Administrative court annuls deportation order due to contradictory reasoning between letter and file regarding illegal stay status.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court annulled the deportation order against Thi Chien Doan, a Vietnamese national, citing a fundamental contradiction in the administrative reasoning. The court found that the official letter stated the applicant was an illegal immigrant due to an expired permit, yet the file records showed the permit was cancelled on the same day without prior notification. The court ruled that this inconsistency between the file contents and the stated grounds constituted a material defect under Article 28(1) of the General Principles of Administrative Law, rendering the decision void. Consequently, the court declared the remaining grounds for annulment unnecessary and awarded costs to the applicant.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 28(1) of the General Principles of Administrative Law; Article 146 of the Constitution: Administrative decisions must have clear and consistent reasoning; a contradiction between the file evidence and the stated grounds for illegality constitutes a material defect warranting annulment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:138
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 933/2014)
30 Μαΐου, 2016
[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
THI CHIEN DOAN
Αιτήτριας,
-ΚΑΙ-
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η Αίτηση.
Χρ. Χριστούδιας, για Νίκος Α. Λοϊζου & Χρίστος Γ. Χριστούδιας, δικηγόροι για την Αιτήτρια.
Κ. Σταυρινός, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρος για τους Καθ’ ων η αίτηση.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.Δ.Δ.: Με την παρούσα προσφυγή επιζητείται, ως επιβεβαιώνεται στην γραπτή αγόρευση, η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους της αιτήτριας, η ακύρωση απόφασης των καθ’ ων η αίτηση να ανακαλέσουν την άδεια παραμονής και εργασίας της αιτήτριας στην Κύπρο, η οποία γνωστοποιήθηκε στις 7.6.2014 στην αιτήτρια με επιστολή, η οποία φέρει ημερομηνία 23.4.2014.
Στο σημείο αυτό παρατηρώ, ότι το ίδιο αίτημα για την ίδια επίδικη ως άνω απόφαση επαναλαμβάνεται στις αιτούμενες θεραπείες Α μέχρι Ζ στην Αίτηση Ακυρώσεως, με μόνη διαφορά, στο λεκτικό έκαστης θεραπείας, την επίκληση
κάθε φορά διαφορετικών λόγων ακυρώσεως της ίδιας πάντα μίας και μόνο απόφασης, δικονομική πρακτική, η οποία είναι κατ’ ελάχιστον αχρείαστη και, δικονομικά ή ουσιαστικά δεν εξυπηρετεί οτιδήποτε ή διασφαλίζει κάτι, πέραν από την ενδεχόμενη δημιουργία σύγχυσης για το αντικείμενο της προσφυγής και, ως εκ τούτου, ορθό είναι να αποφεύγεται.
Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας προσφυγής, ως αναδύονται μέσα από τα ενώπιον μου κατατεθέντα έγγραφα, και στο βαθμό που παρατηρείται ομοφωνία επί αυτών από τους διάδικους, έχουν, περιληπτικά αναφερόμενα, ως ακολούθως:
Η αιτήτρια είναι υπήκοος του Βιετνάμ. Αφίχθηκε για πρώτη φορά στη Δημοκρατία στις 7.3.2011, με άδεια εισόδου, η οποία της εκδόθηκε στις 21.2.2011 με σκοπό να εργαστεί ως οικιακή βοηθός σε οικία στη Λεμεσό.
Στις 17.3.2011 υπέβαλε αίτηση για έκδοση άδειας προσωρινής παραμονής για να εργαστεί ως οικιακή βοηθός στον ίδιο εργοδότη και στις 4.5.2011 εκδόθηκε η σχετική άδεια με ισχύ μέχρι τις 7.3.2015.
Μετά το θάνατο, στις 10.10.2012, του εν λόγω εργοδότη της, η αιτήτρια υπέβαλε στις 30.10.2012 αίτηση για να παραμείνει στη Κυπριακή Δημοκρατία και να εργαστεί ως οικιακή βοηθός σε οικία άλλου εργοδότη και πάλιν στη Λεμεσό. Η εν λόγω αίτηση της αιτήτριας εγκρίθηκε και εκδόθηκε σχετική άδεια στις 7.2.2013 μέχρι τις 7.3.2015.
Με επιστολή του, η οποία φέρει ημερομηνία 11.3.2014 το Κλιμάκιο Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Λεμεσού ενημέρωσε τον Διοικητή του Τμήματος Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (εφεξής «ΥΑΜ») ότι η αιτήτρια είχε συλληφθεί στις 16.2.2014 στην οδό Αγίου Ανδρέου στη Λεμεσό από μέλη του Ουλαμού Πρόληψης Εγκλημάτων («ΟΠΕ») Λεμεσού για άγρα πελατών και της εκδόθηκε εξώδικο πρόστιμο ύψους 84.53 Ευρώ. Στη συνέχεια η αιτήτρια αφέθηκε ελεύθερη.
Επικαλούμενη τα στοιχεία αυτά η Διευθύντρια Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης αποφάσισε, με χειρόγραφη, μονογραφημένη και φέρουσα χειρογράφως την ημερομηνία 22.4.2014 απόφαση της επί εγγράφου της Αστυνομίας ημερομηνίας 9.4.2014 (το οποίο της αποστάληκε για ενημέρωση της αναφορικά με το προαναφερόμενο θέμα της σύλληψης της αιτήτριας και της επιβολής εξώδικου προστίμου σε αυτή) την ακύρωση της άδειας παραμονής της αιτήτριας, λόγω της παραβίασης των όρων αυτής και την έκδοση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης εναντίον της, κρίνοντας ότι, δεδομένου των ενεργειών της, αν της παρεχόταν χρόνος για οικειοθελή αναχώρηση της, υφίσταται σοβαρό ενδεχόμενο εξαφάνισης της. Αναφέρει, συγκεκριμένα, κατά λέξη, η εν λόγω χειρόγραφη απόφαση, με δικές μου υπογραμμίσεις:
«Η άδεια ακυρώνεται λόγω της ενέργειας της προς άγραν πελατών και εναντίον της να εκδοθούν διατάγματα κρινόμενο ότι δεδομένου των ενεργειών της αν δοθεί χρόνος για οικειοθελή αναχώρηση υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να εξαφανιστεί.»
Τα σχετικά διατάγματα κράτησης και απέλασης εναντίον της αιτήτριας εκδόθηκαν στις 23.4.2014 και διαβιβάστηκαν στην Αστυνομία στις 24.4.2014 για εκτέλεση.
Η αιτήτρια συνελήφθηκε στις 7.6.2014 από την ΥΑΜ Λεμεσού και την ίδια ημέρα της επιδόθηκε επιστολή της Διευθύντριας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, η οποία φέρει ημερομηνία 23.4.2014, με την οποία της γνωστοποιήθηκε, ότι είναι παράνομη μετανάστρια, λόγω παράνομης παραμονής της (σημ. στη Δημοκρατία) και ότι, ως εκ τούτου, η προσωρινή άδεια παραμονής της ανακλήθηκε και εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης εναντίον της.
Η προαναφερόμενη επιστολή ημερομηνίας 23.4.2014, η οποία φέρει ευδιάκριτα την υπογραφή της ίδιας (τότε) Διευθύντριας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, προνοεί ως εξής, κατά λέξη, στις πρώτες δύο παραγράφους, με δικές μου υπογραμμίσεις:
«You are hereby informed that you are an illegal immigrant by virtue of paragraph (K), section 1, Article 6 of the Aliens and Immigration Law, Chapter 105 as amended until 2013, because of illegal stay.
Consequently I have revoked your temporary residence permit and proceeded with the issue of deportation and detention orders dated 23/4/2014 against you….»
Στις 19.6.2014 η αιτήτρια καταχώρισε στο Ανώτατο Δικαστήριο την Προσφυγή με Αρ. 849/14 εναντίον της απόφασης έκδοσης των προαναφερόμενων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης της και, ταυτόχρονα, αιτήθηκε, με μονομερή αίτηση της, την αναστολή αυτών.
Η αίτηση της αιτήτριας για αναστολή των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης της απορρίφθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.7.2014 στην Προσφυγή Αρ. 849/14. Ως εκ τούτου, η αιτήτρια απελάθηκε στη χώρα της.
Με απόφαση του ημερομηνίας 20.11.2014 στην Προσφυγή Αρ. 849/14, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τα εκεί προσβληθέντα διατάγματα κράτησης και απέλασης.
Η παρούσα προσφυγή με Αρ. 933/14 εναντίον της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση να ανακαλέσουν την άδεια παραμονής και εργασίας στην Κύπρο της αιτήτριας (βλ. ανωτέρω) , καταχωρήθηκε στις 8.7.2014.
Η αιτήτρια, μέσω της γραπτής αγόρευσης και γραπτής απάντησης του δικηγόρου της, φαίνεται να αμφισβητεί, καταρχήν, τα γεγονότα, ως τα περιγράφει η Αστυνομία, όσον αφορά την σύλληψη της αιτήτριας στις 16.2.2014 στη Λεμεσό. Αμφισβητεί, επίσης, κατά πόσο η Διευθύντρια Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, όταν αποφάσιζε στις 22.4.2014 ως αποφάσισε (ανωτέρω), είχε όντως ενώπιον της και έλαβε υπόψη της το έγγραφο της Αστυνομίας ημερομηνίας 9.4.2014, το οποίο της είχε αποσταλεί για ενημέρωση αναφορικά με το προαναφερόμενο θέμα της σύλληψης της αιτήτριας και της επιβολής εξώδικου προστίμου σε αυτή, διότι έχουν τεθεί σφραγίδες επί του εν λόγω εγγράφου στις οποίες, κατ’ ισχυρισμό της αιτήτριας, αποδεικνύουν ότι το εν λόγω έγγραφο παραλήφθηκε από το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης μόλις στις 23.4.2014, δηλαδή μία ημέρα μεταγενέστερα της αποφάσεως της Διευθύντριας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης.
Θεωρεί, επίσης, η αιτήτρια, ότι σκοπίμως και παραπλανητικά αναφέρθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση, ότι η αιτήτρια «εντοπίστηκε» μόλις στις 7.6.2014, ενώ οι αποφάσεις που την αφορούσαν είχαν εκδοθεί ήδη από τις 22.4.2014 και 23.4.2014, υποστηρίζοντας, ότι η αιτήτρια διέμενε όλο το κρίσιμο διάστημα μεταξύ της έκδοσης και γνωστοποίησης των εν λόγω αποφάσεων στο σπίτι του εργοδότη της και ήταν εύκολα ανευρέσιμη.
Επίσης, αμφισβητεί, κατά πόσον η αιτήτρια κατανόησε την επίδικη απόφαση, ως σημειώνεται στην επιστολή ημερομηνίας 23.4.2014, η οποία της δόθηκε στις 7.6.2014, αφού αυτή ήταν στην Αγγλική, γλώσσα την οποία, κατά τον δικηγόρο της, δεν κατέχει. Έγιναν και άλλες αναφορές από τους δικηγόρους της αιτήτριας στη γραπτή αγόρευση και γραπτή απάντηση τους περί των γεγονότων, οι οποίες όμως, μάλλον κατατάσσονται στο πεδίο διαφορετικής ερμηνείας αυτών και όχι αμφισβήτησης της αληθείας τους.
Δεδομένου, ότι οι πιο πάνω προαναφερόμενες αμφισβητήσεις επί των γεγονότων αποτελούν, σε μεγάλο βαθμό και το υπόβαθρο ισχυρισμών που προέβαλε η αιτήτρια σε συνάρτηση με λόγους ακύρωσης για έλλειψη δέουσας έρευνας και άλλων συναφών ισχυρισμών, η βασιμότητα των εν λόγω αμφισβητήσεων θα τύχει διερεύνησης από το Δικαστήριο, κατά την εξέταση των σχετικών λόγων ακυρώσεως.
Η αιτήτρια προωθεί σειρά λόγων ακυρώσεως με την παρούσα προσφυγή της. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται η αιτήτρια, μέσω του ευπαίδευτου δικηγόρου της, ότι η αιτιολογία που δόθηκε για την προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι η δέουσα ή επαρκής, παραβιάζει τον περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμο, Κεφ. 105 (εφεξής «ο Νόμος»), ότι η επίδικη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 14Α του Νόμου,, αποτελεί προϊόν πλάνης περί τον νόμο και τα πράγματα και αποτέλεσμα ελλιπούς ή ανεπαρκούς έρευνας. Όλοι οι πιο πάνω λόγοι σε διάφορες εκφάνσεις, υποστηριζόμενες, αρκετές φορές, με πέραν του ενός επιχειρήματα.
Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση υπεραμύνεται της νομιμότητας της επίδικης πράξης, απαντώντας στα πιο πάνω και παραθέτοντας σχετική νομολογία.
Εξετάζοντας, ως πρώτο, τον ισχυρισμό περί έλλειψης νόμιμης αιτιολογίας, κρίνω ότι αυτός ευσταθεί.
Συγκεκριμένα, η Διευθύντρια Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης παραθέτει ως αιτιολογία (της) της επίδικης απόφασης στην παρούσα προσφυγή, η οποία είναι η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση να ανακαλέσουν την άδεια παραμονής και εργασίας της αιτήτριας στην Κύπρο (βλ. ανωτέρω στην παρούσα) και η οποία, ως προαναφέρθηκε ανωτέρω, καταγράφηκε και μονογραφήθηκε χειρογράφως στις 22.4.2014, τα εξής από εμένα υπογραμμισμένα (βλ. και ανωτέρω στην παρούσα):
«Η άδεια ακυρώνεται λόγω της ενέργειας της προς άγραν πελατών και εναντίον της να εκδοθούν διατάγματα κρινόμενα ότι δεδομένου των ενεργειών της αν δοθεί χρόνος για οικειοθελή αναχώρηση υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να εξαφανιστεί.».
Συνεπώς, από το κείμενο της απόφασης προκύπτει, καταρχήν, ως αιτιολογία της επίδικης απόφασης η «άγρα πελατών».
Ωστόσο, ως έχει προαναφερθεί, στην επιστολή ημερομηνίας 23.4.2014, η οποία φέρει την υπογραφή της ίδιας της (τότε) Διευθύντριας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης και είναι αυτή, με την οποία κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια (και) η προσβαλλόμενη απόφαση στις 7.6.2014, αναφέρονται τα εξής, με δικές μου υπογραμμίσεις:
«You are hereby informed that you are an illegal immigrant by virtue of paragraph (K), section 1, Article 6 of the Aliens and Immigration Law, Chapter 105 as amended until 2013, because of illegal stay.
Consequently I have revoked your temporary residence permit and proceeded with the issue of deportation and detention orders dated 23/4/2014 against you….»
Καθίσταται, συνεπώς, σαφές, ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, ως καταγράφηκε στις 22.4.2014 με την αιτιολογία, ως αυτή καταγράφηκε στην επιστολή 23.4.2014, την οποία, τονίζω, υπέγραψε η ίδια, λαμβάνουσα την επίδικη απόφαση, Διευθύντρια Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, ουδόλως ταυτίζονται. Στην πρώτη περίπτωση φαίνεται να δόθηκε ως αιτιολογία (στις 22.4.2014) η «άγρα πελατών», ενώ στη δεύτερη περίπτωση (στις 23.4.2014) καταγράφεται ότι η εδώ επίδικη απόφαση έχει ληφθεί ως συνέπεια («Consequently…») απόφασης, ότι η αιτήτρια παράνομα διέμενε στην Δημοκρατία («…because of illegal stay.»).
Η αιτήτρια, όμως, δεν παρέμενε παράνομα στη Δημοκρατία, αφού είχε άδεια παραμονής μέχρι τις 7.3.2015, η οποία δεν είχε ανακληθεί ή ακυρωθεί προηγουμένως, αφενός διότι η (επίδικη) απόφαση ακύρωσης της άδειας της δεν είχε κοινοποιηθεί προηγουμένως στην αιτήτρια, με αποτέλεσμα να μην έχει ακόμη εξωτερικευθεί, ώστε να αποκτήσει έννομες συνέπειες (παρέμεινε, δηλαδή, μέχρι τις 7.6.2014 internum της διοίκησης), αλλά και, αφετέρου και κυριότερα, διότι από το ίδιο το λεκτικό της επιστολής ημερομηνίας 23.4.2014 δεν προκύπτει να προηγήθηκε η επίδικη απόφαση της διοικητικής κρίσης, ότι η αιτήτρια είναι παράνομος μετανάστης, αλλά να ακολούθησε, ως συνέπεια αυτής.
Η αντίφαση αυτή στην αιτιολογία της επίδικης απόφασης, εντοπίστηκε και σχολιάστηκε, για τους σκοπούς βέβαια της εκεί Προσφυγής, και από την Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σταματίου στην απόφαση ημερομηνίας 20.11.2014 Προσφυγή Αρ. 849/14 THI CHIEN DOAN και Κυπριακής Δημοκρατίας, στην οποία ακυρώθηκαν τα εκεί προσβληθέντα διατάγματα κράτησης και απέλασης εναντίον της αιτήτριας, αναφέροντας και τα ακόλουθα, από εμένα υπογραμμισμένα:
«……..Ανεξάρτητα του κατά πόσο θα έπρεπε η ειδοποίηση αυτή να προηγείτο της έκδοσης των διαταγμάτων, στην προκείμενη περίπτωση η εν λόγω ειδοποίηση ενσωματώνεται στην επιστολή που της δόθηκε, Τεκμήριο 12. Σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή, μέρος της οποίας παρατίθεται πιο πάνω, η πληροφόρηση που δίδεται στην αιτήτρια είναι ότι κατέστη παράνομη μετανάστης λόγω παράνομης παραμονής. Αυτό όμως δεν συνάδει με τα στοιχεία του φακέλου, καθότι η αιτήτρια είχε άδεια παραμονής σε ισχύ η οποία ακυρώθηκε στις 22.4.2014, χωρίς να έχει ειδοποιηθεί περί τούτου, παρά μόνο στις 7.6.2014 με το Τεκμήριο 12. Παρατηρείται συναφώς ανακολουθία μεταξύ των στοιχείων του διοικητικού φακέλου και της αιτιολογίας που εκεί δίδεται για την απόφαση της διοίκησης να κηρύξει την αιτήτρια ως παράνομη μετανάστη και της ειδοποίησης που της επιδίδεται, Τεκμήριο 12.
Ως εκ των ανωτέρω, ανεξαρτήτως του κατά πόσο η επίδοση της ειδοποίησης δυνάμει του Καν. 19 θα έπρεπε να προηγηθεί ή όχι της έκδοσης των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης, η διαφορά που εντοπίζεται στο αιτιολογικό καθιστά την παράβαση ουσιώδη και οδηγεί σε ακύρωση της επίδικης πράξης χωρίς να απαιτείται η εξέταση των υπολοίπων λόγων ακύρωσης…….».
Κρίνω, ότι και για τους σκοπούς της παρούσας προσφυγής η ανακολουθία και η αντίφαση που εντοπίζεται στην αιτιολογία της (εδώ) επίδικης απόφασης στην επιστολή ημερομηνίας 23.4.2014 και της αιτιολογίας, ως αυτή καταγράφηκε στις 22.4.2014 χειρογράφως από το ίδιο πρόσωπο (Διευθύντρια Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης) που υπέγραψε και την επιστολή ημερομηνίας 23.4.2014 συνιστά, όντως, ουσιώδη παράβαση και οδηγεί την προσβαλλόμενη απόφαση σε ακύρωση. Ως αναφέρεται και στο άρθρο 28 (1) του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν. 158 (Ι)/99:
«28.-(1) Η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης πρέπει να είναι σαφής, ώστε να μην αφήνει αμφιβολίες ως προς το ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος που οδήγησε το διοικητικό όργανο στη λήψη της απόφασης.»
Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται για τον προαναφερόμενο λόγο.
Ως εκ τούτου, είναι αχρείαστη η ενασχόληση του Δικαστηρίου με τους υπόλοιπους λόγους ακύρωσης, οι οποίοι προβλήθηκαν από την αιτήτρια.
Η προσφυγή επιτυγχάνει με €1150 Ευρώ έξοδα υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο