Administrative court dismisses appeal claiming duty to reinstate in other positions after Article 146(5) compliance. Court holds only original position reinstatement is required.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court dismissed the applicant's appeal challenging a decision to reinstate her only in her original position following Article 146(5) of the Constitution. The applicant argued the administration failed to reinstate her in other positions she might have qualified for, but the court found no legal basis for such a claim. The court ruled that the duty of active compliance under Article 146(5) is limited to restoring the applicant to the specific position confirmed by the prior judicial decision, and no further reinstatement is mandated.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 146(4) and 146(5) of the Constitution; The duty of active compliance by the administration following a judicial decision under Article 146(4) requires reinstatement only to the position confirmed by that decision, not to other potential positions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Χατζηχάννας Βραχίμης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2) (2004) 3 ΑΑΔ 658
Eυσταθιάδης Aνδρέας ν. Aρχής Hλεκτρισμού Kύπρου (2006) 3 ΑΑΔ 657
Kυπριακή Δημοκρατία ν. Xρίστου Iωσηφίδη (2006) 3 ΑΑΔ 702
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:136
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 727/2012
30 Μαΐου 2016
[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]
Αναφορικά με τα άρθρα 146, 29, 28 και 35 του Συντάγματος
Μεταξύ
ΒΡΑΧΙΜΗ Ι. ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑ
Αιτητή
ΚΑΙ
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Καθ’ ης η Αίτηση
………………………….
Ο αιτητής εμφανίζεται προσωπικά.
Για καθ’ ης η αίτηση: κ. Σταυρινός για Γενικό Εισαγγελέα.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή του ο Αιτητής ζητά την ακόλουθη θεραπεία:
«Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της καθ’ ης η αίτηση, που περιέχεται στην επιστολή ημερ.13.3.2012 προς τον αιτητή, η οποία του γνωστοποίησε απορρίπτοντας σχετικό διάβημα ή παραστάσεις του αιτητή προς συμμόρφωση με το Άρθρο 146(5) του Συντάγματος ότι «αναφορικά με τις υποθέσεις για τις οποίες δεν εκκρεμεί οιανδήποτε δικαστική διαδικασία, η Επιτροπή δεν πρόκειται να προχωρήσει σε οιαδήποτε ενέργεια», είναι άκυρη και χωρίς νομικό αποτέλεσμα και παράλληλα αφού η απάντηση αυτή αποτελεί παραβίαση αποκατάστασης νομιμότητας κατά ενεργό βάση με το Άρθρο 146(5) του Συντάγματος ως οφειλόμενη ενέργεια σε ακυρωτικό δεσμευτικό αποτέλεσμα, το παραληφθέν και οφειλόμενο θα πρέπει να εκτελεσθεί / πραγματοποιηθεί.»
Ο αιτητής συνεπεία της απόφασης του Δικαστηρίου στην Α.Ε.3871, διορίστηκε αναδρομικά από τις 15.12.1990 στη θέση Ανώτερου Λειτουργού Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού. Με επιστολή του προς την καθ’ ης η αίτηση ημερομηνίας 14.9.2011 ζήτησε από την καθ’ ης η αίτηση όπως επανεξετάσει όλες τις διαδικασίες διορισμού και προαγωγής ή προαγωγής στις οποίες ήταν υποψήφιος στα πλαίσια των προνοιών του Άρθρου 146(5) του Συντάγματος. Λόγω του ότι δεν έλαβε απάντηση ζήτησε ξανά με επιστολή του ημερομηνίας 6.3.2012 απάντηση στο αίτημά του. Η καθ’ ης η αίτηση απάντησε τελικά με επιστολή της ημερομηνίας 13.3.2012 που αποτελεί και την προσβαλλόμενη απόφαση.
Εγείρεται από την Καθ’ ης η Αίτηση προδικαστική ένσταση της οποίας η εξέταση προέχει. Η προδικαστική ένσταση περιστρέφεται γύρω από τον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει καμία παράλειψη από πλευράς της διοίκησης που να μπορεί να προσβληθεί εφόσον δεν εκκρεμεί οιαδήποτε δικαστική διαδικασία στην οποία η διοίκηση να πρέπει να συμμορφωθεί.
Στην παράγραφο 10 της επιστολής του αιτητή προς την καθ’ ης η αίτηση καταγράφεται το αίτημα του που είναι το ακόλουθο:
«Παρακαλώ πολύ, όπως, με βάση το άρθρο 146(5) του Συντάγματός μας (ενεργός συμμόρφωση), επανεξεταστούν όλες οι διαδικασίες διορισμού / προαγωγής που ήμουν υποψήφιος / δικαιούχος, μετά την ημερομηνία του νέου διορισμού μου, καθώς και οι διαδικασίες για θέσεις προαγωγής μόνον π.χ. Πρώτος Λειτουργός Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, προς αποφυγή αιτήματος για δικαστική εφαρμογή των άρθρων 146 (ιδιαίτερα του 146 (6) και 150 του Συντάγματος.»
Η απόφαση της καθ’ ης η αίτηση που καταγράφεται στην επιστολή προς τον αιτητή ημερομηνίας 13.3.2012, έχει τις εξής τέσσερεις παραμέτρους:
«(α) Αναφορικά με τις υποθέσεις που βρίσκονται ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις οποίες είστε είτε Αιτητής είτε Εφεσείων θα συνεχίσει η εκδίκαση τους ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενημερώθηκε ήδη ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας.
(β) Αναφορικά με τις υποθέσεις που βρίσκονται ενώπιον Συμβουλευτικών Επιτροπών στα πλαίσια επανεξέτασης, ενημερώθηκαν ήδη οι αρμόδιες Συμβουλευτικές Επιτροπές για την αναδρομική αποκατάσταση σας.
(γ) Αναφορικά με τις υποθέσεις για τις οποίες δεν εκκρεμεί οιαδήποτε δικαστική διαδικασία η Επιτροπή δεν πρόκειται να προχωρήσει σε οιαδήποτε ενέργεια και
(δ) Αναφορικά με τα επιδικασθέντα ποσά και τα έξοδα που ζητάτε με τις σχετικές επιστολές σας, δεν είναι θέμα που μπορεί να αποφασίσει η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας.»
Ο αιτητής με την προσφυγή του προσβάλλει την παράγραφο (γ) της απόφασης της καθ’ ης η αίτηση. Ουσιαστικά, ισχυρίζεται ότι μετά τον αναδρομικό διορισμό του, ο οποίος επήλθε ως συμμόρφωση στο αποτέλεσμα δικαστικής διαδικασίας, η διοίκηση είχε περαιτέρω υποχρέωση η οποία απορρέει από το Άρθρο 146.5 να προβεί σε πλήρη αποκατάσταση της επαγγελματικής του ανέλιξης ακόμα και στις περιπτώσεις εκείνες που δεν εκκρεμεί δικαστική διαδικασία και η άρνηση της να το πράξει συνιστά παράλειψη.
Τα Άρθρα 146.4 και 146.5, ως ίσχυαν κατά τον χρόνο λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης, προνοούν ότι:
«4. Επί τοιαύτης προσφυγής το δικαστήριον δύναται, διά της αποφάσεως αυτού:
(α) να επικυρώση, εν όλω ή εν μέρει, την τοιαύτην απόφασιν ή πράξιν ή παράλειψιν ή
(β) να κηρύξη την απόφασιν ή την πράξιν, εν όλω ή εν μέρει, άκυρον και εστερημένην οιουδήποτε αποτελέσματος ή
(γ) να κηρύξει την παράλειψιν εν όλω ή εν μέρει άκυρον και ό,τι παν το παραλειφθέν έδει να είχεν εκτελεσθή.
5. Η κατά την τέταρτην παράγραφον του παρόντος άρθρου απόφασις δεσμεύει παν δικαστήριον, όργανον ή αρχήν εν τη Δημοκρατία, και τα περί ων πρόκειται όργανα, αρχαί ή πρόσωπα υποχρεούνται εις ενεργόν συμμόρφωσιν προς ταύτην.»
Προκύπτει με σαφήνεια από το λεκτικό του Άρθρου 146.5 ότι η υποχρέωση της διοίκησης για ενεργή συμμόρφωση προκύπτει μετά από δικαστική απόφαση η οποία εκδίδεται στα πλαίσια του Άρθρου 146.4. Για να ενεργοποιηθεί, δηλαδή, η υποχρέωση της διοίκησης που απορρέει από το Άρθρο 146.5 θα πρέπει να προηγηθεί δικαστική απόφαση.
Τα αποτελέσματα που επιφέρει μια ακυρωτική απόφαση είναι γνωστά και έχουν επίσης κωδικοποιηθεί μέσω του άρθρου 57 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμο που προνοεί ότι:
«Έπειτα από ακυρωτική απόφαση η πράξη εξαφανίζεται και η διοίκηση υποχρεούται να επαναφέρει τα πράγματα στη θέση στην οποία βρίσκονταν πριν από την έκδοση της πράξης που ακυρώθηκε.»
Στην παρούσα υπόθεση, η διοίκηση συμμορφώθηκε με την πιο πάνω πρόνοια και διόρισε αναδρομικά τον αιτητή στην θέση που αποτελούσε το αντικείμενο της συγκεκριμένης δικαστικής διαδικασίας. Υπήρξε δηλαδή αποκατάσταση του αιτητή.
Επομένως, το ερώτημα που παραμένει είναι κατά πόσο η διοίκηση, στα πλαίσια συμμόρφωσης με δικαστική απόφαση, εκτός από την αποκατάσταση του επιτυχόντα στη θέση που αποτελούσε το αντικείμενο της δικαστικής διαδικασίας οφείλει επίσης να αποκαταστήσει τον επιτυχόντα και σε άλλες θέσεις στις οποίες ενδεχομένως να μπορούσε να επιτύχει εάν είχε εξ αρχής την θέση στην οποία αποκαταστάθηκε.
Αυτό που στην πραγματικότητα ζητά ο αιτητής από την καθ’ ης η αίτηση είναι την ανάκληση συγκεκριμένων αυτοτελών και τετελεσμένων διοικητικών πράξεων. Ο αιτητής δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο που να καταδεικνύει πως σχετίζονται με την υπόθεση στην οποία πέτυχε ακυρωτικό αποτέλεσμα. Ούτε οιανδήποτε μαρτυρία που να ανατρέπει το τεκμήριο της κανονικότητας των εν λόγω πράξεων. Πρόσθετα, εξ όσων μπορώ να αντιληφθώ από το περιεχόμενο της επιστολής του προς την καθ’ ης η αίτηση, προσφυγές που είχε ασκήσει ο αιτητής κατά ανώτερων της υφιστάμενης θέσεων αποσύρθηκαν σε μεταγενέστερο στάδιο ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο κατέλαβε εν πάση περιπτώσει θέση ανώτερη της υφιστάμενης.
Παρόμοια θέματα απασχόλησαν την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ευσταθιάδης ν. Α.Η.Κ. (2006) 3 Α.Α.Δ. 657:
«Σε πλήρη συμφωνία με την απόφαση του συναδέλφου μας, καταλήγουμε πως δεν έχει στοιχειοθετηθεί στην παρούσα περίπτωση καθήκον προαγωγής του αιτητή και πως ορθώς η προσφυγή του απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, αφού αφορούσε σε παράλειψη της εκληφθείσας ως οφειλόμενης προαγωγής.»
Τέλος, παρατηρώ ότι η διαδικασία αποκατάστασης, που στην παρούσα περίπτωση θα πραγματοποιείτο μέσω ανάκλησης πράξεων, είναι αυτοτελής και ανεξάρτητη διαδικασία και δε σχετίζεται με τη διαδικασία επανεξέτασης η οποία πραγματοποιείται στα πλαίσια του Άρθρου 146.5 (βλ. Χατζηχάννας ν. Ε.Δ.Υ. (Αρ.2) (2004) 3 Α.Α.Δ. 658, Ε.Δ.Υ. ν. Ιωσηφίδης (2006) 3 Α.Α.Δ. 702). Η καθ’ ης η αίτηση εκπλήρωσε την υποχρέωση της για συμμόρφωση με τη δικαστική απόφαση, διορίζοντας τον αιτητή αναδρομικά.
Επομένως, δεδομένου ότι δεν υφίσταται οιαδήποτε άλλη δικαστική απόφαση στην οποία να είχε υποχρέωση η διοίκηση να συμμορφωθεί, καταλήγω ότι η προδικαστική ένσταση της καθ’ ης η αίτηση ευσταθεί.
Η προσφυγή απορρίπτεται με €1.300 έξοδα υπέρ της καθ’ ης η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Ε. Μιχαήλ,
Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο