θεμάτων όργανο, που σαφώς δεν είναι και αποφαινόμενη με βάση τις απαντήσεις που καταγράφηκαν στην επιστολή της Διευθύντριας ημερομηνίας 17.10.2013.
Και χωρίς, μάλιστα, να αφιερώσει ούτε λέξη στην αιτιολογία της απόφαση της σε σχέση με το περί του αντιθέτου εύρημα της Πολυθεματικής Επιτροπής. Ως ανέφερα, μεταξύ άλλων, και στην απόφαση μου στην απόφαση στην Προσφυγή Αρ. 5640/2013 (supra) «…Σαφώς, δεν είναι σε θέση η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας να αποφαίνεται από μόνη της και χωρίς την επίκληση της γνώμης εμπειρογνωμόνων, κατά πόσο μια εργασία είναι, για τους σκοπούς του όρου «άτομο με αναπηρίες», είτε «κατάλληλη» είτε «καταλληλότερη» για συγκεκριμένη αναπηρία.
Πόσο μάλλον, να καταλήγει από μόνη της σε συμπεράσματα επί τούτου, αντίθετα από το ίδιο το εξειδικευμένο ιατρικά όργανο (την ειδική πολυθεματική επιτροπή), στην οποία ο νομοθέτης έχει αναθέσει τέτοια αξιολόγηση (βλ. άρθρο 2 του Νόμου), ακριβώς λόγω της εξειδικευμένης γνώσης της και την οποία υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη.
Και, μάλιστα, χωρίς παράθεση ειδικής αιτιολογίας προς τούτο….».
Συνεπώς, με βάση όσα ανάφερα ανωτέρω και για τους προαναφερθέντες λόγους βρίσκω, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει ως προϊόν μη δέουσας έρευνας αλλά και ανεπαρκούς (ειδικής) αιτιολογίας.
Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα €1400 πλέον Φ.Π.Α. υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο