Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 229/2012 ECLI:CY:DD:2016:117 Generato dall'IA

Administrative Court cancels VAT registration order due to prior annulment of underlying tax assessment decision.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 229/2012
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the taxpayer's appeal against the VAT Office's mandatory registration order and penalty. The court relied on a prior annulment of the specific tax assessment that formed the basis for the registration requirement. Consequently, the legal foundation for the registration order and the associated penalty was found to have vanished.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 146(4)(b) of the Constitution; Where a prior administrative act serving as the basis for a subsequent registration order has been annulled, the subsequent order and any related penalties must also be annulled.

Parole chiave

Generato dall'IA
VAT registration mandatory registration annulment of basis tax penalty administrative law Article 146 Constitution VAT Office deduzione fiscale delle spese d'acquisizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146(4)(b) of the Constitution
Article 57 of the General Principles of Administrative Law Law (Law 158(I)/1999)

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Pericleous Developers Limited v. Cyprus, through the Value Added Tax Office, Case No. 527/2013
Basos Chartoupalos & Sons (Aisekerites) Ltd v. Republic of Cyprus, through the Value Added Tax Office, Case No. 2038/2012
ECLI:CY:AD:2015:D525
Court dismisses VAT appeal, ruling technical planning decisions fall outside judicial review scope.
ECLI:CY:DD:2016:117
Administrative Court cancels VAT registration order due to prior annulment of underlying tax assessment decision.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

ΒΑΣΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ & ΥΙΟΙ (ΑΗΣΕΡΚΙΤΕΣ) ΛΤΔ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 527/2013, 17/7/2015, ECLI:CY:AD:2015:D525

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:117

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 229/2012)

10 Μαΐου 2016

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

PERICLEOUS DEVELOPERS LIMITED, Αιτήτρια

και

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ

ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ

Καθ΄ ων η Αίτηση.

Α. Κορακίδου (κα), για την Αιτήτρια.

Ε. Γαβριήλ (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή, η αιτήτρια προσβάλλει τη νομιμότητα και εγκυρότητα της απόφασης του Εφόρου ΦΠΑ (στο εξής «ο Έφορος»), ημερομηνίας 30.11.2011, να προχωρήσει σε υποχρεωτική εγγραφή της στο Μητρώο ΦΠΑ από 28.3.2006 και να της επιβάλει χρηματική επιβάρυνση ύψους €5.440,00 λόγω εκ μέρους της καθυστέρησης 64 μηνών να γνωστοποιήσει την υποχρέωση εγγραφής της στο εν λόγω Μητρώο, «γιατί θεώρησε ότι πραγματοποίησε συναλλαγές που υπάγονται σε ΦΠΑ».

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αρχικά, σύμφωνα με το αιτητικό της υπό εξέταση προσφυγής, πέραν της πιο πάνω αιτούμενης θεραπείας, η αιτήτρια ζητούσε επίσης την ακύρωση της απόφασης του Εφόρου, ημερομηνίας 2.2.2012, σύμφωνα με την οποία η αιτήτρια πραγματοποίησε εισπράξεις ανερχόμενες στο ποσό των €722.460,49, που αφορούσαν την πώληση δυο καινούριων κατοικιών που υπάγονταν σε ΦΠΑ, καθώς και της συνακόλουθης βεβαίωσης πληρωμής από την αιτήτρια φόρου εκροών ανερχόμενου στο ποσό των €94.233,98 για την περίοδο από 28.3.2006 μέχρι 31.3.2010. Ωστόσο, με σχετικό δικαστικό διάταγμα, ημερομηνίας 7.12.2012, επήλθε χωρισμός του δικογράφου της σχετικής αίτησης ακυρώσεως, ούτως ώστε αντικείμενο της παρούσας προσφυγής να έχει παραμείνει μόνο η προαναφερθείσα απόφαση του Εφόρου, ημερομηνίας 30.11.2011, ενώ η δεύτερη απόφαση του Εφόρου, ημερομηνίας 2.2.2012, αποτέλεσε αντικείμενο ξεχωριστής προσφυγής, της προσφυγής αρ. 2038/2012, στην οποία μάλιστα εξεδόθη ακυρωτική απόφαση. Εκτενής αναφορά στην εν λόγω απόφαση, όπου διάδικοι ήσαν οι ίδιοι με αυτούς της παρούσας προσφυγής, γίνεται πιο κάτω.

Σύμφωνα με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τα οποία δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά απ’ αυτά της προαναφερθείσας προσφυγής αρ. 2038/2012, η αιτήτρια είναι εταιρεία με επιχειρηματική δραστηριότητα την ανάπτυξη γης και πώληση ακινήτων, ήταν δε ιδιοκτήτρια των τεμαχίων 309, 365 και 366 στην Τσάδα της Επαρχίας Πάφου. Στις 2.7.1997 εκδόθηκε η Πολεοδομική Άδεια ΠΑΦ/1024/96 για διαχωρισμό των εν λόγω τεμαχίων σε 16 οικόπεδα και στις 23.12.1997 εκδόθηκε η άδεια οικοδομής για το διαχωρισμό. Στις 17.6.1999, η πιο πάνω Πολεοδομική Άδεια τροποποιήθηκε, συμπεριλαμβάνοντας στη διαίρεση γης και το τεμάχιο 400, και την 1.7.2005 εκδόθηκε πιστοποιητικό έγκρισης του διαχωρισμού των πιο πάνω τεμαχίων και εκδόθηκαν ξεχωριστοί τίτλοι για τα διαιρεθέντα οικόπεδα.

Στο μεταξύ, η αιτήτρια, στις 12.5.1998, είχε υποβάλει την αίτηση ΠΑΦ/376/1998 στην Πολεοδομική Αρχή, για ανέγερση τριών κατοικιών στα τεμάχια 309 και 365, για τα οποία είχε ήδη ξεκινήσει η διαδικασία διαχωρισμού. Στις 20.9.2000 εκδόθηκε η γνωστοποίηση πολεοδομικής άδειας ΠΑΦ/376/98 για την ανέγερση των τριών κατοικιών και την 21.12.2001 εκδόθηκε η σχετική άδεια οικοδομής. Στις 26.11.2003 και 24.8.2005 εκδόθηκαν πιστοποιητικά έναρξης εργασιών, με τα οποία παρατάθηκε η ισχύς της πολεοδομικής άδειας ΠΑΦ/376/98 μέχρι 20.9.2004 και 20.9.2005 αντίστοιχα, ενώ στις 7.7.2005 υποβλήθηκε νέα αίτηση για χορήγηση νέου πιστοποιητικού έναρξης εργασιών, η οποία όμως δεν απαντήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση.

Παρόλο που δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία για το πότε άρχισε η ανέγερση της κατοικίας «Η» με βάση την Πολεοδομική Άδεια ΠΑΦ/376/98, φαίνεται από το σύνολο των λοιπών σχετικών στοιχείων, ότι αυτό έγινε το 2003. Συναφώς, σύμφωνα με την αιτήτρια, επειδή κατά την έναρξη των εργασιών στην κατοικία «Η», διαπιστώθηκε αστάθεια εδάφους, έγινε μερική μετατόπιση της οικοδομής και ανέγερση υπογείου για στήριξη της οικοδομής. Ένεκα της κατασκευής υπογείου, κατασκευάστηκε επίσης βεράντα, σκάλα και αποχωρητήριο, ενώ προστέθηκε και πισίνα.

Για τις πιο πάνω αλλαγές, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της αιτήτριας, θα έπρεπε να υποβληθεί αίτηση προσθηκομετατροπών, δυνάμει της αρχικής Πολεοδομικής Άδειας, ΠΑΦ/376/98. Όμως, επειδή από παράλειψη της Πολεοδομικής Αρχής δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό έναρξης εργασιών, σύμφωνα με την τελευταία αίτηση της αιτήτριας, ημερομηνίας 7.7.2005, η Πολεοδομική Άδεια ΠΑΦ/376/98 έληξε και η αρμόδια Πολεοδομική Αρχή ζήτησε από την αιτήτρια να καταχωρήσει νέες αιτήσεις στις οποίες δόθηκαν νέοι αριθμοί (ΠΑΦ/1885/06, ΠΑΦ/1886/06, ΠΑΦ/1887/06 και ΠΑΦ/1887/06). Συναφώς, αποτελεί βασικό ισχυρισμό της αιτήτριας ότι η αρχική αίτηση ΠΑΦ/376/98 ήταν μια ολοκληρωμένη αίτηση, σύμφωνα με το Νόμο, αλλά καθυστέρησε η έγκρισή της λόγω αβεβαιότητας στην όδευση του δρόμου Πάφου-Πόλεως Χρυσοχούς, που επηρέαζε τα τεμάχια.

Στις 23.3.2006, η αιτήτρια, με πωλητήριο έγγραφο πώλησε την υπό ανέγερση οικία «Η» στην τιμή των £225.000, χωρίς να ζητήσει την καταβολή ΦΠΑ, εφόσον γνώριζε ότι πριν την 1.5.2004 δεν υπήρχε υποχρέωση καταβολής ΦΠΑ.

Παρόμοια γεγονότα ισχύουν και αναφορικά με τη δεύτερη κατοικία «G», που είχε ανεγερθεί με βάση την Πολεοδομική Άδεια ΠΑΦ/1886/2006 και η οποία προκύπτει να έχει πωληθεί δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 25.6.2009. Σ' αυτήν, οι μόνες μετατροπές που έγιναν, πλην της μετατόπισης της οικίας, ήταν η δημιουργία πισίνας και μηχανοστασίου. Από τα στοιχεία του φακέλου και της ένστασης των καθ’ ων η αίτηση, προκύπτει ότι η εν λόγω οικία πωλήθηκε στην κυρία Μελίτα Κουρίδη, επίσης χωρίς επιβάρυνση ΦΠΑ. Η τελευταία αιτήθηκε από τους καθ' ων την παραχώρηση ειδικής χορηγίας για την αγορά καινούργιας κατοικίας. Κατά την εξέταση της πιο πάνω αίτησης, η Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών, απέστειλε σχετική επιστολή στον Έφορο ΦΠΑ αναφορικά με το θέμα της ειδικής χορηγίας. Στα πλαίσια εξέτασης της εν λόγω αίτησης και της ενάσκησης των εξουσιών της, η Υπηρεσία Χορηγιών διερεύνησε και το κατά πόσον η αιτήτρια είχε υποχρέωση εγγραφής στο Μητρώο ΦΠΑ, δεδομένου ότι στην αίτηση για παραχώρηση ειδικής χορηγίας, η κα Κουρίδη δήλωσε ότι η αιτήτρια δεν ήταν εγγεγραμμένη στο Μητρώο ΦΠΑ.

Οι αρμόδιοι λειτουργοί του Επαρχιακού Γραφείου ΦΠΑ Πάφου, αφού συνέλεξαν διάφορα έγγραφα και άλλα στοιχεία, διερεύνησαν τη φορολογική μεταχείριση της ανάπτυξης γης επί της οποίας η αιτήτρια κατασκεύασε τις δύο προαναφερθείσες κατοικίες («Η» και «G»), τις οποίες πώλησε κατά τα έτη 2006 και 2009, αντίστοιχα.

Η εξέταση επικεντρώθηκε στην κατάθεση στις 6.12.2006 τεσσάρων αιτήσεων (με αριθμούς ΠΑΦ/1885/2006, ΠΑΦ/1886/2006, ΠΑΦ/1887/2006 και ΠΑΦ/1888/2006) για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για ανέγερση τεσσάρων κατοικιών. Σύμφωνα με τους καθ' ων η αίτηση, η μία από τις πιο πάνω αναφερόμενες αιτήσεις, η αίτηση υπ' αριθμό ΠΑΦ/1885/2006, αφορούσε στην ανέγερση κατοικίας με κολυμβητική δεξαμενή.

Επρόκειτο για την κατοικία «Η», η οποία είχε ήδη ανεγερθεί και πωληθεί στις 23.3.2006. Λειτουργός της Πολεοδομικής Αρχής επισκέφθηκε την εν λόγω κατοικία κατά το έτος 2007 και διαπίστωσε ότι αυτή, όπως τελικά είχε ανεγερθεί, δεν είχε σχέση με την αρχική πολεοδομική άδεια ΠΑΦ/0376/1998. Εν προκειμένω, όπως καταγράφεται στο «Έντυπο Μελέτης Πολεοδομικής Άδειας και Πρακτικών Απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής», ανεγέρθη διώροφη κατοικία με κολυμβητική δεξαμενή και το σχέδιο είναι πολύ διαφορετικό από την αρχική πολεοδομική άδεια.

Στο πιο πάνω Έντυπο σημειώθηκε επίσης ότι η αιτήτρια έφερε νέα σχέδια και πλήρωσε πρόσθετα δικαιώματα για νέα κατοικία. Η νέα κατοικία ολοκληρώθηκε με την πολεοδομική άδεια ΠΑΦ/1885/2006 και περιλάμβανε προσθήκη υπόστεγου χώρου και κολυμβητική δεξαμενή, που δεν προβλέπονταν στην αρχική αίτηση ΠΑΦ/0376/1998.

Σε συνάντηση δε των αρμοδίων Λειτουργών της Υπηρεσίας ΦΠΑ με τον Επαρχιακό Λειτουργό Πολεοδομίας, ημερομηνίας στις 27.5.2011, διαπιστώθηκε ότι στην υπό ανέγερση κατοικία πραγματοποιήθηκαν σημαντικές αλλαγές που δεν προβλέπονταν στην αρχική αίτηση.

Περαιτέρω, στις 30.6.2011, αρμόδιοι λειτουργοί της Υπηρεσίας ΦΠΑ επισκέφθηκαν τον χώρο ανέγερσης των κατοικιών και διαπίστωσαν ότι ολοκληρώθηκε η ανέγερση των δυο προαναφερθεισών κατοικιών, ήτοι των «Η» και «G», που αφορούσαν στις αιτήσεις ΠΑΦ/1885/2006 και ΠΑΦ/1886/2006 αντίστοιχα, ενώ η ανέγερση των δύο άλλων κατοικιών, που αφορούσαν οι αιτήσεις ΠΑΦ/1887/2006 και ΠΑΦ/1888/2006, δεν υλοποιήθηκε.

Στη βάση των πιο πάνω στοιχείων, ο Έφορος διαπίστωσε ότι η αιτήτρια είχε υποχρέωση για εγγραφή στο Μητρώο ΦΠΑ από τις 28.3.2006. Συναφώς, ο Έφορος, με επιστολή του ημερομηνίας 7.10.2011, γνωστοποίησε στην αιτήτρια το αποτέλεσμα των ερευνών του και την απόφασή του, σύμφωνα με την οποία, εφόσον η παράδοση των δύο κατοικιών που αναπτύχθηκαν με τις αιτήσεις ΠΑΦ/1885/2006 και ΠΑΦ/1886/2006, πραγματοποιήθηκε πριν από την πρώτη εγκατάσταση σ' αυτές, αποτελεί και στις δυο περιπτώσεις φορολογητέα συναλλαγή, δημιουργώντας, συνακόλουθα, την υποχρέωση της αιτήτριας για εγγραφή της στο Μητρώο της Υπηρεσίας ΦΠΑ.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Έφορος στην εν λόγω επιστολή του, απευθυνόμενος στην αιτήτρια, «οι δραστηριότητες σας που κρίθηκε ότι αποτελούν φορολογητέες συναλλαγές και δημιουργούν την υποχρέωση εγγραφής σας στο Μητρώο ΦΠΑ αφορούν την ανάπτυξη γης που πραγματοποιήθηκε στην Τσάδα και σχετίζεται με τους Πολεοδομικούς Φακέλους με αριθμούς ΠΑΦ/1885/2006 και ΠΑΦ/1886/2006», ήτοι τους φακέλους των δυο προαναφερθεισών κατοικιών.

Περαιτέρω, στην εν λόγω επιστολή αναφέρεται ότι η υποχρέωση της αιτήτριας για εγγραφή στο Μητρώο ΦΠΑ από 28.3.2006 προκύπτει «διότι διαπιστώθηκε ότι κατά το χρονικό εκείνο σημείο υπήρχαν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι η αξία των φορολογικών συναλλαγών σας κατά την περίοδο των τριάντα ημερών που αρχίζει από το χρονικό αυτό σημείο θα υπερέβαινε τις £9000/€15.600,00».

Επομένως, συνεχίζει ο Έφορος, η αιτήτρια είχε υποχρέωση εγγραφής στο Μητρώο ΦΠΑ από 28.3.2006 δυνάμει των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 2000 μέχρι 2011 (στο εξής «ο Νόμος»). Εις απάντηση της πιο πάνω επιστολής του Εφόρου, οι λογιστές της αιτήτριας παρέθεσαν στον Έφορο τις απόψεις τους περί του αντιθέτου.

Εν τέλει, ο Έφορος, σε συνέχεια της προαναφερθείσας επιστολής του, ημερομηνίας 7.10.2011 και επαναλαμβάνοντας τη θέση ότι οι δυο προαναφερθείσες συναλλαγές της αιτήτριας υπάγονται σε ΦΠΑ, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται δυνάμει της παραγράφου 6(2) του Μέρους Ι του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου, προχώρησε σε υποχρεωτική εγγραφή της αιτήτριας στο Μητρώο ΦΠΑ από 28.3.2006, γνωστοποιώντας την απόφασή του, με επιστολή του προς την αιτήτρια, ημερομηνίας 30.11.2011. Με την εν λόγω απόφαση, επιβλήθηκε επίσης στην αιτήτρια χρηματική επιβάρυνση ύψους €5.440,00 λόγω της εκ μέρους της καθυστέρησης 64 μηνών να γνωστοποιήσει την υποχρέωση εγγραφής της στο Μητρώο ΦΠΑ. Με σχετική δε επιστολή του, ημερομηνίας 2.2.2012, ο Έφορος γνωστοποίησε προς την αιτήτρια την απόφασή του ότι οι πωλήσεις των δύο κατοικιών που σχετίζονται με τους πολεοδομικούς φακέλους ΠΑΦ/1885/2006 και ΠΑΦ/1886/2006, υπάγονται σε ΦΠΑ και ο φόρος εκροών που αναλογεί, ανέρχεται στις €94.233,98

Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής αποτελεί η απόφαση του Εφόρου, όπως γνωστοποιήθηκε στην αιτήτρια με την επιστολή του, ημερομηνίας 30.11.2011, να προχωρήσει σε υποχρεωτική εγγραφή της στο Μητρώο ΦΠΑ από 28.3.2006 και να της επιβάλει χρηματική επιβάρυνση ύψους €5.440,00.

Λόγοι ακύρωσης

Βασικό άξονα της, υπέρ της ακύρωσης της επίδικης πράξης, επιχειρηματολογίας της αιτήτριας αποτελεί ο ισχυρισμός ότι υπήρξε έλλειψη δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση και, συνακόλουθα, εμφιλοχώρησε πλάνη, ως προς τις περιστάσεις που οδήγησαν στην υποβολή των αιτήσεων ΠΑΦ/1885/06 και ΠΑΦ/1886/06 για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Σύμφωνα πάντα με την αιτήτρια, οι καθ' ων η αίτηση δεν ερεύνησαν δεόντως την αρχική αίτηση ΠΑΦ/376/98 και τις μετέπειτα αιτήσεις ΠΑΦ/1885/06 και ΠΑΦ/1886/06, ώστε να αντιληφθούν τις ομοιότητες καθώς και τους λόγους και τις συνθήκες που η αιτήτρια αναγκάστηκε να καταχωρήσει νέες αιτήσεις για Πολεοδομική Άδεια, αντί να υποβάλει αίτηση για προσθηκομετατροπές. Συνεπεία τούτου, συνεχίζει η αιτήτρια, οι καθ' ων η αίτηση τελούσαν υπό πλάνη ως προς την αρχική αίτηση ΠΑΦ/376/98 και ειδικότερα ως προς τα τεμάχια που αυτή αφορούσε, με αποτέλεσμα να θεωρούν ότι η αίτηση ΠΑΦ/1885/06 αφορούσε σε άλλα τεμάχια και ήταν εντελώς διαφορετική από την αίτηση ΠΑΦ/376/98. Είναι δε λόγω αυτής της έλλειψης δέουσας έρευνας και της ύπαρξης πλάνης, εισηγείται η αιτήτρια, που οι καθ’ ων προχώρησαν στην υποχρεωτική εγγραφή της στο Μητρώο ΦΠΑ για τις συναλλαγές της από 28.3.2006 μέχρι 31.3.2010, στην επιβολή προς αυτήν χρηματικής επιβάρυνσης και στη βεβαίωση φόρου, ως έχει εκτεθεί ανωτέρω.

Εκ διαμέτρου αντίθετη είναι η θέση των καθ’ ων η αίτηση, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι, όπως προκύπτει και από τον οικείο διοικητικό φάκελο, η έρευνα ήταν πλήρης και ουδεμία πλάνη εμφιλοχώρησε, αφού η αρχική αίτηση ΠΑΦ/376/98 εμφανώς αφορούσε στην ανέγερση τριών κατοικιών στα τεμάχια 309 και 365, ενώ οι άλλες τέσσερις αιτήσεις αφορούσαν εντελώς διαφορετικά σχέδια, τα οποία αφορούσαν στην ανέγερση τεσσάρων αντί τριών κατοικιών στα τεμάχια 461, 462 και 463, αντί στο τεμάχιο 309 και 365 που αφορούσε η προηγούμενη άδεια. Σύμφωνα πάντα με τους καθ’ ων, από τη στιγμή που οι δύο πωληθείσες κατοικίες τελικά δεν ολοκληρώθηκαν με βάση τα σχέδια που κατατέθηκαν στα πλαίσια της αρχικής αίτησης ΠΑΦ/376/98 που κατατέθηκε πριν από την 1.5.2004, αλλά ολοκληρώθηκαν με βάση τα σχέδια που αφορούσαν τις αιτήσεις του 2006 (ΠΑΦ/1885/06 και ΠΑΦ/1886/06), οι οποίες κατατέθηκαν μετά την 1.5.2004, ήτοι την 6.12.2006, ορθά ο Έφορος θεώρησε ότι η αιτήτρια όφειλε να αποδώσει το ΦΠΑ που αναλογούσε στις εισπράξεις από την πώληση των εν λόγω κατοικιών και ορθά προχώρησε στην υποχρεωτική εγγραφή της αιτήτριας εταιρείας στο Μητρώο ΦΠΑ, για τις συναλλαγές της από 28.3.2006 μέχρι 31.3.2010, και στην επιβολή προς αυτήν χρηματικής επιβάρυνσης.

Είναι πρόδηλο, από το σύνολο των γεγονότων και εγγράφων της παρούσας υπόθεσης, ότι οι δυο διοικητικές πράξεις που αρχικά προσβλήθηκαν με την παρούσα προσφυγή και στη συνέχεια αποτέλεσαν αντικείμενο δυο ξεχωριστών προσφυγών, ήτοι η απόφαση υποχρεωτικής εγγραφής της αιτήτριας στο Μητρώο ΦΠΑ από 28.3.2006 και η συνακόλουθη επιβολή χρηματικής επιβάρυνσης (αντικείμενο προσφυγής αρ. 229/2012), αφενός, και η απόφαση του Εφόρου, ημερομηνίας 2.2.2012, σύμφωνα με την οποία η αιτήτρια πραγματοποίησε εισπράξεις ανερχόμενες στο ποσό των €722.460,49, που αφορούσαν την πώληση δυο καινούριων κατοικιών που υπάγονταν σε ΦΠΑ, και η συνακόλουθη βεβαίωση πληρωμής φόρου εκροών ανερχόμενου στο ποσό των €94.233,98 για την περίοδο από 28.3.2006 μέχρι 31.3.210 (αντικείμενο προσφυγής αρ. 2038/2012), αφετέρου, παρόλη την αυτοτέλεια που παρουσιάζουν, συνδέονται στενά μεταξύ τους και η εξέταση της μιας δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστη την εξέταση της άλλης. Αυτό, εξάλλου, προκύπτει και από τις διατάξεις του Νόμου που διέπουν το όλο ζήτημα, αλλά και από τις επίδικες διοικητικές αποφάσεις, στις οποίες έχει ήδη γίνει αναφορά ανωτέρω.

Θα ξεκινήσω από το τελευταίο, ήτοι τις επίδικες διοικητικές αποφάσεις, και θα παραπέμψω αρχικά στην επιστολή του Εφόρου προς την αιτήτρια, ημερομηνίας 7.10.2011 (παράρτημα 7 στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση), για υποχρεωτική εγγραφή της τελευταίας στο Μητρώο ΦΠΑ. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη δεύτερη παράγραφο της εν λόγω επιστολής, οι δραστηριότητες της αιτήτριας που κρίθηκε ότι αποτελούσαν φορολογητέες συναλλαγές και καθιστούσαν υποχρεωτική την εγγραφή της στο Μητρώο ΦΠΑ, αφορούσαν την ανάπτυξη γης που πραγματοποιήθηκε στην Τσάδα και σχετιζόταν με τους Πολεοδομικούς Φακέλους με αριθμούς ΠΑΦ/1885/2006 και ΠΑΦ/1886/2006: επρόκειτο δηλαδή για την υπό της αιτήτριας πώληση των δυο προαναφερθεισών κατοικιών, από την οποία, σύμφωνα με την απόφαση, η αιτήτρια είχε πραγματοποιήσει εισπράξεις ανερχόμενες στο ποσό των €722.460.49 και, συνακόλουθα, της επεβλήθη βεβαίωση πληρωμής φόρου εκροών εκ €94.233,98 για την περίοδο 28.3.2006 μέχρι 31.3.2010. Με άλλα λόγια, επρόκειτο για το αντικείμενο της προσφυγής αρ. 2038/2012.

Παρόμοια αναφορά γίνεται και στην επίδικη απόφαση του Εφόρου, ημερομηνίας 30.11.2011 (βλ. ειδικότερα τη δεύτερη παράγραφο της σχετικής επιστολής), από την οποία ξεκάθαρα προκύπτει ότι ο Έφορος προχώρησε σε υποχρεωτική εγγραφή της αιτήτριας στο Μητρώο ΦΠΑ, αφού κατέληξε ότι οι προαναφερθείσες συναλλαγές της τελευταίας υπόκειντο σε ΦΠΑ. Ως απόρροια δε της υπό της αιτήτριας καθυστέρησης κατά 64 μήνες να γνωστοποιήσει την υποχρέωση εγγραφής της, ο Έφορος της επέβαλε τη χρηματική επιβάρυνση των €5.440,00.

Τέλος, και στην απόφαση ημερομηνίας 2.2.2012 που αποτέλεσε το αντικείμενο της προσφυγής αρ. 2038/2012, ως έχει εξηγηθεί αμέσως ανωτέρω, η αιτήτρια, με βάση τους ελέγχους των αρμόδιων λειτουργών της Υπηρεσίας ΦΠΑ, είχε πραγματοποιήσει υποκείμενες σε ΦΠΑ συναλλαγές, οι οποίες επέβαλλαν την υποχρεωτική εγγραφή της στο σχετικό Μητρώο.

Περαιτέρω, το ότι οι δυο προαναφερθείσες διοικητικές πράξεις είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους, προκύπτει ξεκάθαρα και από τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα. Παραθέτω πρώτα τη διάταξη της παραγράφου 1(1)(β) του Μέρους Ι του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου, σύμφωνα με την οποία-

«πρόσωπο που πραγματοποιεί φορολογητέες συναλλαγές και δεν είναι εγγεγραμμένο δυνάμει του παρόντος Νόμου καθίσταται υπόχρεο να εγγραφεί—

[…]

(β) σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο αν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι η αξία των φορολογητέων συναλλαγών του κατά την περίοδο των τριάντα ημερών που αρχίζει από αυτό το χρονικό σημείο θα υπερβεί τις £9.000.».

Στην παράγραφο 6(1) του Μέρους Ι του Πρώτου Παραρτήματος προβλέπεται ότι-

«Πρόσωπο που καθίσταται υπόχρεο να εγγραφεί δυνάμει της παραγράφου 1(1)(β) πιο πάνω, οφείλει να ειδοποιήσει τον Έφορο για την υποχρέωση του πριν το τέλος της περιόδου των τριάντα ημερών εντός της οποίας δημιουργείται η υποχρέωση»,

ενώ σύμφωνα με την παράγραφο 6(2), δυνάμει της οποίας εξεδόθη η προσβαλλόμενη απόφαση-

«Ο Έφορος εγγράφει οποιοδήποτε τέτοιο πρόσωπο (είτε ειδοποιήσει τον Έφορο είτε όχι) και η εγγραφή του ισχύει από την αρχή της περιόδου των τριάντα ημερών εντός της οποίας δημιουργείται η υποχρέωση.».

Ενόψει των πιο πάνω, είναι σαφές ότι η ήδη εκδοθείσα ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προαναφερθείσα προσφυγή αρ. 2038/2012, αποβαίνει καθοριστική για την έκβαση της παρούσας προσφυγής. Το Δικαστήριο, στην εν λόγω υπόθεση, για τους λόγους που εξηγεί, ακύρωσε την απόφαση του Εφόρου ημερομηνίας 2.2.2012, σύμφωνα με την οποία η αιτήτρια πραγματοποίησε εισπράξεις ανερχόμενες στο ποσό των €722.460,49, που αφορούσαν την πώληση δυο καινούριων κατοικιών που υπάγονταν σε ΦΠΑ, καθώς και τη συνακόλουθη βεβαίωση πληρωμής από την αιτήτρια φόρου εκροών, ανερχόμενου στο ποσό των €94.233,98 για την περίοδο από 28.3.2006 μέχρι 31.3.2010. Ως αναφέρει το Δικαστήριο στην κατάληξή του,

«ως αποτέλεσμα της έλλειψης έρευνας, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο πλάνης εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση ως προς τις αλλαγές που επήλθαν στις δύο κατοικίες, με αποτέλεσμα να θεωρήσουν ότι η πολεοδομική αίτηση ΠΑΦ/1885/06 ήταν εντελώς διαφορετική από την ΠΑΦ/376/98.».

Το πιο πάνω εύρημα συνδέεται βεβαίως άμεσα και με το κατά πόσον οι υπό εξέταση συναλλαγές υπόκειντο ή όχι τελικά σε ΦΠΑ. Ανεξάρτητα όμως από τους λόγους που οδήγησαν στην ακύρωση της εκεί προσβαλλόμενης πράξης, αυτό ακριβώς το γεγονός της ακύρωσης της εν λόγω πράξης επιδρά καταλυτικά και στην παρούσα υπόθεση, αφού με την υπό αναφορά ακυρωτική απόφαση, η συγκεκριμένη πράξη, η οποία και αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία της υποχρέωσης εγγραφής της αιτήτριας στο Μητρώο ΦΠΑ, εξαφανίστηκε (βλ.

άρθρο 57 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου (Ν. 158(Ι)/1999)). Συνεπώς, από τη στιγμή που δεν υπάρχει εν ισχύ οποιαδήποτε απόφαση του Εφόρου ότι οι πωλήσεις των δυο προαναφερθεισών κατοικιών υπάγονται σε ΦΠΑ, ούτε και υποχρέωση εγγραφής της αιτήτριας στο Μητρώο για τις εν λόγω συναλλαγές μπορεί να υφίσταται.

Όπως δεν μπορεί βεβαίως να υφίσταται και οποιαδήποτε επιβάρυνση για καθυστέρηση γνωστοποίησης της υποχρέωσης εγγραφής. Επαναλαμβάνω ότι η επίδικη απόφαση υποχρεωτικής εγγραφής της αιτήτριας στο Μητρώο ΦΠΑ στηρίχθηκε στην κατάληξη και/ή στο εύρημα του Εφόρου ότι οι δυο προαναφερθείσες συναλλαγές αποτελούσαν φορολογητέες συναλλαγές.

Συνεπώς, από τη στιγμή που εξέλιπε το αναγκαίο υπόβαθρο για την επίδικη απόφαση υποχρεωτικής εγγραφής της αιτήτριας στο Μητρώο ΦΠΑ, δεν απομένει άλλη επιλογή από την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης του Εφόρου, ημερομηνίας 30.11.2011.

Ας σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι, κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, αμφισβητώντας την κατάληξη του Δικαστηρίου και/ή τους λόγους που στηρίχθηκε η ακυρωτική δικαστική απόφαση στην προσφυγή αρ. 2038/2012, με παρέπεμψε και στην, σχετικά πρόσφατη, απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην Βάσος Χαρτούπαλος & Υιοί (Αησερκίτες) Λτδ ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:D525, Υποθ. Αρ. 527/2013, ημερ. 17.7.2015, όπου είχαν εξεταστεί παρόμοια με της παρούσας υπόθεσης θέματα, και η κατάληξη του Δικαστηρίου ήταν διαφορετική. Ωστόσο, αυτό δεν θα μπορούσε να επηρεάσει την έκβαση της παρούσας υπόθεσης, με βάση τα όσα έχουν εξηγηθεί πιο πάνω.

Κατά συνέπεια, η προσφυγή επιτυγχάνει με €1.200 έξοδα υπέρ της αιτήτριας, πλέον Φ.Π.Α, αν υπάρχει. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται, με βάση το Άρθρο 146(4)(β) του Συντάγματος.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο